Larissa Blogs » Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της

Feeds

18891 άρθρα από 80 πηγές

Aa - Zz (4437)

• AELnews (922)
• Alkaios Larsinos (170)
• Andreas Katsakos - Photo Diary (27)
• Aris Deslis Μία Ζωή Αγώνες (1029)
• Bicycle @ Larissa - Ποδηλάτες Λάρισας (76)
• Collect that muthafucker!.. (48)
• Common Sense (192)
• D. Z. Gougoulias Blog (187)
• Dimzacharakis Photo Diary (129)
• e-Γυναίκα (81)
• e-Πυξίδα (39)
• Hellenic American League of Larissa (167)
• Kiko (39)
• Kiko (61)
• Krinanthos Restaurant (44)
• Larissa City (33)
• Larissa press (375)
• Leonidas Anthoupoli Taekwon-Do I.T.F. (18)
• Mad @ Teilar (24)
• Mantri (177)
• MariosPress (73)
• Pasquals Bet Predictions (115)
• Serendipity (10)
• Sport Tirnavos (333)
• Stop στην αλητεία των Σούπερ Μάρκετ! (38)
• World Institute To Preserve Traditional Products (30)

Αα - Ωω (14454)

• 23ο Δημοτικό Σχολείο (49)
• 2410 Λάρισα (45)
• Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι... (117)
• H γωνιά μου στο δίκτυο (59)
• Έχω μάτια και βλέπω (1829)
• Ό,τι φας κι ό,τι πιεις (110)
• ΑΕΛ (1340)
• Αδιόριστοι εκπαιδευτικοί σερφάρουν και απαιτούν (128)
• Αθανάσιος Κουτσοκέρας,Υποψήφιος Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν.Λάρισας (7)
• Βιβλία και ξερό ψωμί (36)
• Γράφει ο: Αντώνης Γιάγκος -Write: Antonis Giagkos (25)
• Γιάννης Βασβατέκης (2)
• Δίχως Όνομα (11)
• Δίκτυο Ενημέρωσης για τον έλεγχο των παρασίτων (87)
• Διάφορα μικρά & μεγάλα της καθημερινότητας (70)
• Διαδρομές του νου και της ψυχής (39)
• Εκ-Παιδευτικά... Παιδέματα και άλλα Σοφίσματα (60)
• Ενωση θεολόγων ν. Λάρισας (221)
• Η φωτογραφία της ημέρας (50)
• Η Κουζίνα της mama (66)
• Η αθλητική Λάρισα (3)
• Θρησκευτικών Δίκτυο (238)
• Θεσσαλικά Νέα (2382)
• Θεσσαλική Αφύπνιση (662)
• Θεολογία και Κοινωνία (65)
• Κόκκινο Νερό (23)
• Κάποιοι μας δουλεύουν! (29)
• Καθημερινή τρέλα (126)
• Κοινον Βραχασίου (240)
• Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της (1666)
• Με Νταούλια και Ζουρνάδες (52)
• ΝΕ.Ο.Σ Κεντρικής Ελλάδος (285)
• Ο φωτογραφικός μου εαυτός (99)
• ΟΣΣΑ Λάρισας (23)
• Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας (541)
• Περιβάλλον (73)
• Στοχασμοί (23)
• Σωτήρης Π. Ζάχος (41)
• ΣΔΕ Λάρισας (40)
• Σκυριανό αλογάκι (32)
• Σκέτη Γλύκα (94)
• Τραγικός... (2507)
• ΤΕΙ Λάρισας blog (188)
• Τα παιδία παίζει... (89)
• Ταυτότητα Πόλης (73)
• Της Λαρίσης το... ανάγνωσμα (37)
• Το Περιβάλλον στη Λάρισα (13)
• Υγεία και Πρόληψη - Φάρσαλα (60)
• Φωτόνιον (27)
• Φάνης Χατζηγρίβας (146)
• Φιστίκι Κελυφωτό (37)
• Φιλαθλητικός Λαρισαϊκός Σύλλογος (105)
• Χρήστος Μπέλτσιος (56)
• Ω τι κόσμος μπαμπά (29)

Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της (100)

• Λάρισα, 30.07.2010
• 22:56

  αναρχογατουλης: ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ Χ. ΚΩΝΣΤΑ:

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  αναρχογατουλης: ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ Χ. ΚΩΝΣΤΑ:: "Ρε πουλημενο κατοχικο παπαγαλακι του ΔΝΤ ντροπη των δημοσιογραφων φερεφωνο των δοσιλογων και της νεοφιλελευθερης ολιγαρχιας, νεοπλουτο ερπε..."
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 27.07.2010
• 19:58

  Listonplace: Είμαστε όλοι φορτηγατζήδες ΡΕ !!!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Listonplace: Είμαστε όλοι φορτηγατζήδες ΡΕ !!!: "Δεν έχει σημασία αν οι απεργοί φορτηγατζήδες έχουν δίκιο η άδικο. Σημασία έχει οτι αντιστέκον..."
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 25.07.2010
• 22:08

  ΕΤΟΙΜΟΙ ΚΑΡΠΟΙ. ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΛΑΘΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΥΠΙΟ?

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Ο Χ. άφησε τα βιβλία στην άκρη, τη τέχνη του επίσης, δουλειά δεν υπήρχε το τελευταίο χρόνο, όσο κι αν έψαξε στο τομέα του. Κάποια στιγμή λοιπόν μια θέση σ΄ενα εργοστάσιο παρουσιάστηκε μπροστά του φόρεσε τη φόρμα και πάμε.
  Το τελευταίο καιρό έχω ακούσει για πολλούς φίλους που δουλεύουν όπου νάνοι. Τους ξέρω. Άλλοι με πτυχία, άλλοι με διάφορες τέχνες, χρόνια στη δουλειά βρέθηκαν κάποια στιγμή στο δρόμο και η λύση ήταν το μεροκάματο.
  
  Πληθαίνουν αυτά τα άτομα. Παντού. Πληθαίνουν πολύ. Σερβίρουν, καθαρίζουν, ιδρώνουν πάνω σε κάποια μηχανή, σε κάποια λάντζα, πουλάνε φυλλάδια στην είσοδο στο μετρό, κρατάνε γκαρνταρόμπες, φύλακες τα παλτά από τις κυρίες, ζυγίζουν ντομάτες στη λαϊκή κλπ. Πολλοί από αυτούς έχουν ξεκοκαλίσει κάποιες βιβλιοθήκες, έχουν φάει τα μάτια τους πάνω στα βιβλία, μερικοί είναι πολύ προχωρημένα μυαλά, ταλέντα, χαρισματικοί, εξαιρετικά μυαλά.
  
  Όλοι μαζί είναι αυτό το νέο είδος προλεταριάτου που γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Ένα προλεταριάτο που έχει περάσει διάφορα τεστ αντοχής κι αποφάσισε να επιβιώσει με όποιο κόστος. Άνθρωποι που είπαν δεν θα σας περάσει. Θα μείνουμε παρόντες όσο κι αν προσπαθήσετε να μας εξαφανίσετε. Ξεπέρασαν τις προσωπικές φιλοδοξίες, τα όποια όνειρα έκαναν εκείνοι ή οι γονείς τους, ξεπέρασαν την επιθυμία για ροζ συννεφάκια, ξεπέρασαν το γεγονός πως ήταν φτιαγμένοι για «άλλα» πράγματα και κινούνται μέσα στη μάζα των χιλιάδων ανώνυμων προλετάριων που παλεύουν για ένα μεροκάματο, σιωπηλοί, με σεβασμό για ένα κόσμο που καλά καλά δεν ήξεραν πως είναι.
  
  Είναι άνθρωποι που ξύπνησαν μέσα στον εφιάλτη αλλά δεν τρόμαξαν. Ο εφιάλτης της πραγματικότητας είναι πιο ουσιαστικός από ένα ψεύτικο όνειρο. Υπάρχουν κι εκείνοι που δεν θέλησαν να τα βάλουν στο ζύγι και τα δυο.
  
  Φανταστείτε πως μερικοί από αυτούς δεν το κάνουν καν γιατί δεν βρήκαν την ονειρεμένη δουλειά. Μπορεί να την βρήκαν και να μην συμβιβάστηκαν με το καραγκιοζιλίκι που τελικά απαιτούσε. Μπορεί να βρόντησαν στη μούρη τα κλειδιά κάποιας ζηλευτής πολυεθνικής. Μπορεί να αρνήθηκαν να γίνουν κομπιναδόροι, κλέφτες, λαμόγια για να βγάλουν μερικά φράγκα παραπάνω. Μπορεί να τους έδιωξαν απλά γιατί χάλαγαν τη πιάτσα.
  
  Ανάμεσα στα αποκαΐδια γεννιέται ξέρετε ένα νέο είδος φυτού που μπορεί να έχει περίεργες ιδιότητες. Δεν είναι προβλέψιμο. Κινείται ανάμεσα σε δυο κόσμους εντελώς διαφορετικούς. Εκείνον της γνώσης κι εκείνο των χεριών. Κι έχει αποκτήσει μια ενδιαφέρουσα ικανότητα. Μπορεί συγχρόνως να σκέφτεται και να δουλεύει. Να ακούει και να μεταφράζει. Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ένας καλός διερμηνέας δυο κόσμων που βρίσκονται σε πολύ άσχημη ισορροπία αυτή τη στιγμή.
  
  Η κυριότερη ιδιότητα όμως πολλών ανθρώπων που ανήκουν σ΄αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων, είναι ίσως το γεγονός πως δεν είναι εύκολα υποχείρια στους φόβους που οι κατέχοντες και γνωρίζοντες προσπαθούν να διασπείρουν παντού. Αναλογιστείτε έναν εργάτη, ένα χειρονάκτη, ένα μισθοσυντήρητο με υψηλό επίπεδο μόρφωσης, και συνειδητοποιημένο. Κακός συνδυασμός.
  
  Η ανεργία θα φέρει πολλά δεινά. Αλλά θα γεννήσει και πολλά νέα χόρτα. Είδατε που για μια φορά γίνομαι αισιόδοξη? Φυσικά εδώ γεννιέται το ερώτημα. Αυτά τα ατίθασα, ελεύθερα χόρτα ποιος θα τα πάρει με το μέρος του? Ανήκουν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις κι οι περισσότεροι είναι ανένταχτοι, αναποφάσιστοι ή έχουν σιχαθεί κάθε απόχρωσης ψέματα ή ανοησίες.
  Η απλά επειδή εκτός από φιλοσοφούντες είναι και εργάτες, θέλουν έργα, όχι λόγια πια.
  
  Κάνε με σοφό να σε κάνω πλούσιο, έλεγε ο παππούς μου.
  Δώσε μου μια πολιτική δύναμη που θα κατορθώσει να συλλάβει το πνεύμα που μόλις γεννιέται και θα της στείλω πολύ κόσμο, λέω εγώ.
  
  Η αριστερά συνεχίζει να πράττει το ίδιο λάθος. Θεωρεί πως είναι τόσο μορφωμένη ώστε καταντάει παραμορφωμένη.
  
  Μια φορά ρώτησα το πατέρα μου. Τι ήταν το ΕΑΜ για σένα? Ήταν το σπίτι μου είπε. Η μάνα μου κι ο πατέρας μου. Με βρήκαν σ΄ενα χωράφι ξυπόλητο, πεινασμένο και πληγωμένο, παιδί 15 χρονών και μου έδωσαν ρούχα, φαί και αξιοπρέπεια.
  Ήμουν φοβισμένος και με εμαθαν να μην φοβάμαι. Ήμουν ένα παιδί που δεν ήξερε τίποτα και με μόρφωσαν. Και με ποιο τρόπο τον ρώτησα. Με λόγια απλά. Κάθε βράδυ, μακριά από τις μάχες μιλάγαμε. Απλά όπως κάνεις με τους φίλους. Και έβλεπα χειροπιαστά στη πράξη αυτά που μου έλεγαν. Κι από τότε δεν μπόρεσα να αλλάξω ποτέ. Έβλεπα με αλλο τρόπο. Σκεφτόμουν με αλλο τρόπο. Ακόμα κι όταν γύρω μου δεν υπήρχε πια κανείς να μου λέει, δεν είχα ανάγκη. Είχα πάρει τη σκυτάλη και μπορούσα να τρέξω μόνος μου.
  
  Η αριστερά σήμερα δεν είναι το ΕΑΜ. Δεν σώνει από τη πείνα κανέναν και δεν φτιάχνει την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ και δεν βρίσκει τρόπο να μας σώσει από τη σκλαβιά. Οι φιλόδοξοι, επαγγελματίες αριστεροί, με το αντιπαθητικό υφάκι , περιχαρακωμένοι στα τείχη τους, όπου μπορείς να μπεις μόνο αν δεις τον ευαυτό σου σαν δόκιμο παπαδοπαίδι που περιμένει την έγκριση να μπει στο σώμα της εκκλησίας, δεν παράγουν έργο.
  
  Υπάρχουν πολλοί ΕΑΜίτικες ψυχές στη γύρα, αλλά δεν έχουν στέγη. Είναι έξω από τα τείχη που έχουν κλειστεί οι αριστερές ηγεσίες και αλληλο συγχαίρονται για τους κόπους τους και για τις ιδέες τους. Ίσως αν η αριστερά θυμηθεί τη νοηματική του προλεταριάτου, θα μπορέσει να συνεννοηθεί με τους σιωπηλούς εργαζόμενους. Γιατί της κάνουν νοήματα από όλες τις μεριές «είμαστε εδώ αλλά δεν έχουμε φωνή, δεν μπορούμε να μιλήσουμε, δεν ξέρουμε, φοβόμαστε, είμαστε χαμένοι» κι εκείνη με μπλαζέ ύφος απαντά «όσοι πιστοί προσέλθετε» λες κι είναι ο Μεσσίας.
  
  Οι Μεσσίες όμως συνήθως σταυρώνονται. Πόσα παραδείγματα να δούμε ακόμα για να το εμπεδώσουμε σύντροφοι? Πόσα?
  
  http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 22.07.2010
• 19:51

   Γεμίσαμε σκουλήκια λουστραρισμένα στην οθόνη των τηλεοράσεων ...

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
   Γεμίσαμε σκουλήκια λουστραρισμένα στην οθόνη των τηλεοράσεων και άνανδρους "επαναστάτες". Έχουμε ξεχάσει τι πάει να πει αντρίκιο, έχουμε ξεχάσει τι πάει να πει "δεν φοβάμαι". Λέξεις σε κόλλες αναφορές γραμμένες με βαρύγδουπες εκφράσεις που πίσω κρύβουν ανθρωπάκια με καταπιεσμένη λίμπιντο. Και από την άλλη να έχουμε "ήρωες" φτιαγμένους από σάλιο και προσκύνημα. Ο ένας να στηρίζει τον άλλον σε ένα παιχνίδι που στήνεται πίσω από τις πλάτες μας. Πάντα πισώπλατα. Ίσως γιατί τα όπλα έχουν αλλάξει πια. Οι σφαίρες και οι επιστολές σε κρατούν σε απόσταση ασφαλείας και έτσι η "επανάστασή" σου γίνεται Τάγμα Ασφαλείας. Γίνεσαι ένας από αυτούς που τάχα μου εκδικείσαι. Οι Άντρες δεν φαίνονται από τα παντελόνια που φορούν αλλά από τα όπλα που κουβαλούν. 
  
  
  
  http://ohia1.blogspot.com/
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 21.07.2010
• 02:42

  Η διαπλοκή βλάπτει σοβαρά την υγεία

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Ο Σωκράτης Γκιόλιας ήταν ένας νέος άνθρωπος 38 ετών, παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού παιδιού. Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι ήταν και ένας από τους πλέον διαπλεκόμενους δημοσιογράφους, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία του διαδικτύου και την τεράστια αναγνωσιμότητα του ειδησεογραφικού του site, του πασίγνωστου Τρωκτικού, έπαιζε χοντρό παιχνίδι στηρίζοντας ή λοιδορώντας επιχειρηματίες και πολιτικούς κατά το δοκούν.Η πρώτη του ιδιότητα (θα έπρεπε να) κάνει τον καθένα να θλίβεται για το βίαιο χαμό του από τους αυτοαποκαλούμενους επαναστάτες της Σέχτας -εάν τελικά αποδειχθεί ότι όντως αυτοί βρίσκονται πίσω από τη δολοφονία. Η δεύτερη, όμως, φέρνει στο νου τη λαϊκή ρήση «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες»...Η ανωνυμία του διαδικτύου είχε κρατήσει σχετικά άγνωστο το όνομα και τη διαπλεκόμενη δράση του Σωκράτη Γκιόλια στο ευρύ κοινό. Αν ο νεκρός δημοσιογράφος είχε κάποιο άλλο, πιο γνωστό όνομα (δεν θέλω να αναφερθώ συγκεκριμένα, για να μη γίνω μάντης κακών), αυτοί που θα έλεγαν "πήγαινε γυρεύοντας" θα ήταν πολύ περισσότεροι. Δυστυχώς, αυτοί που αποφασίζουν να αφαιρέσουν ζωές για να επιδείξουν την "επαναστατικότητά" τους, ήξεραν.Στο blog Παραπολιτική διάβασα ένα άρθρο, που ξεκαθαρίζει πολλά πράγματα σχετικά με τον Σωκράτη Γκιόλια και τη σχέση του με το Troktiko, τον Μάκη και το βρώμικο και διεφθαρμένο χώρο των ΜΜΕ. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα (ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται εδώ):[...]Ο Γκιόλιας ήταν ο άνθρωπος που δημιούργησε το Troktiko, o άνθρωπος που το σύστησε στο δημοσιογραφικό κόσμο. Το Τroktiko μεταλλάχθηκε γρήγορα σε ένα χώρο που θα μπορούσες να διαβάσεις τα πάντα, χωρίς καμιά αξιοπιστία, χωρίς καμία αξιολογική κρίση από τους διαχειριστές του site. Θήτευσε δίπλα στον Τριανταφυλλόπουλο κι έφερε στο Ίντερνετ την κίτρινη δημοσιογραφία που πρώτος δίδαξε ο Μάκης. Όποιος τολομούσε να διαφωνήσει με το Troktiko, θα έβλεπε για τουλάχιστον 2-3 μέρες τη φωτογραφία του να φιγουράρει σε αναρτήσεις και σχόλια "αναγνωστών" που θα του καταλόγιζαν κάθε λογής σκάνδαλο.Το Τroktiko δημιουργήθηκε αρχικά για να υποστηρίξει τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο στην εποχή της Ζαχοπουλιάδας ενώ ταυτόχρονα αποτέλεσε και τον πρόδρομο της Zougla.gr που ήταν τότε στα σκαριά. Καθόλου τυχαία, οι πρώτες αναφορές στη σχέση Γκιόλια και Τρωκτικού έγιναν από το nonews-news.blogspot.com το οποίο τότε βρισκόταν υπό την απόλυτη επιρροή της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα".Η σύγκρουση του Γκιόλια με τον Μάκη οδήγησε το Τρωκτικό στην ανάγκη καθορισμού μιας διαφορετικής πορείας. Από τότε μέχρι σήμερα, το Τρωκτικό ουδέποτε κατάφερε να διατηρήσει μια σταθερή "γραμμή" στα θέματα της επικαιρότητας. Η ανέλιξη του σε Νο1 site στην Ελλάδα ανέβασε τρομακτικά τις μετοχές των συντελεστών του. Ο Γκιόλιας από την αρχισυνταξία της εκπομπής του Τριανταφυλλόπουλου βρέθηκε δίπλα στον Κοντομηνά αλλά και στη διεύθυνση του ραδιοφώνου του Πρώτου Θέματος χωρίς κάποια άλλη επίσημη δημοσιογραφική δραστηριότητα...Δεν υπήρχε δημοσιογράφος που να ξεκίνησε κάτι στο Διαδίκτυο και να μην πήρε τηλέφωνο τον Γκιόλια για να του βάλει κανα link στο Troktiko. Στη δημοσιογραφική πιάτσα, όλοι γνώριζαν ότι ο Γκιόλιας κινεί τα νήματα παρά τις αλεπάλλες διαψεύσεις του ίδιου.Το παιχνίδι μεταξύ Τρωκτικού-Γκιόλια-Τριανταφυλλόπουλου οδήγησε στη στοχοποίηση του δημοσιογράφου από τη Σέχτα Επαναστατών. Το ξεκατίνιασμα των διαφόρων παραγόντων των ΜΜΕ που με μεγάλη χαρά φιλοξένησε το Troktiko έδωσε λαβή στους ηλίθιους για να κάνουν την επαναστατική γυμναστική τους.[...]Ο Γκιόλιας χάθηκε γιατί πρώτος φόρεσε κουκούλα, πρώτος πυροβόλησε και σκότωσε μέσα από το άθλιο Troktiko τις συνειδήσεις και την αξιοπρέπεια πολλών ανθρώπων. Θρηνώ τον χαμό του όπως όλοι αλλά αρνούμαι να δεχθώ την μετατροπή του σε ήρωα.Κάποιοι σχολίασαν αρνητικά το άρθρο, λέγοντας ότι το timing της ανάρτησης ("πριν καλά-καλά στεγνώσει το αίμα", είπε κάποιος) ήταν λανθασμένο. Εγώ θα έλεγα "και ήδη είχε αργήσει".Μπορεί το άτυπο savoir vivre της αναφοράς σε νεκρούς να απαιτεί 2-3 ημερών σιγή, αλλά με τόσα ψέμματα, γελοιότητες και ανακρίβειες που ακούστηκαν στα κανάλια και -κυρίως- στα φιλο-τρωκτικά blogs από τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία, η άμεση δημοσιοποίηση και της αντίθετης άποψης ήταν επιβεβλημένη.Και εάν -όπως λένε κάποιοι- η αναφορά στις διεφθαρμένες επαγγελματικές δραστηριότητες του Σωκράτη Γκιόλια είναι ανήθικη, τότε πώς χαρακτηρίζεται η εκμετάλλευση της ανθρώπινης διάστασης της τραγωδίας από πολλούς, και κυρίως από το ίδιο το Troktiko; Το  ίδιο site που μέχρι χτες διέψευδε κάθε σχέση του με τον νεκρό, πλέον τον παρουσιάζει ως τον δικό του, προσωπικό ήρωα και μάρτυρα...Όπως και να έχει, καλό ταξίδι Σωκράτη [www.salata.tv]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 17.07.2010
• 12:06

  Τρέξε κόσμε!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Η περίοδος των εκπτώσεων άρχισε νωρίτερα φέτος. Εκτός από πέδιλα, φακές, ζύμη, μοτοποδήλατα Κίνας το μαγαζί πουλάει φθηνά και τράπεζες. Όπως άκουσα στις ειδήσεις (από τον ιδιοκτήτη μιας Bentley Continental), ένας εγχώριος τραπεζίτης έκανε πρόταση να ψωνίσει δύο τράπεζες σε συσκευασία μίας.Συγκεκριμένα ο κ. Μ. Σάλλας πρότεινε, η “Τράπεζα Πειραιώς” να ψωνίσει την “Αγροτική” και το “Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο” και να δημιουργήσει τον δεύτερο μεγαλύτερο τραπεζικό οργανισμό στην Ελλάδα. Εμένα μ’ αρέσει αυτή η εξέλιξη και συμφωνώ αν και δεν οδηγώ Μπέντλι. Μ’ αρέσει διότι, αν ο ΓΑΠ εγκρίνει την πώληση (την οποία έχει οργανώσει ο άλλος του εαυτός χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει αλλά, τώρα το έμαθε) η χώρα θα δώσει ένα “μήνυμα” στις διεθνείς “αγορές” ότι, η Τζουτζία βγαίνει σιγά-σιγά από το τούνελ που της έχει επιβάλει η Τρόικα, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρωνκαι,το Μνημόνιο όταν αυτός (ο ΓΑΠ) και το ΠΑΣΟΚ έλλειπαν απ’ το σπίτι για δουλειές. Το επόμενο βήμα το οποίο υποθέτω ότι θα προτείνει κάποιος επιχειρηματίας όπως οι κ.κ Βασιλάκης, Βγενόπουλος, Κωστόπουλος, θα είναι, να ψωνίσουν ότι ανήκε στο τέως Τζουτζιακό Κράτος και, η χώρα να μεταβληθεί σε ένα είδος μυκονιάτικης “βίλας”, με τζακούζι, playroom και τρεις φιλιπινέζες να μεγαλώνουν τα τσογλάνια του ραντιέρη.Θα πείτε -και θα έχετε δίκιο: Τι θα έκανες εσύ ρε Καββαθά αν ήσουν Πρωθύπ; Δεν θυα πούλαγες τα “βρακιά” σου για να σώσεις τη χώρα πριν στα πάρει ττο ΔΝΤ; Και βέβαια θα τα πούλαγα -αν ήμουν υπάλληλος του ΔΝΤ, αν είχα υποσχθεί στον Τζουτζιακό λαό “Ακόμα Καλύτερες Μέρες”, αν είχα εξαγγείλει την  ”Επανίδρυση του Κράτους” και αν είχα πει πως  ”Λεφτά Υπάρχουν”. Όμως επειδή δεν έχω Μπέντλι και δεν είμαι υπάλληλος κανενός θα έλεγα στον Μηχανισμό και στο ΔΝΤ να πάνε να γαμηθούν, θα έστελνα το Gollum και τον Ραφηνάτο στον Κορυδαλό και τον Τζέφρι στη Πάρο να κάνει κανό και απλωτές. Μετά θα καλούσα τον λαό της Τζουτζίας να σκύψει το κεφάλι και να δουλέψει σκληρά και σοβαρά για να ανακτήσει την ανεξαρτησία που του αφαίρεσαν οι κ.κ. Α. Παπανδρέου, Κώστας Μητσοτάκης, Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου. Θα του έλεγα, ελπίζοντας ότι θα καταλάβει, ότι η χώρα δεν πρέπει να χωριστεί στα τρία, όπως σχεδιάζουν οι Επικυρίαρχοι και οι Ελληνόφωνοι που την κυβερνούν. Και είναι ακριβώς επειδή λέω και γράφω τέτοιες κουλαμάρες που το σύστημα των Κουίσλινγκ που κυβερνάει την Τζουτζία κάνει ότι δεν με ακούει και δεν με βλέπει. Όμως ότι και να πει πια κανείς δεν έχει πια αξία. Οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και μόνον λίγοι από τους 300 έχουν το θάρρος να μιλήσουν αυτή τη γλώσσα πολύ περισσότερο δεν την έχουν όσοι δεν ψώνισαν Μπέντλει…Υ.Γ  Δεκάδες φορές έχω γράψει ότι οι ενδυματολογικές επιλογές ενός κυρίου ή κυρίας δείχνουν το πολιτικό και “στρατηγικό” βάθος, την αισθητική και την κοινωνική καταγωγή του προσώπου. Αν κάποιος από τους αναγνώστες παρατήρησε (σήμερα) τον συνδιασμό του μαύρου πουκάμισου, της ανοιχτής ροιζ γραβάτας και του “σταχτί” επενδύτη του Κυβερνητικού Εκπροσώπου μπορεί να καταλάβει τι περιμένει την  Τουτζία ακριβώς όπως εγώ κατάλαβα όταν είδα το “αυγουλί” σακάκι, το μαύρο πουκάμισο και τον κίτρινο λαιμοδέτη του κ. Τραγάκη, το παπαγαλί σακάκι του κ. Γκόλια  κ.ο.κ
  http://kavvathas.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:03

  Πάμε σαν άλλοτε…

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Του 
  "Αυτό το καλοκαίρι δεν είναι σαν και τ’ άλλα. Κάτι φαίνεται ν’ αλλάζει στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, την στιγμή που στην Ελλάδα ολοένα και περισσότεροι ψάχνουν και ψάχνονται. Στην Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία και στην Δανία οι νέοι ξαναανακαλύπτουν τις σχέσεις και εγκαταλείπουν την κατανάλωση για την κατανάλωση. Στην Σουηδία αδειάζουν παραδοσιακά στέκια της νεολαίας και τα παιδιά ξεχύνονται στις παρυφές των καναλιών για να ψήσουν, να πιούνε, να τραγουδήσουν με την κιθάρα τους και να ερωτευθούν. Κι όλα αυτά εν μέσω των μουσικών χρωμάτων του ’70 – ’80.
  
  
  Έβαλα ν’ ακούσω και το ραδιόφωνο των Ενωμένων Μπλόγκερς (radio-enomenoi.blogspot.com) και διαπίστωσα ότι ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα επανασχηματίζεται, χάνοντας σε μεγάλο βαθμό την «ξύλινη» μορφή του. Ευαίσθητοι πολιτικοποιημένοι άνθρωποι με ωριμότητα και σοβαρότητα αρθρώνουν έναν ενδιαφέροντα λόγο που μου έφερε στην μνήμη ανησυχίες και αναζητήσεις των μέσων της δεκαετίας του ’70. Τότε που νοιώθαμε ότι σπάσαμε τον γύψο και ότι ήταν στο χέρι μας να δημιουργήσουμε μια καινούρια σύγχρονη Ελλάδα. Γνωστές φωνές, γνώριμη άρθρωση και οικείος λόγος. Διάθεση για παραγωγή νέων ιδεών και κέφι για ακτιβισμό. Αν αυτή η διάθεση και τούτη η κουλτούρα πάρει ευρύτερη διάσταση, τότε είναι βέβαιο ότι πολλοί θα … ευγνωμονούμε τον Γιώργο Παπανδρέου, όχι ασφαλώς τα αμέσως επόμενα χρόνια, αλλά πιθανόν αργότερα!
  
  
  Μη θεωρήσετε ούτε στιγμή ότι διακατέχομαι από ρετρό διάθεση, ούτε βέβαια ότι έχασα την επαφή μου με την δραματική πραγματικότητα που ζουν πάρα πολλοί στην Ελλάδα. Φίλοι και γνωστοί, χρόνια επαγγελματίες με πολυσέλιδα βιογραφικά και αξιόλογο έργο είναι σήμερα άνεργοι ή ημιαπασχολούμενοι  - την σιχαίνομαι αυτή την λέξη. Το απόγευμα έλαβα την....
  αγγλική έκδοση του βιβλίου μιας ικανότατης Ελληνίδας συγγραφέως – δημοσιογράφου που χρόνια τώρα δεν την καταδέχεται το κύκλωμα του χώρου. Βρήκε κι αυτή αναγνώστες έξω από την Ελλάδα, μια και η εμπειρία της και τα τεράστια προσόντα της έπεφταν … βαριά στο καθεστώς! Θεωρώ όμως ότι αυτή η πολυσχιδής κρίση αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για να ωριμάσουν πολιτικά ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού ταχύτερα και κυρίως νέοι άνθρωποι που είχαν αφεθεί να οδηγούνται από τον αυτόματο πιλότο της αποχαύνωσης. Είναι καλό και για μας τους υπόλοιπους που απογοητευμένοι είχαμε περιοριστεί στον κύκλο μας και στις επαγγελματικές μας δραστηριότητες, ζώντες μεν διαφορετικά από τους άλλους, αλλά ταυτόχρονα ολοένα και περισσότερο απομακρυνόμενοι από την «κοινή γνώμη», την «κοινή λογική» και εντέλει τα κοινά. Ο Γιώργος ο καταστροφεύς  καταφέρνει να μας ξυπνήσει όλους, ή τέλος πάντων να ξυπνήσει αρκετούς. Οι υπόλοιποι είναι βέβαιον ότι θα αφυπνισθούν από το φθινόπωρο.
  
  
  Ο κίνδυνος είναι μέχρι τότε να υπάρξει σοβαρή εμπλοκή στο Αιγαίο και να θέσει τις πολιτικές εξελίξεις σε άλλη τροχιά, που πολύ θα μοιάζει και αυτή με αυτήν των μέσων του ’70. Αν συμβεί αυτό η φάρσα θα έχει ολοκληρωθεί, όπως και η αποστολή του Γιώργου. Σε αυτήν την περίπτωση μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» ή «εθνικής ανάγκης», ή όπως αλλιώς θέλετε, θα βοηθούσε το καθεστώς να αναδιοργανωθεί και ανετότερα να διασκεδάσει τις κοινωνικές πιέσεις που υφίσταται σήμερα και οι οποίες  αύριο απειλούν να λάβουν ανεξέλεγκτο χαρακτήρα.
  
  
  Έχω επανειλημμένως επισημάνει ότι αν η κρίση παραμείνει στο επίπεδο που διαμορφώνεται αυτήν την περίοδο, θα είναι πολύ δύσκολο για τους παράγοντες του καθεστώτος να χειραγωγήσουν κοινωνικές δυνάμεις που αυτόν τον καιρό οργανώνονται για να δώσουν συλλογικά και αλληλέγγυα μία κοινή μάχη εναντίον συνολικά του συστήματος εξουσίας στην χώρα. Η εμπλοκή στα λεγόμενα εθνικά θέματα που θα οδηγούσε στην άμεση δρομολόγηση της διευθέτησης του συνολικού καθεστώτος στο Αιγαίο και ίσως στην Θράκη, θα προσέδιδε νέες διαστάσεις στην κρίση, οι οποίες θα κατέτειναν στην αποπολιτικοποίησή της και έτσι στην διευκόλυνση ξένων και ντόπιων συμφερόντων να καθυποτάξουν τις αναπόφευκτες, σε άλλη περίπτωση, κοινωνικές αντιδράσεις.
  
  
  Μέσω ενός εθνικισμού ευκαιρίας το καθεστώς θα μπορούσε για ένα σχετικά μικρό, αλλά κρίσιμο διάστημα, να καταλύσει την μεγεθυνόμενη πολιτικοποίηση της κρίσης που πέτυχε η οργανωμένη και κυρίως η ανένταχτη αριστερά αυτήν την περίοδο. Το ζήτημα αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή απ’ όλους μας. Ο πρωθυπουργός που δεν δίστασε να εξαπατήσει το εκλογικό σώμα και να επιβάλει το ΔΝΤ στην χώρα, ισχυριζόμενος μάλιστα πρόσφατα ότι το πρόγραμμα του ΔΝΤ είναι ιδανικό για την Ελλάδα και ότι θα έπρεπε να είχε εφαρμοσθεί εδώ και χρόνια, είναι, πιστεύω, ικανός για οτιδήποτε. Επιτρέψτε μου να περιοριστώ σε αυτό και να μην αναφερθώ σε βάσιμες σκέψεις μου επί του θέματος.
  
  
  Για να … πάμε σαν άλλοτε, δεν θα πρέπει να κάνουμε τα ίδια λάθη που κάναμε τότε. Για να αναδομηθεί η ελληνική κοινωνία, να ξαναζωντανέψουν οι κοινωνικές σχέσεις και για να ξανασυναντηθεί η πολιτική με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, δεν θα πρέπει να αναπαράγουμε τα στερεότυπα της δεκαετίας του ’70. Είναι απαραίτητο να αντιληφθούμε ότι η χώρα πρέπει να επανενταχθεί στην Ευρώπη, καθώς αυτή την στιγμή ακολουθεί τροχιά βαλκανοποίησης. Όχι ασφαλώς σε οποιαδήποτε Ευρώπη, αλλά σε κείνην που αναπροσδιορίζεται ξαναανακαλύπτοντας την πολιτική και τις κοινωνικές σχέσεις στην βάση της εμπιστοσύνης, της αλληλεγγύης και της αγάπης για το περιβάλλον. Στην Ευρώπη που επιχειρεί να δραπετεύσει από την λογική και την κουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού που κυριάρχησε την τελευταία 20ετία, δίχως να διολισθήσει σε άλλες μορφές αυταρχισμού. Σε αυτήν την Ευρώπη θα έπρεπε να ανήκει η χώρα μας κι όχι στην Ευρώπη του ΔΝΤ. Δεν πρέπει ν’ αφήσουμε κανέναν να εμποδίσει αυτήν την εξέλιξη. Ο συνδυασμός των νεοφιλελεύθερων κυβερνώντων που υποδύονται τον ρόλο των σοσιαλδημοκρατών και των πατριδοκάπηλων λαϊκιστών συμμάχων τους αποτελεί το πιο επικίνδυνο πολιτικό χαρμάνι για την κοινωνία. Ας το έχουμε υπόψη μας γιατί οι μέρες μέχρι το φθινόπωρο είναι πονηρές.
  
  http://activistis.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 14.07.2010
• 00:20

  ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Καθόμουν στο κήπο. Ήσυχα. Δεν με ενοχλούσε κανείς. Προσπάθησα να ρεμβάσω.Αδύνατον. Έκανα μια δεύτερη προσπάθεια με επαγγελματικό πλέον τρόπο. Έχω κάνει τόσα «ρεμβάσματα» στη ζωή μου που πρέπει να κατέχω τη τεχνική πλέον, διάολε!Μηδέν.
  Πιάνω συχνά τον εαυτό μου τελευταία να λειτουργεί μ΄ενα συναισθηματικό επαγγελματισμό.Έχω πείρα πως βάζεις τα κλάματα, άρα άμα θέλω βάζω τα κλάματα τώρα.Έχω γελάσει τόσες φορές που μπορώ να δημιουργήσω γέλιο. Μπορώ να δημιουργήσω θυμό. Μπορώ να δημιουργήσω όνειρα κι εφιάλτες.
  Κι όμως κάτι μου έχουν κλέψει μέσα από το σπίτι. Ύπουλα. Χωρίς να προλάβω να το πάρω χαμπάρι. Θέλω να μου επιστραφεί ο αυθορμητισμός των συναισθημάτων  και με τους τόκους του.Θέλω να μπορώ να τρομάζω ξαφνικά, να γελώ άγαρμπα, να θυμώνω παιδιάστικα, να αγαπώ κάτι χωρίς γιατί.
  Βλέπετε το σημαντικότερο απ΄ολα που σιγά σιγά πεθαίνει δεν είναι το όποιο κράτος.Είναι οι πατρίδες μέσα μας που πεθαίνουν.Είναι τα θεμέλια μέσα μας που προσπαθούν να ξεριζώσουν.Θέλουν να μην έχουμε μνήμη, να μην έχουμε αγάπη, να μην έχουμε σκέψη καν..Θέλουν να μας πείσουν πως οι άγραφοι νόμοι που ήταν χαραγμένοι μέσα μας ακυρώθηκαν γιατί δεν κατατέθηκαν εμπρόθεσμα.
  Κάπου μακριά στον ορίζοντα βλέπω τους ανθρώπους να περπατάνε στα τέσσερα καινα προσπαθούν απεγνωσμένα να  θυμηθούν , πως ήταν όταν σηκώνονταν στα δυο πόδια .Δεν είναι ακριβώς σαν να επιστρέφουμε σε μια πρωτόγονη κατάσταση.Όχι δεν θα γυρίσουμε εκεί. Θα ήταν πολύ απλό και βολικό.Θα είναι κάτι ενδιάμεσο αυτό που θα μας συμβεί. Κάτι που δεν θα είναι ανθρώπινο αν άνθρωπος είναι η φύση που απέκτησε συνείδηση όπως έλεγαν οι σοφοί...
  Θα είναι η φύση που απέκτησε συνείδηση μεν, αλλά τώρα ξέχασε για ποιο λόγο είχε νοιώσει τόση έκσταση στη πρώτη γέννα.
  Ένα ηλιοβασίλεμα μπορείς να το δεις, να το εξηγήσεις, να το περιγράψεις αλλά πιο πολύ από όλα ανεξήγητο είναι πως μπορείς να το νοιώσεις έτσι έντονα, πως μπορείς να ριγήσεις από ένα φως,  χωρίς να σε νοιάζει η εξήγηση. Η μαγεία της ζωής είναι το χτύπημά της μέσα μας.
  Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν θα έχουν καιρό να νοιώσουν τίποτα.Φοβάμαι εκείνες τις κοινωνίες που θα προσπαθούν να δημιουργήσουν συναισθήματα μέσα από οδηγούς χρήσης για λόγους κοινωνικής συμπεριφοράς.Φοβάμαι τις στιγμές που παιδιά θα ψάχνουν να βρουν στα λεξικά τι σημαίνουν λέξεις... ρεμβάζω, ανατριχιάζω, νοιώθω δέος, νοιώθω ένα κόμπο στο στομάχι, νοιώθω λαχτάρα, ερωτεύομαι.
  Εκείνες τις εποχές που ορδές σοφών θα έχουν πείσει τους ανθρώπους πως η σπουδαιότερη ύπαρξη είναι η ανυπαρξία κι ορδές κερδοσκόπων θα έχουν τους έχουν διαβεβαιώσει πως η ανυπαρξία έχει καλύτερα χαρτιά στο χρηματιστήριο.
  Φοβάμαι τις εποχές που οι άνθρωποι θα προσπαθούν να θυμηθούν τι θέλουν και δεν θα θυμούνται πια
  Πόσο μακριά μπορεί να πάει μια κοινωνία που η κάθε μονάδα της μαθαίνει να ζει υπό υπαγόρευση?
  Ένα λογοπαίγνιο ίσως μας αποκοίμισε. Νομίζαμε πως η απαγόρευση ήταν χειρότερη από την υπαγόρευση και κάναμε λάθος.Ίσως εκείνοι που σχεδιάζουν το μέλλον γνώριζαν καλύτερα πως κάποια στιγμή δεν ωφελούσε πλέον να απαγορεύουν. Ήταν επικίνδυνα ζωντανό. Και τότε ήρθε η ιδέα της ακίνδυνης υπαγόρευσης.Δεν χρειάζεται πια να λογοκρίνει κανείς κανέναν.Κατασταλτικό μέσο των μαζών δεν ωφελεί πλέον να είναι η λογοκρισία. Η ουσία είναι να μην μπορούν πια να κρίνουν ότι και να ακούνε.
  Κάθομαι στο κήπο και νοιώθω να έχει χαθεί η επικοινωνία με το γιασεμί. Κάποτε είχα καιρό να του μιλάω.Τώρα είμαστε δυο ξένοι.Δεν φταίω. Δεν το σχεδίασα.  Συνέβη ύπουλα.Κι εγώ τώρα πρέπει να βρω τρόπο να σχεδιάσω ξανά από την αρχή το τρόπο επαφής.
  Η γη ονομάστηκε σιωπηλός πλανήτης. Δεν μπαίνει κανείς, δεν βγαίνει κανείς.Κι οι κοινωνίες του μέλλοντος φοβάμαι πως θα είναι σχεδόν αθόρυβες.
  Δεν μπορούμε να παρεμβάλλουμε κάτι, οτιδήποτε, ενδιάμεσα πριν τη μεγάλη σιωπή , να δημιουργήσουμε ένα αξέχαστο θόρυβο, να γίνουμε οι τελευταίοι ανυπάκουοι , μήπως κι οι πράξεις μας μείνουν έστω  σαν εγχειρίδιο  για τα παιδιά που θα ζητούν οδηγίες Αταξίας τότε στη μεγάλη Τάξη?
  Μας παίρνουν τη φωτιά πίσω. Και δεν σηκώνουμε ούτε μια λέξη διαμαρτυρίας τιμή έστω στο Θεό που θυσιάστηκε για να μας τη δώσει.
  Συγχωρείστε μου την ασυναρτησία των σκέψεων.Δεν είναι για μένα που νοιάζομαι. Εγώ θα βρω τρόπο να κρατήσω τη φωτιά αναμένη. Είμαι παλιά καραβάνα. Πολύ παλιά. Γεννήθηκα τότε που η ζέστη μέσα μας ήταν αυτονόητη. Τότε που θεωρούσαμε τα δώρα δεδομένα και τα αφήσαμε απροστάτευτα στο πρώτο τυχόντα άρπαγα.
  Για τα παιδιά που θα έρθουν νοιάζομαι και  θα κρυώνουν, κι όλα τα προσανάμματα θα έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια.http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 11.07.2010
• 16:19

  Έφυγε από την ζωή ο Μίμης Γκιουλέκας. Ο Άρχοντας του Λαικού τραγουδιού δεν είναι πια κοντά μας...

