]]>
]]>
Let's get something straight, it's not a "shrimpeek," it's a "prawn."
The beautiful thing about this recipe is that it's so simple. It literally is just that -- throwing a shrimp on the barbie.k
Greeks tend to cook the prawn in its shell as this retains the moisture and the prawn cooks in it's own juices. Shelling the prawn does make things a little messier but that's just part of the fun!
The shrimp are great on their own or for the ultimate pairing, dip them in a homemade garlic basil oil.
Ingredients:
]]>
Ο Αγιόκαμπος και ιδιαίτερα η απέραντη παραλία του, εκτείνεται απο το κάστρο του Πολυδενδρίου μέχρι τον κάβο Δερματά του οικισμού Βελίκας. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού ο αγιόκαμπος συγκεντρώνει πλήθος κόσμου. Η πεντακάθαρη θάλασσα, ο μαγευτικός συνδυασμός του πράσινου των βουνών και του γαλάζιου του αιγαίου καθώς και η διασκέδαση στα bar της βελίκας, της σωτηρίτσας και του αγιοκάμπου είναι ότι πιο ιδανικό για αξέχαστες καλοκαίρινες διακοπές.
Αγιοκαμπος
Με την ευρεία έννοια ο Αγιόκαμπος περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των παραλιών του νομού Λάρισας. Σε τοπικό επίπεδο ωστόσο, ονομάζεται έτσι τμήμα της παράλιας ζώνης που ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα της Σκήτης.
Ο μοναδικός συνδυασμός βουνού και θάλασσας που συναντάται στην παράκτια πλευρά του Νομού Λαρίσης είναι κάτι το εκπληκτικό. Κατάφυτη περιοχή, σημαντικά μνημεία και απέραντες αμμουδιές. Η χρυσή δαντελένια ακτή -μήκους 14 χιλ.- που ξεδιπλώνεται από τη Βελίκα και τη Σωτηρίτσα έως τον Αγιόκαμπο με το πεντακάθαρο Αγαιοπελαγίτικο νερό, τα φυσικά λιμανάκια με τις παρθένες αμμουδιές καθώς και οι ατελείωτες οργανωμένες παραλίες, αποτελούν πόλο έλξης για πολλούς τουρίστες.
Στα όρια του Αγιοκάμπου, στο Μαυροβούνι - ένα βουνό συνδετικό κρίκο του πηλιορείτικου τοπίου με αυτό του Κισάβου - βρίσκεται το δάσος Πολυδένδρι, από τα ωραιότερα της χώρας μας, το οποίο έχει ανακηρυχθεί από την Ε।Ε. εθνικός δρυμός, με δρυς, οξιές, έλατα και καστανιές. Εκεί βρίσκεται και το Μοναστήρι της Παναγίας, που "φρουρείται" από μια πελώρια βελανιδιά.Το υπέροχο αυτό δάσος ήταν το αγαπημένο της βασιλικής οικογένειας και μάλιστα της ανήκε μέχρι που έληξε οριστικά το θέμα της βασιλικής ακίνητης περιουσίας. Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο οργανωμένα δάση αναψυχής στην Ελλάδα. Και είναι αλήθεια πως το δασαρχείο της περιοχής έχει κάνει εκπληκτική δουλειά με χώρους διαμορφωμένους για περιήγηση, πικνίκ, πεζοπορία ή ποδήλατο. Εκτείνεται σε 35.000 στρέμματα (ένα κομμάτι του είναι πάρκο και το υπόλοιπο άγριο δάσος) από τα 1.000 μ. υψόμετρο μέχρι τις ακτές του Αιγαίου.
Μετάβαση: Θα φτάσετε πρώτα στη Λάρισα (360 χλμ. από Αθήνα και 150 χλμ. από Θεσσαλονίκη). Έπειτα θα κατευθυνθείτε προς τον Αγιόκαμπο (55 χλμ. από Λάρισα)
Στη Λάρισα μπορείτε να πάτε και με λεωφορείο του ΚΤΕΛ (τηλ. Αθήνας: 210-8317109, Θεσ/νίκης: 2310-544133) ή με το τρένο (ΟΣΕ Αθήνας, τηλ.: 210-5297777, και Θεσ/νίκης: 2310-517517) κι από εκεί με λεωφορείο του ΚΤΕΛ (τηλ. Λάρισας: 2410-537737) για Αγιόκαμπο.
Διαμονή: Θα βρείτε πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια στον Αγιόκαμπο, στην Βελίκα και στην Κάτω Σωτηρίτσα.
Χρήσιμα Τηλέφωνα: Αυτόματο: 24940 Δήμος: 51139 Αστυνομία (Αγιάς): 22300 Λιμενικός Σταθμός: 52222 Κέντρο Υγείας (Αγιάς): २२२२२
Ο καιρός στον Αγιόκαμπο
]]>
]]>
]]>
]]>Υλικά:
2-3 κιλά χοιρινό μπούτι
χυμός 2 πορτοκαλιών
χυμός 2 λεμονιών
5-6 σκελίδες σκόρδο
μισό φλιτζάνι τσαγιού μέλι (κατά προτίμηση θυμαρίσιο)
λίγο φρέσκο δενδρολίβανο
πατάτες για γαρνίρισμα
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση:
Βάζουμε το κρέας σε γάστρα ή σε ταψί, το ραντίζουμε με το χυμό των πορτοκαλιών και των λεμονιών, αλατοπιπερώνουμε, και το ψήνουμε στον φούρνος στους 220-230 βαθμούς, για μισή ώρα.