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  - Απεβίωσε χθες το απόγευμα στο σπίτι του στην Καρδίτσα.
  - Τον πρόδωσε η καρδιά του σε ηλικά 65 ετών.
  
  
  
  
  
  
  
  
  Τελευταία πραγματοποιούσε συναυλίες στην περιοχή μας, σκορπώντας το κέφι με την μοναδική του ερμηνεία, ενώ το χειμώνα εμφανιζόταν στην Καρδίτσα με ιδιαίτερη επιτυχία.
  
  Δημοφιλής ο Μίμης και στα Τρίκαλα, είχε εμφανιστεί κατά καιρούς σε κέντρα της πόλης μας, στην Όμορφη Νύχτα, τις Χάντρες,(Φωτο) και κρατούσε συντροφιά μέχρι το πρωί τους δεκάδες φανατικούς φίλους και θαυμαστές του.
  
  
  
  Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Κυριακή 11 Ιουλίου στις 4 το απόγευμα στη γεννέτειρά του τον Παλαμά, του νομού Καρδίτσας.http://fatsimaremag.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 09.07.2010
• 00:29

  ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΑΣΟΚ - ΔΝΤ: ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ! (Carmina Burana)

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 06.07.2010
• 00:46

  Ρε δε γαμιέσαι… πρωί πρωί

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Μετά απ΄αυτό η μόνη απάντηση στις πρωινές καταγγελίες του είναι αυτή που δίνει ο ίδιος:
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:36

  Για την ανατροπή του μνημονίου ρε γαμώτο!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Το αντιλαμβάνομαι ότι πολύς κόσμος βγάζει μπιμπίκια στο άκουσμα και μόνο του ΚΚΕ. Και δεν είναι μόνο ο Πάγκαλος, τον οποίον στο κάτω κάτω μπορείς να δεις και σαν το γραφικό γεροντάκι που με τα χρόνια κατάντησε στραβόξυλο, όπως συμβαίνει φυσιολογικά με πολλούς ανθρώπους της ηλικίας του. Πολλοί γέροντες, για λόγους καθαρά βιολογικούς, όπως απόθεση αθηρωματικής πλάκας στις εγκεφαλικές συνάψεις, αποκτούν εμμονές. Ο ένας παππούς μου για παράδειγμα, είχε κόλλημα με τον Μπαλτατζή, ο άλλος, με τον Παπανδρέου τον Α!, και κατά περίπτωση άλλοι παππούδες είχαν κολλήσει είτε στη μικρασιατική, είτε στη χούντα, ακόμα και στον Κολοκοτρώνη, οι πιο προχωρημένοι.
  
  Πέρα όμως από τον Πάγκαλο είναι και πολλοί πολλοί άλλοι, που δηλώνουν αλλεργικοί. Και δεν τους αδικώ. Ο προκλητικός αυτισμός του ΚΚΕ σπάει κόκαλα, το ίδιο και ο σεχταρισμός και η περιχαράκωσή του, η υπεροψία και η επιδεικτική απομόνωσή του, όχι μόνο η ιδεολογική, αλλά ακόμα πιο έντονα, η φυσική, όταν την μείξη με τον άλλον τη θεωρεί εκ προοιμίου επιμολυντική για το ίδιο, όταν δεν σε αποδέχεται παρά μόνο γυμνό, με τα ρούχα και τον εαυτό αφημένα έξω από την τάφρο, και μετά από παραμονή στον καθαρτήριο προθάλαμο του Περισσού για σωματική και εγκεφαλική απολύμανση.
  Το ΚΚΕ κάνει πορείες τις μέρες που δεν κάνουν οι υπόλοιποι άλλοι, αλλά ακόμα και όταν οι μέρες συμπίπτουν, αλλάζει τις ώρες, αλλάζει τις τοποθεσίες, αλλάζει τις διαδρομές. Στις γειτονιές, στις τόσες πρωτοβουλίες που δημιουργούνται, και όπου συνυπάρχει κόσμος από όλο το φάσμα της αριστεράς και όχι μόνο, πάλι το ΚΚΕ απέχει επιδεικτικά. Καταβάλει δε τόση μεγάλη προσπάθεια να μην έρθει σε επαφή με κάποιον από το υπόλοιπο «μολυσμένο» σώμα της κοινωνίας, που αν τα κόμματα επιτρεπόταν να επισκέπτονται ψυχίατρο, θα το κατέτασσα στους ψυχωτικούς.
  Δεν ξέρω γιατί το κάνει. Ο πρώτος και κύριος λόγος που κάποιος απομονώνεται είναι ο φόβος, ο φόβος και η ανασφάλεια για τα κότσια του, για τις ιδέες του, για τις δυνάμεις του. Η αμφιβολία για την εικόνα του, για το αν θα μπορεί να καταλαβαίνει τους άλλους και να τον καταλαβαίνουν, τον ίδιο. Ο φόβος της απόρριψης γιαυτό που είναι. Ο φόβος να αντιμετωπίσει την κοινωνία όπως αυτή είναι, ο φόβος να σταθεί με ειλικρίνεια απέναντι σ’ αυτή, ο φόβος ότι δεν θα καταφέρει τελικά να την αποκωδικοποιήσει, να την καταλάβει, να την προσεταιριστεί. Κάθε έφηβος λογικά φοβάται το άνοιγμα και περιχαρακώνεται μέσα σε μια δική του γλώσσα, μέσα στους δικούς του κώδικες. Το ΚΚΕ, όμως δεν είναι έφηβος. Αλλά, και οι γέροι φοβούνται. Περιχαρακώνονται και αυτοί στη δική τους γλώσσα που φέρνουν απ’ το παρελθόν και μην μπορώντας να προσαρμοστούν, αποτραβιούνται και αμύνονται είτε με αφορισμούς, είτε με την υπερπροβολή της δικής τους ηθικής και των δικών τους βιωμάτων.
  Κι όμως το ΚΚΕ εκφράζει δυνητικά ένα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, ειδικά τώρα, απ’ ότι το ίδιο νομίζει. Θα μπορούσε να στεγάσει πολύ περισσότερους στις γραμμές του, αν αντί να προσποιείται τον Χριστό, υιοθετώντας το αλαζονικό «όστις θέλει πίσω μου ελθείν», κάνει ένα βήμα μπρος και βάλει λίγο νερό στο κρασί του. Να στήσει δηλαδή αυτί και να ακούσει και άλλες φωνές.
  Σήμερα, γίνεται κατανοητό ότι η Αριστερά με τα ποικίλα μαγαζάκια της δεξιά και αριστερά, δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της κατάστασης. Από πολλές μεριές αρθρώνεται το αίτημα για Ενότητα. Ενότητα όμως χωρίς το ΚΚΕ δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Το ίδιο όμως, και το ΚΚΕ δεν μπορεί να υπάρξει από μόνο του. Και δειλά δειλά, διάφορες πλευρές από την «άλλη» αριστερά τού απλώνουν το χέρι. Είτε υπερασπιζόμενοι ανοιχτά τις ακτιβιστικές του ενέργειες (πανό στην Ακρόπολη), είτε παίρνοντας θέση υπέρ των ναυτεργατών και της απεργίας τους, είτε αντιπαρατιθέμενοι με τα ΜΜΕ και τα συκοφαντικά κατά του ΚΚΕ δημοσιεύματα.
  Επιπλέον, δεκάδες προσωπικότητες της κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής Αριστεράς, και από τον χώρο του ΚΚΕ, όπως οι Γ. Χουρμουζιάδης, Θ. Αγγελόπουλος και Δ. Τσακνής, υπογράφουν έκκληση για κοινή δράση όλων των κομμάτων και οργανώσεων του αριστερού χώρου με στόχο τη διαμόρφωση του ευρύτερου δυνατού λαϊκού ρεύματος ανατροπής του μνημονίου. Προς τούτο, αύριο Τρίτη, 6 Ιουλίου, στις 12 το μεσημέρι και στην αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ)- Ακαδημίας 20, σκοπεύουν να παρουσιάσουν σε συνέντευξη τύπου τους στόχους αυτής της πρωτοβουλίας.
  Όσο και ν΄ αρνείται πεισματικά το ΚΚΕ ν' ανταποκριθεί στα καλέσματα, η κοινωνία θα συνεχίσει να το καλεί, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα το κάνει...http://e-cynical.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:29

  John Lee Hooker - One Bourbon, One Scotch, One Beer

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 04.07.2010
• 02:35

  Woody Guthrie - So long it's been good to know you

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 03.07.2010
• 23:12

  Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [1]

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  «Η στάση του ΠΑΜΕ τους τελευταίους μήνες προκαλεί ζημιά στην πατρίδα… »[Ν. Χατζηνικολάου, δημοσιογράφος]
  Γιατί μπορεί να είμαστε άστεγοι της Αριστεράς, άτιμοι συκοφάντες δεν θα γίνουμε ποτέ. Γιατί δεν είναι του γούστου μας η ίδια κακόγουστη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη Άρια από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα. Γιατί η έντεχνα διαμορφωμένη γνώμη της πλειοψηφίας μας κάνει καχύποπτους. Γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη στη γνώμη που ασπάζεται αβίαστα η πλειοψηφία γενικώς. Γιατί 9 στα 10 bestsellers είναι κακή λογοτεχνία. Γιατί δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλες τις απόψεις και τακτικές του ΠΑΜΕ για να το αντιμετωπίζουμε με εντιμότητα. Γιατί το ΠΑΜΕ αποδεικνύεται ως το μοναδικό ανάχωμα στη λαίλαπα που σαρώνει αυτήν την εποχή τον τόπο. Γιατί η Δικαιοσύνη στην περίπτωση του ΠΑΜΕ κινείται με ταχύτητα φωτός ενώ με βατοπέδια, ομόλογα, ζήμενς, χρηματιστήρια κ.α. κινήθηκε με τον ρυθμό αγχωμένης διαβητικής χελώνας.Δεν χτυπάμε, δεν συκοφαντούμε το ΠΑΜΕ στα λιμάνια, κρατάμε αρκετές επιφυλάξεις για ορισμένες τακτικές του στην ταλαιπωρία αθώων επιβατών, όμως βρίσκω περίεργο, φάλτσο και ύποπτο αυτή την εποχή στεντόρειες κραυγές του τύπου «πλήττεται ο τουρισμός μας» να καλύπτουν σε ένταση τους λυγμούς που βγαίνουν από τα σπλάχνα ενός βάρβαρου «Μνημονίου» που ισοπεδώνει τις εργασιακές και ασφαλιστικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Ποιο από τα δύο απαξιώνει την αξιοπρέπεια εκατομμυρίων ανθρώπων, το αγωνιστικό πείσμα του ΠΑΜΕ και το «πλήττεται ο τουρισμός μας» ή κηδεμονία και τα μέτρα της «τρόικας». Διαλέγετε και παίρνετε, εσείς οι ορισμένοι Αριστεροί που καταδικάζετε το ΠΑΜΕ εντονότερα, με μεγαλύτερη ευκολία από τους υπόλοιπους που ούτως ή άλλως δεν θα έκαναν κάτι διαφορετικό…Είναι κρίμα να μην περιορίζεστε στην –νόμιμη κατά τα άλλα- κριτική σας προς τις τακτικές των ναυτεργατών του ΠΑΜΕ και να συντάσσεστε με τους κοινούς συκοφάντες που στηρίζουν όλο αυτό το σαθρό οικονομικό στερέωμα.Οι Κράχτες των εφοπλιστών
  «Η στάση του ΠΑΜΕ τους τελευταίους μήνες προκαλεί ζημιά στην πατρίδα», αποφάνθηκε χτες το πρωί ο Ν. Χατζηνικολάου, σε ένα ακόμα παραλήρημα κατά των ναυτεργατών από το ραδιοσταθμό του («Real»). Απαντά ο «Ριζοσπάστης» : «Δεν περίμενε βέβαια κανείς μια διαφορετική στάση από ένα δημοσιογράφο με συνέπεια και στοχοπροσήλωση στο σύστημα που έχει διαχρονικά υπηρετήσει τα συμφέροντά του. Ωστόσο πάει πολύ να εμφανίζει ως «αντεθνικώς δρώντες» τους ναυτεργάτες που αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τα εναπομείναντα δικαιώματά τους και να μην ξεπέσουν στο «καθεστώς γαλέρας» που θέλουν να τους ρίξουν οι εφοπλιστές με τη βοήθεια της κυβέρνησης και της ηγεσίας της ΝΔ. Χρειάζεται περίσσιο θράσος να κατηγορείς όσους δίνουν σκληρές μάχες στην κυριολεξία για την επιβίωσή τους και την ίδια στιγμή να «γλείφεις» τους εφοπλιστές, για τους οποίους ο δήθεν «αντικειμενικός» δημοσιογράφος ποτέ δεν έχει πει το παραμικρό. Ποτέ δεν είδε πού «κτίζουν» τα πλοία τους, δεν είδε τα προκλητικά προνόμια που απολαμβάνουν (φοροαπαλλαγές, συνεχείς μειώσεις στην οργανική σύνθεση), ούτε βέβαια από την άλλη τους χαμηλούς μισθούς, την εντατικοποίηση της δουλειάς των ναυτεργατών κ.ο.κ. Ποτέ δεν είδε ότι οι «απελευθερωμένοι» ακτοπλόοι αύξησαν τα ναύλα κατά 400% τα τελευταία χρόνια, παρόλο που καρπώθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια από τις κρατικές επιδοτήσεις, ποτέ δεν είδε πως δένουν όποτε θέλουν τα πλοία τους, αφήνοντας τα νησιά στο έλεος του Θεού…, κ.ο.κ. Ολα αυτά, και πολλά ακόμα, ο Ν. Χατζηνικολάου ποτέ δεν τα είδε…»Δυστυχώς ΟΛΑ όσα αναφέρει ο «Ρ», είναι η σκληρή πραγματικότητα.Πόσο «δίκιο» έχουν οι εφοπλιστές και οι εκάστοτε κυβερνώντες που τους στηρίζουν…
  Ο καθηγητής Γιάννης Μηλιός στη συζήτηση που οργάνωσε το το “Δίκτυο Ανέντακτων Σύριζα Αιγάλεω” την Τετάρτη 28 Απριλίου με ομιλητές τον ίδιο και τον Αλέκο Αλαβάνο. Μεταξύ άλλων ο Γιάννης Μηλιός επισημαίνει: «Το κύριο πρόβλημα του κρατικού προϋπολογισμού και η κατάρρευση των κρατικών εσόδων οφείλεται πρωτίστως στις νόμιμες φοροαπαλλαγές και δευτερευόντως στη σκοπούμενη φοροδιαφυγή. Ειδικά το ‘ελληνικό επίτευγμα’ του εφοπλισμού που κατατάσσει την μικρή Ελλάδα στο 16% της παγκόσμιας ναυτιλίας και σε ορισμένες κατηγορίες πλοίων σε πάνω από το 20% αποδίδει σήμερα στον κρατικό προϋπολογισμό λιγότερο από όσα αποδίδουν τα παράβολα που πληρώνουν οι αλλοδαποί εργαζόμενοι. [...] Ακόμα και την απαλλαγή από ΦΠΑ στις αγορές προϊόντων στην Ελλάδα απολαμβάνει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, μαζί με τα ιδιωτικά νοσοκομεία, τα ιδιωτικά σχολεία και τα καζίνο, ενώ υπολογίζεται ότι μόνο αυτή η φοροαπαλλαγή αν καταργηθεί το κράτος θα είχε έσοδα πάνω από 5 δις., όσα δηλαδή θα του αποφέρουν τα νέα μέτρα». [Ιός]… και πόσο «άδικο» έχουν οι ναυτεργάτες
  «Για να τελειώνουμε με το παραμύθι της απασχόλησης των ελλήνων ναυτικών, για «χάρη» των οποίων από τη δεκαετία του ’60 απαλλάσσονται από τη φορολογία οι εφοπλιστές, ας δούμε μερικά στοιχεία. Οπως μας πληροφόρησε ο Γιώργος Δαούσης (πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων ΝΑΤ), ενώ έχουν καταργηθεί σχεδόν όλοι οι περιορισμοί, η σημαία ευκαιρίας είναι η κύρια προτίμηση των εφοπλιστών για να γλυτώνουν και τα λίγα παραπάνω ευρώ που θα κατέβαλλαν στους έλληνες ναυτικούς. Κι αυτό γίνεται ενώ οι συνθέσεις για τα ελληνικής σημαίας πλοία έχουν περιορίσει σε 5-7 άτομα τους απαραίτητους έλληνες ναυτικούς, των οποίων μάλιστα τις εισφορές στο ταμείο (ΝΑΤ) πληρώνει εξ ολοκλήρου το κράτος. Στην πράξη δε, οι εφοπλιστές κρατάνε Ελληνες μόνο τον πλοίαρχο και τον πρώτο μηχανικό κι αυτό επειδή τους έχουν (ακόμα) μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Τα μόνα πλοία που εισφέρουν στο ΝΑΤ είναι τα ακτοπλοϊκά, τα οποία βέβαια παίρνουν και γενναίες επιδοτήσεις που συνεχώς αυξάνονται ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται και τα -απελευθερωμένα πλέον- ναύλα. Τα ακτοπλοϊκά χρωστούσαν στο ΝΑΤ πάνω από 60 εκ. το 2008, ενώ με το «κλείσιμο» της ΔΑΝΕ, της ΝΕΛ και του Αγούδημου τα χρέη αυτά έχουν πολλαπλασιαστεί. Τα κρουαζιερόπλοια ελληνικής σημαίας έπρεπε επίσης να εισφέρουν στο ΝΑΤ, αλλά χρόνο με το χρόνο αλλάζουν κι αυτά σημαία, ενώ χρωστούν ακόμα τις εισφορές τους. Τα 4 ελληνικής σημαίας πλοία του Λούη, που στο μεταξύ αλλάζουν “εθνικότητα”, χρωστάνε εισφορές τριών χρόνων. Από τα ελληνόκτητα 5000 ποντοπόρα πλοία μόνο 800 απομένουν με ελληνική σημαία και συνεχώς μειώνονται. Πάντοτε τέλος κρατάνε ένα αριθμό πλοίων με ελληνική σημαία για διάφορους δικούς τους λόγους (π.χ. τα ναυλοσύμφωνα) και φυσικά όχι για να βοηθήσουν τη μητέρα πατρίδα.Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 19.000 έλληνες εν ενεργεία ναυτικοί, ενώ το 2008 ήταν 35.000 και το 1980 100.000. Οι συνταξιούχοι είναι 70.000. Το δε ελληνικό κράτος επιδοτεί πλέον το ΝΑΤ με 1,1 δις ετησίως. Το γραφείο ευρέσεως εργασίας ναυτικών υπάρχει για τους έλληνες ναυτικούς μόνο σαν ανέκδοτο.Προς τι λοιπόν τα παρακάλια των υπουργών εμπορικής ναυτιλίας και οικονομικών στο εφοπλιστικό λόμπι; Κι αν ο πρωθυπουργός στην αρχή, όταν “δεν χρωστούσε” ακόμ σε κανέναν, κατάργησε το αμαρτωλό «Υπουργείο της παναμέζικης σημαίας», εν τούτοις ήδη έκανε ένα βήμα πίσω, εκχωρώντας τις αρμοδιότητες της ποντοπόρας ναυτιλίας στον Μιχάλη Χρυσοχοίδη. Απόφαση που η Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών χαιρέτησε «σαν την πρώτη νίκη στη μάχη που δεν έχει ακόμα τελειώσει» (περιοδικό “Εφοπλιστής”, 5/2010).» [Ιός]Πως εξηγείται η σύμπτωση απόψεων των ΜΜΕ κατά της δράσης του ΠΑΜΕ στα λιμάνιαΕίναι απλό:
  Όλα σχεδόν τα ΜΜΕ έχουν περάσει σε 4-5 επιχειρηματικούς και εφοπλιστικούς ομίλους. Τυχαίο; Δεν νομίζω.
  Συγκεκριμένα:
  - «Καθημερινή» και Σκάι του εφοπλιστή Αλαφούζου αλλά και του εφοπλιστή Μαρινάκη, ο οποίος βρισκόταν σε συζητήσεις και με τον «Αδέσμευτο» του Δ. Ρίζου
  - Ο «Ελεύθερος Τύπος» ανήκε μέχρι πρότινος στον εφοπλιστή Θ. Αγγελόπουλο. Το ίδιο και ο City FM, ο οποίος αγοράστηκε από τον εφοπλιστή Ρέστη, που στο μεταξύ έχει μπει και στην εκδοτική εταιρεία του Πέτρου Κωστόπουλου…
  - Από τα «Νέα» και το «Βήμα» του Λαμπράκη περάσαμε πλέον τον όμιλο ΔΟΛ – Ρέστη (εφοπλιστής ο κ. Ρέστης) ο οποίος κατέχει και μεγάλο μέρος του Mega μαζί με τον όμιλο Μπόμπολα.
  - Το STAR ανήκει στην εφοπλιστική οικογένεια Βαρδινογιάννη.
  - Μέρος του καναλιού ALTER κατέχει και η Marfin του (και) εφοπλιστή Βγενόπουλου.
  (Ιός, 24/10/2009)Ιδού ο λόγος όπου στην εισαγωγή του ποστ αναφέρω «…δεν είναι του γούστου μας η ίδια κακόγουστη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη Άρια από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα…»Τελειώνω το πρώτο μέρος λέγοντας ότι:
  Κανείς, μα κανείς δεν θα μιλούσε σήμερα για τα προβλήματα των ναυτεργατών, κανείς δεν θα μάθαινε ποτέ ότι «κάτι τρέχει» στα λιμάνια με τις σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, αν δεν υπήρχε η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΜΕ.Οι υπόλοιπες πολιτικές και συνδικαλιστές δυνάμεις εκεί, είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτες, το γεγονός αυτό δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει.….συνεχίζεται: (ελπίζω) Δευτέρα 5 Ιουλίου
  http://roides.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:48

  Το όνειρο τελείωσε, ξυπνήστε!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι θα ξυπνήσουν σύντομα μέσα σε έναν άνευ προηγουμένου εφιάλτη. Πολλοί ήδη τον βιώνουν πρώιμα.
  Έτσι, παρά το παραμύθι για το ότι δήθεν φτιάχνει η οικονομία και ότι τα μέτρα πιάνουν τόπο, στο επίπεδο της διεθνούς παγκοσμιοποιημένης οικονομίας η θέση της Ελλάδος χειροτερεύει. Στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι πολύ τραγικά. Γιατί ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων ήδη μειώνεται λόγω φόρων, πληθωρισμού κτλ, σε επίπεδο διεθνούς ανταγωνισμού, επειδή στην υπόλοιπη Ευρώπη παίρνουν αντίστοιχα μέτρα λιτότητας, η διαφορά του ελλείμματος παραγωγικότητας μένει σταθερή. []
  
  Συνεπώς ενώ μειώνεται το πραγματικό εισόδημα, το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας δεν αλλάζει και το ΔΝΤ πιέζει για νέες μειώσεις!
  Με αυτό τον τρόπο έχουμε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενης λιτότητας που στηρίζεται στο ότι το κέρδος της μιας χώρας είναι το έλλειμμα της άλλης που μας βυθίζει όλο και περισσότερο στην κινούμενη άμμο της ύφεσης όλους μαζί.
  Υπό αυτές τις συνθήκες ο δρόμος των μειώσεων και της λιτότητας είναι δραματικά μακρύς ακόμη. Και μάλιστα στους ανθρώπους του μόχθου της ιδιωτικής οικονομίας. Κοίτα έκπληξη, ενώ τελικά οι δημόσιοι υπάλληλοι υποτάχτηκαν και οι μισθοί τους άρχιζαν να μειώνονται αλματωδώς, οι ιδιωτικοί στο τέλος πάλι από κάτω θα βρεθούν...
  Ο Νότος πιέζει τους μισθούς του Βορρά από απόσταση...
  Η δική μου αίσθηση είναι ότι οι μειώσεις μισθών και η λιτότητα θα τελειώσουν μόνο όταν οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να ζήσουν με τη δουλειά τους. Όταν η πείνα τους εξαθλιώσει και έτσι θα είναι έτοιμοι να κάνουν ότι τους ζητηθεί. Όταν δεν θα φτάνουν οι αποδοχές τους για να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες στέγασης και διατροφής.Όταν θα αγωνίζονται για να κρατήσουν τη λογική τους και την ψυχραιμία τους για να κρατήσουν ακόμη και ένα κομμάτι ψωμί στα χέρια τους. Μέχρι εκεί θα φτάσει η εξαθλίωση και η λιτότητα.
  Μιλάω βεβαίως για τους εργαζόμενους και όχι για τους εισοδηματίες που εργάζονται για την πλάκα τους και που, όπως πάντα, όλα αυτά που λέω τους φαίνονται υπερβολικά. 
  Πάνε τα σοσιαλιστικά όνειρα παιδιά, σας προδώσανε οι συνδικαλιστές σας, οι πολιτικοί σας, οι εργοδότες σας, το σύστημα που πιστεύατε. Σας πρόδωσε το κόμμα σας, σας πρόδωσε και ο αριστερός φιλελευθερισμός σας. Γιατί δεν παραδέχεστε επιτέλους ότι είσαστε πρόβατα επι σφαγής, όχι απότομης σφαγής (μιας και έξω) αλλά αργής και βασανιστικής σφαγής για τον υπόλοιπο εργασιακό σας βίο. Αν θέλανε θα μπορούσαν να σας ξεκάνουν αμέσως. Όμως τα αφεντικά σκοτώνουνε για πλάκα, για να περνάνε την ώρα τους αφού και όλα να τα παρατούσαν έχουν τόσα λεφτά που όλο και σε κάποια ειδυλλιακή γωνιά του κόσμου θα μπορούσαν να πάνε για το υπόλοιπο της ζωής τους τρώγοντας τα έτοιμα. 
  Η δική σας κακομοιριά είναι ο πλούτος τους, η δική σας αγωνία για το αν θα έχετε δουλειά τον άλλο μήνα είναι η δική τους διασκέδαση.  Μόνο ανόητοι ελπίζουν ακόμη στα όνειρα που σας δείχνουν στην τηλεόραση, στο Hollywood και στις διαφημίσεις. Μόνο ανόητοι κλείνουν τα μάτια  τους στην πραγματικότητα για να την αντέξουν και παίζουν λόττο για να έχουν την ψευδαίσθηση της ελπίδας ή ταυτίζονται με ποδοσφαιρικές ομάδες για να ξεχνάνε ότι δεν πολέμησαν πραγματικά ενάντια στους δυνάστες τους. Μόνο ανόητοι δεν καταλαβαίνουν την οικονομική γενοκτονία που ήδη άρχισε.
  Η καπιταλιστική ουτοπία στην οποία ελπίζατε μετατράπηκε σε ρεαλιστική δυστοπία. http://greekrider.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 01.07.2010
• 20:52

  ΞΥΠΝΑ ΑΛΕΚΑ!!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Ξέρετε για η πρώτη μεγάλη απεργία κατέβασε τόσο κόσμο αποφασισμένο να σταματήσει τα αντεργατικά μέτρα, με οποιοδήποτε τρόπο?Μόλις ανακοινώθηκαν τα πρώτα μέτρα, ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της μεταπολίτευσης τόσοι πολλοί άνθρωποι μαζί, διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων, αισθάνθηκαν την επιθυμία, για πρώτη φορά, να πατήσουν πόδι άγρια.Πριν οργανωθεί καν η γενική απεργία και η ανάλογη πορεία, άκουγα στις γειτονιές να σηκώνεται μια βοή, άγρια.
  Στους χώρους δουλειάς οι συζητήσεις είχαν ανάψει για τα καλά. Στο μετρό, στα λεωφορεία, στα μπακάλικα, στη πλατεία υπήρχε μια τεράστια αγανάκτηση που άρχισε να βγαίνει από μέσα και ν΄απλώνεται σε κάθε γωνιά.
  Οι άνθρωποι μιλάγανε για μόνιμη κατάληψη γύρω από τη Βουλή. Για στάση εργασίας στους χώρους της δουλειάς τους. Για στάση αγορών και πληρωμών.Πολλοί από τους νέους έβλεπαν για πρώτη φορά τους πατεράδες τους τις μανάδες τους να μετατρέπονται σε «άγριους» πολίτες.Νοιώθαμε όλοι μέσα μας πως υπάρχει ένα γενικό ξύπνημα που θα ταράξει το βάλτο. Αυτά που μας πρότειναν, το μέλλον που προδιέγραφαν για εμάς και τα παιδιά μας δεν έμπαινε σε συζήτηση.
  Άρχισαν να περνάνε εικόνες ένδοξες από το μυαλό μας. Άλλος ανέφερε την έξοδο του Μεσολογγίου, άλλος τους 300 του Λεωνίδα, άλλος τους φαντάρους στην Αλβανία, κι άλλος.... τα μπαρουτοκαπνισμένα παλικάρια του ΕΛΑΣ...
  Και κατεβήκαμε χιλιάδες κάτω. Ήμουν εκεί. Τα νούμερα που λέγανε τα «νούμερα» της τηλεόρασης ήταν μπούρδες.Ούτε στη πρώτη πορεία  για την επέτειο του Πολυτεχνείου δεν είχα δει τόσο κόσμο.Κόσμο κάθε λογής. Νέοι, γέροι, ενήλικες παιδιά. Όλοι  μαζί.
  Όταν περίμενα να ξεκινήσει η πορεία είχα την αίσθηση ότι δεν θα φύγουμε από κάτω αν δεν αποσύρουν τα μέτρα.Είχα την αίσθηση πως θα καθίσουμε έτσι όλοι μαζί στο Σύνταγμα για όσο χρειαστεί ακόμα και μέρες, βδομάδες με τις κάμερες των ευρωπαϊκών καναλιών επάνω μας να δείχνουν σε όλους πως οι μικροί λαοί μπορούν να παρασυρθούν, μπορούν να κλειστούν στο καβούκι τους, οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν αδιάφοροι και απάνθρωποι ίσως, παρτάκηδες και βολεψάκηδες αλλά μέχρι ενός σημείου.Θα δείχναμε λοιπόν και σε όλους τους υπόλοιπους πως αυτό το σημείο οι παγκόσμιοι εξουσιαστές το ξεπέρασαν.Κι οι έλληνες μπορεί να μοιάζουμε τεμπέληδες, πονηροί και ξοφλημένοι όπως νομίζει μέσα στο μυαλό της η κάθε κυρία Μέρκελ, αλλά δεν είμαστε.
  Και τι έγινε τότε λοιπόν?
  Τι έγινε? Μια φασαρία που κόστισε τη ζωή αθώων ανθρώπων έτσι ύπουλα, όπως πάντα ξέρουν να κάνουν τις πονηριές τους. Όπως πονηρά είναι όλα όσα γίνονται γύρω μας. Ένα ΠΑΜΕ που έπαθε μανία καταδιώξεως. Μη τυχόν και γίνεται φασαρία και του το φορτώνουν. Ένα συνδικαλιστικό κίνημα που έδειξε πεντακάθαρα πλέον το ξεπουλημένο εαυτό του.
  Οι πολίτες έμειναν με τη θέληση στο χέρι.
  Παλιές καραβάνες οι έλληνες συνειδητοποίησαν αμέσως πως δεν θα υπάρξει έλεος από πλευρά εξουσίας και παρακράτους κι από την άλλη ότι δεν υπάρχει πολιτική δύναμη διατεθειμένη να ξεκολλήσει από τη καρέκλα της τόσο ώστε να τη διακινδυνέψει.
  Ξαφνικά οι έλληνες πολίτες συνειδητοποίησαν πως εδώ δεν είναι Αλβανία, ούτε Θερμοπύλες, ούτε Μεσολόγγι, συνειδητοποίησαν πως οι 300 μας τελείωσαν και οι μόνοι 300 που μας έμειναν ήταν εκείνοι στο μπουρδέλο τη Βουλή, και οι αριστεροί που ένοιωθαν πως για πρώτη φορά είχαν την ευκαιρία να ξεκινήσουν πάλι ένα συνεχή αγώνα, κοίταξαν γύρω τους αλλά ΕΛΑΣ δεν είδαν πουθενά.Το ΕΑΜ τέλος. Οι Μπελογιάννηδες και οι Λαμπράκηδες αυτού του κόσμου παρελθόν. Οι δε γενειοφόροι πάνω στ΄αλογα με τα ματωμένα τους τραγούδια φιγούρες σε κάποιο άλμπουμ φωτογραφίας κρεμασμένο σ΄ενα παλιό ράφι.
  Οι πολίτες μαζεύτηκαν στο καβούκι γιατί δεν υπήρξε ΕΝΑΣ που να τους έδωσε μια ελάχιστη ελπίδα πως πρέπει να μείνουν κάτω στους δρόμους γιατί αυτό θα έχει σημασία. Ελπίδα όχι με λόγια και φούμαρα. Με συγκεκριμένο πλάνο δράσης τέτοιο που να μπορεί να ταρακουνήσει την εξουσία από τον ηδονικό νιρβάνα της.
  Κατάλαβαν ξαφνικά πως αν το τραβάγανε το βιολί δεν θα σταμάταγε κανένα νομοσχέδιο απλά θα υπήρχαν δεξιά κι αριστερά αθώα θύματα να πέφτουν στο βωμό μιας αντίδρασης που δεν θα είχε νόημα.Οι πολίτες λιγόστεψαν όλο και περισσότερο ακριβώς γι΄αυτό το τελευταίο.
  ΤΟ ΝΟΗΜΑ.
  Τη προτελευταία φορά που ήμουν κάτω με φυγάδευσαν κάπου προς το Θησείο να πάρω στα γρήγορα το τρένο.Προχτές λίγο άργησα να κατέβω κι είχαν φύγει όλοι....Αύριο αν συνεχίσω να επιμένω θα είμαι παρέα με τους μπάτσους να τα λέμε που θα σκυλοβαριούνται σαν και μένα.
  Γι΄αυτό και είναι τόσο σίγουροι. Γι΄αυτό και θα μας πιουν και τη τελευταία σταγόνα από το αίμα μας. Δεν φοβούνται κανέναν.
  Αλέκα , να σου πω ένα μυστικό?  Δεν είχαμε κατέβει κάτω για να μας φυγαδεύσεις.Δεν είναι η μοναδική μας έννοια αν πέσουν τα προβοκάτσια βροχή.Υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα αυτή τη στιγμή στη ζωή μας.Μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Μας πατάνε κάτω.
  Συγχώρεσέ με αλλά με τη μπότα στο λαιμό μου και το πιστόλι στο κρόταφο το πρώτο μου μέλημα δεν είναι μήπως χάσει το ίματζ σου το κόμμα σου.
  Τι φοβάσαι μήπως σε βγάλουν στη παρανομία?
  Γιατί και τώρα που είσαι επάνω τι κάνεις?  Σταματάς τα αντεργατικά νομοσχέδια στη Βουλή? Προστατεύεις τους χιλιάδες που οι εργοδότες πετάνε στο δρόμο? Δίνεις τροφή και στέγη στους ρημαγμένους? Ετοιμάζεις τον νέο ΕΛΑΣ?Δεν χρειάζεται να κάνουν σοβαρές προβοκάτσιες Αλέκα μου.
  Το πήραμε το μήνυμα ήδη.Εσύ το πήρες?
  http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:40

  Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Η πρωτόγνωρη πανελλαδική απαξίωση του σκληρού πυρήνα του καθεστώτος, των μπάτσων και των δικαστών, που εκδηλώθηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και σήμερα με την ένταση της εξελισσόμενης κρίσης συνεχίζεται ενάντια στους πολιτικούς και σε όλο το καθεστωτικό φάσμα κομμάτων και συνδικαλιστικών φορέων, αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλους τους θιασώτες του πολιτικού καρακατσουλιού –τεχνοκράτες, γραφειοκράτες, οικονομολόγους, διανοούμενους- που σπεύδουν να στηρίξουν το καταρρέoν καθεστώς, προτείνοντας κεϋνσιανικές λύσεις διεξόδου από την κρίση και κυρίως σε όλη την αριστερά, καθεστωτική ή εξωκοινοβουλευτική.
  Σήμερα με την απαξίωση όλου του πολιτικού συστήματος, των πολιτικών, των κομμάτων ή ακόμα και της εκκλησίας δημιουργούνται δυνατότητες υπέρβασης της κοινοβουλευτικής χούντας και αναζητούνται τρόποι οικοδόμησης της κοινωνικής ζωής στις γειτονιές και στις τοπικές κοινωνίες πέρα κι έξω από την επικράτεια κράτους και κεφαλαίου. Τα αντικαθεστωτικά πολιτικά συνθήματα «Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», «Κάτω οι κλέφτες» είναι πλέον παντού και ως πολιτικό περιεχόμενο επικαιροποιούν την πανκοινωνική αντίσταση. Δεν τα συναντάς μόνο γραμμένα σε τοίχους των πόλεων και σε μαντρότοιχους χωριών, αλλά αποτελούν θέμα συζήτησης στις γειτονιές και στα καφενεία, κυρίως για το τι ακριβώς θα ακολουθήσει αν αυτά υλοποιηθούν. Εκεί ακριβώς που εστιάζεται το διακύβευμα της «από τα κάτω» πολιτικής των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων, παίρνοντας τη ζωή στα χέρια τους. Ο πραγματικός φόβος όλων των κρατικών και κομματικών επιτελείων τα οποία αντιλαμβάνονται τις ραγδαίες κοινωνικές διεργασίες που συντελλούνται στην ελληνική κοινωνία και προσπαθούν να τις αποτρέψουν με γκαιμπελική προπαγάνδα, ψέματα και συκοφαντίες.
  Τι κι αν η Παπαρήγα και ο Τσίπρας σπεύδουν να κάνουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης και ζητούν περισσότερη αστυνόμευση και καταστολή των αγώνων που δεν ελέγχουν; Τι κι αν οι «ριζοσπάστες» διανοούμενοι έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους για τα τεκταινόμενα και όσοι με μισόλογα μιλούν ή λένε αρλούμπες ή επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ της συκοφάντησης των διαδηλωτών, ότι τάχα φωνάζουν τυχοδιωκτικά συνθήματα ή ότι η Βουλή δεν πρέπει να αποτελεί στόχο γιατί δεν είναι το κυρίαρχο κέντρο των αποφάσεων και ότι οι βουλευτές της αριστεράς δεν είναι το ίδιο με τους άλλους; Τι κι αν οι κρατικοσυνδικαλιστές επιμένουν στις συνταγές της διαμεσολάβησης για τη διαχείριση της μεγαλύτερης ήττας και την άμβλυνση της κοινωνικής οργής, εκπορνεύοντας τους αγώνες; Τι κι αν τα αριστερίστικα δεκανίκια προτείνουν την επιστροφή στην προηγούμενη καπιταλιστική κατάσταση προτείνοντας εθνικοποιήσεις των τραπεζών;
  Όλα συγκλίνουν ότι οι μεγάλες ριζικές αλλαγές θα γίνουν από ορμητικά ποτάμια διαδηλωτών-όπως αυτό της 5ης Μάη- που θα συμπαρασύρουν στο διάβα τους τα πάντα και θα στείλουν στο διάολο τα κόμματα και την ίδια την αριστερά. Ο κυρίαρχος λαός -που όλοι τους τη μια μέρα πίνουν νερό στο όνομά του, νομιμοποιώντας την εξουσία τους μεγάλη ή μικρή και την αμέσως επόμενη τον αποκαλούν προβοκάτορα ή τυχοδιώχτη- έχει όλο το αναφαίρετο δικαίωμα να κάνει εκτεταμένη χρήση της μαζικής επαναστατικής ή της αυθόρμητης βίας. Να κάψει τη Βουλή και τα σύμβολα της εξουσίας, ακόμα και να την ισοπεδώσει με μπουλντόζες και γκρέιντερ ή να την κάνει λαϊκό εστιατόριο αν χρειαστεί. Να καταλάβει τα καθεστωτικά κανάλια και τις παραγωγικές μονάδες, να απαλλοτριώσει τις τράπεζες και τις περιουσίες των ολιγαρχών μανδαρίνων, να καταστρέψει όλο τον κρατικό μηχανισμό και να οργανώσει αμεσοδημοκρατικά την κοινωνική ζωή.
  Όλα συγκλίνουν ότι η σημερινή λαϊκή οργή αναζητεί τη δική της διέξοδο στην απόδοση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν πείθεται από την καθεστωτική πολιτική αλητεία που το έργο της είναι να καταγγέλλει και να καταστέλλει σύσσωμη τις αντιδράσεις του λαού για τα μέτρα, να κουκουλώνει τις απάτες και τα σκάνδαλα στις εξεταστικές επιτροπές, να περιθωριοποιεί και να καταδικάζει τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία σε διαρκή απόγνωση, ανεργία και δουλειά μέχρι τα γεράματα για μια πενιχρή σύνταξη.
  Όλα συγκλίνουν ότι το μέλλον έρχεται με ρυθμούς καταιγίδας. Και «τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.»http://stratigos-anemos.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:34

  Η αντίσταση είναι ανεπαρκής

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
  Δεν πέτυχε τον στόχο της η γενική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Το πλήθος των απεργών που διαδήλωσαν προχθές στην Αθήνα ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο της 20ής Μαΐου και φυσικά δεν επιδέχεται σύγκριση κανενός είδους με τη μεγαλειώδη πορεία της 5ης Μαΐου. Αντί λοιπόν να τρομάξει την κυβέρνηση Παπανδρέου και να την υποχρεώσει σε αναδίπλωση, αντιθέτως την ενθαρρύνει να προχωρήσει σε ακόμη πιο επιθετικά μέτρα περαιτέρω λεηλασίας των αποδοχών των εργαζομένων και των συνταξιούχων.Το Μέγαρο Μαξίμου σίγουρα θα εκμεταλλευθεί την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε. Αλλωστε κινείται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση. Το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής ανακοίνωσε την απόφαση του πρωθυπουργού για τριετές πάγωμα των μισθών του ιδιωτικού τομέα την παραμονή (!) της γενικής απεργίας, χωρίς αυτό να προκαλέσει αυξημένη κινητοποίηση των εργαζομένων, υποδηλώνει με σαφήνεια ότι η κυβέρνηση εκτιμά ως ασήμαντου πολιτικού βάρους τις εργατικές αντιδράσεις, ανίκανες να επηρεάσουν τις πολιτικές της αποφάσεις και επιλογές.Παράλληλα η υποτονικότητα της προχθεσινής κινητοποίησης αποκαλύπτει ότι οι ευρύτατες μάζες των εργαζομένων και των συνταξιούχων βρίσκονται σε κατάσταση μοιρολατρικής αποδοχής των τετελεσμένων, έλλειψης κατανόησης του πόσο ισχυρό θα είναι το πλήγμα μείωσης των αποδοχών και του βιοτικού τους επιπέδου που θα δεχθούν και αυταπατών περί δήθεν δυνατοτήτων προσωπικής, ατομικής διεξόδου από την καταβαράθρωση της υπόλοιπης ελληνικής κοινωνίας.Η στάση αυτή οδηγεί αναπότρεπτα σε επιδείνωση της κοινωνικής κατάστασης, γιατί βεβαίως θα ήταν αφελές να περιμένει κανείς ότι η κυβέρνηση, με τη συνδρομή του ΔΝΤ και της ΕΕ, θα δείξει έλεος απέναντι σε έναν πληθυσμό που αποδέχεται παθητικά τέτοια λεηλασία των εισοδημάτων του.Αντιθέτως θα κυριαρχήσει η νοοτροπία «τα υποζύγια αντέχουν, φορτώστε τα κι άλλο μέχρι να γονατίσουν». Ετσι πολύ λογικά, η κυβέρνηση θα προωθήσει πολύ σύντομα και άλλα μέτρα που αποσκοπούν να καταστήσουν πολύ φτωχότερο ολόκληρο τον πληθυσμό, να φτωχύνουν όλους τους Ελληνες, χωρίς φυσικά να υπάρχει πλέον ανάγκη να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα παραπλάνησης του κόσμου το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή το δημόσιο χρέος.Το στρατηγικό σχέδιο της κυβέρνησης έχει πλέον αποκαλυφθεί πλήρως: Είναι απλούστατα η ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη «να φτωχύνουν όλοι οι Ελληνες για να γίνουμε ανταγωνιστικοί»!Οσο αδαής και αν είναι κανείς αντιλαμβάνεται οπωσδήποτε ότι η μείωση των αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα με κάθε είδους τεχνάσματα δεν έχει κανένα δημοσιονομικό όφελος για το κράτος. Το αντίθετο. Οσο λιγότερα έχει κανείς τόσο λιγότερα ξοδεύει - πράγμα που σημαίνει ότι το κράτος εισπράττει λιγότερα από τον ΦΠΑ, πολλές επιχειρήσεις υποχρεώνονται να περιορίσουν τον κύκλο των εργασιών τους ή και να κλείσουν απολύοντας και στις δύο περιπτώσεις εργαζόμενους, οι οποίοι ως άνεργοι πλέον επιβαρύνουν τα ταμεία ανεργίας, πέρα φυσικά από το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που προκαλείται.Η ουσία είναι ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε επιτρέπει στην κυβέρνηση να «λιώσει» τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τους νέους και τις γυναίκες, περνώντας όποια μέτρα θέλει. Ακόμη και αν υπάρξει κάποια βραδυφλεγής κοινωνική έκρηξη το φθινόπωρο ή τον χειμώνα, θα έχει το πολύ δυσκολότερο καθήκον όλος αυτός ο κόσμος να καταργήσει μέτρα που θα έχουν ήδη γίνει νόμοι και όχι μόνο να αποτρέψει να αποφασιστούν αυτά τα μέτρα.Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους εξαιτίας αυτής της πολιτικής του, αλλά αυτό δεν αποτελεί φάρμακο γιατρειάς μιας Ελλάδας που θα έχει βυθίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου στη μιζέρια...Λιγοστεύουν οι ελπίδεςΕξανεμίστηκαν οι δυνατότητες που υπήρχαν, σε περίπτωση μιας κολοσσιαίας απεργιακής συγκέντρωσης, να έκανε πίσω η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τώρα θα ψηφίσει στη Βουλή ό,τι θέλει. Εκμηδενίζονται έτσι οι πιθανότητες πολιτικής λύσης. Ο Αντώνης Σαμαράς είπε «όχι» στο ΔΝΤ και «όχι» στο Ασφαλιστικό. Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι αν ποτέ ερχόταν στην εξουσία, θα ξανάδινε στους δημόσιους υπαλλήλους τον 13ο και 14ο μισθό και στους συνταξιούχους τη 13η και τη 14η σύνταξη. Από τη στιγμή που τα κατάργησε το ΠΑΣΟΚ, τρελή θα ήταν να τα επαναφέρει η Δεξιά; Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι δεν τα υπερασπίστηκαν αποτελεσματικά, χάθηκαν για πάντα.http://www.ethnos.gr/ 
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:31

  Τι λες ωρέ γίγαντα; Επικοινωνείς;

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Τι λες ωρέ γίγαντα; Επικοινωνείς; 
  
  Οι εργάτες λεηλάτησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων;
  
  Στα λαϊκά στρώματα κατέληξαν οι μίζες και τα λαδώματα των πολυεθνικών για να κατακλέψουν την δημόσια περιουσία;
  
  Μήπως οι συνταξιούχοι θησαύρισαν από την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου;
  
  Στον κόσμο της εργασίας ανήκουν οι 10.000 οφ σορ εταιρείας ελληνικών συμφερόντων που οι περισσότερες με τις κομπίνες τους ζήμιωσαν το ελληνικό δημόσιο με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ;
  
  Ποια «λεφτά φάγαμε μαζί»;
  
  Μαζί τσεπώσαμε τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ των λεγόμενων πακέτων στήριξης;
  
  
  Μαζί παντελωνιάσαμε τα δεκάδες δισεκατομμύρια που δόθηκαν από το κράτος με τη μορφή επενδυτικών κινήτρων σε τράπεζες και επιχειρηματίες; 
  
  Παρέα ξεκοκαλίσαμε τα εκατοντάδες εκατομμύρια που τσέπωσαν από μίζες, στις κρατικές προμήθειες, σε βάρος του ελληνικού λαού, μια χούφτα «αρμόδια» γατόνια;
  
  Εδώ είναι που λένε: "Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι"
  
  
  http://meapopsi.blogspot.com/ 
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:29

  Ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Υπενθύμιση
  «Ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης –συντηρητικής ή αναγκαστικής– ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια – διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση».
   Παράγραφος 11 του Παραρτήματος 4 του «Μνημονίου».
  «Ανάλογη σύμβαση δεν υπάρχει στην ιστορία του ελληνικού κράτους από την εποχή της περίφημης "πράξης υποτέλειας" του Κωλέττη στα 1826. Με μόνο μια εξαίρεση, τις "δανειακές συμβάσεις" που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις των δωσίλογων με τις ιταλικές και γερμανικές δυνάμεις κατοχής.». 
  
  Δημήτρης Καζάκης – Οικονομολόγοςhttp://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 28.06.2010
• 20:55

  Οι ανώνυμοι... ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ... ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ, ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΜΕΙΝΑΝ Ο

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Τόσο καιρό περνάγανε δίπλα μου με τη μουσική στο τέρμα, και τα κλάξον να υπενθυμίζουν τη παρουσία τους στο μοναχικό μεσημέρι μου.Τους έβλεπα να χτίζουν τούβλα μόνιμα, για πρώτο σπίτι, για δεύτερο, για εξοχικό, κι εγώ τέλειωνα το μισθό μισθό τη πρώτη μόλις έδινα το νοίκιΤους έβλεπα να αλλάζουν αμάξι κάθε χρόνο κι εγώ ένα σαράβαλο 15ετίας το πούλησα μια μέρα γιατί ούτε βενζίνη δεν έφτανε να βάλωΤους έβλεπα να ψωνίζουν φιρμάτα τζιν και παπούτσια στα παιδιά, να τους αγοράζουν τελευταίας λέξης κινητά, να τους φορτώνουν παιχνιδομηχανές κι εγώ έπρεπε να πείσω τα δικά μου πως όλα αυτά ήταν χωρίς αξίαΤους έβλεπα να ετοιμάζονται για ταξίδια κι εγώ δεν μπορούσα να πάω ούτε μέχρι το Πειραιά για καφέ.Τους έβλεπα να φορτώνουν τα καρότσια στα σούπερ μάρκετ τα Σάββατα κι εγώ στηνόμουν μόνιμα στο ταμείο εξπρές μέχρι 10 τεμάχιαΤους έβλεπα να ντύνονται άψογα κι εγώ έγινα εξπέρ στα καλάθια της λαϊκής κάθε ΤετάρτηΤους έβλεπα να κανονίζουν σε πια ταβέρνα το σαββατόβραδο θα πέσουν σαν κανίβαλοι πάνω σε τρεις πιατέλες παιδάκια, σε ποιο μπουζουξίδικο του κώλου θα βγάλουν τις καψούρες τους κι εγώ τη πέρναγα με dvd εβδομαδιαία παραγγέλνοντας μια πίτα με από όλα από το Παναγιώτη στη γειτονιά μουΤους έβλεπα να αρρωσταίνουν και να ζητούν μονόκλινο σε ιδιωτική κλινική λες και κλείνανε δωμάτιο για μπάνια στη Μύκονο, ενώ εγώ πάλευα να βρω γιατρό να ρίξει μια ματιά στη μάνα μου που την είχαν όλη νύχτα στο διάδρομο σ΄ενα ράντζοΤους έβλεπα να είναι αμόρφωτοι, αστοιχείωτοι, να μην έχουν ανοίξει ποτέ ένα βιβλίο έτσι για περιέργεια, να αγνοούν τι θα πει ιστορία, γεωγραφία, τέχνη, πολιτισμός, κι όμως ήταν διευθυντάδες πάνω στη πλάτη μου και με απαξίωναν μόνιμα σαν να ήμουν τρίχα στο προζύμι τους
  Ήμουν παρούσα κι ήταν απόντες. Ονειρευόμουν κι αυτοί κοιμόντουσαν. Μελετούσα κι εκείνοι ήταν σε μια μόνιμη κοπάνα. Κοίταζα τη ανθρώπινη αδικία στα μάτια κι εκείνη την εξόριζαν μη τους κόψει την όρεξη.Ήμουν η παρείσακτη στα σχέδια τους. Η φωνή της συνείδησης στην ασυνειδησία τους. Η ανθρωπιά στην απανθρωπιά τους. Ήμουν ένα με όλα αυτά που όλοι αυτοί είχαν επιλέξει να περιφρονούν,
  Σίγουροι πως ήταν στην απέναντι όχθη.Σίγουροι πως είχαν ξεφύγει από τη βρώμα.Σίγουροι πως οι κακές μέρες θα ξημέρωναν πάντα για τους άλλουςΣίγουροι πως οι δυστυχισμένοι, οι πεινασμένοι, οι αδικημένοι, αυτής της ζωής ήταν κάποια ζωντόβολα άχρηστα που δεν είχαν ταλέντο να ζήσουν τσίφτικα όπως η μούρη τουςΣίγουροι πως στην άλλη μεριά της όχθης ζούσαν άνθρωποι που καλά τα θέλανε και τα πάθανεΣίγουροι πως οι ίδιοι είχαν λίγη περισσότεροι αξία από ένα σκατό, και πως ο ρόλος του απόβλητου δεν ήταν δικός τους
  Και τώρα τι?
  Τώρα που κλείνουν τα λιμάνια και δεν μπορείτε να πάτε διακοπές εγώ τι θέλετε να κάνω? Να βάλω τα κλάματα για πάρτη σας? Μήπως θέλετε να πάω στο λιμάνι και να διώξω τις μύγες που ενοχλούν τα σχέδιά σας? Μήπως θέλετε να κατηγορήσω τις πορείες, τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες όσων ακόμα είναι ζωντανοί για εμποδίζουν το παρκάρισμά σας όταν πάτε για ψώνια?Μήπως θέλετε ακόμα περισσότερο να σας λυπηθώ αν αύριο βρεθείτε στο ταμείο εξπρές για 10 κομμάτια και δεν σας βγαίνουν τα ψιλά? Μήπως να σας δανείσω κιόλας?Μήπως να σας πάρω λίγο άρωμα να βρέξετε τη μυτούλα σας για ν΄αντέξετε τη βρώμα των ιδρωμένων του λεωφορείου όταν θα πουλήσετε το αυτοκίνητο?Μήπως να σας σκουπίσω το δρόμο από τα ξερατά των πρεζάκηδων όταν αναγκαστείτε να κατέβετε Ομόνοια για να πάτε τα δαχτυλιδάκια για ενέχυρο στο τοκογλύφο?Μήπως να κλείσω τα μπουρδέλα για να μη δείτε τη κόρη σας μέσα, μια και κινητό εσείς δεν έχετε πια να της πάρετε?Μήπως να βάλω τα στήθη μπροστά να σταματήσω το δικαστικό κλητήρα την ώρα που θα σας βάζει κορδέλα στο σπίτι?Μήπως να σας φέρω ένα τσιγαράκι στη φυλακή γιατί πόσο θα αντέξετε να ζήσετε τίμια, σαν και μένα , που άντεξα, ακόμα κι αν δεν έχετε να φάτε?
  Τα μπιχλιμπίδια σας έχουν μεγαλύτερη αξία από την αξιοπρέπεια σας οπότε για νεο-νταβατζήδες σας κόβω.
  Τι εύχομαι?Κι άλλο πέσιμο.Κι άλλες κωλοτούμπες.Εύχομαι να χαλάσει η ζαχαρένια σας κι άλλο. Να νοιώσετε τη ζωή να στενεύει τόσο που να μη παίρνετε ανάσα.
  Ίσως τότε κοιταχτούμε.Κι ανταλλάξουμε δυο κουβέντες.
  Γιατί μέχρι τώρα... ούτε μας ξέρετε ούτε σας ξέρουμε. Σε δυο διαφορετικές πατρίδες ζούσαμε. Εμείς όλοι υπήρχαμε κι από χρόνια, ασυμβίβαστοι, αντιδραστικοί, ελεύθεροι, παρείσακτοι, αποφασίσαμε να μείνουμε στην από δω όχθη. Με τους πολλούς, τους άλλους παρείσακτους αυτής της ζωής.Και κάποια στιγμή βρήκαμε το νήμα το χαμένο. Και καταλάβαμε πόσο πολύ μίζερη και άχρωμη ήταν η δική σας καλοπέραση. Πόσο προσωρινή και ψεύτικη. Εμείς μένουμε στη κόλαση.Εσείς καλώς μας ήρθατε.
  http://igioukalili.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:44

  Οι ναυτεργάτες πρέπει να νικήσουν

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  «Τα ιλιγγιώδη ποσά που επενδύουν οι Ελληνες εφοπλιστές σε ναυπηγήσεις πλοίων έχουν αφήσει άναυδους τους ανταγωνιστές τους. Μόνο για τον χρόνο που μας πέρασε υπεγράφησαν συμβόλαια για τη ναυπήγηση συνολικά 556 πλοίων, αξίας 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων, συνολικής χωρητικότητας 42,8 εκατομμυρίων τόνων. Πρόκειται για ρεκόρ όλων των εποχών». Αυτά έγραφε πρόσφατα η φυλλάδα «Πρώτο Θέμα».
   Αυτή την κατάσταση θέλουν να υπάρχει και να διαιωνίζεται αυτοί που ουρλιάζουν σήμερα ενάντια στους αγώνες των ναυτεργατών. Να υπάρχουν συνθήκες γαλέρας στα καράβια των εφοπλιστών, κανένα εργατικό δικαίωμα για τους ναυτεργάτες, τρικοκοσμικοί μισθοί πείνας. 
  
  Και ξέρουμε ποιο είναι το μπακηροκοφτήριο των εφοπλιστών. Ολοι γνωρίζουμε τα «σαπάκια» που χρησιμοποιούν και ο μέσος χρόνος ζωής τους είναι τα τριάντα χρόνια. Τα καθάρματα αυτά μπροστά στο κέρδος τους δεν έχουν κανένα προβληματισμό ότι μπορούν να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Εξάλλου, δικοί μας άνθρωποι χάνονται. Αυτοί και η κλίκα τους ταξιδεύει με πολυτελείς κότερα και λίαρ τζετ. 
  Το έχουμε δει αυτό αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. 
  
  Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιες εφοπλιστικές φάρες, -Βεντούρηδες, Αγαπητοί, Αλαφούζοι κλπ- έβγαλαν τ' άντερα τους μ' αυτά τα βαπόρια. Αυτά τα πλωτά φέρετρα προσπαθούν με μπαλώματα να τα κάνουν να ταξιδεύουν. Αυτά βλέπει και ο μεγαλοεκδότης-«εθνικός κατασκευαστής» Μπόμπολας και απ’ ότι μάθαμε από το «Ποντίκι» έγινε και εφοπλιστής αγοράζοντας 6 πλοία για να αυγατήσει τα κέρδη του.
  
  Αυτοί που ουρλιάζουν σήμερα, λέγοντας ότι η απεργία των ναυτεργατών στερεί το δικαίωμα στους επιβάτες να ταξιδεύουν, είναι οι ίδιοι που συκοφαντούν κάθε εργατικό κλάδο που βρίσκεται σε κινητοποίηση, που, προσπαθούν να επιβάλουν υποταγή στις αποφάσεις των δικαστηρίων που χαρακτηρίζουν τις απεργίες παράνομες και καταχρηστικές, που χύνουν τόνους χολή ενάντια σε κάθε κλάδο που απεργεί. Είναι τα δημοσιοκαφρικά τσιράκια του Αλαφούζου, του Μπόμπολα και των λοιπών καπιταλιστών. 
  
  Να μην τους περάσει. 
  
  Υ.Γ Στο βίντεο ακούγεται ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, Νίκος Ξουράφης, που μίλησε στον ρ/σ «Βήμα 99,5»
  Διαβάστε περισσότερα...
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:39

  «Η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται και πάλι θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ»

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Εγινε το αναμενόμενο: «Η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται και πάλι θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ», όπως θα έλεγε και ο σύντροφος μας, μακαρίτης πια, δικηγόρος Γ. Κουντούνας. 
  
  Απ’ ότι διαβάζουμε σε τηλεγράφημα του ΑΠΕ "Παράνομη κήρυξε το Πρωτοδικείο Πειραιά την απεργία που έχουν κηρύξει για την Τρίτη τα σωματεία ΠΕΜΕΝ και «Στέφενσων», κάνοντας δεκτή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που είχε υποβάλει το πρωί η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας. 
  
  Η Ένωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας θα στείλει εξώδικο προς το Λιμενικό Σώμα και τον ΟΛΠ, προκειμένου να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να λειτουργήσει ομαλά το λιμάνι την Τρίτη".
  
  Τα δεδομένα που έχουμε μέχρι  [] στιγμής είναι ότι οι ναυτεργάτες θα γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις δικαστικές αποφάσεις και θα απεργήσουν όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις. 
  
  Ο Γ.Μανουσογιαννάκη, πρόεδρος του ναυτεργατικού σωματείου «Στέφενσων», δήλωσε χτεςσε δημοσιογράφο του "Βήματος": 
  
  «Μην ψάχνεις τρύπα στο δεκάρικο. Επιτίθενται σε όσους στέκονται εμπόδιο στη βάρβαρη πολιτική. Είναι δυνατόν να κάνουμε πίσω; Σαν σκλάβος να αποδεχτώ; Αν στην κάθε επίθεση Πεταλωτή-Παπανδρέου υποχωρούσα, θα πήγαινα να βλέπω τηλεόραση...Δεν ταιριάζουν αυτά σε ανθρώπους που διεκδικούν». Μάλιστα για τις μηνύσεις λέει: «Ούτε κλεφτρόνι ήμουν, ούτε χασισέμπορας.Εμείς παίρναμε αποφάσεις για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των εργαζομένων όπως τα αντιλαμβανόμαστε. Δεν θα μας φοβίσουν οι μηνύσεις». 
  
  Από την άλλη ο εκπρόσωπος προπαγάνδας της κυβέρνησης Γ. Πεταλωτής απολογούμενος σε δημοσιοκαφρικό τσιράκι του εφοπλιστή Αλαφούζου προανάγγειλε ότι η απεργία των ναυτεργατών θα χτυπηθεί από τις δυνάμεις καταστολής: «θέλω να διαβεβαιώσω ότι δεν θα ξανασυμβεί αυτό, δεν θα επιτραπεί να ξανασυμβεί αυτό», είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στην τελευταία απεργία των ναυτεργατών.
  
  Αύριο θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μέρα. Οσοι/ες μπορούμε ας είμαστε στο λιμάνι του Πειραιά να δηλώσουμε την συμπαράσταση μας στους απεργούς.
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 17:53

  Edith Piaf - Non, Je ne regrette rien

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:37

  ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΕ ΜΟΥ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  Πιστεύω να το κατανοήσατε πλήρως πλέον ε? Δεν θα πάρουμε σύνταξη. Και όχι μη μου πείτε πάλι ότι είμαι απαισιόδοξη. Τα πράγματα είναι τόσο απλά που πιο απλά...δε γίνεται.
  Στο νέο νομοσχέδιο περί συντάξεων πιστεύω πως λείπει κάτι σημαντικό. Θα έπρεπε να υπάρχει μια διάταξη όπου να αναφέρει πως
  "όποιος κατορθώσει να έχει 40 χρόνια ένσημα (προσέξτε όχι απλά δουλειά - ένσημα) πριν τα εκατοστά του γενέθλια πρέπει να παίρνει ένα bonus που τα κατάφερε!!!
  
  Γνωρίζουμε πολύ καλά πως ετοιμάζεται η εποχή της ανεργίας, των εποχιακών προσλήψεων, των ωρομίσθιων, των δανεισμένων δούλων, της μη εύρευσης δουλειάς μετά τα 45-50 (και πολύ λέω), της μαύρης δουλειάς (πάρε 300 κατοστάρικα ανασφάλιστος κι αν σ΄αρέσει) και γενικότερα ενός τοπίου όπου εργασιακά δικαιώματα πάνε περίπατο, μαζί με τις υπάρχουσες νομοθεσίες.
  
  Αφού η κατάσταση παίρνει τη μορφή που εδώ και χρόνια έχει επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα αλλά εμείς ακόμα χάβαμε μύγες.
  Δεν θα υπάρξει κρατική σύνταξη. Οποιος  το έχει ήδη κατανοήσει (και μπορεί βέβαια) έχει ιδιωτική ασφάλεια. Οι υπόλοιποι?.... νίγκερ του Μπρούκλυν.
  Το ίδιο θα είναι και με την ιατρική περίθαλψη, με τα φάρμακα.
  Δεν μπορούν βρε παιδιά να σας το πουν και μες τη μούρη. Επί τέλους πρέπει να το καταλάβετε. Πόσο πιο λιανά να το κάνουν? Κράτος τέλος!
  
  Ξεμπερδεύουν μια και καλή με το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό.
  Με τις περιοριστικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
  Με το ρευστό.
  Με τους δημοσίους υπαλλήλους.
  
  Αφού έφαγαν ότι μπορούσαν βασιζόμενοι στη πελατειακή σχέση που τους εξασφάλιζε εκλογές τώρα ήρθε η ώρα του καθαρού καπιταλισμού.
  
  Στο κάτω κάτω πρέπει να θεωρούμαστε από μια άποψη τυχεροί. Τόσες χολυγουντιανές ταινίες έχουμε δει. Εχουμε πάρει πρέφα τι σημαίνει καπιταλιστικό κράτος και τι σημαίνει "τρία πουλάκια κάθονται" όπως γινόταν στην Ελλάδα.
  
  Α! και μια λεπτομέρεια ... μη φορτώνετε τις πιστωτικές και σας τις κλείσουν και μπείτε σε Τειρεσίες γιατί θα βρεθείτε να πάτε να αγοράσετε κωλόχαρτο στο σουπερ μαρκετ και ούτε αυτό δεν θα μπορείτε γιατί θα γίνονται αγορές μόνο με πιστωτικές.
  
  Και δεν έχουμε και αυτοκινητόδρομους, ούτε έρημο , ούτε πανδοχεία της δεκάρας και φαστφουντάδικα να ξαποσταίνουμε όπως στην άγρια δύση και να δίνουμε τα ψιλά μας για ένα χάμπουργκερ και μια μπύρα
  
  Κι επί τέλους δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι. Τόσα χρόνια λυσσάξαμε να γίνουμε αμερικανάκια. Τόσο καιρό αγοράζουμε μούρη . Ηρθε η ώρα να τη πληρώσουμε.
  
  Οποιος δεν έχει?  Ας κρεμάσει μια ταμπέλα στο λαιμό του που να γράφει "έρχεται ο αντίχριστος" κι ας τη στήσει στα σκαλιά κάποιας μεγάλης τράπεζας
  Μ΄αυτά και μ΄αυτά μπορεί να αναπτυχθεί κι ο ελληνικός κινηματογράφος επί τέλους!
  
  Σκέψου θετικά!
  Capitalism? It's a love story!!!!
  
  [vasiliskos2.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 26.06.2010
• 20:14

  Τι κάνετε μωρέ;

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Δημήτρη Γιαννακόπουλου
  
  Δεν το κρύβω, για πρώτη φορά μετά την χούντα νοιώθω να ανησυχώ σοβαρά, όχι πλέον για την διάσταση του εκδημοκρατισμού στην χώρα μας, αλλά για την προοπτική αυτής καθεαυτής της στοιχειώδους δημοκρατικής τάξης. Όπως επανειλημμένα έχω σημειώσει, το καθεστώς στην Ελλάδα βρίσκεται σε αδιέξοδο και πλέον προκαλεί την μία κρίση μετά την άλλη, έτσι ώστε μέσω αυτών να διατηρήσει την ηγεμονία του με όποιο τρόπο και με ότι μέσα μπορεί. Μοχλός αυτής της επιχείρησης διάσωσης του καθεστώτος είναι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
  Το λέω και ανατριχιάζω καθώς ποτέ δεν περίμενα ότι ο Γιώργος θα μπορούσε να καταστεί ο πλέον επικίνδυνος πολιτικός για τα συμφέροντα των Ελλήνων και για την δημοκρατική εξέλιξη της χώρας. Η μυστηριώδης περίπτωση με την βόμβα που έσκασε στην καρδιά του «μηχανισμού της δημόσιας τάξης», έρχεται να προστεθεί στην μυστηριώδη περίπτωση της λανθάνουσας πτώχευσης του ελληνικού κράτους και της έκδηλης επιχείρησης φτωχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Απέναντι σε αυτές τις κυριολεκτικά μυστηριώδεις περιπτώσεις βίας, το μόνο αδιαμφισβήτητο είναι ότι θυματοποιείται ο ελληνικός λαός. Όλα τα άλλα που αφορούν στους δράστες της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας, είναι συζητήσιμα, αμφιλεγόμενα και τόσο περίεργα που προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια στον ελληνικό πληθυσμό και στην διεθνή κοινή γνώμη σχετικά με τις εξελίξεις στην χώρα μας. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου Siemens, εμφανίζεται να υπάρχει δραματική κρίση νομιμοποίησης. Μετά μάλιστα τις τραγελαφικές κινήσεις του Γιώργου Παπανδρέου σε όλα τα επίπεδα των δημόσιων οικονομικών και της εξωτερικής μας πολιτικής – τα οποία ειρήσθω εν παρόδω είναι αλληλένδετα – θα ήμουν απόλυτα ακριβής αν μιλούσα για σοβαρή κρίση πολιτικής νομιμοποίησης στην χώρα. Σύμφωνα με την θεωρία, σε τέτοιες περιπτώσεις οι κυβερνήσεις προσπαθούν....να μεταστρέψουν αρχικά το πολιτικό κίνητρο της κοινωνικής δράσης σε οικονομικό και αργότερα, όταν πια η κρίση έχει κορυφωθεί, το τελευταίο σε ζωτικό κίνητρο που αγγίζει τα όρια της επιβίωσης. Δηλαδή τα μέτρα εξαθλίωσης των δύο τρίτων της κοινωνίας εμφανίζονται ως αναγκαία μέτρα επιβίωσης και όχι ως πολιτικές αποφάσεις που ρυθμίζουν το σύστημα ανταλλαγής και διάρθρωσης της εξουσίας στην χώρα. Ο μηχανισμός που συνδέει τις δύο αυτές μεταβλητές δεν είναι άλλος από την απειλή. Μέσω αυτού του μηχανισμού πορεύεται πλέον η κυβέρνηση, θέτοντας διαρκώς ζωτικού χαρακτήρα διλήμματα στους Έλληνες, τα οποία προφανώς κατασκευάζει η ίδια με τους πολιτικούς και κοινωνικούς συμμάχους της - έστω και κακότεχνα. Η κυβέρνηση που ανήλθε στην εξουσία με το σλόγκαν της «διαβουλευτικής δημοκρατίας», προσφέρει πλέον για διαβούλευση μονίμως την … απειλή. Είναι πλέον επικίνδυνη. Την δική της ανασφάλεια μεταφέρει στην ελληνική κοινωνία και νομίζω ότι βρίσκεται στην φάση που αναζητεί το κατάλληλο μίγμα καταστολής, το οποίο θα εμφανισθεί ως μηχανισμός διασφάλισης της κοινωνικής ειρήνης και της δημόσιας τάξης. Αν οι βάσιμες υποψίες μου ευσταθούν, τότε μιλάμε για μία άκρως επικίνδυνη κυβέρνηση, όχι μόνον για το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, αλλά και για το δημοκρατικό φαινόμενο στην χώρα. Τι πάτε να κάνετε, μωρέ; Αφού πρώτα δυναμιτίσατε την κοινωνική συνοχή και καταστήσατε την χώρα διεθνές πειραματόζωο του μεταμοντέρνου καπιταλισμού, τώρα ετοιμάζεστε να κατατρομοκρατήσετε τους Έλληνες πολίτες, κρατώντας τους δεμένους και αγχωμένους μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες; Ο Γιώργος Παπανδρέου γνώριζε τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2009. Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο συνέχισε την προεκλογική ρητορική του, αλλά δεν φρόντισε να εκπονήσει σχέδιο άμεσης εφαρμογής για να αποτρέψει την επερχόμενη έκρηξη. Αλλά και όταν κέρδισε τις εκλογές συμπεριφέρθηκε απολύτως ανεύθυνα, προκαλώντας με την στάση του στο εσωτερικό της χώρας και αργότερα με τις εγκληματικές δηλώσεις του στο εξωτερικό, κρίση δανεισμού, η οποία με τα αντικειμενικά στοιχεία των δημοσιονομικών της χώρας σε σχέση πάντα με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, παραμένει ανεξήγητη. Επισήμανε τότε ο γράφων με όση ένταση μπορούσε, ότι η στρατηγική αυτή του Γιώργου θα επιφέρει δεινά στην χώρα και θα έχει ως αποτέλεσμα την χρεοκοπία. Δυστυχώς, όμως, ελάχιστοι ήταν αυτοί που αντιλαμβάνονταν την αγωνία μου. Οι περισσότεροι έψαχναν ανήθικα κίνητρα πίσω από αυτήν ή θεωρούσαν ότι είναι εκδήλωση … μιζέριας. Σήμερα όμως, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πλέον ότι ο Γιώργος Παπανδρέου προκάλεσε με το ζόρι κρίση δανεισμού για να εξυπηρετήσει άδηλες πολιτικές, οι οποίες σιγά-σιγά προδίδονται από τα γεγονότα. Μετά τα ναυάγια και τα παγόβουνα η επικίνδυνη αυτή ομάδα που κυβερνά τυπικά την χώρα, έπαιξε με τα … πιστόλια και τώρα παρατηρώ να παίζει με τις … βόμβες. Όταν, αγαπητοί φίλοι, καθιστάς στοιχείο της διαλεκτικής σου πιστόλια, βόμβες κλπ δολοφονικά εξαρτήματα, είναι απολύτως βέβαιο ότι αντιλαμβάνεσαι την πολιτική ως βία. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να συνδέεται με δημοκρατικές μορφές διακυβέρνησης. Τώρα το καθεστώς κατασκευάζει παντού εχθρούς για να υπάρξει στοιχειωδώς και να ακουστεί από την ελληνική κοινωνία. Ως εχθροί εμφανίζονται το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα - το οποίο όμως παρόλα αυτά υπηρετεί πιστά η ελληνική κυβέρνηση - τα όργανα της ΕΕ και μεγαλύτερος απ’ όλους το … ΠΑΜΕ. Από σήμερα ως εχθρός θα εμφανίζεται και μια φανταστική «διεθνής τρομοκρατία», που ταχυδρομεί βόμβες. Μόνο που οι δημοκρατικές κυβερνήσεις με υψηλή πολιτική νομιμοποίηση δεν κατασκευάζουν ποτέ και πουθενά τέτοιου είδους εχθρούς. Αυτό έκαναν πάντα ολιγαρχικά καθεστώτα και αυταρχικές κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι πορεύονται χούντες και συγκεκαλυμμένες χούντες. Η κρίση που έχει προκαλέσει το καθεστώς μέσα στο αδιέξοδό του,  είτε θα επιλυθεί με αυταρχικά μέσα, οδηγώντας σε μορφές κυριαρχίας οι οποίες εν τέλει θα καταστήσουν κουρελόχαρτο τον συντακτικό χάρτη της χώρας, είτε θα επιφέρουν την άμεση κινητοποίηση του λαού για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, που έστω και στιγμιαία θα δώσουν ανακούφιση στην δημοκρατική ασφυξία και ίσως δρομολογήσουν διαφορετικές πολιτικές εξελίξεις με κριτήριο τον απεγκλωβισμό της χώρας από τις καθεστωτικές επιλογές. Η οργανωμένη αριστερά φαίνεται ανίκανη να αντιληφθεί αυτό το διακύβευμα. Πράττει ακριβώς ότι η αριστερά και η κεντροαριστερά πριν από την χούντα. Με αυτό το σημείωμα κάνω έκκληση στους προοδευτικούς πολίτες να ξεπεράσουμε τις κομματικές αγκυλώσεις και να οργανωθούμε σε ένα μέτωπο πολύ ευρύτερο απ’ αυτό που επιπόλαια βιάστηκε να αναγγείλει ο Αλέκος Αλαβάνος. Το κίνητρο και η ιδέα είναι απολύτως ορθά, ο τρόπος, όμως, είναι απολύτως εσφαλμένος. Το Μέτωπο εναντίον του καθεστώτος δεν μπορεί παρά να αναπτυχθεί από την κοινωνία των πολιτών και να στηριχθεί από όλες τις οργανωμένες προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις. Μόνον έτσι θα μπορέσει να προσφέρει αξιόπιστη απάντηση στην κρίση. Θέλω, τέλος, να απευθύνω έκκληση στον Νονό του καθεστώτος να αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν προοδευτικά και το καθεστώς στην τύχη του. Ας δείξει τώρα στα στερνά του, ότι εμπνέεται από εθνικά ιδανικά και όχι από αρρωστημένη δίψα για απόλυτη εξουσία. Ας καταλάβει επιτέλους και ο Νονός ότι το οικοδόμημά του έχει ραγίσει και δεν μπορεί πλέον να αναστηλωθεί. Ας συμβάλλει στην διαμόρφωση ενός νέου δημοκρατικού συστήματος καθαρής πολιτικής. Είναι ίσως, αν το σκεφτεί καλύτερα, η καλύτερη λύση για τα συμφέροντα της οικογένειάς του στο μέλλον.  Οι εποχές άλλαξαν και η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Οι νταβάδες - όπως τους όρισαν πολιτικοί απ’ όλο το κομματικό φάσμα - ή θα μεταβληθούν σε επιχειρηματίες Δυτικού τύπου, ή θα καταστούν αυτοί στο τέλος το επίκεντρο της λαϊκής οργής. Και αυτό δεν θα ήταν καλό για κανέναν. *Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι πολιτικός αναλυτής, διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ενώ άσκησε επί είκοσι χρόνια δημοσιογραφία στην Ελλάδα, εκ των οποίων τα δέκα ως παρουσιαστής ειδήσεων και εκπομπών.http://activistis.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:06

  Ο Στάινμπεκ για την κρίση του 1929

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Το ακόλουθο κείμενο του Τζον Στάινμπεκ (1902-1968) αναφέρεται στη μεγάλη κρίση του 1929 και περιέχεται στο βιβλίο του «L' America e gli americani» (ιταλική έκδοση «Alet», 2008), που συγκεντρώνει τριάντα πέντε μικρά κείμενα του μεγάλου αμερικανού νομπελίστα συγγραφέα.
  