Σκεπάζουμε τη γάστρα με αλουμινόχαρτο, και αφήνουμε το κρέας να ψηθεί για μιάμιση ώρα ακόμα στους 200 βαθμούς.
Μετά προσθέτουμε το δενδρολίβανο, τις σκελίδες του σκόρδου, τις πατάτες κομμένες σε λεπτές φέτες, αλείφουμε το κρέας με το μέλι, και συνεχίζουμε το ψήσιμο μέχρις ότου γίνουν οι πατάτες.
Κατά τη διάρκεια του ψησίματος αλείφουμε το κρέας με τα υγρά του με τη βοήθεια ενός πινέλου.
]]>
]]>
]]>
]]>
The new "in" food of the beginning of the 21st century is actually an old world dish from South America called Ceviche. It has been one of South America's best-kept secret for centuries, but Ceviche is becoming a popular appetizer and will be gaining popularity as the century progresses.
Ceviche's birthplace is disputed between Peru and Ecuador, and as both countries have an amazing variety of fish and shellfish, it could easily have come from the ancient Inca civilizations of Peru and Ecuador. Every Latin American country has given seviche/ceviche its own touch of individuality by adding its own particular garnishes. In Peru, it is served with slices of cold sweet potatoes or corn-on-the-cob. In Ecuador, it is accompanied by popcorn, nuts, or corn nuts. It is also served in a large crystal bowl with the guests helping themselves, either by spearing it with toothpicks or filling the pastry shells. In Mexico, seviche is accompanied by slices of raw onions and served on toasted tortillas.
It is considered Peru's national dish. Diana Nuñez de Smolij, who is Peruvian and now living in Ecuador, sent me the following information on the history of Ceviche:
There is a theory that pre-Hispanic peoples cooked fish with a fruit called "tumbo." The Inca's ate salted fish and a chicha-marinated fish dish. The Spanish contributed the Mediterranean custom of using lemons and onions.
There are other historians that believe that Ceviche's origin is Arabian, imported to Peru by Arabian immigrants and re-interpreted by the Peruvians of the coastal areas.
The other version is that some English-speaking people, who watched fishermen on the coast of Peru eating their fish directly from the sea with just lemons and salt, said "See the beach." Since this is a phrase that the locals could not repeat well, they instead pronounced it "Ceviche."
Ceviche, which is often spelled seviche or cebiche, depending on which part of South America it comes from, is seafood prepared in a centuries old method of cooking by contact with the acidic juice of citrus juice instead of heat. It can be eaten as a first course or main dish, depending on what is served with it. The preparation and consumption of ceviche is practically a religion in parts of Mexico, Central, and South America, and it seems as though there are as many varieties of ceviche as people who eat it.
Latin American flavors first found a place on Florida menus with South Florida's "New World Cuisine" in the late 1980's. This cuisine comes from the diverse cooking styles and tropical ingredients of the Caribbean, Latin America, Central, and South America. They became fascinated by the tempting flavors of exotic tropical fruits and vegetables. From this fascination, many versions of Ceviche were developed.
Diana Nuñez de Smolij, also sent me the following interesting information on Ceviche. Thank you Diana!
There is ceviche in some countries of Latin America, but the recipes change. There is ceviche in Chile, but you know, Chile made an occupation of the city of Lima for about 4 years, because of the war of 1879. Then they learned about Pisco (grape alcohol liquor) and of course Pisco Sour, and ceviche.
There is ceviche in Equator, where I live now, The most popular is the shrimp ceviche which includes ketchup and some lemon and oil (like a salad). The ceviche of fish has lemon, but the fish is previously lightly cooked in water. The Lobster ceviche includes "Golf Sauce" which is a mix of mayonnaise and ketchup. Personally I like it very much, the only problem for me was the fist time I asked for a ceviche here, because I was waiting something else. This unknown preparation took me by surprise.
The ceviche in Mexico has the onions and tomato cut in small squares.
In Peru, my favorite, the ceviche is always cooked in lemon. Just the shrimps ceviche demands a little cooking in water, but then it is finsihed by lemon. Our recipes has been being modified lately by sophisticated chefs, in some kind of contest, or competitive spirit, between the "cevicherias" (specialized in Ceviche restaurants). The traditional ingredients include fish or shellfishes, shrimp. Other ingredients include orange sweet potatoes, corn, salad leaves, thin cut onions (these ingregients are washed with water added to the top of the Ceviche at the last minute before serving.
Another Peruvian version uses an exquisite Peruvian hot pepper called "aji amarillo." The fish or shellfish is immersed into a blend of lemon, salt, aji amarillo peppers, ground pepper, and sometimes including sour orange juice and garlic (but garlic is better when spread with salt over the fish, 30 minutes before mixing with lemon).
As I said before, nowadays chefs have experimented by searching for their special version of the Ceviche that will distinguish their recipe from others. They have added other ingredients in the lemon blend, such as celery, drops of soy sauce, sugar or even milk (this last one added just before putting the blend over the fish or shellfish).
The most important ingredients of the Peruvian Ceviche is the Peruvian lemon (a cousin of the Key Lime), which is not so sour but strong, and the aji amarillo pepper, which is not only hot, but very tasty (be careful when using a small piece of a red, round vegetable called "rocoto pepper." It is sometimes put over the dish as a decoration when serving. Because you could take it to be a tomato and it is a very, very, very hot big red pepper.
Tiger milk is the juice that stays in the plate after eating the fish. Perfect after a "resaca", the way we call that miserable feeling we have after drinking too much the night before. It is not a misbehavior if you raise the plate with your hands and put it in your mouth to drink it. But you can also put it in a glass, alone or with some vodka or Pisco, if you like.
That is some of the things I know about this dish that has turned me on since I was a 6-year old kid and my mom took me to the market place. I remember I ate it with tears in my eyes, because of the hot "ajies" and rocotos". I hope these long explanations to be useful for you.
Royce Morris of New London, CT send me his comments on eating ceviche when he lived in Tijuana, Mexico from 1990 to 1995. Thank you Royce!
I didn't even realize that ceviche was a big hit outside of Latin communities, but it has always been a favorite of mine. My ex-wife and I used to frequent Las Playas (the beach) a lot and when we went a fisherman friend of mine would bring me fresh fish that he caught. One time, he was eating some stuff on a tostada. I'd never seen it before but was really interested in it because it smelled wonderful. He let me sample some & told me that it was "ceviche". Talk about love at first bite!
The way the fishermen made it was usually one of the following ways:
The first would be made at home with the day's catch of black sea bass, yellowfin tuna, swordfish, or any combination of these. The meat is flaked off and soaked in a strong potion of lime juice, chili powder, onions, garlic, cilantro, and a little sea salt. They threw this in the fridge, covered before bed, and tossed in some chopped tomatoes in the morning on their way to the boat. Then they'd have it for lunch or a quick snack with some hard fried tortillas.
The other way was (usually with fish just caught) was without refrigeration, leaving the covered mix in sunlight, like on the boat's upper outside deck to help the acidic action.
Another fisherman used to bury his wrapped ceviche mix just under the sand and, at lunch, would come back to shore to get his (he was a boat captain and owner).
I've had both and don't have a true preference. They were all very delicious! Thank you for hearing my tale!
Aristidis D
Restauranter-F @ B Consulting
Los Angeles CA USA
]]>
]]>
ΥΛΙΚΑ
1/2 κιλό φύλλο κρούστας
βούτυρο φρέσκο για το άλειμμα
5 φλυτζάνια γάλα εβαπορέ
1 φλιτζάνι σιμιγδάλι ψιλό
1 φλιτζάνι ζάχαρη
4 αυγά
2 κουταλιές βούτυρο φρέσκο
άχνη ζάχαρη και κανέλα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Στο μπολ του μίξερ χτυπάμε πολύ καλά τα αυγά με την ζάχαρη .
Ζεσταίνουμε το γάλα σε μία κατσαρόλα και ρίχνουμε μέσα το
σιμιγδάλι ενώ ανακατεύουμε πολύ καλά . Στην συνέχεια
ρίχνουμετο μείγμα των αυγών και
ανακατεύουμε πολύ καλά με το σύρμα για να μην σβολιάσει η
κρέμα και την βράζουμε μέχρι να πήξει
σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από την φωτιά και ρίχνουμε
2 κουταλιές βούτυρο.
Τέλος παίρνουμε 1 φύλλο βουτυρώνουμε το μισό και γυρνάμε
το άλλο μισό πάνω στο βουτυρωμένο. Βάζουμε μια γερή κουταλιά
της σούπας στο κέντρο την στρώνουμε ελαφρά και κλείνουμε
σαν φάκελο.
Αφού τα φτιάξουμε όλα τα βουτυρώνουμε από πάνω και ψήνουμε
στους 200 βαθμούς αερόθερμο.
Αν δεν θέλετε να τα ψήσετε όλα τότε μπορείτε να τα βάλετε στην κατάψυξη για μία άλλη φορά.
]]> | |
| 12 αβγά (μεγάλα) 12 κοφτές κουταλιές της σούπας ζάχαρη 4 κουταλιές της σούπας ψιλό σιμιγδάλι 2 κουταλιές της σούπας χονδρό σιμιγδάλι 6 κουταλιές της σούπας τριμμένο καρύδι 2 κουταλάκια μπέικιν πάουντερ 2 κουταλάκια (περίπου) ξύσμα από λεμόνι και πορτοκάλι 1 βανίλια 1 κουταλάκι κανέλλα 2-3 κουταλιές της σούπας κονιάκ βούτυρο για το ταψί τριμμένη φρυγανιά ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ: 5 κούπες ζάχαρη 2 ½ κούπες νερό 1 κουταλάκι γλυκόζη | |
 |