  "Θυμάμαι πολύ καλά το 1929. Είχαμε πιάσει την καλή (εγώ όχι, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι ναι). Θυμάμαι τα ζαλισμένα και ευτυχισμένα πρόσωπα των ανθρώπων που έφτιαχναν χάρτινες περιουσίες με τις μετοχές του χρηματιστηρίου. «Σήμερα κέρδισα δέκα χιλιάδες δολάρια μέσα σε δέκα λεπτά. Συνολικά, αυτή τη βδομάδα κέρδισα ογδόντα χιλιάδες». Στη μικρή μας πόλη οι διευθυντές τραπεζών και οι εργάτες οδοποιίας έτρεχαν στους τηλεφωνικούς θαλάμους για να καλέσουν τους παίκτες. Ολοι έπαιζαν στο χρηματιστήριο, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο. Στη διακοπή για γεύμα, υπάλληλοι και γραμματείς μελετούσαν το δελτίο τιμών του χρηματιστηρίου μασώντας σάντουιτς και λογάριαζαν τις περιουσίες που συσσωρεύονταν.Τα μάτια τους είχαν την ίδια έκφραση που βλέπουμε στο τραπέζι της ρουλέτας. Εγώ είχα μια διαυγή αντίληψη, γιατί βρισκόμουν έξω από όλα αυτά, γράφοντας βιβλία που κανείς δεν αγόραζε. Δεν είχα ούτε τα ελάχιστα που ήταν αναγκαία, για να αρχίσω 
  
  Επειτα ήρθε ο πανικός και ο πανικός μετατράπηκε σε απαθές σοκ. Οταν το χρηματιστήριο κατέρρευσε, έκλεισαν τα εργοστάσια, τα ορυχεία και τα χαλυβουργεία και τότε κανείς δεν μπορούσε πλέον να αγοράσει τίποτα, ούτε καν για να φάει. Οι άνθρωποι γυρνούσαν από δω κι από κει σαν δαρμένοι. Οι εφημερίδες έγραφαν για κατεστραμμένους ανθρώπους που έπεφταν από τα παράθυρα.
  
  Από τη στιγμή που θα κατέληγαν στο πεζοδρόμιο είχαν καταστραφεί σοβαρά. Ενας φίλος είχε έναν θείο, πλουσιότατο εκατομμυριούχο. Μέσα σε λίγες βδομάδες πέρασε από τα εφτά εκατομμύρια στα δύο εκατομμύρια, αλλά δύο εκατομμύρια σε μετρητά. Ελεγε ότι δεν ήξερε πώς θα τα κατάφερνε να τρώει και για κολατσιό έτρωγε μόνον ένα αυγό. Βαθούλωσαν τα μάγουλά του και τα μάτια του γυάλιζαν σαν να είχε πυρετό. Κατέληξε να αυτοκτονήσει. Με δυο εκατομμύρια δολάρια νόμιζε ότι θα πεθάνει από πείνα. Αυτές ήταν οι αξίες.
  
  Επειτα οι άνθρωποι θυμήθηκαν τον μικρό λογαριασμό που είχαν στην τράπεζα, μοναδική βεβαιότητα σε έναν ανασφαλή κόσμο. Εκαναν αγώνες δρόμου για να αποσύρουν τα χρήματά τους. Υπήρξαν αγώνες και εξεγέρσεις και πλήθη αστυνομικών. Ορισμένες τράπεζες χρεοκόπησαν. Οι ειδήσεις άρχισαν να κυκλοφορούν. Επειτα, τρομαγμένοι και οργισμένοι, οι άνθρωποι κατέληξαν να επιτίθενται στις τράπεζες και οι πόρτες τους έκλεισαν για πάντα.
  
  Ο Χούβερ στον Λευκό Οίκο μου προκαλούσε τον οίκτο. Στηρίχθηκε στο εγκυκλοπαιδικό του οπλοστάσιο των πεπαλαιωμένων διακηρύξεων. Η έμφυτη ανικανότητά του στον λόγο άγγιξε το μάξιμουμ του ταλέντου του. Η συμβουλή του προς τους ανέργους να πουλάνε μέλι έγινε το «ας φάνε παντεσπάνι» της δεκαετίας του '30. Τα συνθήματα της προεκλογικής του εκστρατείας -«Η ευημερία έρχεται σύντομα· ένα κοτόπουλο σε κάθε τσουκάλι»- ηχούσαν σαρκαστικά στους ανήσυχους αρχάριους που περίμεναν στις ουρές για να πάρουν λίγο ψωμί. Ομάδες μικρομετόχων έκαναν πορεία και ξεχύθηκαν στην Ουάσιγκτον. Το Κογκρέσο είχε εγκρίνει την πληρωμή των αποζημιώσεων, αλλά μόνο σε έναν μεταγενέστερο χρόνο.
  
  Υπήρχαν κάποιοι αγκιτάτορες ακόμη και κάποιοι κομμουνιστές, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους ήταν πρώην στρατιώτες που είχαν υπηρετήσει την πατρίδα, άνθρωποι φοβισμένοι με οικογένειες πεινασμένες. Τα διαλυμένα πλήθη μπλοκάρισαν την κυκλοφορία και κόλλησαν σαν ένα μελίσσι στα σκαλοπάτια της πρωτεύουσας. Τα χρήματα χρησίμευαν αμέσως. Εφτιαξαν μια παραγκούπολη στην περιφέρεια της Ουάσιγκτον. Πολλοί είχαν μαζί τους τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους.
  
  
  
  
  
  Οι αφηγήσεις εκείνης της εποχής αναφέρονται στην τάξη και την πειθαρχία εκείνων των κακότυχων στρατιωτών. Τι συνέβαινε στα ανώτερα επίπεδα; Ενας ωραίος φόβος φαινόταν τότε -και φαίνεται μέχρι τώρα- ότι τους είχε καταλάβει. Οι κορδέλες που είχαν τοποθετηθεί γύρω από τον Λευκό Οίκο και οι στρατιώτες που τον περιφρουρούσαν ήταν ένδειξη ότι ο πρόεδρος φοβόταν τους συμπολίτες του (...).
  
  Αναδημοσίευση από "Ελευθεροτυπία"
  [] να φτιάχνω μια δική μου περιουσία. Από τις βιτρίνες έβλεπα τα τρελά ψώνια, το χαβιάρι και τη σαμπάνια, μύριζα το μεθυστικό άρωμα των ντυμένων με γούνες κυριών, που έβγαιναν λάμποντας από το θέατρο.
  
  Επειτα οι άνθρωποι έπαψαν να επενδύουν και αυτό το είδα με διαύγεια, επειδή είχα ασκηθεί από καιρό στην οικονομική ύφεση. Δεν συμπαρασύρθηκα στην πτώση. Θυμάμαι ότι έδιναν συνεντεύξεις και ξανά συνεντεύξεις οι Big Boys, εκείνοι που γνώριζαν. Ορισμένοι αγόραζαν διαφημιστικό χώρο για να καθησυχάσουν τους εκατομμυριούχους που καταστρέφονταν: «Είναι μόνο μια φυσιολογική υποτίμηση», «Μη φοβάστε, αγοράστε, συνεχίστε να αγοράζετε». Ωστόσο, οι Big Boys πουλούσαν και η αγορά έκανε το μπαμ.
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 22.06.2010
• 00:08

  Οι Έλληνες αποδείξαμε διεθνώς πόσο κότες είμαστε

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Διαβάζω τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου που αναφέρονται στις αντιδράσεις των Ελλήνων απέναντι στα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και ειλικρινά με πιάνει θλίψη.
  
  
  Αποδείξαμε διεθνώς πόσο κότες είμαστε ως λαός.
  
  
  Έφτασαν ακόμα κι οι "κουτόφραγκοι" να νιώθουν έκπληξη από την απάθεια του Ελληνικού λαού και τις χλιαρές αντιδράσεις του απέναντι στην επιδρομή της κυβέρνησης των αρπακτικών.
  
  
  Έχω γράψει πολλές φορές ότι οι νεοέλληνες είναι λαός ...
  
  θρασύδειλος που τον διακατέχει έντονος ραγιαδισμός και υποτέλεια.
  Από την ασφάλεια του καναπέ του ο καθένας κάνει την αντίστασή του και εκδηλώνει την αντίδρασή του στον καθημερινό βιασμό που υφίσταται από τους πράσινους υπαλλήλους του ΔΝΤ.
  Η επανάστασή του εξαντλείται στο να παρακολουθεί τον Λαζόπουλο, το Θέμο και τους Ράδιο Αρβύλα.
  Η εκφρασμένη του αντίδραση περιορίζεται στα μπινελίκια που ρίχνει στους κυβερνώντες απολαμβάνοντας τη μπύρα του στο καναπέ του σπιτιού του.
  Η μόνη θυσία που είναι ικανός να κάνει για να υπερασπιστεί την τιμή και την αξιοπρέπειά του είναι αντί να πιει δύο μοχίτο να πιει μόνο ένα για να δείξει ότι περνάει κρίση.
  
  Όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχθούμε, είμαστε ένας λαός κότες.
  Είμαστε ένας λαός που δέχεται να γίνεται περίγελος διεθνώς.
  Είμαστε ένας λαός που δεν έχει τιμή και αξιοπρέπεια.
  Είμαστε ένας λαός που είναι έτοιμος να κατασπαράξει τη Χρουσαλά και τον Πατίστα για τα όργια στο πολεμικό σκάφος "Αβέρωφ", αλλά που δεν κάνει τίποτα για τον επίσημο βιασμό της αξιοπρέπειάς του από την κυβέρνηση.
  
  Αυτό όμως είναι αναμενόμενο. Για όλα φταίνε οι άλλοι.
  Δεν υπάρχει τίποτα πιο εύκολο από την εύκολη κριτική και το διασυρμό εκ του ασφαλούς όλων των υπολοίπων πλην υμών των ιδίων.
  
  Αυτός είμαστε ως λαός φίλες και φίλοι και ας μην παραξενευόμαστε για όλα όσα μας επιβάλλουν.
  Τέτοιοι που είμαστε και πάλι λίγα μας κάνουν.
  
  
  
  http://politikiprotasi.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 21.06.2010
• 23:48

  Κυβέρνηση πολιτικών δημίων και απατεώνων

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Του Γιώργου Δελαστίκ - "Πριν"
  
  
  Δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας όλων των εποχών που έχει περάσει από την Ελλάδα ο Γιώργος Παπανδρέου, καθώς εφαρμόζει την ακριβώς αντίθετη πολιτική από αυτήν που είχε εξαγγείλει προεκλογικά για να εξαπατήσει τον ελληνικό λαό, ο οποίος όντως τον εξέλεξε θριαμβευτικά.
  Ο Γιωργάκης ...Τσολάκογλου αναδεικνύεται και στον πιο αδυσώπητο πολιτικό δήμιο των εργασιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων. Δρώντας ως τυφλό όργανο του ΔΝΤ και της ΕΕ, καταλύει μεθοδικά όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων.
  
  Ο Παπανδρέου είναι αδίστακτος. Είναι αποφασισμένος να μην αφήσει τίποτα όρθιο από όσα κέρδισαν με ανείπωτες θυσίες και ποταμούς αίματος οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα. Είναι τέτοιο το μίσος του Γιωργάκη εναντίον των ελλήνων εργαζομένων, ώστε τα μέτρα που παίρνει απορρίπτονται -φραστικά τουλάχιστον, αλλά με επίσημο και δημόσιο τρόπο- ακόμη και από τους εκπροσώπους της μεγάλης μερίδας του... κεφαλαίου! 
  
  «Η εργοδοτική κοινότητα δεν ζήτησε και  [] δεν επιχαίρει για το νέο εργασιακό πλαίσιο που ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας» δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος. «Οι εκπρόσωποι του ελληνικού εμπορίου δεν συμφωνούν με το νέο καθεστώς προσλήψεων και απολύσεων» δήλωσε και ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Εμπόρων (ΕΣΕΕ) Βασίλης Κορκίδης. 
  
  Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση «Παπανδρέου - Τσολάκογλου» δρα πρωτίστως ως όργανο του αμερικανικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου σε αυτή τη φάση όπως επίσης και ως όργανο του ελληνικού χρηματιστικού κεφαλαίου, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν θα σπεύσουν να αξιοποιήσουν και τα υπόλοιπα τμήματα του κεφαλαίου τα «δώρα» που τους κάνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
  
  Κόβοντας στο μισό τις αποζημιώσεις απόλυσης και καταργώντας τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας για να μετατρέψει τους νέους από «γενιά των 700 ευρώ» σε «γενιά των 500» αφού ο μισθός των νέων κάτω από 25 ετών πέφτει από τα 740 ευρώ στα 518 , ο απερίγραπτος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και μίσθαρνο όργανο του κεφαλαίου Γ. Παπανδρέου δίνει τα κίνητρα για την εξαπόλυση πογκρόμ εκατοντάδων χιλιάδων απολύσεων. Στόχος του Παπανδρέου είναι να απολυθούν εκατοντάδες χιλιάδες «ακριβοί» εργαζόμενοι ηλικίας 40-45 χρόνων και πάνω και να αντικαθίστανται ο καθένας τους με τεις-τέσσερις "πιτσιρικάδες" του πεντακοσάρικου, οι οποίοι  δεν μπορούν φυσικά ούτε να ζήσουν αυτόνομα από τους γονείς τους με τέτοιο γελοίο μισθό ούτε να δημιουργήσουν οικογένεια. Όμως την ίδια στιγμή θα εμφανίζεται ότι ...μειώνεται και η ανεργία από πάνω, αφού ένας θα απολύεται και τρεις θα προσλαμβάνονται! Παράλληλα, μαύρη κυριολεκτικά θα είναι η μοίρα των σαρανταπεντάρηδων και πενηντάρηδων που θα απολύονται μαζικά.
  
  Δεν είναι μόνο το ότι πολύ δύσκολα θα ξαναβρίσκουν δουλειά, ιδίως κατά την ερχόμενη πενταετία ή δεκαετία βαθιάς ύφεσης που θα καταποντίσουν την Ελλάδα τα μέτρα του καθεστώτος υποτέλειας στο ΔΝΤ και την ΕΕ που έβαλε τη χώρα ο Γιωργάκης «Τσολάκογλου».
  Ακόμη χειρότερα γίνονται τα πράγματα από το συνδυασμό της επιδότησης των απολύσεων με το ανατριχιαστικό ασφαλιστικό των πολιτικών απατεώνων του ΠΑΣΟΚ. Καθώς πρέπει να πάει κανείς τουλάχιστον 65 ετών για να πάρει ακόμη και την όποια σύνταξη - ελεημοσύνη έχει απομείνει, εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι των 45 ετών και άνω θα περιφέρονται επί δέκα, δεκαπέντε ή και παραπάνω χρόνια μη έχοντας ούτε μισθό ούτε σύνταξη!
  
  Όπως είναι αυτονόητο, αυτοί οι υψηλής ειδίκευσης και παραγωγικότητας εργαζόμενοι θα μετατρέπονται σε μια εξαθλιωμένη μάζα ανέργων, οι οποίοι σταδιακά θα ικετεύουν για οποιαδήποτε δουλειά με οσοδήποτε χαμηλή αμοιβή. 
  Αυτό είναι το... σοσιαλιστικό όνειρο του δημίου των εργαζομένων Γιώργου Παπανδρέου για το πώς θα πετύχει εντυπωσιακή μείωση του κόστους εργασίας και επομένως, κατά την εγκληματική καπιταλιστική λογική του, την περιβόητη «αύξηση της ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας: Νέοι που δουλεύουν για ένα πεντακοσάρικο και δεν μπορούν να επιβιώσουν και πενηντάρηδες άνεργοι που ζητιανεύουν δουλειά για ένα πιάτο φαί!
  
  Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Αυτή η κυβέρνηση πολιτικών δημίων και απατεώνων πρέπει να ανατραπεί πάση θυσία. Είναι η πιο επικίνδυνη επίθεση στην υπηρεσία του ξένου και ελληνικού κεφαλαίου που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα. Η ανατροπή της είναι αναγκαία για την επιβίωση μας. Η ανάγκη ανατροπής της όμως δεν συνεπάγεται και ότι το καθήκον αυτό είναι εύκολο. Δεν μπορούμε καν να ισχυριστούμε ότι είναι έστω εφικτό βάσει του συσχετισμού δυνάμεων που υφίσταται ακόμη.
  Ο κόσμος δεν έχει ξεχυθεί στους δρόμους στο βαθμό που απαιτούν οι περιστάσεις. Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η κυβέρνηση δεν θα πέσει βέβαια μόνη της. Αν ο κόσμος δεν συμμετάσχει κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε αλλεπάλληλες μαχητικές διαδηλώσεις τα μέτρα θα περάσουν.
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 23:29

  HighwayMan-Johnny Cash, Willie Nelson, Waylon Jennings, Kris

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  I was a highwayman. Along the coach roads I did ride
  With sword and pistol by my side
  Many a young maid lost her baubles to my trade
  Many a soldier shed his lifeblood on my blade
  The bastards hung me in the spring of twenty-five
  But I am still alive.
  
  I was a sailor. I was born upon the tide
  And with the sea I did abide.
  I sailed a schooner round the Horn to Mexico
  I went aloft and furled the mainsail in a blow
  And when the yards broke off they said that I got killed
  But I am living still.
  
  I was a dam builder across the river deep and wide
  Where steel and water did collide
  A place called Boulder on the wild Colorado
  I slipped and fell into the wet concrete below
  They buried me in that great tomb that knows no sound
  But I am still around..I'll always be around..and around and around and
  around and around
  
  I fly a starship across the Universe divide
  And when I reach the other side
  I'll find a place to rest my spirit if I can
  Perhaps I may become a highwayman again
  Or I may simply be a single drop of rain
  But I will remain
  And I'll be back again, and again and again and again and again..
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 19.06.2010
• 18:59

  Il Sultano di Babilonia e la prostituta - Angelo Branduardi

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 17:02

  Δεν αντέχετε άλλο πλούσιος; Νοσταλγήσατε τη φτώχεια κ.Ξανθούλη;

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  
  
  
  Πάντα σε περιόδους κρίσης οι άνθρωποι των γραμμάτων ή οι δήθεν άνθρωποι των γραμμάτων, αισθάνονται την υποχρέωση (γιατί άραγε;) να κάνουν τις δικές τους κοινωνικές εκτιμήσεις. Και επειδή τις περισσότερες φορές είναι άνθρωποι με πλούσια φαντασία, προσπαθούν να προσεγγίσουν θέματα με τον ίδιο τρόπο που θα έγραφαν ένα μυθιστόρημα!
  Το πράγμα θα τελείωνε εδώ. Στη "συγγραφική αθωότητα" ή την διάθεση χρυσώματος ακόμη και της πιό βαρειάς αλυσίδας της κοινωνίας (δυστυχώς για τους οπαδούς του, αυτό το ρόλο "αναθέτει" ο Ρουσσώ στην Τέχνη). 
  Είναι όμως έτσι; Μήπως αυτή ακριβώς η "έκφραση" είναι αυτή που θα τοποθετήσει τον "άνθρωπο των γραμμάτων" , όταν πια θα έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός, στη μία ή την άλλη όχθη της κοινωνίας!
  Παραδείγματα; Άπειρα! Αρκεί μόνο να θυμηθείτε δύο αρκετά κοντινές μας περιόδους. Τη Χούντα και την Μεταπολίτευση! Για σκεφτείτε καλά! Ποιοί πήραν τις επιχορηγήσεις; Ποιοί μπήκαν στα Υπουργεία; Ποιοί προωθήθηκαν; Θυμάστε για παράδειγμα, ποιοί εντάχθηκαν στην Εθνική Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών επι Χούντας (και κάποιοι συμπατριώτες μας); Θυμάστε τα προνόμια που είχαν εξασφαλίσει πουλώντας ουσιαστικά το λόγο τους στούς συνταγματάρχες; Και μετά ήρθε το ΠΑΣΟΚ...και μετά...και μετά... 
  Τι να πρωτοθυμηθούμε;
  Όλα αυτά τα γράφω με αφορμή ένα κείμενο του γνωστού συγγραφέα κ.Ξανθούλη (απο τα αγαπημένα παιδιά των εκδοτικών συγκροτημάτων), όπου χρησιμοποιώντας τον καταπληκτικό του λόγο προσπαθεί να μας πείσει για την χρησιμότητα της ...φτώχειας!!! Ό ίδιος βέβαια θα εξακολουθεί να λαμβάνει τα ποσοστα απο τις πωλήσεις των βιβλίων του και τις αμοιβές απο το δημοσιογραφικό του έργο. Ίσως μάλιστα μέσα στο μυαλό του να έχει καθορίσει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ονειρεύεται να αναλάβει στη νέα κατάσταση!
  Ευτυχώς όμως μια άγνωστη (σε μένα)  Γυναίκα (το κεφαλαίο Γ δεν μπήκε τυχαία), αναλαμβάνει να πάρει εκδίκηση για όλους μας. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω στην απάντηση της (παρά τον αδιόρατο ελιτισμό που αποπνέει), παρα μόνο τον εκρηκτικό στίχο του Βόλφ Μπίρμαν:
  
  Κι ποιητές με χέρι υγρό υμνούνε της πατρίδας το χαμό
  κάνουν με τέχνη τα στοιχιά,  στιχάκια
  Με τους σοφούς του Κράτους τά' χουνε πλακάκια
  Σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί
  Τούς έχω σιχαθεί!
  
  Διαβάστε και τα δύο κείμανα που ακολουθούν. Πραγματικά αξίζουν τον κόπο!
  Του Γιάννη Ξανθούλη 
  
  
  
  Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών 
  
  αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες 
  
  πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η ελληνική 
  
  οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και 
  
  ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν 
  
  στωικά να 'ρθει η σειρά τους ... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν 
  
  σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και 
  
  μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, 
  
  τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια 
  
  μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας 
  
  το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου. 
  
  
  
  
  
  Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι 
  
  αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας 
  
  κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του 
  
  «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον 
  
  ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με 
  
  τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του 
  
  Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ. 
  
  
  
  
  Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα 
  
  βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από 
  
  την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν 
  
  κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να 
  
  κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για 
  
  καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το 
  
  καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες 
  
  που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια 
  
  ολόκληρου του Έθνους. 
  
  
  
  Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες 
  
  λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την 
  
  πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το 
  
  μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης 
  
  φτώχειας μας . 
  
  
  
  
  Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε 
  
  του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, 
  
  καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά 
  
  ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. 
  
  Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε 
  
  την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα 
  
  βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας . 
  
  
  
  
  Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων 
  
  απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας ... 
  
  Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών. 
  
  Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της 
  
  ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που 
  
  υπαινίσσονται οι στατιστικές. 
  
  
  
  
  Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον 
  
  Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει 
  
  ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές 
  
  τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. 
  
  
  
  
  Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου 
  
  και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή 
  
  μας ψυχοπάθεια ... 
  
  
  
  ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε 
  
  καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που 
  
  σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το 
  
  τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, 
  
  κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο 
  
  τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις 
  
  ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη 
  
  Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής 
  
  ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες 
  
  υποχρεώσεις ... 
  
  
  
  Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει 
  
  λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τριτοκοσμικούς. 
  
  Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της Κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά 
  
  Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, 
  
  χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το 
  
  παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι 
  
  απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας 
  
  και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει ... 
  
  
  ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας. 
  Μια απάντηση στον Ξανθούλη... 
  Της Eλευθερίας Τσακιροπούλου 
  
  
  
  Να ξαναγίνετε φτωχοί χωρίς εμένα. Η δική μου γιαγιά ήρθε από απέναντι μόνο με 
  
  το φουστάνι που φόραγε και κατάφερε δουλεύοντας σκληρά να μεγαλώσει τα παιδιά 
  
  της, να προκόψει (έτσι το λέγαμε τότε) να δει τα εγγόνια της να σπουδάζουν 
  
  χωρίς να χρειάζονται ακριβοπληρωμένα 
  
  φροντιστήρια και μια φορά το χρόνο γριά πια να επιφυλλάσει στον εαυτό της τη 
  
  μέγιστη πολυτέλεια ενός ζευγαριού παπουτσίων από τον Σκλιά. 
  
  
  
  Εμένα δεν μου άρεσε η λάσπη που κολλούσε στα παπούτσια μου. Μου άρεσαν οι 
  
  πικροδάφνες στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η μυρωδιά στα Αναφιώτικα, οι νερατζιές 
  
  στη Πανεπιστημίου, η θέα της Ακρόπολης από τη Πατησίων. Μου άρεσε να διαβάζω 
  
  στο Θέτρο του Διονύσου Σοφοκλή, Αισχύλο και Ευριπίδη, να βλέπω παραστάσεις στο 
  
  υπόγειο του Κουν και στο Ηρώδειο. Μου άρεσε ο Χατζηδάκις και ο Τσαρούχης. 
  
  Αυτά ήταν η πατρίδα μου και αυτά με έκαναν να την ονειρεύομαι χωρίς 
  
  λασπόδρομους, ζήτουλες και ψευδοξανθιές. 
  
  
  
  Τίμια ήμουν ανέκαθεν και το ίδιο έμαθα και στο παιδί μου. Δουλέυω από την 
  
  ημέρα που τελείωσα το λύκειο. Δούλευα και σπούδαζα χωρίς φοιτητική άδεια γιατί 
  
  ο τότε διευθυντής μου έλεγε το αμίμητο «Δεσποινίς μου πρέπει να διαλέξετε ή 
  
  φοιτήτρια θα είστε ή εργαζόμενη». Και διάλεξα και τα δύο. Και τα κατάφερα και 
  
  στα δύο. Και παράλληλα έμαθα και τρεις ξένες γλώσσες. Και πλήρωνα και πληρώνω 
  
  σκληρούς φόρους, χωρίς ποτέ μα ποτέ να έχω κρύψει ούτε δραχμή των εισοδημάτων 
  
  μου. 
  
  
  
  
  Ναι λοιπόν δουλεύω 10 ώρες την ημέρα επί 24 συναπτά έτη και κάποια στιγμή τα 
  
  κατάφερα και έβγαλα λεφτά. Πρέπει να ντρέπομαι; Ούτε επιδοτήσεις για 
  
  ανύπαρκτες καλλιέργειες πήρα ποτέ, ούτε καμμία απευθείας ανάθεση, ούτε σε 
  
  επιτροπή ή Δ.Σ. ή οργανισμό του δημοσίου ήμουν μέλος, ούτε προαγωγή πήρα μετά 
  
  από τηλέφωνο πολιτικού προσώπου. Ότι έκανα το έκανα μόνη μου. Και τα Μanolo 
  
  που φοράω μόνη μου τα πήρα. Και κάθε φορά που ανεβαίνω πάνω τους θυμάμαι τη 
  
  γιαγιά μου και τη χαρά της όταν έφερνε στο σπίτι το περίφημο κουτί από το Salon
  
  Sklia και τη περηφάνεια της όταν τα φόραγε και μας έλεγε τι πέρασε στη ζωή της 
  
  και πως τα κατάφερε να «προκόψει». 
  
  
  
  Και δεν θέλω να ξαναβρώ παλιούς εχθρούς, θέλω μόνο νέους φίλους και συμμάχους
  
  για να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μιας δίκαιης, αξιοκρατικής και προοδευτικής
  
  κοινωνίας. Δεν θέλω καμμιά νοσοκόμα να «συρθεί» στο σπίτι μου όταν αρρωστήσω. 
  
  Θέλω να υπάρχει ένα σύστημα υγείας που θα με περιθάλψει. Αυτό πληρώνω άλλωστε 
  
  με το μισό του εισοδήματός μου. Δεν πληρώνω για να τρώνε τα λαμόγια των 
  
  νοσοκομείων και οι φαρμακευτικές εταιρείες. 
  
  
  
  Και δεν θέλω να ράβω μόνη μου τα ρούχα μου, γιατί δεν προλαβαίνω και γιατί δεν 
  
  καταλαβαίνω το λόγο που πρέπει να σπρώξω στην ανεργία μια μοδίστρα. 
  
  
  
  Και δεν θέλω στη βεράντα μου να φυτέψω ζαρζαβατικά (στο ρετιρέ του ο κος 
  
  Ξανθούλης ας το κάνει), μου αρέσουν οι γαζίες μου και οι μυρτιές μου και οι 
  
  δάφνες μου. Και μου αρέσει και ο μανάβης της γειτονιάς μου. Και μάλιστα πολύ. 
  
  Γιατί αντί να δώσει το ιδιόκτητο μαγαζί γωνία που έχει στο κέντρο της Αθήνας 
  
  για να γίνει Everest ή Γερμανός, έχει το πείσμα, το κουράγιο και τη τρέλλα να 
  
  επιμένει να πουλάει τη πραμάτεια του υπό τους ήχους κλασσικής μουσικής. 
  
  
  
  Και φυσικά δεν θέλω να χρησιμιποιήσω βέργες για να σωφρονίσω τη κόρη μου. Η 
  
  κόρη μου με κάνει περήφανη και μου δίνει τη δυνατότητα να ονειρεύομαι μια 
  
  καλύτερη πατρίδα. 
  
  
  
  Μια πατρίδα που οι αγρότες της δεν τρώνε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις στα 
  
  μπουζουκομάγαζα, οι πολιτικοί της είναι και ηθικοί και νόμιμοι, η άρχουσα τάξη 
  
  της δεν αποτελείται από λαμόγια και απατεώνες, ψευτοκουλτουριάδες και δήθεν 
  
  διανοούμενους που συναναστρέφονται με κλέφτες πολιτικούς. 
  
  
  
  Μια πατρίδα με ανθρώπους σα τη γιαγιά μου και τη κόρη μου, εμένα και τους 
  
  φίλους μου και όλους αυτούς που δεν συμμετείχαν στο πάρτυ. Ε λοιπόν όχι δεν 
  
  ήμασταν εκεί όταν τρώγανε, όταν έχτιζαν βίλλες ή αγόραζαν καγιέν. Ούτε τώρα 
  
  είμαστε με αυτούς που κρύβουν τις πισίνες τους, φυγαδεύουν τα λεφτά τους στο 
  
  εξωτερικό και αγοράζουν ακίνητα όσο-όσο στο Λονδίνο. 
  
  
  
  
  Και ναι προερχόμαστε από το Μεγαλέξανδρο, το Μιλτιάδη, τον Αριστείδη, τον 
  
  Αλκιβιάδη. Αλλά και από τον Πλάτωνα και τον Επίκουρο. Το Σοφοκλή και τον 
  
  Αριστοφάνη. Και ελπίζω να μην ξαναζήσουμε στην Ελλάδα εποχές που σε 
  
  μπαγλάρωναν για ψύλλου πήδημα. 
  
  
  
  Και ναι μου αρέσει το ελαιόλαδο, η Κορινθιακή σταφίδα, ο χαλβάς Φαρσάλων, τα 
  
  εσπεριδοειδή, οι σαρδέλλες και τα ραδίκια. Η φτώχεια όμως όχι. Δεν θα πάρω. Να δοκιμάσετε χωρίς εμένα.http://blogoperatispentaras.blogspot.com/
  
  και μη μου πει κανενας για τον ειρωνικο λογο του ξανθουλη ,γιατι νισαφι πια με τους μαλακες διανοουμενους της χωρας μας
  
  old biker
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 18.06.2010
• 22:13

  MAGIC DE SPELL-ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ (LIVE)

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:09

  ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:15

  Μαριονέτα - πρόεδρος ο Παπούλιας

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
   Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας  μετά το τέλος της συνάντησης που είχε με τον υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο έκανε λόγο για δύσκολες ώρες που περνάει η κοινωνία.....
  
  «Ελπίζω να δώσετε τη μάχη να περιοριστούν οι απώλειες και να πείσετε την κοινωνία ότι οι θυσίες θα έχουν σαν αποτέλεσμα καλύτερες μέρες».
  
  Νωρίτερα, συνομιλώντας με δημοσιογράφους, ο κ. Κάρολος Παπούλιας τόνισε ότι δεν μπορεί, εκ του Συντάγματος, να μην υπογράψει το Προεδρικό Διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις ..... λέγοντας χαρακτηριστικά «Να διαβάσετε πιο προσεκτικά τις αρμοδιότητες του προέδρου της Δημοκρατίας, όπως τις ορίζει το Σύνταγμα».......
  