 | Χτυπάτε τους κρόκους με τη ζάχαρη σε μίξερ, για περίπου 15 λεπτά. Στη συνέχεια, ρίχνετε μέσα το ξύσμα λεμονιού-πορτοκαλιού, τη βανίλια και το μπέικιν πάουντερ. |
 | Χωριστά, χτυπάτε τα ασπράδια, μέχρι να γίνουν μαρέγκα και τα προσθέτετε σιγά σιγά στους κρόκους. |
 | Χωρίζετε το μείγμα στα 2, δηλαδή σε δυο διαφορετικά μπολ. Στο μισό προσθέτετε το σιμιγδάλι και στο άλλο μισό το καρύδι μαζί με την κανέλλα. |
 | Βουτυρώνετε καλά το ταψί (νούμερο 30 κατά προτίμηση) και στη συνέχεια πασπαλίζετε από πάνω με την τριμμένη φρυγανιά. Στρώνετε καλά το μείγμα καρυδιού, ισιώνοντάς το μέχρι να απλωθεί παντού ομοιόμορφα. Κατόπιν ρίχνετε σιγά, σιγά το μείγμα με το σιμιγδάλι και το απλώνετε απαλά σ όλη την επιφάνεια του ταψιού. |
 | Βάζετε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο και ψήνετε σε μέτριο φούρνο για 20-25 λεπτά. |
 | Όσο ψήνεται η καρυδόπαστα, ετοιμάζετε το σιρόπι, το οποίο και βράζετε για περίπου 5 λεπτά. |
 | Όταν είναι έτοιμη η καρυδόπαστα, την αποσύρετε από τον φούρνο και την αφήνετε να κρυώσει. Προσθέτετε το κονιάκ και στη συνέχεια τη σιροπιάζετε κουταλιά κουταλιά, για να μην καθίσει. |
]]>
]]>
Το site της PorscheΤο ελληνικό site της PorscheΠερισσότερες πληροφορίες για την 911 Sport Classic από το Netcarshow.com
]]>
]]>Ο Κίσσαβος είναι ένα βουνό με δυο όψεις: Την άγονη και βραχώδη βορειοδυτική πλευρά από όπου γίνεται η κλασσική ανάβαση στην κορυφή (υψ. 1978 μ.) με εκκίνηση από το χωριό Σπηλιά (υψόμετρο 800 μ.). Αντίθετα, η νότια και η ανατολική πλευρά του είναι κατάφυτη από δάση. Μικτή βλάστηση, θαμνώδης κοντά στο επίπεδο της θάλασσας, με πλατάνια και υδρόφιλα δέντρα στα ρέματα, δίνει τη θέση της σε δάση οξιάς και ελάτης ψηλότερα. Στη νότια πλευρά αφθονούν οι καστανιές.
River trekking, Flying Fox & Τοξοβολία
Γνωρίστε το ορεινό χωριό Μελιβοία στις Νότιο-Ανατολικές πλαγιές του Κισσάβου, που έχει σύμβολο τον Φιλοκτήτη, μυθικό βασιλιά και ήρωα του Τρωικού πολέμου. Οι συνοδοί μας θα σας οδηγήσουν για River Trekking στο πανέμορφο μονοπάτι στην «Τσουβάλα» που ξεκινά κάτω από το χωριό. Παραμυθένια διαδρομή κατά μήκος ρυακιού, με ξύλινα γεφύρια, καταρράκτες και κατάλληλα διαμορφωμένα σημεία στάσης/ ανάπαυσης. Στο τέλος τις διαδρομής, μετά από 2.30 ώρες περίπου, θα περάσουμε εναέρια το ρέμα με flying fox, θα επιδοθούμε στο άθλημα της τοξοβολίας, δίπλα από το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, και θα απολαύσουμε το πικνίκ (πλήρες γεύμα) που οι άνθρωποι της Trekking θα έχουν ετοιμάσει για εμάς.
Ζωή Σαραφείδου 6981 442158
]]>
Sunset Restaurant Hydra :2ο καλύτερο εστιατόρια του κόσμου!Το Αμερικανικό δίκτιο ABC παρουσίασε τα 10 εστιατόρια του κόσμου,με την καλύτερη θέα. Στη δεύτερη θέση,το εστιατόριο Sunset στην Ύδρα, που χάνει την πρωτιά, από το "Skyline" στη Νέα Ζηλανδία, το οποίο έχει θέα, σε μαγευτικούς κόλπους, νησάκια και ψαροχώρια.
]]>
ις απαραίτητες εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων βγήκαν καθαρά, δίνοντας στον νεαρό γόη πίσω το χαμένο του χαμόγελο.Καθ' όλο το διάστημα της παραμονής του στο κρεβάτι του πόνου ο Γιάννης Μπρεκουλάκης δεν ήθελε να έχει παρά μόνο λίγους και καλούς ανθρώπους στο πλευρό του. Αν και γνώριζε ότι δεκάδες φίλοι του που τον λάτρευαν ήθελαν να τον επισκεφθούν, να του προσφέρουν στήριξη και να του δώσουν κουράγιο, εκείνος προτιμούσε τη «μονα
ξιά». Από εκείνους που μπαινόβγαιναν τακτικά στο θάλαμό του ήταν, φυσικά, ο πατέρας του και η αδελφή του, αλλά και η επιστήθια φίλη του Χρυσή Βαρδινογιάννη.
Απαντες, όπως είναι φυσικό, βυθίστηκαν στο πένθος με το άκουσμα της θλιβερής είδησης. Το ίδιο συνέβη και στους κατοίκους της Πάτμου, του νησιού που λάτρευε ο Γιάννης Μπρεκουλάκης καθώς αποτελούσε τόπο καταγωγής της πολυαγαπημένης του μητέρας Ματίνας, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν από τέσσερα χρόνια. Στην Πάτμο αποφάσισε η οικογένειά του να πραγματοποιηθεί η κηδεία του (αύριο), μιας και ήταν και μία από τις τελευταίες του επιθυμίες.
ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ
Το «αστέρι της ναυτιλίας» που λάτρευε την καλή ζωή
Εφυγε το γελαστό παιδί με το καθαρό βλέμμα. Συγκλόνισε τους εφοπλιστικούς κύκλους -και το αγαπημένο του νησί, την Πάτμο- η είδηση για το χαμό του Γιάννη Μπρεκουλάκη, του «γόη», του «Μπρέκο» (το δεύτερο χαρακτηρισμό τού τον απέδιδαν οι δικοί του άνθρωποι). Ο καστανός bon vivant εφοπλιστής, που μεγάλωσε με την αλμύρα της θάλασσας, άφησε την τελευταία του πνοή βυθίζοντας στη θλίψη πολλούς, που όμως δεν πρόκειται ποτέ να βγουν να το πουν. Ο «Μπρέκο» ήταν το «καλό παιδί της ναυτιλίας». Σεβόταν τους πάντες, από τον πλέον ταπεινό μέχρι τους πρίγκιπες. Ετσι ήταν μαθημένος. Ετσι είχε γαλουχηθεί από την οικογένειά του. «Ενα σπάνιο πλάσμα», «άγγελο» τον αποκαλούν πρόσωπα που τον έζησαν από πολύ κοντά. Οταν έβγαινε, μετέδιδε το κέφι του παντού.
Ωστόσο, το Γολγοθά που ανέβαινε από τα Χριστούγεννα μέχρι τώρα, που έφυγε από τη ζωή, τον πέρασε βουβά. Ελάχιστοι γνώριζαν την κατάστασή του. Εξαιρετικά χαμηλών τόνων, ποτέ δεν είχε δώσει το παραμικρό δικαίωμα για σχόλια. Παλιότερα σύχναζε στα μοδάτα στέκια της πόλης (έδινε πού και πού το παρών και σε πιο κοσμικά 
events) και με το στιλ και το κομψό attitude του μαγνήτιζε τις γυναίκες. Γαλαντόμος, ευγενής, με ήρεμη φωνή που έδειχνε αυτοπεποίθηση, αποτελούσε το καλύτερο κάδρο για τους φωτογράφους που τον πολιορκούσαν. Δεν τους χάλαγε ποτέ το χατίρι. Ηξερε πως έκαναν απλά τη δουλειά τους. Πανύψηλος, με εκφραστικά μάτια και αστραφτερό χαμόγελο, κατά καιρούς γινόταν μήλον της Εριδος για πολλές γνωστές Αθηναίες που ήθελαν να τον κατακτήσουν. «Ανοιχτό βιβλίο ήταν ο Γιάννης, δεν κρυβόταν», λέει δικός του άνθρωπος που τον έζησε από πολύ κοντά αυτούς τους μήνες που έδινε την πιο σκληρή μάχη της ζωής του. «Ομως, δεν ήθελε να επιβαρύνει με την αρρώστια του τρίτους», συμπληρώνει.
Συντετριμμένη είναι η Χρυσή Βαρδινογιάννη, καλή φίλη του εκλιπόντος. Ο Γιάννης είχε αρκετούς φίλους -άλλωστε ήταν πολύ συμπαθής- όμως λίγοι γνώριζαν για την κατάσταση της υγείας του. Ανάμεσα στους φίλους του ήταν και η Αννα Βίσση. Παλιότερα (συγκεκριμένα το 2005) πήγαινε και στη fun πιτσαρία της τραγουδίστριας στο Κολωνάκι. Τον αποκαλούσαν «αστέρι της ναυτιλίας» κι εκείνος το χαιρόταν. Αλλωστε, ήταν γιος του πρώην προέδρου της Ενωσης Εφοπλιστών Λεωνίδα Μπρεκουλάκη. Ο θάνατος της μητέρας του Ματίνας (έφυγε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια) τον είχε συγκλονίσει. «Από τότε άρχισε να πέφτει ψυχολογικά», μας λέει ο ίδιος άνθρωπος.
Σπουδασμένος στην Αγγλία, λάτρευε την καλή ζωή. Εκτός από τα σκάφη, του άρεσαν τα γρήγορα -και φυσικά πανάκριβα και πολυτελή- αυτοκίνητα τύπου Aston Martin (είχε μοντέλο της εν λόγω αυτοκινητοβιομηχανίας το 2005). Τα τελευταία δύο χρόνια απείχε συστηματικά από τα κοσμικά. Παλιότερα τον βλέπαμε να κλαμπάρει, να διασκεδάζει στα μπουζούκια - πάντα χωρίς να προκαλεί, αυτό ήταν νόμος στην περίπτωσή του. Τα αμάξια με τα οποία κυκλοφορούσε γίνονταν πόλος έλξης για τους paparazzi που ήθελαν να τα απαθανατίζουν.
Οσο για τους αγαπημένους του ταξιδιωτικούς προορισμούς -εκτός από famous θέρετρα του εξωτερικού- ήταν οι Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα. Η Μύκονος και φυσικά η Πάτμος, όπου περνούσε μέρος των διακοπών του κάθε καλοκαίρι και δη από μικρό παιδί. Αυτές τις ώρες τόσο ο πατέρας του όσο και η αδελφή του, Χαρούλα είναι απαρηγόρητοι. Η είδηση για το χαμό του «Μπρέκο» σκόρπισε τη θλίψη στην Πάτμο (τόπο καταγωγής της μητέρας του). Εκεί τα τελευταία χρόνια ο «Μπρέκο» είχε αναπτύξει και επιχειρηματική δραστηριότητα χτίζοντας και αξιοποιώντας ακίνητα, δημιουργώντας και το δικό του σπίτι, ένα λευκό όνειρο πάνω στη θάλασσα.