  Αναμενόμενο, θα μου πείτε ....
  
  http://redflyplanet.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 17.06.2010
• 23:44

  Η φτώχεια θέλει επανάσταση

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Image by ecstaticist via Flickr
  Αν κατέβαινε στη γη ένας Αριανός (λέμε τώρα) και προσπαθούσε να καταλάβει τα κοινωνικά προβλήματα στον πλανήτη μας, θα επισήμαινε αμέσως το πιο βασικό στοιχείο, ότι δηλαδή ένα απειροελάχιστο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 80% με 90% του παγκόσμιου πλούτου. Οι 1000 πλουσιότεροι Βρετανοί, για παράδειγμα, κατείχαν πλούτο 800 δις δολάρια το 2008 ίσο με τον πλούτο 700 εκατομμυρίων Ινδών. ΧΙΛΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ μόνο από την Βρετανία. Μόνο με τον υπολογισμό και την πάταξη της φοροδιαφυγής αυτών των 1000 Βρετανών θα έφτανε για να πάρουν οι Βρετανοί συνταξιούχοι αυξήσεις 20%. Φανταστείτε τα νούμερα αν συμπεριλάβουμε όλους τους υπερπλούσιους όλου του κόσμου και όχι μόνο τους 1000 πλουσιότερους Βρετανούς.
  [] Ποια είναι λοιπόν η αναγκαιότητα που επιβάλλει στους φτωχούς (π.χ. στην Ελλάδα τους μισθωτούς των 1000 ευρώ) να πληρώσουν την κρίση; Ποια λογική μπορεί να είναι τόσο διεστραμμένη ώστε να επικαλείται την οποιαδήποτε οικονομική ανάλυση για να αποδείξει για αληθινό τον απόλυτο παραλογισμό της; Όσοι προσπαθούν να αποδείξουν ότι άλλη λύση δεν υπάρχει παρά να πληρώσουν οι φτωχοί, είναι ή εντελώς επικίνδυνα ανόητοι ή εντελώς διαπλεκόμενοι.
  Προσωπικά δεν μπορώ να ανεχτώ καμία οικονομική ανάλυση, κανένα ψευτολογικισμό ή καμία συζήτηση. Τα πράγματα στην τελική τους γραμμή είναι πολύ απλά: οι υπερπλούσιοι κατέχουν σχεδόν το σύνολο του παγκόσμιου πλούτου, ελέγχουν τις κυβερνήσεις μέσω των επιχειρήσεων και των χορηγιών τους και κατευθύνουν επίσης όπου θέλουν τους στρατούς και την αστυνομία για να μην εξεγερθεί ο κόσμος. Παράλληλα έχουν τους τέλειους μηχανισμούς μαζικής προπαγάνδας που αν υπήρχαν την εποχή του Χίτλερ το 3ο Ράιχ θα ζούσε 1000 χρόνια. Για παράδειγμα την τηλεόραση και τις εφημερίδες. Το ίντερνετ όπου εμφανίζονται κάποιες διαφορετικές απόψεις που δεν τις ελέγχουν, είτε το κυνηγάνε αδυσώπητα, είτε το κοιτάνε με καχυποψία. 
  Θεωρώ ότι υπό αυτές τις ακραίες συνθήκες πίεσης των χαμηλότερων στρωμάτων δεν χρειάζεται ΚΑΜΙΑ αιτιολόγηση για την ανάληψη δράσης. Δεν χρειάζεται να αποδειχτεί τίποτα παραπάνω. Το σύστημα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε ο Νόμος και η Λογική του συστήματος να είναι σε πλήρη σύγκρουση με τα συμφέροντα των φτωχών (και πρώην μεσαίων).
  Ο μόνος λόγος που σταματάει την συμμετοχή των απλών πολιτών είναι η κοινή πεποίθηση τους ότι η συμμετοχή αυτή δεν οδηγεί σε κάποιο αποτέλεσμα. Και όμως! Μια μεγάλη διαδήλωση με μια μικρή εμπροσθοφυλακή εξαγριωμένων που είτε γιαούρτωναν τις άχρηστες ηγεσίες των συνδικαλιστών, είτε έκαναν "Ντου" για να μπουν στη βουλή, ήταν αρκετές για να οδηγήσουν το πολιτικό σύστημα σε αναδίπλωση ενώ ξεκίνησε ο κάθε βουλευτής να "δίνει" τον άλλο για να σώσει το δικό του τομάρι. Για πολλά χρόνια αυτή η εικόνα θα στοιχειώνει τα (άδεια) έδρανα.
  Τίποτα όμως δεν θα συνέβαινε αν ο λαός δεν αντιδρούσε. Και η αντίδραση του λαού σε σχέση με τα νέα μέτρα και το κόψιμο των δικαιωμάτων του ήταν και χλιαρή.
  Φαντάζομαι ότι αν οι διαδηλώσεις με 100,000+ άτομα ήταν πιο συχνές και ο λαός έδειχνε τα δόντια του συχνότερα τότε οι εκάστοτε κυβερνώντες θα ήταν συνεχώς με τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι. Πώς άλλωστε μπορεί να κυβερνήσει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων όταν πρέπει με την παραμικρή αφορμή να πέφτει άγριο ξύλο και να ανοίγουν κεφάλια για να εφαρμοστεί η τάξη της πλουτοκρατίας;
  Οι αντιδράσεις έχουν αποτέλεσμα, αυτό είναι προφανές. Δεν χρειάζεται εγώ να περιγράψω τους τρόπους με τους οποίους οι υπερπλούσιοι θα έχαναν τον πλούτο τους ή μεγάλο μέρος του πλούτου τους. Αρκεί να υπάρχει συνεχή πίεση και οι τρόποι θα βρεθούν, είτε θέλουν ορισμένοι είτε δεν θέλουν.
  Εγώ δεν μιλάω για μια δεύτερη Οκτωβριανή επανάσταση ούτε για κομμουνισμό. Λέω το εξαιρετικά απλό και λογικό, ότι δεν είναι δυνατόν την ώρα που κάποιοι έχουν τόσο πλούτο, κάποιοι άλλοι να υποφέρουν τόσο ή και περισσότερο όπως θα ήθελε η νεοφιλελεύθερη ελίτ.
  Αν λοιπόν κατέβαινε από τον Άρη ένας Αριανός, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, σκεπτόμενος λογικά, χωρίς άσκοπους φόβους και μπαμπούλες, αυτά θα έβλεπε. Για να δεις άλλη εικόνα πρέπει να έχεις υποστεί μια άνευ προηγουμένου πλύση εγκεφάλου μέσω ελιτίστικων οικονομικών σχολών, ημιμαθών οικονομολόγων, μαζικής προπαγάνδας και όλα αυτά για όλη σου τη ζωή. 
  Η φτώχεια λοιπόν δεν θέλει καλοπέραση, θέλει επανάσταση!http://greekrider.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:52

  ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ - Ο Γιάννης ο φονιάς

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Μοναδική η ικανότητα του Γκάτσου να δημιουργεί ‘ελληνικές εικόνες’ : τον κέρασαν γλυκό τον κέρασαν και μέντα, μα για το φονικό δεν είπανε κουβέντα. Νιώθεις τον αέρα μέσα στο δωμάτιο αυτό του επαρχιακού σπιτιού να γίνεται πυκνός, βαρύς και ακολουθείται από την καταιγίδα – ξέσπασμα των θαλασσί δακρύων της ηρωίδα
  
  Ο Γιάννης ο φονιάς αγαπούσε την Φρόσω (το Φροσί) και θέλοντας να 'περισώσει την τιμή της' από κάποιον τρίτο που επιδίωξε 'να την κάνει δική του', συνεπλάκη (με τον τρίτο) και τον σκότωσε. Γι' αυτό μπήκε φυλακή. Το τραγούδι διαδραματίζεται ακριβώς την ημέρα της απελευθέρωσής του. Επιστρέφει στο σπίτι της κοπέλας, αλλά το φονικό έχει στοιχειώσει πρόσωπα και συνειδήσεις. Οι συγγενείς παραμένουν βουβά πρόσωπα μιας ήδη συντελεσθείσης τραγωδίας και μόνο η ίδια η Φρόσω ,ξεσπά φιλώντας τα χέρια τα ακριβά, ακριβά όχι μόνο γιατί απέδωσαν την δικαιοσύνη που οι κανόνες της τρέχουσας ηθικής επιτάσσουν (θάνατος στο πρόσωπο που προσέβαλε την τιμή της κοπέλας),αλλά και γιατί ο Γιάννης και η Φρόσω αγαπιούνταν αλλά ο φόνος κατέστησε τον έρωτά τους ανέφικτο, ουτοπικό, ίσως ικανό να δώσει καρπούς μόνον επέκεινα του κόσμου τούτου.
  
  σχολιο του mmavrom στο youtube ,ευχαριστω
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:44

  Μανώλης Ρασούλης - Μπορεί να αλλάξει Κεμάλ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ......
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:34

  Μη με αποκαλείς τεμπέλη

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:30

  Υπάρχω - Πουλικάκος

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 13.06.2010
• 20:44

  Voi Noi , ΕΒΓΑΛΕ Η ΜΥΓΑ ΚΟΛΟ ΚΑΙ ΕΧΕΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ ,ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΕΖΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Πηγή:http://www.dikaioma.grΣχεδόν σε όλα τα 41 μαγαζιά της αλυσίδας καταστημάτων Voi Noi σε όλη την Ελλάδα έφτασαν εργαζόμενοι από επιτροπές αλληλεγγύης το Σάββατο 12 Ιούνη.Στην Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τη Λάρισα, τη Λαμία, το Άργος, το Κιάτο, την Κόρινθο, την Τρίπολη, την Άρτα και άλλες πόλεις αλλά και σε όλα τα κεντρικά και τα περισσότερα συνοικιακά καταστήματα της αλυσίδας στην Αθήνα, εργαζόμενοι διαμαρτυρήθηκαν για την κατάσταση που επικρατεί. Είχαν προηγηθεί καταγγελίες εργαζομένων στα Voi Noi από όλη την Ελλάδα για την αυθαιρεσία, τις παρανομίες και την τρομοκρατία της εργοδοσίας.Οι επιτροπές αλληλεγγύης μοίρασαν κείμενο ενημέρωσης στους εργαζόμενους αλλά και τους πελάτες και κόλλησαν αφίσες έξω από τα καταστήματα. Η εργοδοσία πανικόβλητη προσπάθησε να πείσει τους υπεύθυνους των καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα να εμποδίσουν τη δράση των εργαζομένων φτάνοντας σε σημείο να καλέσει την αστυνομία σε μια σειρά περιπτώσεις. Η προσπάθειά τους έπεσε στο κενό. Οι εργαζόμενοι στα Voi Noi γνωρίζουν καλύτερα από όλους την κατάσταση που βιώνουν οι ίδιοι και είδαν πολύ θετικά ότι τα προβλήματά τους έχουν γίνει γνωστά και ότι δεν είναι μόνοι απέναντι στην τρομοκρατία εργοδοτών και μάνατζερ. Οι αστυνομικοί έφυγαν από τα καταστήματα ακούγοντας τους συγκεντρωμένους εργαζόμενους να τους λένε να πάνε καλύτερα να επισκεφτούν την εργοδοσία και να ελέγξουν τις παρανομίες της απέναντι στους εργαζόμενους και όχι να παρενοχλούν την διάδοση της αλήθειας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων. Η εργοδοσία με τις κινήσεις πανικού της έδειξε την ενοχή της αλλά και την αδυναμία της. Οι εργαζόμενοι στα Voi Noi δεν είναι μόνοι τους, μπορούν να συντονιστούν και να κατακτήσουν τα δικαιώματά και την αξιοπρέπεια που κάποιοι θέλουν να τους καταργήσουν.Δείτε φωτογραφίες από κάποιες παρεμβάσεις πατώντας εδώ.Δέιτε ή κατεβάστε την αφίσα πατώντας εδώ και την προκήρυξη που μοιράστηκε πατώντας εδώ.Mail επικοινωνίας: voinoiergazomenoi@gmail.comhttp://orgilaou.blogspot.com/
  
  ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΦΡΑΠΕΔΟΥΠΟΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΕΚΕΙ!!!!
  ΨΩΝΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΤΥΧΑΡΠΑΣΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΕΑ ΚΙΝΕΖΙΚΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ.
  old biker
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 12.06.2010
• 23:30

  Πρωτοφανείς σκηνές σε κεντρικό Super Market της Κατερίνης

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της

  12.06.10

  Κατερίνη, 11. Ιουνίου 2010 Μεγάλη συμμετοχή πολιτών στο κάλεσμα Πανελλαδικής διαμαρτυρίας για τις υψηλές τιμές των Super Market. Πρωτοφανείς σκηνές εκτυλίχτηκαν σήμερα σε κεντρικό Super Market της Κατερίνης, όταν 50 περίπου πολίτες, φτάνοντας με τα ψώνια τους στο ταμείο, σύσσωμοι, ζήτησαν έκπτωση 15%. Η διεύθυνση του καταστήματος αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα των πολιτών, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν σκηνές έντασης. Οι πολίτες έφυγαν αφήνοντας πίσω τους ένα βουνό από καλάθια γεμάτα τρόφιμα και ψώνισαν από συνοικιακό κατάστημα που τους έκανε σε πρώτη φάση ομαδική έκπτωση 5%. Έκπληκτο το προσωπικό του καταστήματος τροφίμων, γνωστής αλυσίδας, είδε ξαφνικά μια μεγάλη ομάδα πολιτών να στέκεται μπροστά τα ταμεία και να αρνείται να πληρώσει την αναγραφόμενη τιμή των προϊόντων και να ζητά έκπτωση 15% επί του συνολικού ποσού. Αποφασισμένοι πολίτες, συνταξιούχοι, εκπαιδευτικοί, φοιτητές, ελεύθεροι επαγγελματίες, μαθητές, ζήτησαν από τον διευθυντή να επικοινωνήσει με τα κεντρικά γραφεία της επιχείρησης, να αναφέρει το περιστατικό και να ζητήσει την ικανοποίηση του αιτήματός τους. «Το οικογενειακό μας εισόδημα μειώθηκε κατά 20% μόνο τις τελευταίες 4-5 εβδομάδες και κάθε μέρα που περνά, η αγοραστική μας δύναμη συρρικνώνεται, ενώ τα κέρδη των εταιρειών σας αυξάνονται. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, με τον πληθωρισμό να καλπάζει, εταιρείες σαν τη δική σας σημειώνουν κέρδη με διψήφιους αριθμούς. Πάρτε τώρα τηλέφωνο στην Αθήνα και πείτε τους τι ζητάμε!» είπαν οι εξαγριωμένοι πολίτες και «στήθηκαν» στα ταμεία περιμένοντας την απάντηση από τα κεντρικά της επιχείρησης. Στο ενδιάμεσο διάστημα οι φωνές των πολιτών άρχισαν να δυναμώνουν, απαιτώντας την άμεση μείωση των τιμών, ενώ και  οι υπόλοιποι πελάτες του καταστήματος συνάχτηκαν με τα μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας και υπομονετικά περίμεναν την απάντηση από την Αθήνα, η οποία βέβαια δεν έφτασε ποτέ. Εκτυλίχτηκαν πρωτοφανείς σκηνές! Οι πολίτες εξέφρασαν με έντονο τρόπο την οργή τους για την αισχροκέρδεια που σημειώνεται εις βάρος τους και δεν έλειψαν στιγμές έντασης. Εξαγριωμένες μητέρες με τα παιδιά τους, συνταξιούχοι με τρεμάμενη φωνή, ακόμη και μαθητές γυμνασίου στάθηκαν αποφασιστικά ο ένας δίπλα στον άλλο και ζήτησαν το αυτονόητο: Την προστασία του πολίτη από τις πολυεθνικές και τους μεγαλοκαρχαρίες που λυμαίνονται ανενόχλητοι την ελληνική αγορά. «Αντιδράστε, Αντισταθείτε! Οργανωθείτε! Γιατί, σ’ εμάς, τους απλούς πολίτες, κανείς δεν πρόκειται να χαρίσει κάτι. «Αντιδρούμε, γιατί δεν περιμένουμε από κανέναν!» Ας λάβουν οι αρμόδιοι το μήνυμα ότι δεν είμαστε φοβισμένοι και θα αντιδρούμε όλο και πιο έντονα. Η επιλεκτική επιβολή φόρων σε χαμηλόμισθους και συνταξιούχους, η δραστική μείωση του εισοδήματός μας και τα κέρδη των μεγαλοκαρχαριών στα ύψη, αποτελούν θρασύτατη πρόκληση και συσσωρεύουν ΘΥΜΟ. Μεγάλο θυμό! Όλοι μαζί απευθύνουμε στον υπουργό Οικονομικών της χώρας μας το παρακάτω απλό ερώτημα: Γιατί επιτρέπετε το ίδιο προϊόν να πωλείται στην Ελλάδα 40% ‐ 80% ακριβότερα απ' ότι στη Γερμανία; Γιατί δεν προστατεύετε τους πολίτες σας κύριε Υπουργέ;» έγραφε το φέυγ βολάν που διένειμαν τα μέλη της κίνησης πολιτών από την Κατερίνη στο προσωπικό και στους πελάτες του καταστήματος. Μετά από μισή ώρα περίπου οι πολίτες εγκατέλειψαν τα ψώνια τους πριν τα ταμεία και αποχώρησαν από το Super Market αφήνοντας πίσω τους ένα βουνό από γεμάτα καλαθάκια. Βέβαια, οι πολίτες ζήτησαν συγγνώμη από όλους τους υπαλλήλους του καταστήματος για το πρόβλημα της επανατοποθέτησης των προϊόντων στα ράφια τους, αλλά και από όλους τους υπόλοιπους πελάτες που έτυχε να ψωνίζουν εκείνη τη στιγμή για την καθυστέρηση στο ταμείο. Οι υπόλοιποι πελάτες όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκαν για την 30λεπτη καθυστέρηση, αλλά ακόμη και εκείνοι που ήδη είχαν κάνει τα ψώνια τους, ξαναμπήκαν στο κατάστημα για να υποστηρίξουν τη διαμαρτυρία των μελών της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας και «τα έψαλαν» στον προϊστάμενο του καταστήματος. Η ομάδα συναντήθηκε αμέσως μετά έξω από το κατάστημα και έδωσε την υπόσχεση για νέα, μεγαλύτερη δράση στις επόμενες μέρες. «Περιμένουμε να πέσουν οι τιμές και όσο αυτό δεν γίνεται η ομάδα μας θα μεγαλώνει και οι δράσεις μας θα πληθαίνουν. Όποιος πιστεύει, ότι θα συνεχίζουμε μόνο να διαμαρτυρόμαστε, απατάται οικτρά»  έλεγαν οι πολίτες με νόημα, φεύγοντας για τα σαββατιάτικα ψώνια τους σε συνοικιακό Super Market της Κατερίνης το οποίο τους υποσχέθηκε 5% έκπτωση. Αν η δράση αυτή είχε την ικανότητα να εξαπλώνεται όπως οι λοιμώδεις ασθένειες, οι πολίτες αυτής της  χώρας θα μπορούσαν σύντομα να δουν φως στο τούνελ και βέβαια άλλες λογικές τιμές προϊόντων. Οψόμεθα, περιμένοντας την επόμενη δράση των ενεργών πολιτών της Κατερίνης αλλά και πολιτών από άλλες πόλεις.

  http://www.anasta.de/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 11.06.2010
• 19:13

  Μας πάνε ολοταχώς για φουντάρισμα!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Δημήτρης ΚαζάκηςΠηγή: Το Ποντίκι 10-6-2010
  Στην Ελλάδα έχει επιβληθεί σκόπιμη σιγή ειδήσεων σχετικά με την κατάστασή της. Ο πολίτης δεν χρειάζεται να ξέρει τι γίνεται, ούτε να ενδιαφέρεται για το τι πρόκειται να συμβεί άμεσα. Υποτίθεται ότι όλα πάνε κατά τα αναμενόμενα και άρα η διατεταγμένη ειδησεογραφία μπορεί να ασχοληθεί άνετα με την Siemens, τους Μαντέληδες, το Βατοπέδι και με όλο τον υπόλοιπο θίασο επί σκηνής. Αρκεί ο κόσμος να μην σκέφτεται, να μην αναρωτιέται, να μην ανησυχεί και προπαντός να μην αφυπνίζεται.
  Μπορεί οι επισφάλειες να έχουν οδηγήσει σε ύψος ρεκόρ τα επιτόκια των 5ετών, 10ετών ομολόγων, ακόμη και του βραχυπρόθεσμου δανεισμού μικρότερου του έτους, αλλά γιατί να ανησυχήσουμε το φιλοθεάμων κοινό; Οι κομπίνες με την χρεωκοπία μιας χώρας στήνονται στο σκοτάδι, χωρίς φώτα και φασαρίες. Τα ντόπια και ξένα κυκλώματα κερδοσκοπίας ετοιμάζονται για νέες ακόμη μεγαλύτερες μπάζες. Όμως ο κόσμος πρέπει να ασχολείται με τις μίζες του Μαντέλη και του Άκη, για να ξεχάσει τα 13 δις ευρώ που πρόσφερε απλόχερα η σημερινή κυβέρνηση στους κερδοσκόπους μέσα από το στημένο παιχνίδι με τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων.  []
  
  Μπορεί αυτή τη στιγμή η επιβίωση των ελληνικών τραπεζών να στοιχίζει στη χώρα πολύ περισσότερο από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των δανείων της, αλλά εμείς πληρωνόμαστε για να διαβεβαιώνουμε τον κόσμο ότι οι καταθέσεις του είναι εξασφαλισμένες. Δεν έχει καμμιά σημασία αν οι μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας βρίσκονται ήδη από τον προηγούμενο μήνα στους 25 πιο επιρρεπείς σε χρεωκοπία οργανισμούς παγκόσμια, όπως φαίνεται κι από τον Πίνακα1. Βλέπετε συγχωνεύσεις, εξαγορές, δεσμεύσεις καταθέσεων και άλλα τραπεζικά κόλπα δεν μπορούν να γίνουν σε συνθήκες δημοσιότητας και εγρήγορσης των καταθετών.
  Μπορεί αυτές τις ημέρες οι ηγέτες της ευρωζώνης να αποφασίζουν τη θυσία της Ελληνικής Ιφιγένειας με τη φρούδα ελπίδα να δουν τα πανιά του ευρώ να φουσκώνουν ξανά, αλλά οι Έλληνες δεν πρέπει ούτε καν να υποπτευθούν ότι είναι τα θύματα, η σαβούρα της ευρωζώνης που προορίζεται για φούντο. Πρέπει να προσκυνούν το «ισχυρό ευρώ», ακόμη κι αν είναι να δούμε την έκλειψή του.Πώς αλλιώς ένας λογικός άνθρωπος μπορεί να αποδεχθεί την μετατροπή της ΕΕ σε δημοσιονομικό Νταχάου για τις χώρες-μέλη και μάλιστα τις πιο αδύναμες;
  Πώς αλλιώς μπορεί να δεχθεί την μεταφορά του προϋπολογισμού κάθε κράτους-μέλους στην αρμοδιότητα των Βρυξελλών;Πώς αλλιώς μπορεί να δεχθεί να συνεχίζει υπό καθεστώς ευρώ, όταν έχει αποδειχθεί ένα από τα πιο ευάλωτα νομίσματα στις πιέσεις της κερδοσκοπίας που έχουν υπάρξει ποτέ στην ευρωπαϊκή οικονομία;
  Για να καταλάβουμε πόσο ευπαθές και ευάλωτο είναι το ευρώ στις πιέσεις των αγορών και της κερδοσκοπίας, αρκεί να πούμε το εξής: Όταν την προηγούμενη εβδομάδα το ευρώ έναντι του δολαρίου έπεσε κάτω από το 1,20 για πρώτη φορά μετά το 2006, στήθηκε μια ολόκληρη ιστορία για να αποδειχθεί ότι ακόμη κι έτσι είναι πιο «ισχυρό» από τα εθνικά νομίσματα που αντιπροσωπεύει. Έτσι το Bloomberg (7/6) μας πληροφορούσε ότι «η πτώση του ευρώ κατά 21% από το υψηλότερο σημείο πέρυσι έχει παρόλα αυτά κρατήσει το νόμισμα πάνω από το μέσο επίπεδο από την εποχή της δημιουργίας του το 1999 και ισχυρότερο από τον προκάτοχό του, το γερμανικό μάρκο.» Για να μας πείσει αναφέρει ότι παραμένει πιο ψηλά από το 1,1837 δολ. της 4^ης Ιανουαρίου του 1999, που ήταν η πρώτη Δευτέρα κατά την οποία το ευρώ διατέθηκε στις αγορές νομισμάτων και πιο πάνω από το 1,1842 δολ. το οποίο αποτελεί την μέση μηνιαία αξία του από την εποχή υιοθέτησής του. Το Bloomberg υπολόγισε ότι αν τα εθνικά νομίσματα που απαρτίζουν το ευρώ υπήρχαν σήμερα θα διαμόρφωναν μια μέση συλλογική ισοτιμία με το δολάριο της τάξης του 1,1945 από το 1988 – όταν στις ευρωπαϊκές αγορές κυριαρχούσε το μάρκο – μέχρι την τελευταία εβδομάδα. Με το ευρώ να βρίσκεται σχεδόν στο 1,20 δολ., τότε το επιθυμητό συμπέρασμα είναι ότι το ευρώ παραμένει πιο ισχυρό ακόμη και από το μάρκο.
  Έλα όμως που οι ταχυδακτυλουργίες αυτές δεν κράτησαν ούτε μια ημέρα. Στις 8/6 έγινε μια προσπάθεια, κυρίως από τις ευρωπαϊκές τράπεζες, να στηρίξουν το ευρώ στην αγορά νομισμάτων της Νέας Υόρκης, το οποίο υποχωρούσε στο 1,1923 δολ.. Τα στοιχήματα και το ρευστό που διέθεσαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες κατόρθωσαν σχεδόν έως το μέσο της ημέρας να ανεβάσουν το ευρώ στο 1,1959 δολ., αλλά ακολούθησε μια τόσο μαζική εκποίηση που καταβαράθρωσε το ευρώ στο τέλος της ημέρα στο 1,1877 δολ.. Έτσι το ευρώ αποδείχτηκε και τυπικά πιο αδύναμο από τα εθνικά νομίσματα που αντικατέστησε. Και τον πάτο δεν τον έχει πιάσει ακόμη.
  Είναι τόσα τα λιμνάζοντα κεφάλαια στις αγορές που κανενός είδους στήριξη σ’ ένα νόμισμα που αντλεί την αξία του από τις διαθέσεις και τις προτιμήσεις των διεθνών επενδυτών δεν πρόκειται να ανακάμψει. Όσο κι αν σφίξουν τα λουριά στις χώρες της ευρωζώνης, όσο κι αν ξεζουμίσουν οικονομίες και εργαζόμενους. Βλέπετε το πρόβλημα με το ευρώ δεν είναι δημοσιονομικό, όπως νομίζουν οι κύριοι της ευρωζώνης, αλλά – όπως έχουμε εξηγήσει – ιδιοσυστασίας.
  Το κόστος όμως της στήριξης του ευρώ, που από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα έχει υπολογιστεί σε πάνω από 1,7 τρις, προκειμένου να εμφανίζεται ως «ισχυρό» και ποθητό για τους επενδυτές, ποιος άραγε θα το επωμιστεί; Οι τράπεζες; Όχι βέβαια. Οι λαοί και οι χώρες-μέλη που χάρις στα μέτρα ασφυξίας προβλέπεται να ζήσουν την χειρότερη ύφεση στην ιστορία της Ευρώπης από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ίσως και του πρώτου, όπως είπε σε συνέντευξή του στο Der Spiegel o Τρισέ.
  Στην Ελλάδα όμως η διατεταγμένη ειδησεογραφία έχει βαλθεί να φτιάξει μια τεχνητή νιρβάνα για τον Έλληνα. Έχουμε ως χώρα μπει σε αυτόματο πιλότο και ο λαός πρέπει να αποδεχθεί το τετελεσμένο. Έτσι δεν πρέπει να ανησυχεί όταν βλέπει τους επιτρόπους της «τρόικας» να έρχονται νωρίτερα από ότι είχε προγραμματιστεί αρχικά.
  Δεν πρέπει να ανησυχεί όταν τα τσακάλια και οι γύπες της αγοράς βιάζονται να επανατοποθετηθούν στην αγορά για να βρεθούν σε θέση πυρός πριν αρχίσει ο νέος γύρος με το χρέος της Ελλάδας. «Η Ελληνική κρίση θα αναζωπυρωθεί ξανά σε έναν με δύο μήνες, πριν από την επιθεώρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον Αύγουστο που θα καθορίσει το αν θα εγκριθεί η δεύτερη εκταμίευση της βοήθειας προς την κυβέρνηση», όπως είπε στο Bloomberg (1/6) ο Καρλ Γουάινμπεργκ επικεφαλής αναλυτής της Valhalla Financial που ειδικεύεται στη διαχείριση «προβληματικών χρεών», όπως ονομάζονται επίσημα τα κεφάλαια-γύπες.
  Δεν πρέπει να ανησυχεί όταν η κυβέρνηση καλεί κρυφά ομάδα Βρετανών οικονομολόγων για να συσκεφτεί μαζί τους για την διαχείριση του χρέους. Γι’ αυτό άλλωστε και πέρασε στα ψιλά του τύπου. Σύμφωνα όμως με τους Times του Λονδίνου (30/5), το Βρετανικό Centre for Economics and Business Research (CEBR), γνωστό για τις διασυνδέσεις του με τα τραπεζικά συμφέροντα σε Βρετανία και ΗΠΑ, συμβούλευσε την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει το ευρώ και να δηλώσει αδυναμία πληρωμής του χρέους, δηλαδή να πτωχεύσει επίσημα. Ο επικεφαλής του CEBR, Νταγκ ΜακΓουίλλιαμς, βρέθηκε στην Αθήνα για να συμβουλέψει υπουργούς και πρωθυπουργό για το πώς πρέπει να χειριστούν την επικείμενη πτώχευση της χώρας: «Εγκαταλείποντας το ευρώ θα σήμαινε ότι το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί κατά 15%. Καθώς όμως το εθνικό χρέος τιμάται σε ευρώ, αυτό θα το αύξανε από το τρέχον επίπεδο του 120%  στο 140% του ΑΕΠ μέσα σε μια νύχτα. Έτσι μέρος του πακέτου για την έξοδο από το ευρώ πρέπει να είναι και η μετατροπή του χρέους μονομερώς στο νέο νόμισμα.» Οι Times εκτιμούν ότι μια τέτοια κίνηση θα φέρει την καταστροφή σε Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες, αλλά σύμφωνα με τον ΜακΓουίλιαμς η κίνηση αυτή είναι «ουσιαστικά αναπόφευκτη» και είπε ότι κι άλλα μέλη της ένωσης θα ακολουθήσουν. «Το μόνο ερώτημα είναι το πότε. Το άλλο θέμα είναι η έκταση της μόλυνσης. Η Ισπανία είναι πιθανό ότι θα αναγκαστεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, το ίδιο πιθανά και η Πορτογαλία με την Ιταλία… Μήπως αυτό θα είναι το τελευταίο σαββατοκύριακο για το κοινό νόμισμα; Ναι, είναι πολύ πιθανό.»
  Δεν γνωρίζουμε πώς αντέδρασε η κυβέρνηση στις προτάσεις αυτές, ούτε ο κ. ΜακΓουίλιαμς μας εξήγησε πώς θα γίνει αυτή η μονομερής μετατροπή στο νέο νόμισμα των ομολόγων σε ευρώ. Ούτε μας εξήγησε τι σόι νόμισμα θα είναι αυτό που προτείνει να υιοθετήσουμε. Το σίγουρο είναι ότι πληθαίνουν τα σημάδια που θέλουν μια ταχύτατη πτώχευση της χώρας. Ίσως και μέσα στα «μπάνια του λαού», που τυπικά μόλις ξεκίνησαν. Ακούγεται ότι το ΔΝΤ έχει ήδη ετοιμάσει σχέδιο πτώχευσης της χώρας που έχει εγκριθεί καταρχήν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά αντιδρούν ακόμη οι Βρυξέλλες οι οποίες δεν θέλουν να δουν ακόμη την Ελλάδα να φεύγει από το ευρώ, ούτε να αναδιαρθρώνει το χρέος της. Πράγμα που στις τωρινές συνθήκες θα έβαζε σε άμεσο κίνδυνο το τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης και το κοινό νόμισμα.
  Αυτός είναι κι ο λόγος που όλο και πιο συχνά-πυκνά διαβάζουμε στον τύπο για προτάσεις αναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Μάλιστα μας έβγαλαν μέχρι και τον αρχιτέκτονα της αναδιαπραγμάτευσης του χρέους στο Ντουμπάι, (Το Βήμα, 6/6) να μας εξηγήσει ότι δεν είναι και τίποτε φοβερό. Βέβαια «ξέχασαν» να μας πουν ότι το Ντουμπάι υφίσταται ως κράτος, μόνο για έναν και μοναδικό λόγο, για να ξεπλένει το παγκόσμιο μαύρο χρήμα, πολιτικό, επιχειρηματικό, εγκληματικό. Κι επομένως η διαπραγμάτευση του χρέους έγινε όπως συνηθίζουν να τις κάνουν οι συμμορίες στον υπόκοσμο. Η συμμορία των σείχιδων που διαφεντεύει το Ντουμπάι απείλησε με ξεμπρόστιασμα τις συμμορίες των πολιτικών, επιχειρηματιών και άλλων, που ξεπλένουν το χρήμα τους διαμέσου της χώρας και έτσι έγινε δυνατή μια ακόμη από τις «συμφωνίες κυρίων» που συνηθίζονται τόσο πολύ στις διεθνείς αγορές. Αυτό είναι που επιθυμούν και για την Ελλάδα;
  Όλοι αυτοί που προτάσσουν σήμερα την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και επικαλούνται μυριάδες σεισμούς, λοιμούς και καταποντισμούς όταν ακούσουν έστω και την πιθανότητα ο λαός να αρνηθεί το χρέος, δεν θα έπρεπε να μας απαντήσουν καθαρά σε μερικές βασικές ερωτήσεις;
  Τι ακριβώς σκέφτονται να διαπραγματευτούν; Τι πρόκειται να βάλουν στο τραπέζι για να γλυκάνουν τους τοκογλύφους και κερδοσκόπους που κατέχουν πάνω από το 75% των ελληνικών ομολόγων;
  Πώς και με ποιο τρόπο σκέφτονται να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτούς τους ομολογιούχους, ώστε να τους αποσπάσουν έναν συμβιβασμό ή μια ρύθμιση του χρέους που υποτίθεται ότι θα είναι ευνοϊκή για τη χώρα; Μήπως με την απειλή της παύσης πληρωμών; Ξέρουν πολλές περιπτώσεις που εξαναγκάστηκαν οι ομολογιούχοι σε διαπραγματεύσεις μόνο υπό την απειλή της παύσης πληρωμών; Εμείς στις 280 και πλέον περιπτώσεις επίσημων χρεωκοπιών κρατών που έχουμε μελετήσει από το 1824 έως το 2009, δεν γνωρίζουμε να υπάρχει ούτε μία. Μήπως αυτοί ξέρουν καλύτερα;
  Τι πρέπει να υποστεί η χώρα και ο λαός της για να αντιληφθούν ότι διαπραγμάτευση ενός χρέους που δεν μπορεί να αποπληρωθεί δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο σε βάρος του λαού και της χώρας; Τι πρέπει να γίνει για να πειστούν; Πόση πείνα, πόση καταστροφή, πόση κατοχή, πρέπει να δεχτεί η χώρα και ο λαός για να βάλουν αυτοί μυαλό; Που θέτουν τις «κόκκινες γραμμές» τους; Έχουν τέτοιες ή πρόκειται για ένα συνηθισμένο αίτημα σκοπιμότητας;
  Τέλος, γνωρίζουν έστω και ένα παράδειγμα όπου μια χώρα να μπήκε σε διαδικασίες διαπραγματεύσεων για τη ρύθμιση του χρέους της και να την έβγαλε καθαρή; Ποια χώρα γλύτωσε από τη θανάσιμη λαβή των δανειστών της με αναδιαπραγμάτευση του χρέους; Έχουν κανένα παράδειγμα; Η ιστορία έχει αρκετά παραδείγματα χωρών που οι λαοί τους επέβαλαν την άρνηση του χρέους και ορθοπόδησαν, ανεξάρτητα από το αν έλυσαν τελικά όλα τα προβλήματά τους, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα που μια χώρα να γλύτωσε με διαπραγματεύσεις.
  Τα λέμε όλα αυτά γιατί το χρέος της Ελλάδας δεν αντιμετωπίζεται με αναδιαπραγμάτευση. Είναι τέτοιο το χρέος και βρίσκεται σε τέτοια χέρια που δεν ξεμπερδεύει εύκολα κανείς με απειλές και διαπραγματεύσεις, ακόμη κι αν δεχτεί ότι αυτοί που το προτείνουν έχουν τις καλύτερες των προθέσεων. Προσωπικά δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση κανενός απ’ αυτούς που υποστηρίζουν αναδιαπραγμάτευση με ή χωρίς παύση πληρωμών όταν αντιληφθεί ο κόσμος -αφού η κυβέρνηση έχει προχωρήσει υπό καθεστώς ομηρίας και κατοχής του ΔΝΤ σε παύση πληρωμών, "κούρεμα" κατά 30, 50, ή και 70% του χρέους, όπως ακούγεται, και αναδιάρθρωσή του- την παγίδα που του έστησαν από άγνοια ή σκοπιμότητα. Ούτε ψήλος στον κόρφο τους.
  Αυτό που φοβάμαι ότι διαφεύγει ακόμη κι από όσους υποστηρίζουν την άρνηση της πληρωμής του χρέους, ίσως γιατί δεν έχουν τριβή με το θέμα, είναι ότι το καίριο ζήτημα δεν είναι η παύση πληρωμών, αλλά η αναγνώριση η μη του χρέους. Από την στιγμή που θα κάνεις το λάθος να το αναγνωρίσεις, είτε προχωρήσεις σε παύση πληρωμών και διαπραγμάτευση, είτε σε μερική ή ολική διαγραφή του χρέους, την έχεις πατήσει. Γιατί αναγνώριση του χρέους σημαίνει αναγνώριση των έννομων δικαιωμάτων των ομολογιούχων πάνω στη χώρα σου. Σημαίνει ότι τους αναγνωρίζεις το δικαίωμα να σε κυνηγάνε εσαεί για τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους. Σημαίνει ότι απεμπολείς το όπλο του "απεχθούς χρέους" με βάση το διεθνές δίκαιο, καθώς και το θεμελιώδες δικαίωμα του λαού σου στη δική του αυτοδιάθεση και κυριαρχία, η οποία δεν μπορεί να απειλείται από καμμιά ξένη δύναμη, οικονομική, πολιτική, ή στρατιωτική.
  Στην ιστορία της πάλης ενάντια στο χρέος και την κρατική χρεωκοπία, υπήρξαν περιπτώσεις όπου οι κάτοχοι μόλις του 10% των ομολόγων του χρέους κατόρθωσαν να φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση τη χώρα-οφειλέτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ρωσία. Ο Πούτιν το 1999 μονομερώς διέγραψε το 90% του χρέους της και έδιωξε την εποπτεία του ΔΝΤ. Όμως ποτέ δεν αμφισβήτησε το χρέος, απλά δήλωσε αδυναμία πληρωμής. Έτσι έδωσε το δικαίωμα στους κατόχους των ομολόγων του Ρωσικού χρέους να συνεχίσουν να κυνηγούν τη Ρωσία μέχρι τις μέρες μας. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα η Ρωσία αναγκάζεται να δανείζεται σεβαστά ποσά από τη διεθνή αγορά προκειμένου να πληρώνει αυτό το 10%, το οποίο φαίνεται ότι θα της κοστίσει πολλαπλάσια της αρχικής του αξίας. Ίσως και πάνω από 400%. Ταυτόχρονα το ολίσθημα αυτό του Πούτιν, άνοιξε την όρεξη και των ομολογιούχων των τσαρικών χρεών, οι οποίοι συνασπίστηκαν με τους κατόχους των ομολόγων του τωρινού χρέους της Ρωσίας και διεκδικούν μαζί την αποζημίωσή τους από την Ρωσική κυβέρνηση. Έτσι η Ρωσία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με όλο και περισσότερα εντάλματα κατάσχεσης των περιουσιακών της στοιχείων τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό της χώρας.
  Αυτός είναι ο λόγος που, σύμφωνα με την άποψή μου, το κεντρικό ζήτημα της άρνησης της πληρωμής του χρέους δεν είναι η παύση πληρωμών και η διαπραγμάτευση ή μη, η μερική ή ολική διαγραφή του χρέους, αλλά η μη αναγνώριση του χρέους και των υποχρεώσεών του από τον λαό, ως χρέος "απεχθές", ως μοχλός κατάλυσης της κυριαρχίας της χώρας. Από εκεί και πέρα φυσικά και πρέπει να δει κανείς κατά περίπτωση τι θα κάνει με τα αιτήματα από μεμονωμένους ομολογιούχους. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι καμιά τέτοια απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία του λαού, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον του και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας.
  
  http://youpayyourcrisis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:11

  Απ' το γιουχάρισμα στις ... πέτρες ... ένα τσιγάρο δρόμος

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  «Χθες ήμουν στην Τρίπολη της Λιβύης. Σήμερα είμαι στην Τρίπολη της Αρκαδίας. Από την Τρίπολη στην Τρίπολη! O,τι κάνουμε, είναι για την ανάπτυξη», είπε ανάμεσα στις άλλες μπούρδες ο Γ. Παπανδρέου, μιλώντας στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Αρκαδίας.
  
  Ελα όμως που ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο. Την ίδια ώρα που έλεγε αυτά η Ελληνική Στατιστική Αρχή έδινε τα τελευταία στοιχεία για τον μήνα Μάη που έδειχναν ότι το ποσοστό ανεργίας εξακολουθεί να σκαρφαλώνει στα ύψη ενώ στις ηλικίες έως 24 ετών "αγγίζει" το 30%.
  
  Κι ενώ η ανεργία καλπάζει, οι απολύσεις που κάνουν οι εργοδότες είναι ανεξέλεγκτες και οι αποζημιώσεις που θα λαμβάνουν οι απολυμένοι υποδιπλασιάζονται σύμφωνα με τις κυβερνητικές αποφάσεις.
  
  Οι τιμές στην αγορά εντελώς ανεξέλεγκτες, κερδοσκόποι  [] και καρτέλ οργιάζουν ενώ και ο πρόσθετος ΦΠΑ κάνουν απλησίαστα πια και είδη βασικής διατροφής για μια λαϊκή οικογένεια.
  
  Από την άλλη καινούργια δισεκατομμύρια ευρώ προβλέπετε να πληρώσει πάλι ο ελληνικός λαός στους έμπορους όπλων (το ανακοίνωσε ξεκάθαρα χτες ο Ευ. Βενιζέλος στους ομολόγους του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, λέγοντας ότι: «Η οικονομική κρίση δεν πρόκειται να αφήσουμε να επηρεάσει αρνητικά τη θωράκιση της χώρας, πολλώ μάλλον που απειλείται εξ Ανατολών»).
  
  Ο Γ. Παπανδρέου κάνει ότι όλα αυτά δεν τα καταλαβαίνει και μιλάει ότι η κυβέρνησή του εργάζεται «για την ανάπτυξη». Ο κόσμος φαίνεται όμως ότι έχει άλλη άποψη και όπου παρουσιάζετε τελευταία (Ηρώδειο, Τρίπολη) έχει και την κατάλληλη υποδοχή. Και πρέπει να το καταλάβει … απ’ το γιουχάρισμα να περάσει στις … πέτρες είναι ένα τσιγάρο χρόνος.
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 10.06.2010
• 19:29

  Η υπόθεση Χαράς Νικοπούλου

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Εχτές μου κοινοποιήθηκε στο mailbox μια επιστολή της δικηγόρου Μαρίας Γκουγκουσκίδου, δικηγόρος του Πομάκου ο οποίος φέρεται να χτύπησε τη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου। Επειδή τα δύο τελευταία χρόνια οι ακροδεξιές φυλλάδες και τα συναφή μπλογκ έχουν αποδυθεί σε ένα αγώνα εθνικιστικής προπαγάνδας υπέρ της Χαράς Νικοπούλου, θεωρώ θεμιτό όσο και σκόπιμο, για λόγους ισονομίας, ισότητας, ελεύθερης διάδοσης του λόγου και την έκφραση της αντίθετης άποψης να αναπαράγω την επιστολή της Γκουγκουσκίδου, που συντάχτηκε με αφορμή μια μονόπλευρη παρουσίαση της υπόθεσης από τον Κώστα Χαρδαβέλλα,στην εκπομπή Αθέατος Κόσμος, μην επιτρέποντας να ακουστεί η άλλη άποψη. Επίσης βλέπω ότι η επιστολή αναδημοσιεύτηκε και από άλλα λίγα μπλογκ αλλά είναι καλό να αναπαραχθεί κι από δω εξαιτίας της λαίλαπας της εθνικιστικής παραπληροφόρησης.
  
  Συμπληρωματικά, να πω τα εξής. Το να αναμοχλεύονται παλιά πάθη και μίση, με την φανερή υποστήριξη ακραίων εθνικιστικών κύκλων, ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους στην παραμεθόριο της Θράκης, αυτό δείχνει πως κάποιοι προσπαθούν να αναδημιουργήσουν τετελεσμένα λες και οι περιουσίες αυτών των ανθρώπων είναι και δικές τους. Θα πρέπει να καταλάβουν λοιπόν αυτοί οι κύκλοι ότι η πατρίδα δεν είναι ένα ιδιόκτητο χωράφι για να το μοιράζουν όπως γουστάρουν αλλά ένα σύνολο λαοτήτων και εθνοτήτων που ζουν κάτω από τη σκεπή μιας συντεταγμένης πολιτείας. Αν στην περίπτωση της Θράκης, και ειδικά στην περιοχή του Μεγάλου Δέρειου, χριστιανοί και μουσουλμάνοι καταφέρνουν να ζουν αρμονικά αλληλοϋποστηριζόμενοι, ποια είναι η κάθε Χαρά Νικοπούλου και τι δικαιώματα νομίζει πως αναλαμβάνει για να σπείρει εθνικιστική διχόνοια εκεί όπου τα πράματα θα πρέπει τόσο να είναι εξομαλυμένα όσο και να υπογορεύονται από τις νέες συνθήκες και τον ανθρωπισμό. Αλλά όχι, μέσα στο μυαλό του ο εθνικιστής μοιράζει χωράφια που δεν του ανήκουν και ονειρεύεται Μεγάλες Ιδέες που εφαρμοζόμενες κατα περίπτωση (πχ 1897) έφεραν τη χώρα σε χειρότερη θέση από πριν.
  
  Παραθέτω την επιστολή της Μαρίας Γκουγκουσκίδου και ακολουθούν έπειτα δύο δελτία τύπου του υπουργείου Παιδείας που έλαβα στο αμέσως προηγούμενο διάστημα, διαφωτίζουν αρκετά καλύτερα το παρασκήνιο της υπόθεσης με τη δασκάλα κι όχι όπως την υπαγορεύουν οι εθνικιστικοί κύκλοι για τις δήθεν διώξεις της.
  
  
  

  ΠΡΟΣ
  
  Τον κ. Χαρδαβέλα και την εκπομπή ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
  
  
  Σας αποστέλλω την επιστολή αυτή προκειμένου να διαμαρτυρηθώ για την εκπομπή σας «ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» της 25ης Μαΐου 2010, στην οποία παρουσιάσατε το θέμα της κας Χαράς Νικοπούλου.
  
  Ως πληρεξούσια δικηγόρος του κ. Κασάικα Οσμάν, ο οποίος φέρεται ότι χτύπησε την κα Χαρά Νικοπούλου, αλλά και ως απλή κάτοικος του Νομού Έβρου, θεωρώ απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάσατε το συγκεκριμένο θέμα και όχι μόνο όσον αφορά το συγκεκριμένο φερόμενο ως τελεσθέν ποινικό αδίκημα, αλλά και τη γενικότερη συμπεριφορά της κυρίας αυτής από την έλευσή της στην περιοχή μας.
  
  Θεωρώ καταρχήν απαράδεκτο δημοσιογραφικά το γεγονός ότι παρουσιάσατε μόνο τη μία πλευρά των γεγονότων και συγκεκριμένα αυτή της εν λόγω κυρίας, ενώ δεν μπήκατε καν στον κόπο να απευθύνετε έστω κάποιες ερωτήσεις στους κατοίκους της περιοχής, είτε αυτοί είναι πομάκοι, όπως εσείς αρέσκεσθε να τους προσδιορίζετε όλους συλλήβδην, είτε τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι, είτε ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, είτε χριστιανοί. Δεν μπήκατε καν στον κόπο να δώσετε το βήμα στους τοπικούς εκλεγμένους βουλευτές, δημάρχους, νομάρχη, οι οποίοι εκπροσωπούν την περιοχή και οι οποίοι έχουν σχηματίσει άποψη για τα γεγονότα. Και κυρίως όχι μόνο δεν μπήκατε στον κόπο να ρωτήσετε την άποψη του τοπικού δήμαρχου του περιοχής, ήτοι του κ. Ευάγγελου Πουλιλιού, δημάρχου του Δήμου Ορφέα, αλλά επιπλέον κατά την προσπάθειά του να παρέμβει στην εκπομπή σας και να εκφράσει την άποψή του τον αντιμετωπίσατε με απαξιωτικά και χλευαστικά σχόλια και συμπεριφορά, αποδίδοντας την αντίθεσή του σε όσα πρεσβεύει η εν λόγω κυρία σε εξυπηρέτηση ψηφοθηρικών του συμφερόντων, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο Δήμος Ορφέα αποτελείται στη συντριπτική του πλειοψηφία από χριστιανούς και όχι από μουσουλμάνους και επομένως αν υπήρχε η παραμικρή ρήξη μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων στην περιοχή το συμφερότερο γι’ αυτόν θα ήταν να στηρίξει τους χριστιανούς και όχι τους μουσουλμάνους.
  
  Η πραγματικότητα είναι άλλη κ. Χαρδαβέλα, απλώς εσείς δεν θέλετε ούτε να την ακούτε ούτε να την βλέπετε.
  
  Η πραγματικότητα είναι ότι εμείς εδώ οι κάτοικοι του Νομού Έβρου, της απομακρυσμένης αυτής περιοχής της Ελλάδας, ζούμε επί δεκαετίες ολόκληρες ειρηνικά και αρμονικά, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, δημότες των ίδιων Δήμων, μαθητές στα ίδια σχολεία, εργαζόμενοι στους ίδιους εργασιακούς χώρους, χωρίς ποτέ να δημιουργηθεί το παραμικρό. Έχουν δε περάσει από τα μειονοτικά σχολεία του Νομού μας πάρα πολλοί χριστιανοί δάσκαλοι, με τους οποίους έχουν αναπτυχθεί άριστες και ισχυρές σχέσεις, όλοι δε αυτοί οι δάσκαλοι, αν κάνατε τον κόπο να τους ρωτήσετε, θα σας απαντούσαν ότι έχουν αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις από τη φιλοξενία και τη συνεργατικότητα που συνάντησαν στα μουσουλμανικά χωριά.
  
  Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι οι κάτοικοι της περιοχής μας σεβόμαστε ο καθένας τη διαφορετικότητα του άλλου και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, διαφορετικότητα που μπορεί να αφορά στη θρησκευτική συνείδηση, στα πολιτικά πιστεύω, στις ηθικές αρχές κ.α.
  
  Οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι εμείς εδώ στο Νομό Έβρου έχουμε μεγαλύτερη σχέση με τους μουσουλμάνους γείτονες, συγχωριανούς, συμπολίτες μας παρά μ’ εσάς τους Αθηναίους του Κολωνακίου και της Μυκόνου, διότι αντιμετωπίζουμε καθημερινά όλοι μας την εκπαιδευτική, πολιτιστική, οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, την έλλειψη οποιουδήποτε έργου ανάπτυξης, την έλλειψη οποιουδήποτε έργου υποδομής στο Νομό μας. Όταν πλημμυρίζουν κάθε χρόνο τα χωράφια, τα σπίτια, τα χωριά μας, αυτοί στους οποίους μπορούμε να στηριχτούμε για βοήθεια είναι οι διπλανοί μας χριστιανοί, μουσουλμάνοι, όποιοι και αν είναι αυτοί και όχι βέβαια σ’ εσάς τους κατοίκους των Αθηνών ή στην κεντρική εξουσία που μας θεωρείτε ως πολίτες τελευταίας κατηγορίας.
  
  Μας θυμόσαστε μόνο όταν θέλετε να ικανοποιήσετε τις εθνικιστικές σας εξάρσεις, αναφερόμενοι σε ελληνοτουρκικά σύνορα, σε ελληνοτουρκικές διενέξεις, σε ανθελληνικές δράσεις της μειονότητας, σε εγκάθετους του τουρκικού προξενείου κ.α., δημιουργώντας από το πουθενά εθνικά θέματα που δεν υπάρχουν.
  
  Αυτό ακριβώς έκανε και η συγκεκριμένη κυρία, ήρθε στην περιοχή μας κομίζοντας ακραίες εθνικιστικές αντιλήψεις, τις οποίες εμφάνισε μετά τα δύο πρώτα χρόνια της παραμονής της και αφού είχε καταφέρει με τη συμπεριφορά της να κάνει όλους τους κατοίκους του Μεγάλου Δερείου να την αγαπήσουν και να πιστέψουν ότι ήθελε πραγματικά να τους βοηθήσει. Ξαφνικά λοιπόν και μετά τα δύο πρώτα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι κάτοικοι του Μεγάλου Δερείου παραχώρησαν απλόχερα τόσο στην ίδια όσο και στο σύζυγό της ότι περνούσε από το χέρι τους, έχοντας αναπτύξει με όλους τους κατοίκους του χωριού στενές διαπροσωπικές και φιλικές σχέσεις, άρχισε να αναδεικνύεται το πραγματικό της πρόσωπο. Οι ακραίες θέσεις της όσον αφορά το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα, οι οποίες προχωρούν πέρα από τις θέσεις του Ελληνικού Κράτους, η απαγόρευση που επέβαλε να ομιλείται ενώπιων της η τουρκική γλώσσα, οι συστάσεις της προς τις γυναίκες να μη φορούν τη μουσουλμανική μαντίλα, η άποψή της ότι στα μειονοτικά σχολεία δεν πρέπει να διδάσκεται η τουρκική γλώσσα, ο αυτοπροσδιορισμός της ως Ελληνίδας δασκάλας η οποία έχει τον ελληνισμό μέσα της και έναν υπέρμετρο πατριωτισμό, ενώ όλοι οι μουσουλμάνοι της περιοχής και όσοι τους υποστηρίζουν είναι ανθέλληνες, πράκτορες του Τουρκικού Κράτους και του Τουρκικού Προξενείου, η αυτοπαρουσίαση της ίδιας και του συζύγου της ως ανθρώπων που για πρώτη φορά επιτελούν εθνικό έργο στην περιοχή μας, η εφεύρεση από την ίδια ενός αδιανόητου διαχωρισμού μεταξύ αλεβιτών και σουνιτών μουσουλμάνων και η μετάδοση του διαχωρισμού αυτού και στα ανήλικα παιδιά των μουσουλμάνων, τα οποία ποτέ έως εκείνη τη στιγμή δεν είχαν ακούσει κάτι παρόμοιο, οδήγησαν στη ρήξη των σχέσεών της με τους κατοίκους του χωριού και κυρίως με τους γονείς των μαθητών των τάξεων στις οποίες δίδασκε.
  
  Η αφορμή δημιουργήθηκε όταν στις αρχές του σχολικού έτους 2007 – 2008 η δασκάλα παρενέβη στη διαδικασία συντήρησης και βαψίματος του σχολείου, μολονότι είναι μία διαδικασία που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της, απαιτώντας από τους μαθητές να καταβάλουν το ποσό των 10 ευρώ το καθένα για την πληρωμή των ελαιοχρωματιστών, αρνούμενη να καταβληθεί αυτό από το ταμείο του σχολείου, προφανώς γιατί θεωρεί ότι οι μουσουλμάνοι ως κατώτεροι έλληνες δεν δικαιούνται ενός ευπρεπούς σχολικού χώρου αλλά οφείλουν να πληρώνουν οι ίδιοι γι’ αυτό, τονίζοντας στους μαθητές ότι σε περίπτωση που δεν κατέβαλαν το ως άνω ποσό δεν θα μπορούσαν να παρακολουθούν στο εξής τα μαθήματα του σχολείου.
  
  Η στάση αυτή της δασκάλας προκάλεσε την αντίδραση των γονέων των μαθητών του σχολείου, οι οποίοι απέστειλαν έγγραφο στις 5-11-2007 προς το Διευθυντή του Συντονιστικού Γραφείου της Μειονοτικής Εκπαίδευσης, με το οποίο ζητούσαν την απομάκρυνση της δασκάλας από το μειονοτικό σχολείο τους και το μειονοτικό χωριό τους.
  
  Το ως άνω έγγραφο και οι υπογραφές που είχαν τεθεί σ’ αυτό εξόργισαν την δασκάλα, η οποία προέβη σε επανειλημμένες δηλώσεις στα τοπικά και εθνικά Μ.Μ.Ε., αμαυρώνοντας την εικόνα του χωριού, διαστρεβλώνοντας το θέμα που δημιουργήθηκε, δίνοντάς του πολιτική χροιά που δεν είχε, παρουσιάζοντας τους κατοίκους του Μεγάλου Δερείου ως πράκτορες και εγκάθετους του Τουρκικού Προξενείου, οι οποίοι υποτίθεται ότι προσπαθούσαν να εκδιώξουν τη «μοναδική Ελληνίδα δασκάλα που υπηρετεί για πρώτη φορά τον Ελληνισμό στο Μεγάλο Δέρειο», εμφανίζοντας τον εαυτό της ως ηρωίδα και όλους τους άλλους ως ανθέλληνες.
  
  Στοχοποίησε δε τους υπογράψαντες το ως άνω έγγραφο, μεταξύ αυτών και την καθαρίστρια του σχολείου και το σύζυγό της, απειλώντας με απολύσεις όσους εργάζονταν σε χριστιανούς εργοδότες και με καταγγελίες στην Πολεοδομία όσους τυχόν είχαν πολεοδομικές παραβάσεις.
  
  Όσον αφορά ειδικότερα την καθαρίστρια του σχολείου, με την οποία η δασκάλα είχε αναπτύξει μία ιδιαίτερα φιλική σχέση, επαινώντας επανειλημμένα τη δουλειά της, ξαφνικά και μετά τη συλλογή των ως άνω υπογραφών η στάση της δασκάλας μετεστράφη. Η δασκάλα άρχισε να αμφισβητεί τη δουλειά της ως καθαρίστριας, να απευθύνεται επανειλημμένα στους άλλους δασκάλους και στο Διευθυντή του σχολείου για το θέμα αυτό, επιδιώκοντας την απόλυσή της.
  
  Από εκεί ξεκίνησε και το περιστατικό, το οποίο συνέβη μεταξύ της καθαρίστριας, του συζύγου της και της δασκάλας και στο οποίο δεν ήταν παρών δυστυχώς κανείς άλλος. Στις 7-2-2008 για άλλη μία φορά η δασκάλα επετέθη φραστικά στην καθαρίστρια του σχολείου, αποκαλώντας την «βρωμιάρα» και ζητώντας της επιτακτικά να παρατήσει τη δουλειά της καθαρίστριας και να φύγει από το σχολείο. Ο σύζυγος της δασκάλας, ο οποίος έτυχε να περνά από το σημείο, αντιλήφθηκε το περιστατικό και υπερασπιζόμενος τη σύζυγό του τόλμησε να πει στην δασκάλα ότι στο σχολείο υπάρχει Διευθυντής και ότι η δουλειά της είναι να μαθαίνει γράμματα στα παιδιά και όχι να ασχολείται με την καθαρίστρια, ενώ ταυτόχρονα τράβηξε τη σύζυγό του έξω από το σχολείο, την παρότρυνε να παρατήσει πια αυτή τη δουλειά και έφυγε.
  
  Αυτό ήταν το περιστατικό που συνέβη και δυστυχώς το καθαρά διαπροσωπικό και φραστικό μόνο αυτό περιστατικό έδωσε τη μεγάλη ευκαιρία στη δασκάλα να το εκμεταλλευτεί κατά το δοκούν, πιστεύοντας, όπως άλλωστε αποδείχθηκε εκ των υστέρων, ότι κανείς δεν θα πίστευε τα λεγόμενα μίας μουσουλμανικής οικογένειας του Μεγάλου Δερείου, αντίθετα όλοι θα πίστευαν τη δική της εκδοχή των γεγονότων, μιας και επρόκειτο για «γνήσια Ελληνίδα δασκάλα». Μετέτρεψε λοιπόν αυτή την καθαρά διαπροσωπική φραστική διένεξη σε ελληνοτουρκική εθνικιστική αντιπαράθεση, δηλητηριάζοντας τις σχέσεις μουσουλμάνων και χριστιανών στην περιοχή και διαταράσσοντας την ειρηνική συμβίωσή μας.
  
  Έφερε μάλιστα επανειλημμένες φορές στο Νομό μας μέλη της «Χρυσής Αυγής» και άλλων εθνικιστικών οργανώσεων, προκειμένου να την στηρίξουν και προφανώς προκειμένου να μας τρομοκρατήσουν, τόσο στις εθνικές επετείους της 25ης Μαρτίου που ακολούθησαν, όσο και στις αίθουσες των Δικαστηρίων κατά την εκδίκαση της παραπάνω υπόθεσης. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι κατά τη δευτεροβάθμια εκδίκαση του ποινικού σκέλους της υπόθεσης στο Δικαστικό Μέγαρο Αλεξανδρούπολης είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες μέλη εθνικιστικών οργανώσεων, δεν γνωρίζουμε από ποια μέρη της Ελλάδας, φωνάζοντας εθνικιστικά συνθήματα και παρεμβαίνοντας στη διαδικασία του Δικαστηρίου, αναγκαστήκαμε δε, ο κατηγορούμενος και εγώ η συνήγορός του, να αναμένουμε επί ώρες εντός του Δικαστικού Μεγάρου μετά το τέλος της εκδίκασης για να διαλυθεί το πλήθος και να αποφύγουμε τις επιθέσεις εναντίον μας.
  
  Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η εν λόγω κυρία, εκτός από την έγκληση που κατάθεσε κατά του κ. Κασάικα Οσμάν για το ως άνω περιστατικό, άσκησε και αγωγή εναντίον του ιδίου, της συζύγου του και των δύο θυγατέρων του, αξιώνοντας το εξωφρενικό ποσό των 370.000 ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη που έχει υποστεί από τις υποτιθέμενες άδικες πράξεις που έχουν τελεστεί εναντίον της, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι πρόκειται για μία πολύ φτωχή οικογένεια με τέσσερα παιδιά, δύο κορίτσια, ηλικίας 23 και 21 ετών και δύο αγόρια ηλικίας 16 και 9 ετών, που αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για να επιβιώσουν με 2.500 ευρώ το χρόνο που κερδίζει ο πατέρας από την εργασία του ως δασεργάτης και κάποια μεροκάματα που κερδίζουν οι γυναίκες του σπιτιού δουλεύοντας σε γεωργικές εργασίες κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, αφού μάλιστα η σύζυγός του, μετά από όλα αυτά που συνέβησαν, έχασε και την δουλειά της καθαρίστριας του σχολείου, από την οποία κέρδιζε το ποσό των 120 ευρώ το μήνα.
  
  Και δυστυχώς όλοι εσείς έχετε αναδείξει σε εθνική ηρωίδα την κυρία αυτή, αρνούμενοι να ακούσετε την άλλη πλευρά των γεγονότων, δίνοντας βήμα επανειλημμένα μόνο σ’ αυτήν και στον σύζυγό της, ο οποίος αδυνατώ να καταλάβω με ποια ιδιότητα εκφράζει απόψεις για τις σχέσεις των μουσουλμάνων με τους χριστιανούς στην περιοχή μας και μας υποδεικνύει πώς θα ζούμε, με ποιους θα συναναστρεφόμαστε, πώς θέλουμε εμείς να αγαπάμε και να υπερασπιζόμαστε την πατρίδα μας και ποιους εμείς θεωρούμε εχθρούς και ποιους φίλους μας.
  
  Μετά τα παραπάνω, που δεν γνωρίζω βέβαια αν κάνετε τον κόπο να διαβάσετε, ελπίζω να αποκαταστήσετε τη δημοσιογραφική τάξη και δεοντολογία, παρουσιάζοντας σε κάποια επόμενη εκπομπή σας και την άλλη, την αθέατη αλλά αληθινή πλευρά του Νομού μας.
  
  Ορεστιάδα 26 Μαΐου 2010
  Μαρία Γκουγκουσκίδου

  
  
  ------------------------------------------------
  
  Δελτίο Τύπου 02/06/2010
  
  
  
  Απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας κάνει γνωστό το εξής:
  
  Η δασκάλα κα Χαρά Νικοπούλου ζήτησε μετάθεση από το δημοτικό σχολείο του Μεγάλου Δέρειου στο οποίο δίδασκε στην Γ΄ περιοχή Θεσσαλονίκης, για προσωπικούς λόγους όπως αναφέρει επί λέξει στην αίτησή της με αριθμό πρωτοκόλλου2387, Γραφείο Μειονοτικής Εκπαίδευσης Ροδόπης, στις 30/11/2009.
  
  Η περιοχή στην οποία η ίδια ζήτησε να μετατεθεί απαιτούσε 61,9 μόρια. Η κα Νικοπούλου είχε 76,4 μόρια. Συνεπώς πληρούσε απόλυτα τις προϋποθέσεις για μετάθεση στην πρώτη της επιλογή, όπως και έγινε.
  
  Μέχρι και σήμερα, 2-6-2010, δεν έχει υποβληθεί στην αρμόδια Διεύθυνση κανένα άλλο αίτημα της κα Νικοπούλου.
  
  
  
  Δελτίο Τύπου 05/06/2010
  
  
  
  Απάντηση της Διεύθυνσης Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στην αίτηση της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου για ανάκληση της μετάθεσής της.
  
  Σας κοινοποιούμε την απάντηση της Διεύθυνσης Προσωπικού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων προς την δασκάλα κα Χαρά Νικοπούλου, σύμφωνα με την οποία δεν θα ήταν σύννομη τυχόν ανάκληση της μετάθεσης - που η ίδια ζήτησε και ικανοποιήθηκε με Υπουργική Απόφαση - καθώς έχει εκπνεύσει η ρητά προβλεπόμενη από τις ισχύουσες διατάξεις χρονική προθεσμία ανάκλησης των μεταθέσεων (Δεκέμβριος 2009) και έχει τοποθετηθεί, ήδη, άλλος εκπαιδευτικός στη θέση της κυρίας Νικοπούλου για το σχολικό έτος 2010 -2011.
  
  Η κα Νικοπούλου, ακολουθώντας την προβλεπόμενη διαδικασία, μπορεί να υποβάλλει αίτηση μετάθεσης στις νέες προθεσμίες που θα ορισθούν για το σχολικό έτος 2011-2012.
  http://jungle-report.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:50

  ΣΚΗΝΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ..

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Σκηνή σήμερα στη  στάση του λεωφορείου.
  Είναι ένας κύριος που  τα χώνεις σε όλους. Φωνάζει δυνατά. Προς όλες τις κατευθύνσεις.
  
  
  «Πως σας έχουν  καταντήσει έτσι βλαμμένοι»
  «Κοίτα κοίτα πως  στριμώγνονται μη τυχόν κι αργήσουν και τους ξεφτιλίσει τ΄αφεντικό»
  «Σα πρόβατα για σφάξιμο είσαστε κακομοίρηδες»
  «Κοίτα εκείνη εκεί πως είναι ντυμένη σαν καραγκιόζης» (έδειξε μια κοπέλα που, τι να κάνουμε, ήταν όντως ντυμένη τουλάχιστον  καραγκιόζης!)
  «Κοίτα εκείνον  εκεί με τα καλώδια. Σα μαλάκας τυλιγμένος με καλώδια» (ναι ήταν όντως ένας που έβγαζε μάτι πως ήταν μαλάκας!)
  
  
  Το πανηγύρι συνεχιζόταν. Τα μουρμουρητά γύρω ξεκίνησαν. Τα χαχανητά επίσης.
  Η κυρία δίπλα γυρίζει  και λέει με κατανόηση.... «αχ ο  δύστυχος έχει χάσει το μυαλό του, το κακόμοιρο, τι είναι άμα σου  στρίψει...»
  
  Λεωφορείο δεν ερχόταν, είχα όρεξη να γίνω λίγο σκουλήκι και  λέω στη κυρία
  -Πάντως κυρία μου,  αυτά που λέει δεν είναι  και τόσο τρελά...
  Η κυρία με κοιτάζει ξαφνιασμένη και μου λέει «και σωστά να λέει είναι τρελός ο κακόμοιρος»
  -Συνεχίζω ακάθεκτη 
  -Δηλαδή αν κάποιος σκέφτεται τα ίδια αλλά δεν τα λέει είναι γνωστικός? Αν τα φωνάξει όμως δυνατά είναι τρελός?
  Η κυρία εκνευρίστηκε και μου λέει 
  «Φυσικά, αν ότι σκεφτόμαστε  βγάλουμε ντελάλη να το λέμε στο  κόσμο είμαστε καλά στα μυαλά  μας? Για δέσιμο θα είμαστε!»
  
  
  Όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί μου συν-μπλόγκερ δεν ξέρω αν το πιάσατε το υπονοούμενο αλλά για μια μερίδα κόσμου είμαστε τρελοί για δέσιμο, εκτός κι αν δηλώσουμε δημοσιογράφοι!!
  
  
  Το λεωφορείο κατεύθανε, πριν μπω, πρόλαβα να πω στη κυρία
  «Μήπως με το να μην  τα λέμε δεν είμαστε μεν τρελοί αλλά είμαστε σίγουρα ηλίθιοι?» κι έφυγα.
  
  Θα μου πείτε  και τι έκανα? Μια τρύπα στο  νερό. Το πολύ πολύ να κούναγε το κεφάλι της και για μένα. 
  
  Γιατί όπως είπε κάποιος  (δεν θυμάμαι ο Ράσελ ήταν?) το πρόβλημα σε αυτό το κόσμο είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι γεμάτοι ανασφάλειες.
  Φανταστείτε πόσο αυτοπεποίθηση  χρειάζεται για να δείχνεις με το δάχτυλο  έναν άνθρωπο και να τον λες  τρελό όταν την άλλη στιγμή εσύ  ο ίδιος μπορεί να πιστεύεις ότι  τα βάσανά σου οφείλονται στο μήλο που έφαγε κάποιος και να το θεωρείς απόλυτα φυσιολογικό και λογικό!
  
  Υποκλίνομαι. 
  
  
  Εγώ πάλι επειδή είμαι  θεοπάλαβη θα συνεχίσω από εκεί που  σταμάτησε το πρωί ο φίλος στη  στάση με μια αναδρομή σε όλη την  καθημερινή μου εμπειρία με τα υπέροχα μέσα μαζικής σύναξης!
  
  Από το μαλάκα το τυλιγμένο  με τα καλώδια. 
  Τη κυρία που  έπεσα επάνω της σε ένα απότομα  φρενάρισμα και είπε ένα χαριτωμένο «αι στο διάολο ντε!»
  Τον οδηγό που του  χτύπαγε η γιαγιά τη πόρτα που  μόλις είχε κλείσει 
  κι αυτός ξεκίνησε χωρίς να της δώσει σημασία 
  
  Τη χοντροκώλα έφηβη  με τ΄ακουστικά που μάσαγε σαν  κατσίκα μια τσίχλα και μπροστά  της κρεμόταν μια έγκυος κι έκανε  πως δεν τη βλέπει μέχρι που  σηκώθηκε ένας ηλικιωμένος κύριος και  της έδωσε τη θέση του
  Τον επίδοξο ραλίστα που γαμάει και δέρνει και με έκανε λούτσα κεντράροντας σαδιστικά τη λακκούβα 
  
  Τους παλαβωμένους στις κυλιόμενες σκάλες που τρέχουν  σαν να γεννάει η γυναίκα τους ή σαν να τα κακαρώνει ο άντρας τους για να φτάσουν το μετρό που  ήδη έχει κάνει μπιπ και κλείνει πόρτες
  Τις παστωμένες με μπογιές μαντάμ σουσούδες  συνταξιούχες των βορείων προαστίων  που αναγκάζονται να μπουν στο  ίδιο μέσον με όλους αυτούς τους βρομιάρηδες
  
  Θα συνεχίσω να μιλάω  για αυτό το έκτρωμα που ο καθένας  πιστεύει πως είναι κοινωνία. Ναι  κοινωνία είναι με το κρασί νερωμένο και τον άρτο μουχλιασμένο σε εκκλησία που απαιτεί διόδια και πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
  
  Από όλους αυτούς ο μόνος λογικός ήταν ο φίλος  που φώναζε.
  Ήταν τόσο λογικός  που σύντομα θα τον μαντρώσουν μέσα. Είμαι σίγουρη.
  
  Υπάρχει κάτι χειρότερο από την ανθρώπινη ηλιθιότητα όμως. Κι αυτό είναι ο φανατισμός μας. Αυτό όμως σηκώνει μεγάλη συζήτηση οπότε θα γράψω κάποια στιγμή μόνο γι΄αυτόν.
  
  Υπάρχουν δυο τρόποι να παραμένεις σκλάβος. Ενας είναι να βάλεις το μυαλό σου σε αχρηστία. Ο άλλος και πιο επικίνδυνος είναι να σταματήσεις το μυαλό σου κάπου και όταν κάτι δεν μπαίνει σ΄αυτό το κάπου να προσπαθείς να επιβάλεις σε σένα και σ΄ολο τον άλλο κόσμο πως δεν πρέπει να υπάρξει ούτε για εκείνους.... 
  
  Θλιβερή ανθρώπινη εμονή. Που της δίνουμε διάφορα ονόματα για να τη κάνουμε παρουσιάσιμη. Θρησκεία, ιδεολογία, κόμμα...Κόμματα απόψεις αποκομματα..Κι εδώ μέσα κάθε μέρα εκπλήσσομαι για το ποιοί είναι οι αυθεντικοί φασίστες τελικά. Ω, ναι υπάρχουν σκληροί φασίστες, μόνο που κι εδώ πολλές φορές ισχύει η γνωστή παροιμία "άλλος έχει το όνομα κι άλλος τη χάρη..." 
  
  http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:47

  ΚΚΕ : Δεν αναγνωρίζουμε χρέος και ελλείμματα

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Σχετικά με τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι η οικονομία βρίσκεται σε «καλό δρόμο», λόγω της εφαρμογής του μνημονίου, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
  «Είναι πολύ αισιόδοξος ο υπουργός σκοπίμως, ή ενδεχομένως δεν έχει τη δυνατότητα να καταλάβει ορισμένα πράγματα, τι συμβαίνει στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη.
  
  Αυτό όμως που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι το εξής: Το χρέος που υπάρχει και τα ελλείμματα, χάριν των οποίων έγινε το μνημόνιο, εμείς δεν τα αναγνωρίζουμε και δεν πρέπει να τα αναγνωρίσει και ο ελληνικός λαός, διότι δεν τα προκάλεσε ο ελληνικός λαός. Με βάση, λοιπόν, αυτή τη θέση αντιπαλεύουμε το μνημόνιο.
  Η κυβέρνηση να πάει να βρει το δικό της δρόμο για να αντιμετωπίσει το χρέος, που δημιουργήθηκε από την πολιτική των κυβερνήσεων, εξαιτίας βεβαίως του συγκεκριμένου καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι.
  []
  
  Τώρα υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια τα οποία εκπονούνται. Αυτά τα σενάρια δεν αφορούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Αφορούν το εξής πράγμα: Αν παραδείγματος χάριν θα ωφεληθούν οι δανειστές ή οι δανειζόμενοι στην Ελλάδα, όπου οι δανειζόμενοι βεβαίως είναι τα κρατικά ταμεία, αλλά και αυτό έχει σχέση με το συμφέρον της πλουτοκρατίας.
  Καταλαβαίνετε ότι αυτό το ερώτημα εμείς δεν μπορούμε να το απαντήσουμε παίρνοντας τη θέση είτε του δανειστή, είτε του δανειζόμενου. Απαντάμε, όμως, ως εξής: Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και από αυτή την άποψη δεν πρέπει να πληρώσει ο λαός».
  
  http://www2.rizospastis.gr
  
  http://redflyplanet.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:36

  Εσθονία: η παράνοια του ευρώ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Γράφει ο Γιώργος ΔελαστίκΕπιτέλους, βρέθηκε η χώρα που ανταποκρίνεται στο όραμα του Βερολίνου για το πώς πρέπει να είναι το... "δημοσιονομικό Νταχάου" της Ευρώπης: είναι η Εσθονία, την ένταξη της οποίας στο ευρώ από την 1η Ιανουαρίου του 2011 αποφάσισαν προχθές οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης στο Λουξεμβούργο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την απόφαση αυτή θα επικυρώσουν την ερχόμενη εβδομάδα και οι ηγέτες της ευρωζώνης κατά τη σύνοδο κορυφής που θα πραγματοποιήσουν.Ως χώρα η Εσθονία δεν λέει και πολλά πράγματα. Δεν έχει παρά 1,4 εκατομμύρια κατοίκους, έκταση μικρότερη από το ένα τρίτο της Ελλάδας, μέγεθος οικονομίας κάπου... δεκάξι - δεκαεπτά φορές μικρότερο από της Ελλάδας, κατά κεφαλήν ΑΕΠ λιγότερο από το μισό του ελληνικού.Τα δημοσιονομικά της μεγέθη όμως κάνουν να ραγίζει από συγκίνηση η καρδιά κάθε γνήσιου Γερμανού: το 2009 το έλλειμμα του προϋπολογισμού της ήταν μόνο 1,7% και το δημόσιο χρέος της -προσοχή, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους!- ήταν μόνο... 7,2% του ΑΕΠ!!! Ναι, όταν το δημόσιο χρέος της ίδιας της Γερμανίας ανήλθε το 2009 στο 73,2% του ΑΕΠ της ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο του 60% που ορίζει το Μάαστριχ, οι Εσθονοί πέτυχαν στο δημόσιο χρέος τους το απίστευτο ποσοστό του 7,2%. Και όταν κατά μέσο όρο το έλλειμμα των 16 χωρών της ευρωζώνης ήταν 6,3% και της ΕΕ των 27 ήταν 6,8%, η Εσθονία είχε πέρυσι έλλειμμα 1,7%.Εκαναν παρατήρηση στην Εσθονία ότι ο πληθωρισμός της το 2008 ξεπερνούσε το 10%; Ε, το 2009 ο πληθωρισμός... τρύπησε το πάτωμα και έπεσε κάτω από το μηδέν! Σημειώθηκε μείωση, όχι αύξηση τιμών κατά 0,7%!Δεν μπορεί να κρύψει η γερμανική "Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε" τη χαρούμενη συγκίνησή της, όταν αποκαλεί την Εσθονία "υποδειγματικό μαθητή της δημοσιονομικής πειθαρχίας".Εύλογη η απορία: πώς πέτυχε η Εσθονία μέσα σε έναν χρόνο αυτά τα δημοσιονομικά θαύματα; Η απάντηση είναι απλή, αλλά επώδυνη: καταστρέφοντας τους Εσθονούς!Μέσα στο 2009, το εσθονικό ΑΕΠ σημείωσε αβυσσαλέο καταποντισμό: μείωση κατά... 15%! Μόνο σε πόλεμο σημειώνεται τέτοια πτώση του ΑΕΠ.Πόλεμο φυσικά δεν έκανε η Εσθονία, η κυβέρνησή της όμως εξαπέλυσε κοινωνικό πόλεμο εναντίον του εσθονικού λαού: εκτίναξε την ανεργία στο 20%, σφαγίασε όχι μόνο τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% ως 30%, αλλά και τους ίδιους απολύοντάς τους κατά δεκάδες χιλιάδες, καταβαράθρωσε τις συντάξεις κατά 20% και πλέον, διέλυσε σχεδόν τα νοσοκομεία περικόπτοντας μέχρι και 40% τους προϋπολογισμούς τους, εξαθλίωσε κατ' ανάλογο τρόπο και τη δημόσια εκπαίδευση, κατάργησε σχεδόν εντελώς τις αποζημιώσεις απολύσεων και τα επιδόματα ανεργίας.Οι Εσθονοί όμως έσκυψαν το κεφάλι αντί να εξεγερθούν. Ετσι οι ίδιοι βυθίστηκαν στη μιζέρια και στη δυστυχία, ενώ οι αριθμοί γνώρισαν πρωτοφανή ευημερία.Το έλλειμμα εξαφανίστηκε, αφού η κυβέρνηση εξαπέλυσε πογκρόμ εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων και άφησε χωρίς λεφτά τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα κρατικά ιδρύματα. Εξανεμίστηκε και ο πληθωρισμός, αφού η χώρα γέμισε άνεργους που δεν είχαν καλά καλά πώς να επιβιώσουν.Επιπλέον, η κυβέρνηση έδινε στις ξένες τράπεζες τα περισσότερα χρήματα από όσα μάζευε, οπότε μειώθηκε και το δημόσιο χρέος.Κάπως έτσι ονειρεύονται οι Γερμανοί και οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι κύκλοι της Ευρώπης να καταντήσουν τις χώρες και τους λαούς ολόκληρης της ΕΕ. Ευτυχώς όμως ούτε είμαστε ούτε θέλουμε ποτέ να γίνουμε Εσθονοί! Εμείς και πολλοί λαοί σαν εμάς δεν θα θυσιάσουμε τους ανθρώπους για χάρη των αριθμών.Η ΕΚΤ
  Πρότεινε απόρριψη!Βασανιστήρια... γερμανικού τύπου ήθελε να κάνει στην Εσθονία η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ούτε λίγο - ούτε πολύ, πρότεινε απόρριψη της ένταξης της Εσθονίας στην ευρωζώνη, παρόλο που πληροί τα τυπικά κριτήρια. "Θα έπρεπε να ζητηθεί η αναβολή της ένταξης... Για την Εσθονία θα ήταν εύκολο να εφαρμοστεί η αναβολή και θα μπορούσε ίσως να της προσδώσει πιθανόν μια νέα ορμή, ενώ για το ευρώ η απόρριψη θα έδινε πολύτιμο σημάδι ότι στο μέλλον θα γίνονται σεβαστοί οι κανόνες της νομισματικής ένωσης, ακόμη και όταν δεν εναρμονίζονται με την πολιτική" έγραψε χαρακτηριστικά σε άρθρο της η "Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε" συμφωνώντας με την ΕΚΤ.http://www.ethnos.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 09.06.2010
• 16:08

  Αλεξίου, Μάλαμας, Ιωαννίδης - Τίποτα δεν πάει χαμένο

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:46

  Ούτε ένα ευρώ στα Starbucks, τους συνεργάτες του Ισραήλ, του κράτους των φονιάδων

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Chrismos 
  
  
  Ετσι κι αλλιώς δεν συχνάζουμε σε σιωνιστικές επιχειρήσεις,
  αλλά ας το διαδώσουμε και σε άλλους που δεν ξέρουν...
  Την Πέμπτη 3 Ιούνη στο Ηράκλειο πραγματοποιήθηκε απο ομάδα ακτιβιστών διαμαρτυρία σε κεντρικό κατάστημα των STARBUCKS στο κέντρο του Ηρακλείου. Ο ακτιβισμός-διαμαρτυρία έγινε στα πλαίσια των διαδηλώσεων που γίνονται σε όλη τη χώρα με αφορμή την άθλια επίθεση των Ισραηλινών στον "Στόλο της Ελευθερίας" που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη λωρίδα της Γάζας και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ακτιβιστών και τη φυλάκιση πολλών ακόμα μεταξύ των οποίων και Ελλήνων.
  