ΝΤΟΝΑΤΕΛΛΑ ΑΔΑΜΟΥ
]]>
]]>
Υλικά:
4 καλαμάρια
2 κρεμμύδια
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
2 σκελίδες σκόρδο
½ φλιτζάνι λευκό κρασί
1 μέτρια ντομάτα
1 πιπεριά μακρόστενη
200 γρ. φέτα
2 κουταλιές κουκουνάρι
μαϊντανός
δυόσμος
αλατοπίπερο
Εκτέλεση:
Κόβουμε τα πλοκάμια από τα καλαμάρια, τα πλένουμε και τα καθαρίζουμε. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα πλοκάμια και τα σοτάρουμε στο ελαιόλαδο. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε την ντομάτα και την πιπεριά ψιλοκομμένα. Προαιρετικά μπορείτε να προσθέσετε λίγη καυτερή πιπεριά. Αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να βράσει. Όταν το μίγμα έχει πιει σχεδόν τα υγρά του, το αφήνουμε να κρυώσει λίγο και προσθέτουμε το κουκουνάρι, το μαϊντανό και τη φέτα τριμμένη. Αν δεν σας αρέσει η φέτα, κόψτε 4 λεπτά μπαστουνάκια γκούντα ή άλλο μαλακό κίτρινο τυρί και βάλτε από ένα μέσα σε κάθε καλάμάρι. Γεμίζουμε τα καλαμάρια με το μίγμα και τα ψήνουμε περίπου μια ώρα στους 170-180 βαθμούς σκεπασμένα με αλουμινόχαρτο.
* Προσοχή: Τα καλαμάρια μαζεύουν πολύ στο ψήσιμο, οπότε αν δεν είναι μεγάλα, θα χρειαστούν 2 για κάθε άτομο. Αν περισσέψει γέμιση, βράστε την μαζί με λίγο ρύζι. Θα χρειαστεί για το σερβίρισμα.
]]>
]]>
]]>
]]>
Από τα πιο αγαπημένα μας γλυκά. Συνοδεύεται κατά κόρον με παγωτό (ιδίως 
καϊμάκι) και γλυκά του κουταλιού.
Υλικά:
250g βούτυρο
160g αλεύρι
160g σιμιγδάλι ψιλό
5 αυγά
200g ζάχαρη
300ml γάλα
ξύσμα από 1 λεμόνι ή από 1 πορτοκάλι
1 κγ αλάτι
3 κγ baking powder
Για το σιρόπι:
400ml νερό
620g ζάχαρη
χυμός από 1 λεμόνι ή από 1 πορτοκάλι
Εκτέλεση:
|
Χτυπάμε το βούτυρο μόνο του σε θερμοκρασία δωματίου και προσθέτουμε σιγά σιγά την ζάχαρη, αλλά κρατάτε 50g για την μαρέγκα. Χτυπάμε να αφρατέψει καλά και προσθέτουμε έναν έναν τους κρόκους. Χτυπάμε πολύ καλά... Πρέπει να σας γίνει το μείγμα όπως βλέπετε την φωτογραφία δίπλα. Προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τα ασπράδια και τα 50g ζάχαρης και αναδιπλώνουμε απαλά με την σπάτουλα μέχρι να ομογενοποιηθούν |
|
Χτυπάμε τα ασπράδια με τα 50g ζάχαρης σε σφιχτή μαρέγκα. Προσθέτουμε την μισή στο μείγμα και αναδιπλώνουμε απαλά. Μόλις ομογενοποιηθεί, προσθέτουμε και την άλλη μισή και αναδιπλώνουμε. |
|
Βουτυρώνουμε μια λαμαρίνα και την πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη ή αλεύρι να κολλήσει παντού. Στα γλυκά προσωπικά προτιμώ την ζάχαρη γιατί δημιουργεί ένα κραμελωμένο στρώμα γύρω από το γλυκό. Στρώνουμε το μείγμα με μία σπάτουλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 περίπου βαθμούς για 30-40 λεπτά μέχρι να πάρει ένα σκουρό χρυσαφί χρώμα. |
|
Βράζουμε όλα τα υλικά του σιροπιού μαζί για 5 λεπτά. tip: Έχετε υπ' όψιν σας ότι το σιρόπι είναι ξεχωριστό για κάθε γλυκό. Πρέπει να βράζεται σε συγκεκριμένη θερμοκρασία για να είναι όσο αραιό ή πηκτό πρέπει για το κάθε γλυκό. Επειδή όμως αυτό δεν είναι εύκολο για τον καθένα να θερμομετρεί το σιρόπι, το κάνουμε πριν από σας. Έτσι με τις ποσότητες που σας δίνω και τον χρόνο βρασμού πετυχαίνετε την σωστή θερμοκρασία για το συγκεκριμένο σιρόπι. Αυτό το σημειώνω ώστε να ξέρετε γιατί πρέπει να ακολουθήτε κατά γράμμα την συνταγή του σιροπιού και να μην κάνετε πειράματα με αυτό. |
|
Μόλις βγάλετε το γλυκό από το φούρνο πρέπει να είναι έτοιμο το σιρόπι σας. |
|
Σιροπιάζετε με ζεστό σιρόπι σε ζεστό ρεβανύ. |
|
Καλύπτετε με αλουμινόχαρτο ή με μεμβράνη πολύ καλά το ταψί. Χρησιμοποιήστε 2-3 στρώσεις |
|
Θα έχετε σίγουρα παρατηρήσει ότι στα περισσότερα ρεβανύ το γλυκό είναι σιροπιασμένο στον πάτο και το πάνω μέρος είναι στεγνό. Αυτό συμβαίνει λόγω βαρύτητας όπως καταλαβαίνετε. Για να το αποφύγουμε αυτό το φαινόμενο, αφού περάσουν 5-10 λεπτά από το σιρόπιασμα, πέρνουμε το ταψί μας και προσεκτικά το γυρίζουμε τούμπα πάνω με μία επιφάνεια. Το σκεπάζουμε πάλι αν θέλουμε για να συγκρατήσουμε καλύτερα το γλυκό να μην στάζει και το αφήνουμε έτσι μέχρι να κρυώσει τελείως. |
|
Σερβίρεται σκέτο, με παγωτό (ιδιαίτερα καϊμάκι) ή γλυκό του κουταλιού ή και τα δύο μαζί! |
]]>
Ingredients
For filling
Ingredients for the Bechamel sauce
Directions
Preparing the ground meat:
Sauté the onion and add ground meat. Add wine and stir until it evaporates and add salt, pepper, cumin, allspice, oregano and tomatoes. Simmer until it is cooked and most of the juices evaporate, add parsley stir and remove from the heat.