  Η επιλογή της συγκεκριμένης πολυεθνικής (στα πλαίσια του μπουκοτάζ) έγινε καθώς είναι γνωστό ότι μέρος των εσόδων της πηγαίνουν σε εξοπλιστικές δαπάνες του Ισραήλ, διατηρεί υποκατάστημα στο παγκοσμίου φήμης κολαστήριο Γκουαντάναμο, και ο Πρόεδρος του -ένας απο τους πιο γνωστούς σιωνιστές- έχει τοποθετηθεί δημοσίως υπέρ της σφαγής στη Γάζα.
  
  Περίπου 60 ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν έξω απο το συγκεκριμένο κατάστημα φωνάζοντας συνθήματα κατά του Ισραήλ και της συγκεκριμένης πολυεθνικής αλλά και κατά της Ελληνικής κυβέρνησης για την ντροπιαστική στάση την οποία κράτησε.
  
  Χαρακτηριστικό ήταν το συνθήμα που φωνάχτηκε "Τα STARBUCKS δεν είναι εταιρία - είναι των σφαγέων η αντιπροσωπεία". Μοιράστηκε υλικό στις γύρω καφετέριες και τους περαστικούς, αναρτήθηκε πανό, και κολλήθηκαν αφίσες που καλούσαν σε μπουκοτάζ και απομόνωση του Ισραήλ.
  
  Ο παλμός των ακτιβιστών αλλά και η αποδοχή του κόσμου δείχνει την αλληλεγγύη μεταξύ των δυο λαών αλλά και οτι καμμιά ανοχή δεν θα βρούν απο τον Ελληνικό λαό οι διεθείς πειρατές και τρομοκράτες, αυτοί που τους στηρίζουν αλλά και αυτοί που τους ανέχονται. Εμείς δεσμευόμαστε πως η αλληλεγγύη και ο αγώνας για μια ελεύθερη Παλαιστίνη θα συνεχιστεί, γιατι όσο υπάρχει καταπίεση θα υπάρχει και αντίσταση.
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:35

  Απάντηση του ΠΑΜΕ σε εργαζομένους στο ρεστοράν Banquet

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Σε περασμένη ανάρτησή μας είχαμε αναφερθεί σε μιασοβαρή ενυπόγραφη καταγγελία από τους εργαζομένους στο ρεστοράν Banquet που απευθυνόταν «προς τους εργαζόμενους στον επισιτισμό-τουρισμό και προς όλους τους εργαζόμενους της χώρας μας» και κατάγγειλε «τις μεθοδεύσεις του ΠΑΜΕ», όπως ισχυριζόταν.
  
  Και ενώ δημοσιεύσαμε την καταγγελία τους είχαμε γράψει ταυτόχρονα ότι «αδυνατούμε να πιστέψουμε την βασιμότητα των καταγγελιών γιατί όσα αποδίδουν στην συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ είναι ξένα προς την τακτική και λογική της. Θεωρούμε απαραίτητη μια ξεκάθαρη τοποθέτηση από το ΠΑΜΕ –την οποία θα δημοσιεύσουμε αν υπάρξει- γιατί είναι πολύ σοβαρά τα όσα ακούγονται σε βάρος του και μάλιστα από εργάτες που υπογράφουν τους ισχυρισμούς τους».
  
  
  Η απάντηση μας ήρθε σήμερα από αναγνώστη του μπλογκ μας και μας παραπέμπει σε χθεσινό δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» το οποίο αναπαράγουμε και τα συμπεράσματα δικά σας:
  
  
  ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΓΙΑ ΤΟ «BANQUET»
  Καταγγέλλει παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων
  Το παιχνίδι που έστησαν σε βάρος των 30 εργαζομένων του εστιατορίου BANQUET στη Θεσσαλονίκη, η εργοδοσία και συγκεκριμένες συνδικαλιστικές παρατάξεις, καταγγέλλει με ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης - Πιερίας - Χαλκιδικής. Η επιχείρηση απασχολούσε ανασφάλιστους και υποαμειβόμενους εργαζόμενους, χωρίς να τηρεί τις συμβάσεις εργασίας, όπως αποδείχθηκε έπειτα από αλλεπάλληλους ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας και του ΙΚΑ. Μέσα στον Απρίλη απέλυσε εργαζόμενο που διεκδίκησε τα δικαιώματά του. Στα μέσα του Μάη έκλεισε το κατάστημα και πέταξε στην ανεργία όλους τους εργαζόμενους, καταγγέλλοντας ότι το ΠΑΜΕ κλείνει το μαγαζί.
  Οπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του το συνδικάτο, «οι εργοδότες "μάντρωσαν" τους 22 εργαζόμενους, με απειλές τους στρέφουν εναντίον των συναδέλφων τους που έχουν κάνει καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, έκλεισαν παράνομα το μαγαζί προχωρώντας σε λοκ άουτ.
  Από την άλλη μια "επιτροπή αλληλεγγύης" μαζί με 2 μέλη του ΔΣ του σωματείου, δεν "επιτρέπουν" στους 8 συναδέλφους που προσέφυγαν στην Επιθεώρηση Εργασίας να έρθουν σε επαφή με το σωματείο, ώστε με συγκεκριμένο σχέδιο να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση.
  Αυτή η "επιτροπή" μαζί με τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, εν αγνοία του συνδικάτου συμφώνησαν με την εργοδοσία την επαναπρόσληψη του εργαζόμενου με την οποία βέβαια το συνδικάτο συμφώνησε (αφού ενημερώθηκε μετά τη συμφωνία).
  
  Μετά την υπαναχώρηση του εργοδότη, εν αγνοία του συνδικάτου υποχώρησαν και συμφώνησαν να προσληφθεί ο απολυμένος σε άλλη επιχείρηση του εργοδότη και σταμάτησαν τις κινητοποιήσεις. Οταν ο εργοδότης αθέτησε και αυτή την υπόσχεση και έκλεισε το μαγαζί, έντρομοι οι της "επιτροπής" και του ΣΥΡΙΖΑ προσέφυγαν στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Στη συνάντηση που είχαν με το ΕΚΘ απαίτησαν να μην βρίσκονται εκπρόσωποι του συνδικάτου. Ζήτησαν κοινή πρωτοβουλία της "υπερ-επαναστατικής επιτροπής" και του ΕΚΘ, απειλώντας ότι αν συμμετέχει και το συνδικάτο, θα αποχωρήσουν, καταγγέλλοντας την πρωτοβουλία.
  Την ίδια ώρα λένε ψέματα στους εργαζόμενους: τη μία λένε ότι δεν βρίσκουν το συνδικάτο και την άλλη, ότι το συνδικάτο τα γνωρίζει όλα.
  
  Οι "υπερ-επαναστάτες" που συνεργάζονται με τον κυβερνητικό - εργοδοτικό συνδικαλισμό καταγγέλλουν το ΠΑΜΕ για εργοδοτικό. Δεν θέλουν μόνο να κρύψουν τις ευθύνες τους. Θέλουν να προχωρήσουν σε αυτό που σχεδιάζουν εδώ και πολύ καιρό: σε διασπαστικό σωματείο. Ο,τι ακριβώς κάνει και η ΠΑΣΚΕ όπου βρίσκει ταξικό σωματείο που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, πάντα με τη βοήθεια των εργοδοτών. Το πρόβλημά τους είναι το ΠΑΜΕ».
  
  Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης - Πιερίας - Χαλκιδικής ξεκαθαρίζει προς κάθε πλευρά ότι απαιτεί την επαναπρόσληψη του απολυμένου και την επαναλειτουργία του εστιατορίου με όλους τους εργαζόμενους με πλήρη δικαιώματα. «Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα αν δεν συνδυαστεί με τον γενικότερο αγώνα της εργατικής τάξης για την ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου εργοδοσίας - κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων και των εφοπλιστών που καταδικάζει όλους τους εργαζόμενους σε φτώχεια και ανεργία.
   Σε αυτή την κατεύθυνση το συνδικάτο θα παλέψει μαζί με τους εργαζόμενους και όχι πίσω από την πλάτη τους».
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:28

  Wir zahlen nicht für eure Krise !

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  (Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας !)
  Από την Αθήνα μέχρι το Βερολίνο την κρίση να πληρώσoυν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Είμαστε όλοι Έλληνες", είναι το σύνθημα της διαδήλωσης που οργανώνεται στις 12 Ιουνίου σε Βερολίνο και Στουτγάρδη, αναδεικνύοντας το γεγονός ότι η σημερινή πραγματικότητα των εργαζομένων στην Ελλάδα δεν είναι μακριά από αυτό που ζουν και θα ζήσουν εργαζόμενοι και νεολαία στη Γερμανία.              Την  μετάφραση του κειμένου – πρόσκληση στην διαδήλωση την βρήκα στο YouPayYourCrisis:
  
  [  Η Ελλάδα ήταν μόνο η αρχή. Σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβάλουν πολιτική δραστικών περικοπών. Μια μέρα μετά τις εκλογές στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, η γερμανική κυβέρνηση εξήγγειλε πολιτική σκληρής λιτότητας: Στόχος είναι να μειωθούν εις βάρος των εργαζομένων και των ανέργων, της υγείας, της παιδείας και των δήμων τα αυξημένα κρατικά χρέη, που διογκώθηκαν από την κρίση και τα πακέτα διάσωσης των τραπεζών!
  Για την κρίση, αντί να κληθούν να πληρώσουν οι τράπεζες και οι επενδυτές των χρηματαγορών, καλείται να πληρώσει ο απλός κόσμος: με περικοπές συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών, μειώσεις μισθών και απολύσεις. Αυτό είναι το «πρόγραμμα διάσωσης» της Ελλάδας. Δεν πρόκειται παρά για αναδιανομή του πλούτου υπέρ των εχόντων! Ωστόσο ο κόσμος στην Ελλάδα αγωνίζεται ενάντια στην επίθεση που δέχεται η ζωή του. Γι’ αυτό, η αντίσταση των ελλήνων πολιτών πρέπει να αποτελέσει για μας στη Γερμανία πρότυπο και χρειάζεται την αλληλεγγύη μας!
  Με το πακέτο διάσωσης των 750 δις δεν πληρώνουμε ούτε «για τους Έλληνες» ούτε για τη σωτηρία της Ευρώπης, αλλά μονάχα για τη σωτηρία των τραπεζών και των επενδυτών, που έχουν στοιχηματίσει στην πτώχευση του ελληνικού κράτους και κερδίζουν από τα ελληνικά χρέη.
  Ο κόσμος στην Ελλάδα όχι μόνο δεν ευθύνεται για την κρίση του ευρώ, αλλά αντίθετα αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο της γερμανικής κυβέρνησης και των γερμανικών ΜΜΕ για την ανεπίλυτη κρίση του καπιταλισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο μόνο με αντίσταση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε την πολιτική που ασκείται προς όφελος των τραπεζών και των πολυεθνικών!
  Τα πακέτα διάσωσης δεν μπορούν να καταπολεμήσουν την κρίση, γιατί δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες της. Από τα πακέτα διάσωσης και τα υψηλά επιτόκια για τα κρατικά δάνεια κερδίζουν μόνο οι τράπεζες. Το κεφάλαιο των πλουσίων και τα κέρδη των πολυεθνικών, με τα οποία κερδοσκοπούν στις χρηματοπιστωτικές αγορές, παραμένουν άθικτα. Η εξίσωση προς τα κάτω των μισθών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που οδήγησε στην κρίση, προωθείται προπάντων από τον «παγκόσμιο πρωταθλητή των εξαγωγών», τη Γερμανία, και οδηγεί άλλα κράτη της ΕΕ σε κρίση και δημοσιονομική κατάρρευση.
  Όχι στα «πακέτα διάσωσης»Την κρίση να πληρώσουν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές!
  Απαιτούμε:Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου και των κερδών του.Έλεγχο και συρρίκνωση των χρηματοπιστωτικών αγορών: άμεση, υψηλή φορολόγηση των χρηματαγορών.Απαγόρευση των επενδύσεων υψηλού ρίσκου (hedge funds) και των κερδοσκοπικών χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων.Εθνικοποίηση των τραπεζών και δημιουργία ενός δημόσιου τραπεζικού τομέα υπό κοινωνικό έλεγχο.Διαγραφή του χρέους της Ελλάδας και άλλων βαριά χρεωμένων χωρών της ΕΕ. Να πληρώσουν οι πιστωτές!
  Αλληλεγγύη στον αγώνα των Ελλήνων!Στην κρίση της ΕΕ απαντάμε ενωμένοι ζητώντας:
  Κατάργηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, που ανοίγει τον δρόμο στην κερδοσκοπία και στην προς τα κάτω εξίσωση των μισθών. Ευθυγράμμιση προς τα πάνω των μισθών και των κοινωνικών υπηρεσιών στην Ευρώπη! Θέσπιση κατώτατου μισθού ενάντια στη φτώχεια στην Ευρώπη – 10 ευρώ/ώρα στη Γερμανία!Όχι στην πολιτική της εξαθλίωσης. Εδώ και τώρα αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 500 ευρώ! Όχι στην καταπίεση των ανέργων!Αντί για μαζική ανεργία, μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των μισθών. Όχι στη σύνταξη στα 67!Δημιουργία θέσεων εργασίας με κοινωνικό και οικολογικό χαρακτήρα, με επέκταση του δημόσιου τομέα σε παιδεία, υγεία και με οικολογικά μέσα συγκοινωνίας!Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας! Ενωμένοι ενάντια στην ανεργία, την κοινωνικά άδικη, έμμεση φορολόγηση και την απορρύθμιση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο!
  Όλες και όλοι στην πορεία στις 12 Ιουνίου στη Στουτγάρδη και το Βερολίνο !
  Από την Αθήνα ως το Βερολίνο, την κρίση να πληρώσουν οι τράπεζες κι οι πολυεθνικές! Για κοινωνικές και οικολογικές λύσεις εναλλακτικές στον καπιταλισμό!  ]
  Στις διαδηλώσεις καλούν περισσότερες από 100 οργανώσεις και πρωτοβουλίες, όπως η Attac, συνδικάτα όπως η ve.rdi, η NGG (Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων), τομεακές της Γενικής Συνομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), το κόμμα της Αριστεράς DIE LINKE, τοπικές συμμαχίες για την κρίση, η DIDF (Ομοσπονδία Δημοκρατικών Εργατικών Σωματείων), η συμμαχία Aktionsbündnis Sozialproteste, το Φόρουμ Ανέργων, αντικαπιταλιστικές πρωτοβουλίες.
  Πληροφορίες: http://www.kapitalismuskrise.org
  http://grsail.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:25

  Σε ισχύ ο αντικομμουνιστικός νόμος στην Πολωνία που απαγορεύει τα κομμουνιστικά σύμβολα εξισώνοντας κομμουνισμό και φασισμό

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  ΠΟΛΩΝΙΑΣε ισχύ από χθες ο αντικομμουνιστικός νόμοςΜε συγκέντρωση απαντούν οι κομμουνιστές της χώρας, έχοντας στο πλευρό τους αντιπροσωπείες Κομμουνιστικών Κομμάτων της Ευρώπης, ανάμεσά τους και του ΚΚΕ
  Η αναβίωση και έξαρση του αντικομμουνισμού παραπέμπει στις δεκαετίες του 1930 και του 1950Από χθες Τρίτη 8 του Ιούνη η πολωνική κυβέρνηση θέτει σε ισχύ τον αντικομμουνιστικό νόμο που προβλέπει την απαγόρευση των κομμουνιστικών συμβόλων.Ο νόμος κινείται στην κατεύθυνση αμαύρωσης της Ιστορίας της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, της διαστρέβλωσης της Ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με την απαράδεκτη ταύτιση κομμουνισμού – φασισμού, ενώ βάζει και νέα εμπόδια στη δράση του ΚΚ Πολωνίας. Καθόλου τυχαία, ο σχεδιασμός αυτός πραγματοποιείται σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, δείχνοντας τα όρια του συστήματος και την αναγκαιότητα της ανατροπής του.Σήμερα στην πολωνική πρωτεύουσα, στις 4 το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθεί διαδήλωση του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας, ξεκινώντας από την πλατεία De Gaulle της Βαρσοβίας, ενάντια στα νέα αντικομμουνιστικά μέτρα.Στη διαδήλωση οι κομμουνιστές της Πολωνίας, μαζί με τις ξένες αντιπροσωπείες, που θα βρεθούν στο πλευρό τους, ανάμεσά τους και η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, θα πορευτούν με τα λάβαρα και τα κομμουνιστικά σύμβολά τους, εκφράζοντας έμπρακτα την απειθαρχία τους στις διώξεις και στις απαγορεύσεις.Σήμερα επίσης, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση αλληλεγγύης και συνέντευξη Τύπου του ΚΚ Πολωνίας, στην οποία θα συμμετέχουν εκλεγμένοι εκπρόσωποι από ΚΚ της Ευρώπης.Ο συγκεκριμένος νόμος στην Πολωνία, χώρα – μέλος της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, ήρθε με μια τροποποίηση στον ποινικό κώδικα της χώρας, στα τέλη Νοέμβρη του 2009, με την υπογραφή του τότε προέδρου Λεχ Καζίνσκι. Στο άρθρο 256 του ποινικού δικαίου ορίζεται το εξής:«Παράγραφος 1. Κάθε πρόσωπο που δημοσίως προπαγανδίζει το φασισμό ή οποιοδήποτε άλλο ολοκληρωτικό καθεστώς ή καλλιεργεί τα μίση στη βάση εθνικών, εθνοτικών, ρατσιστικών, θρησκευτικών διαφορών ή στη βάση διαφορών που έχουν να κάνουν με την έλλειψη των θρησκευτικών πεποιθήσεων, θα τιμωρείται με την ποινή της επιβολής προστίμου, τον περιορισμό της ελευθερίας ή τη στέρηση της ελευθερίας για μια περίοδο πάνω από 2 χρόνια.Παράγραφος 2. Η ίδια ποινή επιβάλλεται σε οποιονδήποτε, ο οποίος για προπαγανδιστικούς σκοπούς παράγει, ηχογραφεί, εισάγει, αγοράζει, αποθηκεύει, παρουσιάζει, μεταφέρει ή στέλνει κάθε υλικό που περιέχει το θέμα που περιγράφεται στην παράγραφο 1 ή είναι φορέας κομμουνιστικών συμβόλων».Να σημειωθεί ότι στην Πολωνία λειτουργεί το λεγόμενοΙνστιτούτο Εθνικής Μνήμης, που επιχειρεί ακριβώς το ξαναγράψιμο της Ιστορίας με βασικό άξονα την εξίσωση του φασισμού – ναζισμού και του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.Το ΚΚΕ έμπρακτα και από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε τις αντικομμουνιστικές μεθοδεύσεις στην Πολωνία, που έχουν τη σφραγίδα της ΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε Ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Μπάμπη Αγγουράκη (19/5) για το θέμα, δείχνοντας για άλλη μια φορά τον βαθιά αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της ΕΕ και των οργάνων της, που στηρίζουν ενεργά όλα τα αντικομμουνιστικά μέτρα των αστικών κυβερνήσεων των κρατών – μελών της.
  http://erodotos.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 08.06.2010
• 19:01

  ΝΙΚΟΣ ΦΛΩΡΟΣ : ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΛΑΜΟΓΙΟ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Βουλευτής δωροδοκήθηκε με 7 εκατ. ευρώ και απηλλάγη από το Ελεγκτικό ΣυνέδριοΠηγή: Zougla.gr
  
  Σε μία αποκάλυψη βόμβα προέβη, κατά τη διάρκεια της εκπομπής Κίτρινος Τύπος του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου της Δευτέρας 7 Ιουνίου, ανώτατος κρατικός λειτουργός.
  
  
  Σε τραπεζικό λογαριασμό βουλευτή βρέθηκαν περί τα 2,5 δις δραχμές, δηλαδή 7 εκατ. ευρώ, που δόθηκαν από επιχειρηματία (σύμφωνα με τις πληροφορίες που συνέλεξε το zougla.gr πρόκειται για τον Ευάγγελο Μυτιληναίο) κατά την περίοδο 1998 – 1999. Τα χρήματα, δηλαδή, συγκεντρώθηκαν κατά το μεγάλο «πάρτι» του Χρηματιστηρίου. Οι κρατικές Αρχές προχώρησαν, ως όφειλαν, στις σχετικές ενέργειες και το αρμόδιο τμήμα τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε επίσης στους απαραίτητους όσο και τυπικούς ελέγχους. Τελικά, τρεις δικαστές του ανώτερου αυτού διοικητικού οργάνου αθώωσαν τον βουλευτή και το πόρισμα τους έγινε γνωστό πριν από μία εβδομάδα, οπότε και έφθασε στα χέρια του γενικού επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κ. Γιώργου Σχοινιωτάκη. Το πόρισμα θεωρείται απαράδεκτο και θα
  [] υπάρξει αίτηση αναίρεσης, οπότε και θα δημοσιοποιηθούν όλα τα στοιχεία.
  
  Η «zougla.gr» αποκαλύπτει πως ο εν λόγω βουλευτής είναι ο Νίκος Φλώρος, γιος του επίσης βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Φλώρου και ιστορικού στελέχους του κόμματος. Ήδη από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο της εποχής προέκυψε πως ο Νίκος Φλώρος είχε σοβαρό πρόβλημα με τις δηλώσεις του για το «πόθεν έσχες» καθώς και με τις αγορές πακέτων μετοχών στο Χρηματιστήριο. Αντιγράφουμε από δημοσιεύματα της εποχής:
  
  
  «Ως προς τον πρώην βουλευτή Λάρισας του ΠΑΣΟΚ Ν. Φλώρο, έπειτα από έλεγχο των χρηματιστηριακών του συναλλαγών, η επιτροπή διαπίστωσε ότι στις 20/7/1999 αγόρασε μετοχές αξίας 2,5 δισ. δραχμών, ύψους δηλαδή που «δε δικαιολογούν οι δηλωθείσες την 30/4/1999 καταθέσεις του». Στο δε διάστημα από 22/7/1999 έως 9/8/1999 πούλησε μετοχές αξίας 3,6 δισ. δρχ., ποσό το οποίο «δεν περιλαμβάνεται στις δηλωθείσες στις 9/6/2000 καταθέσεις του».
  
  Παρά τα στοιχεία και τις αποδείξεις, οι τρεις δικαστές του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το ίδιο το Κοινοβούλιο και το ίδιο το κόμμα δεν είχαν προβεί στις απαραίτητες, επιβεβλημένες και πολιτικά ορθές (για το ίδιο το πολιτικό σύστημα) ενέργειες. Ο Νίκος Φλώρος θεωρήθηκε τελικά αθώος και, προφανώς, με την αθώωσή του το πολιτικό σύστημα και πάλι εκτίθεται ανεπανόρθωτα, αλλά ήδη είναι αργά γι' αυτό. Το ζήτημα επικεντρώνεται στους ίδιους τους δικαστές και αυτό καθ’ εαυτό το Ελεγκτικό Συνέδριο, τον τρόπο λειτουργίας τους και κυρίως τον βαθμό εξάρτησής τους από το πολιτικό σύστημα. Πρόκειται για καραμπινάτη υπόθεση διαφθοράς, με χρηματισμό βουλευτή από ιδιώτη, διακίνηση «μαύρου» χρήματος και πλουτισμό μέσω αυτού με παράνομα μέσα, αλλά και διαφυγόντα κέρδη για την Εφορία. Τι παραπάνω απαιτούσαν οι δικαστές, για να τον καταδικάσουν;
  
  Η διαγραφή των «εννέα»
  Ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε διαγράψει τον Νίκο Φλώρο πριν από τις εκλογές του 2004 . Η διαγραφή του είχε σχέση με την αποκαλούμενη «ομάδα των εννέα», οι οποίοι είχαν συνυπογράψει την περίφημη Τροπολογία Πάχτα. Αυτή η τροπολογία αφορούσε στην υπόθεση του real estate Χαλκιδικής με επίκεντρο το «Πόρτο Καρράς».
  
  Η διαγραφή του Νίκου Φλώρου κατεγράφη τον Ιανουάριο του 2004 και ήταν η πρώτη σημαντική πολιτική κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου μετά την ανάδειξή του σε αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Φλώρος τότε είχε δηλώσει: «Κατηγορήθηκα, επειδή εμπιστεύτηκα τον υπουργό (Χρήστο Πάχτα), τον οποίο τιμά με την εμπιστοσύνη του ο πρωθυπουργός (Κώστας Σημίτης) τα τελευταία οκτώ χρόνια». Τελικά, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, η αποπομπή του Νίκου Φλώρου από το πολιτικό σκηνικό δεν ήταν υπόθεση μόνο μιας αθώας υπογραφής σε μία τροπολογία. Προφανώς, δεν είχε καμία ανάγκη να πολιτευθεί πλέον μετά τα 7 εκατομμύρια που εισέπραξε εν μία νυκτί και το «πάρτι» του Χρηματιστηρίου.
  http://meapopsi.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:57

  Μόνο μπροστά!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Μόνο μπροστά!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:51

  Μια αληθινή καθημερινή ιστορία

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Αλλη μια συνηθισμένη μέρα στο εργοστάσιο γνωστής μεγάλης εταιρείας πληροφορικής.
  Εδω και μήνες από την αρχή της χρονιάς υπάρχει κάθε μέρα μια αγωνία , μια βουβαμαρα.Κάθε 2-3 μέρες φεύγει κι ένας εργαζόμενος.Δεν έχει ιδέα πριν πάει για δουλειά.Απλά κάποια στιγμή τον φωνάζουν και του λένε τα νέα."Λυπάμαι, είσαι στο σχέδιο περικοπών προσωπικού..."
  Αυτά τώρα με το 2% στο όριο των απολύσεων.Και βέβαια η εταιρεία περιμένει την ψήφιση του 4% που μέ δεδομένο το ότι μιλάμε για πάνω από 250 εργαζόμενους, υπολόγισε πόσοι θα φεύγουν κάθε μήνα.Σε λίγους μήνες θα έχουν μείνει οι μισοί.
  Ο διευθυντής προσωπικού με τους "συνοδούς" του βέβαια είναι στο πλάι των εργαζόμενων σε κάθε απεργία.Ακριβώς στο πλάι όμως.Ανάμεσα σ΄αυτους και στους συνδικαλιστές που έρχονται στην πόρτα για ενημέρωση.Σε κάθε βάρδια.Κι όταν κάτι ξεφύγει,μια λέξη ακόμα κι ένα "γειά σου συνάδελφε" πάει κοντά και ρωτάει επιθετικά!"Τι σου είπε;"για λέγε τι σου είπε";
  Κανονικό κλίμα κόλασης και τρομοκρατίας, κι αν έχει κανείς παιδιά και το σωματείο δεν τα καταφέρνει να στηρίξει, το βουλώνει και το τρώει.Κανονικά.
  Πριν από λίγες μέρες όμως το αίσχος ξεπέρασε τα όρια!Ειχε μπeί ο μήνας και κανένας δεν έφυγε τις πρώτες μέρες.Αγωνία, αναμονή, ποιός να έχει σειρά...
  Κάλεσαν κάποιον στη μέση της δουλειάς και του ανακοίνωσαν πως φεύγει.Δάγκωσε τα χείλια, σκέφτηκε το σπίτι, τι θα πει μόλις γυρίσει, ένας κόμπος στο λαιμό, γύρισε την πλάτη και πήγε να μαζέψει πράγματα.Σε λίγο σχόλαγε κι η βάρδια...
  Πήγε να πάρει το λεωφορείο της εταιρείας να γυρίσει σπίτι από Μεσόγεια -Αθήνα για τελευταία φορά.Κι εκεί του είπαν πως δεν μπορεί να πάει με το λεωφορείο,αφού δεν ανήκει πια στην εταιρεία!!Παρακάλεσε, φώναξε, διαμαρτυρήθηκε, "ρε παιδιά που ζούμε, είναι δυνατόν;""Πως θα γυρίσω σπίτι;"
  "Βρες τρόπο μόνος σου" του είπαν.
  Ο οδηγός του έλεγε πως λυπάται, πως καταλαβαίνει,αλλά δεν μπορεί να τον πάρει γιατί κινδυνεύει κι η δική του δουλειά.Σίγουρα τον είχαν απειλήσει πριν.
  Οι υπόλοιποι μες το λεωφορείο παρακολουθούσαν τη σκηνή ντροπιασμένοι, μουρμουρίζοντας κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο χωρίς κανένας να τολμάει να κάνει κάτι.
  Το λεωφορείο ξεκίνησε.Έκλεισε την πόρτα κι έφυγε.Κι αυτός μόνος, αηδιασμένος, ταπεινωμένος,απολυμένος,άναυδος... πήρε τρέμοντας τη γυναίκα του και της ζήτησε ποιός ξέρει πως να έρθει να τον πάρει....
  Ετσι σπάει ο τσαμπουκάς...
  Ετος 2010.Ελληνική Δημοκρατία,ιδιωτικός τομέας.Μια χώρα που ανήκει πια αλλού.Σε χέρια ξένα.Σε μακρινούς μετόχους με άγνωστα στοιχεία και ονόματα.Στις αγορές και την κόλαση των στατιστικών στοιχείων.
  Η εταιρεία είναι εισηγμένη στο Ελλ.Χρηματιστήριο και θα δηλώσει κέρδη στον ισολογισμό της.
  Κυριοι μικροί και μεγάλοι μέτοχοι μπορείτε να είστε ήσυχοι.Έχουν λάβει τα μέτρα τους.Και τα μέτρα κάποιων άλλων επίσης.
  (Δεν υπάρχει στα παραπάνω η παραμικρή υπερβολή.Το έμαθα εντελώς τυχαία από πρώτο χέρι.Εγινε ακριβώς έτσι...Δε λέω πιο συγκεκριμένα τίποτα για να μην πάρω κανένα στο λαιμό μου)
  
  http://giorgossarris.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:40

  ΕΛΛΑΔΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2010 - ΤΟ ΠΕΙΡΑΜA

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  
  Στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο παρατηρούμε πως σε κάθε έργο που ασχολείται με τα μετα-αποκαλυπτικά σενάρια, υπάρχει μια συγκεκριμένη βάση, πάνω στην οποία πατάνε όλα.
  Η ανθρωπότητα εμφανίζεται να έχει περάσει ένα στάδιο όπου κάτι «ξέσπασε» και την αφάνισε στο μεγαλύτερό της μέρος ή την μετάλλαξε.Ένας ιός κατασκευασμένος που αφανίζει εκατομμύριαΜια παγκόσμια κυβέρνηση που έχει την κυριαρχία πάνω στο πλανήτη κι έχει μετατρέψει τους ανθρώπους σε άβουλους υπηκόους που ζουν σε άθλιες συνθήκες, σιωπηλοί, φοβισμένοιΜια φυσική καταστροφή τεράστια όπου πάλι κάποιος εκτός πλήθους σπέρνει τον αφανισμόΣτα δε έργα θρησκευτικού χαρακτήρα, αφού η ανθρωπότητα έχει γίνει μια νέα Βαβέλ ένας θεός απλώνει το στυγερό του χέρι χωρίς έλεος και ρίχνει στρατιές αγγέλων που τα κάνουν όλα λίμπα.
  Παρατηρούμε λοιπόν σε όλα αυτά τα έργα που οι άνθρωποι γουστάρουν και γίνονται μπεστ σέλερ με το που θα σκάσουν μύτη,Υπάρχει ένα σημείο πολύ σταθερό.Οι κοινωνίες πριν να γίνουν όλα αυτά ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΝ.
  Αυτές οι κοινωνίες είχαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Σαπίλα, εγκληματικότητα, πουλημένες κυβερνήσεις, έλεγχο του εγκεφάλου, τρελούς επιστήμονες που πειραματιζόντουσαν ανεξέλεγκτα, αιματορουφήχτες εξουσίες που πατάγανε στο σβέρκο το κοσμάκη, εγκληματικότητα που έφτανε στο σημείο να φτιάχνει ολόκληρες πόλεις όπου μόνο αν ήσουν από κατά συρροή δολοφόνος και πάνω μπορούσες να περάσεις. Κοινωνίες που είχαν πέσει σε μέθη χρήματος, εξουσίας, σεξ, ναρκωτικά, διαστροφές και εκατομμύρια δυστυχισμένους οι οποίοι όμως ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ.
  Όλα αλλάζουν μορφή όχι από μια κοινωνική επανάσταση, ένα γενικό ξεσηκωμό υγιών ανθρώπων που θυσιάζουν τη ζωή τους για να πουν ΟΧΙ σε όλο το ανοσιούργημα που βλέπουν γύρω τους, αλλά από κάτι που ξέφυγε από τη παγκόσμια προβλεψιμότητα.
  Μπορεί να είναι ο οργουελικός ήρωας που αρχίζει  και τον στενεύει το σακάκι του, αλλά το έργο τονίζει σαφέστατα ότι όλοι οι υπόλοιποι δεν ενοχλούνται από αυτό το σακάκι...Μπορεί να είναι ο επιζήσας μέσα σε εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν γίνει ζόμπι, αλλά έχουν γίνει κι εκείνος είναι ένας άντε και κανά δυο φίλοι ακόμαΜπορεί να είναι ο τάδε Νώε με τα ζωάκια του και την οικογένειά του, αλλά είναι μια οικογένεια εκλεκτή επίσης που προειδοποιήθηκε οι άλλοι... πάπαλα...
  Σε κανένα έργο από όλα αυτά τα αγαπημένα δεν προωθείται η ιδέα της ΣΘΕΝΑΡΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ μέχρι αυτό να τα μαζέψει και να φύγει. Δεν υπάρχει η ιδέα της  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΡΙΝ. Η ιδέα των ΞΕΣΗΚΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΠΡΙΝ.Αντίθετα σε όλες τις περιπτώσεις οι πολίτες, ακόμα κι όταν η αθλιότητα έχει φτάσει σε αξεπέραστο σημείο πλέον, είναι είτε διεφθαρμένοι, είτε κοιμισμένα πρόβατα, εκτός από μεμονωμένες ομάδες αναρχικών στοιχείων, που έχουν και μυστηριακά ονόματα, και ζουν στους υπονόμους φορώντας ντυσίματα στυλ Σίντυ Λόπερ (που τη θυμήθηκα...) και είναι όλοι εκπαιδευμένοι στο καράτε και τη σκοποβολή με μυδραλιοβόλο....
  Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά τα έργα μοιάζουν επιστημονικής φαντασίας ως προς το δεύτερο μέρος (εκείνο μετά το διάλειμμα).Στο πρώτο μέρος όμως είναι πέρα για πέρα αληθινά.
  Εκτός κι αν εγώ έχω πετύχει το πλέον ακατάλληλο περιβάλλον (εργασιακό, οικογενειακό, γειτονιάς, φίλων , συγγενών) όπου είναι όντως όλοι ζωντόβολα και κοιμισμένα πρόβατα, ή βολεψάκηδες ή διεφθαρμένοι  κι εσείς βιώνετε κάτι άλλο, που περιέχει επανάσταση, αντίσταση, συνειδητοποιημένους πολίτες, αγριεμένα πλήθη που είναι έτοιμα να ανατρέψουν τα πάντα, ανθρώπους με νέα συνείδηση που προτείνουν τα στήθη για δικαιοσύνη, νέους ανθρώπους που σκέφτονται κάτι περισσότερο από το φαί, το πήδημα, το χέσιμο, το χρήμα, το αυτοκίνητο, και το προσεχές ματς (και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά...)
  Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο πείτε μου για να αλλάξω περιβάλλον μήπως κι έχω εγκλωβιστεί ανάμεσα στους απόλυτα ακατοίκητους εγκεφάλους και την έχω πατήσει...
  Πριν από το Μάιο αν με ρώταγες αν θεωρώ το σενάριο του «1984» σαν κάτι που θα γίνει όντως, θα κράταγα και μια πισινή, λέγοντας υπάρχει αυτή η προοπτική αλλά δεν νομίζω στην Ελλάδα, είμαστε λιγάκι πιο άγριοι.Μετά το Μάιο όμως με έκπληξη παρατηρώ πως όχι απλά δεν ήταν σενάριο αλλά ο Όργουελ είχε παραλείψει (ίσως δεν το θεώρησε απαραίτητο) πως το πιλοτικό πρόγραμμα της νέας τάξης θα ξεκίναγε από την Ελλάδα, γιατί οι καρχαρίες είχαν απόλυτη επίγνωση πως εδώ κάτω βόσκουν ΧΑΝΟΙ με πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
  Οπότε τώρα δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να επαληθευτεί το δεύτερο μέρος του έργου.Αγαπητοί μου συμπατριώτες ξέρετε εσείς. Κεριά, λιβάνια, μετάνοιες, τάματα, δεήσεις κι ίσως με όλα αυτά δακρύσει καμιά εικόνα και αναθαρρήσουμε πως ίσως κάτι μυστικό υπάρχει στο σύμπαν εκτός από την ανοησία μας και την απροθυμία μας να φυλάξουμε μια ελάχιστη αξιοπρέπεια πριν το τελικό ξεφτίλισμα.Στο ενδιάμεσο καφενειακές απειλές «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε» ή τηλεοπτικές επαναστάσεις αλ τσαντίρ, η στη καλύτερη των περιπτώσεων μια αναμονή μήπως οι άλλοι κάνουν κάτι..Θα μου πείτε βλέπεις εσύ κάποια λύση άμεση? Κάτι που θα ξεσηκώσει το κόσμος και θα τον κάνει να απαιτήσει όσα χάνει και όσα θα χάσει στο μέλλον?Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπω.Ίσως τελικά όντως ο κόσμος να ανήκει στον ένα και μοναδικό επιζήσαντα του μέλλοντος. Άσχετα βέβαια αν μέσα στη γενική παράνοια που επικρατεί πλέον πάρα πολύ δυστυχισμένοι αντί να απαιτήσουν δουλειά, δικαιοσύνη, τιμωρία των ενόχων, αρκούνται στο να ονειρεύονται πως ίσως είναι ο Νώε...
  Συγχωρείστε με για το απαισιόδοξο και απαξιωτικό κείμενο, αλλά, ίσως να φταίει το γεγονός ότι ενώ είμαι στη πρίζα γιατί υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως μπορεί να κλείσει η δουλειά μας και να μπούμε στη στρατιά των ανέργων κι εμείς, χθες όλοι στο γραφείο με ενημέρωσαν ότι είναι το τελευταίο επεισόδιο στο σήριαλ με το Παπακαλιάτη και σήμερα με ρώτησαν αν είδα τελικά το τελευταίο επεισόδιο με το Παπακαλιάτη.
  Δεν ξέρω τι πραγματευόταν το εν λόγω σήριαλ, ίσως είναι αυτή η μανία μου που δεν βλέπω τηλεόραση και με κρατάει έξω από τα πραγματικά αξιόλογα γεγονότα. Ίσως να φταίει αυτό τελικά.
  http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 07.06.2010
• 13:43

  ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΝΟΙΞΑΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ - ΟΙ ΦΟΡΤΗΓΑΤΖΗΔΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ -ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ....ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 05.06.2010
• 20:49

  Πληθαίνουν συνεχώς τα «μεμονωμένα περιστατικά» αστυνομικής βίας

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Πληθαίνουν συνεχώς τα «μεμονωμένα περιστατικά» αστυνομικής βίας που σημειώνονται στις διαδηλώσεις. Μετά τις καταγγελίες της Μαρίας Κασόλα και του Παναγιώτη Σάμιου για τον τραυματισμό τους από τις αστυνομικές δυνάμεις κατά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα νέα μέτρα έξω από τη Βουλή στις 6 Μαϊου, άλλες δύο καταγγελίες έρχονται να προστεθούν στη «λίστα». 
  Κώστας Γεωργόπουλος: δύο κατάγματα στο ζυγωματικό, παραλυσία νεύρου και αιμάτωμα στο μάτι.
  