Preparing the béchamel sauce:
In a sauce pan heat butter, add flour and stir until slightly browned. Add salt and nutmeg.
Add warm milk stirring continuously until a thick cream is made and remove from heat.
Beat eggs and add a spoonful at a time stirring until absorbed. Continue until eggs are absorbed.
Add half the cheese (reserving the remaining to sprinkle in pasta and on top). See step to step pictures here.
Preparing the pasta
Boil water and add salt and a spoonful of olive oil. Boil pasta al dente and remove from heat. Place in cold water and then strain. Mix some of the cheese in the pasta.
In a baking tin add half pasta and dilute 3 spoonfuls of béchamel cream with some milk to make a thinner cream and add to pasta and mix. If we do not add the cream our pasta will not stick together but will spread in the plate during serving.
Put the ground meat on top and add remaining pasta. Sprinkle some grated cheese and nutmeg.
Add béchamel sauce to cover pasta. Sprinkle with remaining cheese and bake in a preheated oven at 180ο C for 45 minutes or until a golden brown.
]]>
]]>
-->My Notes ONLY YOU see your private notes, and they print with the recipe.
Save NoteCancel
SERVES 4 Change to: Servings US Metric
Write a Review! (optional) SubmitCancel
var g_rid='374288'; var g_review_default="Discuss the taste, how difficult it was to make, any adaptations you made or menu suggestions. If you did not like it, please explain why or provide constructive criticism." function hideinline(el,img) { if (document.getElementById(el).style.display == "none" ) { document.getElementById(el).style.display = "inline" if (img) document.getElementById(img).src="http://img.{$mydomain}/images/2008/minus_sign_brownbkgrnd.gif"; } else { document.getElementById(el).style.display = "none" if (img) document.getElementById(img).src="http://img.{$mydomain}/images/2008/plus_sign_brownbkgrnd.gif"; } if (typeof t != 'undefined') xe(t); } function clickRateItNow(){ if (!g_app.user.id) { window.location='/members/login.php?url=/'+g_rid+'&msg=addreview'; } else { Element.show($('reviewcomments')); positionObjectToElement(document.getElementById('rate_it'), document.getElementById('reviewcomments'), 0, 0); } } function findPos(pObject) { var _currentLeft = _currentTop = 0; if (pObject.offsetParent) { _currentLeft = pObject.offsetLeft _currentTop = pObject.offsetTop while (pObject = pObject.offsetParent) { _currentLeft += pObject.offsetLeft _currentTop += pObject.offsetTop } } return [_currentLeft, _currentTop]; } function positionObjectToElement(pObject, pThis, pOffsetX, pOffsetY) { var _coordinates = findPos(pObject); pThis.style.top = _coordinates[1] + pOffsetY + "px"; pThis.style.left = _coordinates[0] + pOffsetX + "px"; } function clickStars(v_star_rating){ $('reviewrating').value=v_star_rating; showStars(v_star_rating); } function clickCancelReview() { Element.hide($('reviewcomments')); return false; } function clickSubmitReview() { var text=$F('reviewtext').replace(/^ +/,''); var rating=$('reviewrating').value; var textlength = text.length; var rform = Form.serialize($('reviewform')); // Verify that there's either a rating or there's text if (rating==0 && (textlength==0 || text == g_review_default)) { alert('You didn\'t add a rating or any comments.'); } else { if ( text == g_review_default) Element.update('reviewtext', ''); Element.hide($('reviewcomments')); new Ajax.Request( '/services/rest/recipes/postreview', { method:'post', parameters: Form.serialize($('reviewform')), onComplete: showPostedReview } ); } } function selectReviewText() { document.getElementById('reviewtext').focus(); document.getElementById('reviewtext').select(); } function showPostedReview(doc) { var err=doc.responseXML.getElementsByTagName('error'); if (err.length) { Element.update('status',"That didn't work: " + RzXMLUtil.textOfElement(err[0],'msg')+""); } else { Element.hide($('reviewcomments')); Element.show($('reviewsubmitted')); showStars($F('reviewrating')); } } /* function showRatingDesc(v_star_rating) { switch (v_star_rating) { case 1: Element.update('star_rating_desc', "Didn't Like It"); case 2: Element.update('star_rating_desc', "OK"); case 3: Element.update('star_rating_desc', "Liked it"); case 4: Element.update('star_rating_desc', "Loved it"); case 5: Element.update('star_rating_desc', "Outstanding"); default: ELement.update('star_rating_desc', ""); } return true; } */ function showStars(v_star_rating) { // var v_per_rating=(v_star_rating/5)*100; var v_width="width: " + (v_star_rating/5)*100 + "%;"; $('star_list').setStyle(v_width); $('star_list').style.backgroundPosition="left center"; return false; } if (g_app.user.id) { if(g_app.user.lim_rnotes) { $('recnote-form').action="/recipe/note?rid="+g_rid; } var brow=g_app.getBrowser(); var opt=''; // Fix IE's caching bug if (brow && brow.name=='MSIE') { var d=new Date(); opt='?fixIE='+d.getTime(); } new Ajax.Request('/services/rest/recipes/p13n.php'+opt,{ method: 'get', parameters: 'rid='+g_rid, onSuccess: function(req) { var pdata=eval('('+req.responseText+')'); if (pdata.review) { $('reviewrating').value=0; showStars(0); Element.update('reviewtext', g_review_default); if (pdata.review.textplain.length > 0) { Element.update('reviewtext', pdata.review.textplain); } var star_rating=pdata.review.rating; if(star_rating > 0) { $('reviewrating').value=pdata.review.rating; showStars(star_rating); } } if (pdata.note) { Element.show($('recnote')); var d=new Date(pdata.note.ptime*1000); Element.update('recnote-time',d.toLocaleDateString()); Element.update('recnote-text', pdata.note.text); $('recnote-text-plain').value=pdata.note.textplain; } } }) //var d=new Date(pdata.review.time*1000); } Ingredients
]]>
]]>
Gemista is the generic term in Greek for stuffed vegetables, and there are myriad recipes in this category of foods. Generally, stuffed vegetables are a summer preparation, and the classics include stuffed peppers, tomatoes, zucchini, and eggplants. Often, these are all prepared in the same pan, with the same stuffing, and baked all together.
The stuffings:
Rice and herbs: this is the most basic stuffing. The rice used is generally long-grain rice called nihaki in Greek, as local cooks prefer this texture to the more toothsome long-grain rices, such as basmati or jasmine. Anyway, these latter varieties are newcomers to the kitchen. Onions, and plenty of them, almost always go into the stuffing, too.
Trahana: this is the milk- or butter-milk-based tiny pasta that is a traditional Greek pantry item. It is sometimes used instead of rice in certain stuffed dishes. One of the best known is a trahana-stuffed onion dish from the waterfront town of Galaxidi, in central Greece.
Bulgur:
like trahana, bulgur wheat also sometimes replaces rice in stuffed vegetable dishes. Its use is most prevalent in certain parts of Crete and in some of the Dodecanese islands.Ground Meat:
ground meat -usually lamb or beef- appears often in stuffed dishes, almost always combined with rice.Vegetables:
in many stuffed vegetable dishes the pulp from the scooped out vegetables is used as part of the filling. Other dishes, such as imam bayialdi -one type of stuffed eggplant dish- a savory combination of onions, tomatoes and herbs, without rice or other starch, make up the mainstay of the filling.Greek Stuffed Peppers
12 medium bell peppers
3 large onions, finely chopped
1/2 cup of olive oil
1 cup of basmati rice
2 bunches of fresh flat-leaf parsley, stems trimmed
4 garlic cloves, crushed and peeled
1/4 cup of chopped fresh basil
1/4 cup of chopped fresh mint, or 2 tablespoons of dried
Salt and freshly ground black pepper
3-4 tablespoons of plain bread crumbs (optional)
1. Prepare the peppers for stuffing: wash and dry. Cut off the stem ends with a sharp knife about an inch or less below the top, so that the vegetables can be hollowed easily and their "caps" put back on. Remove and discard the pepper seeds.
2. Heat 3 tablespoons of olive oil in a large skillet and saute the onions over low heat for about 12 minutes, or until soft. Add the rice and stir once or twice. Pour in 1 1/2 cups of water. Let the mixture simmer uncovered and over low heat, until the water has been absorbed, about 5-7 minutes. Remove from heat.
3. While the rice is being cooked, pulse the parsley and garlic together in a food processor until finely chopped and almost paste like in consistency. In a large mixing bowl, combine the rice mixture with the parsley and garlic. Add the remaining herbs, four more tablespoons of olive oil, and the strained tomato juice. Season to taste with salt and pepper. Let the mixture stand for a few minutes.
4. Preheat oven to 180 degrees C (375 degrees F). Rub the remaining tablespoon of oil on the bottom of an ovenproof glass or earthenware baking dish, large enough to hold the tomatoes and peppers snugly. Place the peppers side by side in the pan and fill with the rice and herb mixture. If desired, sprinkle the tops of the vegetables with the bread crumbs. Pour about a half a cup of water in the baking dish. Cover and bake for 30 minutes. Remove cover and continue baking the stuffed vegetables for another 30-40 minutes, until the peppers are wrinkled and browned around the edges and the rice is completely cooked and soft. Remove and cool slightly before serving.
Yield: 6-12 servings
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
Όρος Κίσσαβος (Όσσα)