  Ο Κώστας Γεωργόπουλος είναι 42 χρονών και οικοδόμος στο επάγγελμα. Εργαζόμενος σκληρά για χρόνια με 7.500 οικοδομικά και 1000 μη οικοδομικά ένσημα. «Δεν ανήκω σε κάποιο κόμμα και έχω χρόνια να διαδηλώσω. Είδα όμως τα μέτρα στην τηλεόραση και είπα ότι θα κινητοποιηθώ. Θα κατέβω στο δρόμο, δεν θα κάνω .... μία ζωή από την πολυθρόνα».
  
  Σύμφωνα με τον κ. Γεωργόπουλο δεν υπήρξε καμία αφορμή που να δικαιολογεί την επέμβαση των ανδρών της αστυνομίας. «Δεν έγινε τίποτα. Κάποιοι πιτσιρικάδες πέταγαν αραιά και που μπουκάλια με νερό. Ούτε μολότοφ, ούτε τίποτα».
  
  «Χωρίς λόγο γύρω στις 21:00 οι άνδρες της αστυνομίας προχώρησαν σε κυκλωτική κίνηση και άρχισαν τη ρίψη χειροβομβίδων κρότου λάμψης και δακρυγόνων. Όσοι ήμασταν στην πλατεία Συντάγματος δεν μπορούσαμε να φύγουμε παρά μόνο προς τα σκαλοπάτια» τονίζει ο κ. Γεωργόπουλος. Σύμφωνα με την περιγραφή του, ο ίδιος βρισκόταν στην μέση της πλατείας Συντάγματος.
  
  «Αρχικά σάστισα. Όταν πήγα να απομακρυνθώ πίσω μου ερχόταν μία διμοιρία. Ένα μέλος της ήρθε κατευθείαν πάνω μου. Σηκώθηκε στον αέρα και με χτύπησε με όλη του τη δύναμη με το γκλοπ στο κεφάλι. Αν δεν γύρναγα λίγο θα με είχε αφήσει στον τόπο. Με χτύπησε στη δεξιά πλευρά. Δύο κατάγματα στο ζυγωματικό και αιμάτωμα στο μάτι».
  
  Ο κ. Γεωργόπουλος εισήχθη στον Ευαγγελισμό. Νοσηλεύτηκε πέντε ημέρες καθώς υπεβλήθη σε χειρουργείο. Λάμες και βίδες τοποθετήθηκαν στο ζυγωματικό του ενώ φέρει 25 ράμματα. «Η πλευρά μου αυτή είναι τελείως νεκρή. Δεν νιώθω την αφή μου. Οι γιατροί είπαν πως είναι δύσκολο να επανέλθει γιατί έχει πάθει ζημιά το νεύρο. Ευτυχώς γλιτώσανε το μάτι».
  
  Στον Ευαγγελισμό δεν ήταν μόνος. «Εκείνη την ημέρα είχαν έρθει τουλάχιστον 15 άτομα χτυπημένα. Μπορεί και παραπάνω. Τουλάχιστον 15 είδα εγώ προσωπικά». Οι τραυματισμένοι δεν ήταν οι μόνοι που βρέθηκαν στο νοσοκομείο εκείνο το βράδυ καθώς δυνάμεις της αστυνομίας αποφάσισαν να κάνουν περιπολία εντός... του νοσοκομείου. «Ήρθαν και στον Ευαγγελισμό. Δεκαπέντε μηχανές ήρθαν έξω από το νοσοκομείο. Τρεις, τέσσερις μπήκαν και μέσα και γυρνούσαν στο νοσοκομείο. Χωρίς λόγο. Δεν μας ρώτησαν και δεν μας είπαν τίποτα. Μπήκαν μέσα για τρομοκρατία» επισημαίνει ο κ. Γεωργόπουλος τονίζοντας ότι οι αστυνομικοί γνώριζαν ότι υπάρχουν τραυματισμένοι στον Ευαγγελισμό. «Ήρθαν γύρω στις 22:30 με 23:00 και έμειναν περίπου μία ώρα».
  «Να κάνω καταγγελία; Αλλά που θα βρω άκρη; Εδώ ολόκληρη υπόθεση ζαρντινιέρα και δεν βγήκε άκρη. Εξάλλου δεν ξέρω ποιος με χτύπησε. Δεν το είδα. Φορούν μάσκες και δεν έχουν διακριτικά» επισημαίνει ο κ. Γεωργόπουλος. «Πάντως ο άνθρωπος αυτός ήθελε να με σκοτώσει. Με σακάτεψε. Έχω λάμες τώρα. Είναι κάτι που θα το κουβαλάω μία ζωή» καταλήγει.
  
  Στέλιος Μακρής: ρήξη τυμπάνου και μόνιμη βλάβη βαρηκοΐας
  Ένα έγκαυμα λίγα εκατοστά από το αριστερό μάτι, μία πληγή στην κορυφή του κεφαλιού και μία σοβαρή ρήξη τυμπάνου ήταν τα «ενθύμια» που αποκόμησε από την συγκέντρωση της 6ης Μαϊου, στην οποία βρέθηκε προκειμένου να ασκήσει το νόμιμο συνταγματικό του δικαίωμα της διαδήλωσης και διαμαρτυρίας, ο ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής, Στέλιος Μακρής , ο οποίος εργαζεται στο 18 Άνω.
  Σύμφωνα με τον κ. Μακρή το περιστατικό σημειώθηκε γύρω στις 21:30 το βράδυ. Όπως εξηγεί έως τις 21:00 η ατμόσφαιρα ήταν ειρηνική. «Λίγο μετά τις 21:00 η Λεωφόρος Αμαλίας και η πλατεία Συντάγματος ήταν γεμάτες με διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους ήταν καθιστοί στο οδόστρωμα, στα πεζούλια και στα πεζοδρόμια. Η πλειοψηφία του κόσμου ήταν εργαζόμενοι και εργαζόμενες κάθε ηλικίας καθώς και συνταξιούχοι».
  
  Στις 21:15 διμοιρία αστυνομικών που ήταν παραταγμένη στο πλάτωμα πάνω από τον άγνωστο στρατιώτη κατεβαίνοντας από την ράμπα στην δεξιά πλευρά του κοινοβουλίου, πλησίασε τους διαδηλωτές και παρατάχτηκε σε απόσταση 10 μέτρων απ το πλήθος. Την ίδια ώρα κινήθηκαν και οι δυνάμεις που ήταν παραταγμένες σε όλο το μήκος του Άγνωστου Στρατιώτη. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε ένας κλοιός γύρω από τους διαδηλωτές.
  
  Λόγο του γεγονότος ότι τα μέλη της διμοιρίας φορούσαν αντιασφυξιογόνες μάσκες αλλά και λόγο ήπιου φραστικού επεισοδίου που σημειώθηκε μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών, ο κ. Μακρής με την παρέα του αποφάσισαν να αποχωρήσουν και κινήθηκαν προς το μετρό. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τίποτα δεν είχε προϊδεάσει τους διαδηλωτές για ότι επρόκειτο να συμβεί.
  «Χωρίς καμία απολύτως αφορμή και κυρίως χωρίς καμία προειδοποίηση, δεχτήκαμε μια βάναυση επίθεση από τις διμοιρίες των ΜΑΤ. Δημιουργήθηκε πανικός αφού υπήρχε ρίψη άφθονων δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης καθώς και αδικαιολόγητα χτυπήματα του κόσμου από τα γκλομπ των αστυνομικών».
  
  Σύμφωνα με την περιγραφή του, ο κ. Μακρής και οι φίλοι του προκειμένου να μην ποδοπατηθούν προσπάθησαν να απομακρυνθούν προς άλλη κατεύθυνση. Τότε δέχθηκε την χειροβομβίδα κρότου λάμψης στην αριστερή πλευρά του προσώπου του.
  
  «Το σοκ ήταν άμεσο. Δεν κατάλαβα τι με είχε χτυπήσει και για πολλά δευτερόλεπτα βρισκόμουν σε κατάσταση πλήρους ασυνειδησίας, μη ξέροντας αν έχω τυφλωθεί ή όχι, αφού δεν έβλεπα, δεν άκουγα και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Βρέθηκα στο οδόστρωμα και ποδοπατήθηκα από άλλους διαδηλωτές. Φίλος μου με βοήθησε να σηκωθώ και να απομακρυνθώ» περιγράφει ο κ. Μακρής τονίζοντας πως την ίδια ώρα η αστυνομία συνέχισε την αδικαιολόγητη ρίψη χημικών και χειροβομβίδων.
  «Μόνος εμφανής στόχος ήταν η βίαιη διάλυση της συγκέντρωσης» υπογραμμίζει ο κ. Μακρής.
  
  Αργότερα στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» ο Στέλιος Μακρής υπεβλήθη σε εξετάσεις. Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει στο νοσοκομείο υπήρχαν και άλλοι τραυματίες από την συγκέντρωση με παρόμοιους τραυματισμούς. Την επόμενη μέρα μετέβη στο νοσοκομείο «Ελπίς» όπου έλαβε και την τελική διάγνωση. Σοβαρή ρήξη τυμπάνου με συνέπεια την μερική απώλεια της ακοής του και την αναγκαιότητα χειρουργικής επέμβασης. Σύμφωνα με τους γιατρούς πάντως το πρόβλημα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί και οι πιθανότητες δείχνουν πως η βλάβη θα είναι μόνιμη. Ο κ. Μακρής έχει αναθέσει την υπόθεση σε δικηγόρο που ερευνά το θέμα.Από TVXS
  http://activistis.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:40

  Ο κύβος ερρίφθη: Διπλό νομισματικό σύστημα για την Ελλάδα

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Του ' ); document.write( addy_text24177 ); document.write( '' ); //--> Δημήτρη Γιαννακόπουλου ' ); //--> Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ' ); //-->
  
  Με κάποια έκπληξη, ομολογουμένως, ενημερώθηκα πριν από λίγο επιστρέφοντας από το Πεκίνο στο Βερολίνο, ότι στα χέρια στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκεται σχέδιο για την εφαρμογή διπλού νομισματικού συστήματος στη χώρα μας το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό προϋποθέτει ότι μέχρι το φθινόπωρο η ελληνική κυβέρνηση θα έχει προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους της χώρας.
  
  Το σχέδιο περιλαμβάνει την έκδοση ενός νέου εθνικού νομίσματος, το οποίο εμφανίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ως «ευρω-δραχμή», η οποία θα αποτελεί ουσιαστικά ένα πληθωριστικό νόμισμα που θα «εκδίδεται» στην Ελλάδα υπό τον αυστηρό, όμως, έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παράλληλα θα συνεχίσει να κυκλοφορεί το ευρώ ως επίσημο επίσης νόμισμα της χώρας. Οι πληροφορίες που διαθέτω δεν μου επιτρέπουν να αναφερθώ με ακρίβεια στη σχέση ....
  «ευρω-δραχμής» – ευρώ, καθώς άλλοι μιλούν για πληθωριστικό νόμισμα της τάξεως του 30%, ενώ κάποιοι άλλοι για 37%. Άρα δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά.
  
  Προφανώς όλα τούτα είναι σε γνώση μέρους τουλάχιστον του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, το οποίο αντί να αναπτύξει πολιτικές για να μη συνεχιστεί η διαδικασία πτώχευσης της χώρας και εξευτελισμού των οικονομικών αξιών – καθώς οι άλλες έχουν προ πολλού εξευτελιστεί – συνεχίζει την σπέκουλα με την σκανδαλολογία, δίχως προφανώς να ακουμπάει τον πυρήνα των σκανδάλων και τα πρόσωπα που βρίσκονται εντός αυτού.
  
  Τι συνέπειες θα έχει αυτή η εξελισσόμενη μορφή της χρεοκοπίας της χώρας, με την επιβολή μάλιστα διπλού νομίσματος συναλλαγών, μπορείτε ίσως να φανταστείτε οι περισσότεροι και σίγουρα να αναλύσουν οι οικονομολόγοι. Εγώ από την πλευρά της πολιτικής κοινωνιολογίας, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι αυτό θα επιφέρει, όχι απλώς την βίαιη (εκ νέου) αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ελαχίστων που διαθέτουν ογκώδεις λογαριασμούς σε ευρώ στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και οι οποίοι θα μπορούν να αγοράζουν 30% έως 40% φτηνότερα τις περιουσίες που θα ξεπουλούν οι δραχμοσυντήρητοι, αλλά για να μπορέσει να λειτουργήσει το σύστημα αυτό απαιτείται διαφορετικός μηχανισμός νομιμοποίησης. Αυτό μπορεί να σημαίνει κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» η οποία θα στηρίζεται από κόμματα του κοινοβουλίου ή από τμήματα κομμάτων του κοινοβουλίου. Κατά πάσα πιθανότητα τούτο θα είναι δύσκολο να συμβεί δίχως νέες εκλογές, οι οποίες λογικά τοποθετούνται από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου.
  
  Για όσους επιμένουν να αναρωτιούνται ποια λύση μπορεί να υπάρξει για να αποφευχθεί η πορεία που έχει προδιαγραφεί από την παγκόσμια οικονομική ελίτ, την «ελληνική ελίτ», τον κυβερνητικό κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου και πλέον από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, δυστυχώς δεν έχω απάντηση. Είχα απάντηση πριν από επτά χρόνια, είχα απάντηση πριν από τέσσερα χρόνια και διέθετα απάντηση πριν από οκτώ μήνες. Τώρα την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνον ο «τηλεπαθιασμένος» ελληνικός λαός.
  
  Μεταξύ μας, δεν περιμένω και πολλά πράγματα, καθώς το «πείραμα» στην Ελλάδα απέδειξε ότι ο καταναλωτισμός σε συνδυασμό με τον κρατισμό και την τηλεβόραση, παράγει ένα ιδιαίτερο είδος πολίτη, ικανού να υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα αυτού που κατασκευάζει την γλώσσα της σκέψης του.
  
  Η βλακεία, αγαπητοί φίλοι, είναι σ’ όλον τον κόσμο δικαίωμα, σε κάποιες χώρες σαν την Ελλάδα, έχει καταστεί πλέον υποχρέωση. Έτσι, αντί οι έλληνες να αντιδράσουν πλημμυρίζοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους δρόμους σε ένα διαρκές συλλαλητήριο που θα έκοβε τα πόδια σε όλους τους τυχοδιώκτες που επιβουλεύονται την τύχη τους, κάνουν βδομάδα παρά βδομάδα και καμιά 24ωρη απεργία για να νομιμοποιήσουν αποκλειστικά τις διαπλεκόμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
  
  Το διπλό νομισματικό σύστημα θα οδηγήσει μέσα σε μια τριετία στην δήμευση της χώρας. Το πώς θα γίνει αυτό, δίνω τον λόγο στους οικονομολόγους να σας το εξηγήσουν. Ίσως κάποιοι να θελήσουν να αποδείξουν ότι δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να κάνουν τους βλάκες … άλλο πια!
  
  Τώρα δεν μιλούμε πλέον απλώς για φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά για λεηλασία της χώρας από μία διεθνή οργάνωση κερδοσκόπων, η οποία βρίσκεται προφανώς σε συνεργασία με το σύστημα των ελλήνων νταβάδων και «τραπεζιτών», ενώ υποστηρίζεται σθεναρά από τον Γιώργο Παπανδρέου και όσους βουλευτές τον στηρίζουν, από ένα κομμάτι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς και ασφαλώς από την παρέα του Καρατζαφέρη. Τώρα πλέον το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς κάποιοι άνθρωποι μέσα σε λίγες μέρες θα διπλασιάσουν σχεδόν την περιουσία τους.
  
  Για την αριστερά και την αντίδρασή της, μη με ρωτάτε. Τα ξέρετε καλύτερα από μένα καθώς ζείτε στην χώρα. Την ώρα που ετοιμάζεται η μεγαλύτερη λεηλασία που έχει γίνει ποτέ στην χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συσκέπτεται» και το ΚΚΕ «κουρεύεται». Τελικά ο αγώνας τώρα δικαιώνεται … υπέρ του καθεστώτος, ασφαλώς. Λυπάμαι αφάνταστα!
  
  http://activistis.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 03.06.2010
• 23:51

  ΛΑΡΙΣΑ : Παρασκευή 4/6 στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής σχολής στις 8μμ για την έμπρακτη άρνηση πληρωμών στα διόδια.

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4.6.2010 ΣΤΙΣ 8μμ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ,
  ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
  
  Κάλεσμα σε ανοιχτή συζήτηση- συνέλευση την Παρασκευή 4/6 στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής σχολής στις 8μμ για την έμπρακτη άρνηση πληρωμών στα διόδια.
  
  Η πρωτοβουλία ενάντια στα μέτρα που δημιουργήθηκε στη πόλη, προέκυψε ως ανάγκη εργαζόμενων από διαφορετικούς χώρους δουλειάς, ανέργων, φοιτητών, να συναντηθούμε και να ξεπεράσουμε τους όποιους διαχωρισμούς μας, επιδιώκοντας την οργάνωση των αντιστάσεων μας, άμεσα και από τα κάτω , ενάντια στα μέτρα, την κυβερνητική πολιτική, την πολιτική της Ε.Ε που τα επιβάλλει.
  Ένα από τα μέτωπα το δράσεων μας είναι και η έμπρακτη άρνηση να πληρώνουμε στα διόδια, γιατί θεωρούμε ότι αποτελούν κραυγαλέα αισχροκέρδεια των κατασκευαστικών εταιρειών και των τραπεζών, που με τις ληστρικές συμβάσεις παραχώρησης από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκμεταλλεύονται δημόσιους δρόμους τους οποίους θέλουμε ελεύθερους και επιπλέον σαν φορολογούμενοι τους έχουμε πληρώσει πολλαπλά.
  
  Γι’ αυτό καλούμε όλους τους πολίτες, δημοτικές κινήσεις, φορείς και συλλογικότητες σε συνέλευση την Παρασκευή 4/6 στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής σχολής στις 8μμ για τον συντονισμό των ενεργειών μας για το άνοιγμα των διοδίων Μακρυχωρίου την Κυριακή 6/6 και κυρίως για την δημιουργία ενός μαζικού κινήματος άρνησης πληρωμών.
  
  Πρωτοβουλία ενάντια στα μέτρα
  Αναρτήθηκε από Επιτροπές Πολιτών και Εργαζομένων
  http://kinimataapotakato.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:35

  ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΟΣ ΠΛΕΟΝ..

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Σήμερα το πρωί έκανα ένα μεγάλο τσακωμό με τους γονείς μου. Η αιτία? Ψάχναμε να βρούμε τι έγινε ένα πενηντάρικο από χτες μέχρι σήμερα. Και ξέρετε όταν δυο άνθρωποι που είναι στα 80 κι ένας άλλος που φτάνει στα 50 και όλοι έχουν δουλέψει όλη τους τη ζωή σαν σκλάβοι και σήμερα πρέπει να ανακαλύψουν τι έγινε ένα πολύτιμο πενηντάρικο δεν είναι και ότι καλύτερο...
  
  Φυσικά το πενηντάρικο εξανεμίστηκε σε δυο βλακείες που κάποιος ένοχος ψώνισε στο σπίτι. Εξανεμίστηκε όπως ο ψωρομισθός μου που κρατάει με το ζόρι μέχρι το πρώτο δεκαήμερο, όπως οι συντάξεις που τσοντάρουν τα γερόντια για να μη πνιγούμε.
  
  Θα μισήσουμε ο ένας τον άλλον. Ερχονται μέρες που τα παιδιά θα μισούν τους γέρους τους γιατί ζουν ακόμα και έχουν έξοδα. Θα ρθουν χειρότερες μέρες που γονείς θα μισήσουν τα παιδιά τους γιατί δεν θα μπορούν να τα ζήσουν. Οι απελπισμένοι θα πλακώνονται στο ξύλο μεταξύ τους ή θα λούζονται με βενζίνη μπροστά στα μάτια των καλοβαλμένων που θα είναι γεμάτα σιχασιά για τα "ανθρωπάκια"...
  
  Θάρθουν μέρες που η κόρη θα κάνει βίζιτες γιατί ο μπαμπάς δεν θαχει χαρτζηλίκι κι οι δουλειές θα είναι κλειστές. Κι ο γιος θα ψαρεύει κανένα γεροντάκι για να εξασφαλίσει καινούργιο κινητό και βενζίνη για το αμάξι του. Θάρθουν μέρες (αυτές ήδη έχουν έρθει) που η οικογένεια θα είναι σιωπηλή, εχθρική, σκοτεινή. Που τα επίπεδα αδρεναλίνης θα είναι στο κόκκινο και θα ξεσπάς σ΄οτι έπρεπε να είναι αγαπημένο και θα σου μοιάζει βάρος. Θα ξεσπάς σε ότι θα περνάει δίπλα σου  γιατί το πραγματικό εχθρό δεν θα μπορείς να τον αγγίξεις.
  
  Εργαζόμενοι χρόνια ολόκληρα, με μόχθο, που έφυγε η ζωή χωρίς να το καταλάβουμε, με όση απομένει να βλέπεις να είναι κάθοδος. Συνεχόμενη. Χωρίς φως. Τρελλαίνεσαι. Τα χάνεις. Πηγα να πάρω ψωμί. Μια μαμά περπαταγε με το παιδί της (ένας έφηβος γύρω στα 14?) κάτι λέγανε . Ξαφνικά γύρισε και τον πλάκωσε στο ξύλο, φωνάζοντας μου φάγατε τη ζωή μου. Δεν αντέχω άλλο. Κούνησαν το κεφάλι με αηδία οι περαστικοί. Σκέφτηκα πως μπορεί απλά να μην εύρισκαν που πηγε το πενηντάρικο...
  
  Είναι άμεση ανάγκη να επιλέξουμε. Αν θα τους ρημάξουμε ή αν θα μας ρημάξουν. Είναι άμεση ανάγκη να αποφασίσουμε αν θα διεκδικήσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι ή σαν κανίβαλοι. Η διαχωριστική γραμμή αρχίζει και γίνετια επικίνδυνα λεπτή...Η ισορροπία έχει ήδη πάει περίπατο και οι ανισόρροποι πολίτες κυκλοφορούν ελεύθεροι. Στο έλεος του ευαυτού τους...
  
  Δεν μπορούμε να ξεφτυλιστούμε περισσότερο από έτσι. Δεν μπορούμε να δωρήσουμε τη ζωή μας έτσι απλά σε μια χούφτα κτήνη.  Δεν είναι υπερβολές όλα αυτά. Είναι τα πιο ανώδυνα αυτά που γράφω. Αν ήθελα να περιγράψω τη δυστυχία σε όλη της την έκταση θα έπρεπε να γράφω μέρες. Χωρίς τέλος.
  
  Θα έπρεπε να μιλήσω για τους ανθρώπους που δε κλείνουν μάτι πια πνιγμένοι από τα χρέη και ντροπιασμένοι από το κάθε μαλάκα που τους ξεφτυλίζει χωρίς τιμωρία. Θα έπρεπε να μιλήσω για τους άνεργους που γυρνάνε σαν τα σκυλιά στο σπίτι και είναι έτοιμοι να πουλήσουν στο διάβολο τη ψυχή τους για ένα πακέτο τσιγάρα. Θα έπρεπε να μιλήσω για τα χαμένα παιδιά της πρέζας, τα κορίτσια στα μπουρδέλα, τους άστεγους, τους άρρωστους που δεν έχουν ούτε τα φάρμακα να πάρουν, τις οικογένειες που έχουν αλλάξει μορφή και μοιάζουν με νεκροζώντανους, τους εργαζόμενους που δεν καταλαβαίνουν πια για πιο λόγο δουλεύουν, τους ανώμαλους, εκβιαστές, διεφθαρμένους που καιροφυλακτύν σε κάθε γωνίά για να να βγάλουν χρήμα από τον ανθρωπινο πόνο, το φόβο που είναι φωλιασμένος στις ψυχές σαν δεύτερο πουκάμισο ....
  
  Θα έπρεπε να μιλήσω για την τρέλλα που πλησιάζει σιγά σιγά καθώς βλέπεις εσύ να πεθαίνεις από τις στερήσεις κι ο άλλος να πεθαίνει από ανία γιατί τα έχει όλα. Θα έπρεπε να μιλήσω για τη πνευματική ερημιά των μοναχικών καταδικασμένων ανθρώπων. Ολων αυτών που δεν βρήκαν περιθώριο μια ώρα έστω να ανακαλύψουν πως κάτι άλλο περισσότερο υπάρχει πάνω σ΄αυτό το κόσμο, ομορφότερο εκτός από την ασχήμια του...
  
  Θα έπρεπε να μιλήσω για το ναυάγιο που ονομάζεται πολιτισμένος κόσμος...
  
  Αρκεί να στρέψουμε την οργή εκεί που πρέπει. Αρκεί να κάνουμε ότιδήποτε άλλο εκτός από το να χαριστούμε έτσι τσάμπα.
  
  Τσάμπα δεν μας δίνουν τίποτα. Πως μπορούμε εμείς λοιπόν να δώσουμε τσάμπα τη ζωή μας?http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 01.06.2010
• 20:55

  Χοιροστάσιο

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Από τον Chrismos
  
  
  
  
  
  
  
  
  Δέστε και τις υπόλοιπες εικόνες []
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
   
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 15:35

  Λυπάμαι που δεν είμαι Τούρκος – Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  [] Λυπάμαι που δεν είμαι Τούρκος – Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας
  Δεν είναι αφορμή το μακελειό στον στολίσκο της ελευθερίας για να γράψω αυτά που διαβάζετε. Εκεί είδαμε για μια ακόμη φορά το ψευδοκράτος του Ισραήλ να εκφράζει τα φονικά του ένστικτα με τρόπο που να σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τελικά αυτοί οι ρατσιστές αντιεβραίοι / αντισημίτες ανά τον κόσμο «ξέρουν κάτι» που αδυνατούμε να καταλάβουμε εμείς οι άλλοι.
  
  Όχι. Αφορμή για τα γραφόμενα είναι η στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης (sic) η οποία απρόθυμα και άτονα ακύρωσε τις κοινές Ελληνο – Εβραϊκές ασκήσεις και έκανε μια άχρωμη και άοσμη δήλωση συμπαράστασης των θυμάτων με οκτώ ώρες καθυστέρηση.Ελπίζω οι σαλτιμπάγκοι που νομίζουν ότι είναι Κυβέρνηση κάποτε να αισθανθούν ντροπή για την συμπεριφορά τους και αν όχι οι ίδιοι ας ντραπούν κάποτε τα παιδιά τους για τους πατεράδες που είχαν.
  Στην γειτονιά μας όμως ανατέλλει η Τουρκία ως μια μεγάλη και ισχυρή χώρα η οποία παρά τα τεράστια εσωτερικά της προβλήματα, παρά τις δυσκολίες και τα πισωγυρίσματα χαράζει αργά και σταθερά μια πορεία προς το καλύτερο. Είναι μεγάλη ιστορική ατυχία για μας που η χώρα αυτή είναι φύσει και θέσει ο πλέον άμεσος και ο πλέον ορκισμένος εχθρός της Ελλάδας.
  Δεν μπορώ όμως να μην τονίσω το γεγονός ότι η Τουρκία είναι αποδεδειγμένα – ιδίως τα τελευταία χρόνια – μια αυτόφωτη χώρα που παρά τα ισχυρά, εντός της Τουρκίας, ερείσματα των πέραν του Ατλαντικού «συμμάχων» της, αυτή εξακολουθεί να επιμένει στην χάραξη μιας καθαρά εθνικής πολιτικής που πάνω από όλα τοποθετεί τα στρατηγικά και μακροπρόθεσμα συμφέροντά της αφήνοντας στο περιθώριο, ή εν πάση περιπτώσει, σε δεύτερη μοίρα τις όποιες εξωτερικές παρεμβάσεις ή κελεύσματα.
  Και αυτό είναι ακριβώς που με θλίβει. Αυτό είναι που μου δημιουργεί μια τεράστια απογοήτευση. Αν συγκρίνω τους Τούρκους κυβερνόντες με τους Έλληνες «κυβερνόντες» που καταλήγω; Μήπως στο συμπέρασμα ότι οι «δικοί» μας αφού παρέδωσαν τα κλειδιά της χώρας, αφού γελοιοποιήθηκαν εκ της ανικανότητάς τους, αφού επέδειξαν ζήλο για την καταρράκωση του Ελληνικού λαού ως βασιλικότεροι του βασιλέως, όχι απλά δεν μπορούν να συγκριθούν με τους Τούρκους ομολόγους τους αλλά φαντάζουν πλέον στα μάτια του μέσου Έλληνα ως αποκρουστικές καρικατούρες. Ως δημιουργήματα που ξέφυγαν με κάποιο μεταφυσικό τρόπο από τον χειρότερο Εθνικό μας εφιάλτη και περιφέρονται ανάμεσά μας σπέρνοντας την καταστροφή.
  Οι άνθρωποι αυτοί που σφετερίστηκαν την χώρα από τον λαό της με απάτες και ψέματα και που άγονται και φέρονται σε κάθε τομέα, από την ασφάλεια μέχρι τα οικονομικά από αμερικανοεβραίους τσαρλατάνους τους οποίους πληρώνουμε εσείς και εγώ για να μας σκάβουν κάθε μέρα και βαθύτερο λάκκο, έφτασαν πλέον στο μη παρέκει. Παραπαίουν με ποσοστό αποδοχής κοντά στο 20% (!) συνεχίζοντας την αυτοκαταστροφική τους πορεία και την αποδόμηση του κράτους μας, αλλά το χειρότερο και το πλέον επικίνδυνο είναι ότι μπερδεύουν τους φίλους για εχθρούς και τους εχθρούς για φίλους.
  Αν ήμουν Τούρκος θα είχα την ορμή και το κίνητρο να αγωνιστώ για ένα καλύτερο μέλλον της χώρας μου. Όχι στο επίπεδο το εθνικιστικό και στενόμυαλο αλλά σαν ένας άνθρωπος που αγωνίζεται να καλυτερεύσει το σπίτι του, την «γειτονιά» του και που χαίρεται όταν βλέπει να καλυτερεύουν και οι παραδίπλα «γειτονιές». Εδώ όμως που βρέθηκα εγκλωβισμένος, παρέα με τους Μπλε και Πράσινους τους ξεπουλημένους από κούνια και τους κατά περίπτωση αλλοπρόσαλλους ή ιδιοτελείς ή αδύναμους Κόκκινους τι να κάνω; Για ποιο μέλλον να παλέψω ;
  
  (*) ΥΓ. Σκόπιμα στα τελευταία κείμενα χρησιμοποιώ συλλήβδην τους όρους Εβραίος, Ισραηλίτης, Ισραηλινός, Σημίτης, Σιωνιστής κλπ. Από προχθές για μένα όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί ή εθνικοί ή άλλοι προσδιορισμοί είναι συνώνυμοι με την βία, την βρωμιά και το σκότος.
  http://grsail.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 31.05.2010
• 12:21

  Οι Ισραηλινές δυνάμεις μας ζητάνε να παραδοθούμε. Δεν παραδιδόμαστε! Πλέουμε σε διεθνή χωρικά ύδατα! Περιμένουμε εντολές από την Ελληνική

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Οι Ισραηλινές δυνάμεις μας ζητάνε να παραδοθούμε. Δεν παραδιδόμαστε! Πλέουμε σε διεθνή χωρικά ύδατα! Περιμένουμε εντολές από την Ελληνική Κυβέρνηση, για το αν πρέπει να παραδώσουμε πλοίο με Ελληνική σημαία στο Ισραήλ! Αυτή είναι η θέση μας, περιμένουμε εντολή από την Ελληνική Κυβέρνηση! Χρησιμοποιούν πραγματικά πυρά.
  Συνομιλία – ντοκουμέντο με τον Βαγγέλη Πισσία, μέλος της οργάνωσης “Free Gaza” την ώρα της επίθεσης των Ισραηλινών
  http://piazzadelpopolo.blogspot.com/
  
  ΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Η ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ??
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:14

  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ : ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ : ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:08

  Δεκάδες νεκροί και τραυματίες στον “στόλο της ελευθερίας”- συγκλονιστικο βιντεο

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Φαίνονται επίσης πολύ καθαρά ματωμένα φορεία αλλά και αρκετοί που είναι στο πάτωμα τραυματισμένοι και προσπαθούν οι υπόλοιποι να τους περιθάλψουν ενώ περιφέρονται δίπλα τους ισραηλινοί στρατιώτες.
  
  Ολόκληρη η λίστα των ελλήνων επιβατών
  
  Φορτηγό «Ελεύθερη Μεσόγειος»
  Πλήρωμα
  Στυλιανάκης
  Κληρονόμος Εμμανουήλ
  Χρυσοχοϊδης Νεκτάριος
  Μισεμικές Γεώργιος
  Γρηγορόπουλος Μιχαήλ
  Μπόλος Νικόλαος
  Επιβάτες
  Γασπαράτου Ευγενία
  Θεοχαροπούλου Αικατερίνη
  Καρατζάς Γεώργιος
  Καρυπίδης Ιωάννης
  Κοσματόπουλος Νικόλαος
  Λάμπρου Ηλίας
  Μαθιουλάκης Εμμανουήλ
  Μουστάκας Ανδρέας - Μάριος
  Παπαδοκωστόπουλος Αριστείδης
  Πισσίας Ευάγγελος
  Πολίτης Παναγιώτης
  Συγγελάκης Πολυάνθης
  Τζιούμπας Αθανάσιος
  Τικτόπουλος Μιχαήλ - Αχιλλεύς
  Ψαρά Μαρία
  
  Επιβατηγό «Σφενδόνη»
  Πλήρωμα
  Μπούκας Θεόδωρος
  Παπακινός Πέτρος
  Παπαδημητρίου Απόστολος
  Αυγήρης Σπυρίδων
  Επιβάτες
  Βαλκάνος Νικόλαος
  Γελάλης Δημήτριος
  Κιτίδη Αικατερίνη
  Κυρίλλου Δήμητρα
  Λιερός Γεώργιος
  Τραβάλου Αφροδίτη
  Τσιγαρίδας Χρήστος
  
  Επιβατηγό «Mavi Marmara»
  Επιβάτες
  Πλειώνης Δημήτριος
  Χατζηστεφάνου Αριστείδης - Κυριάκος
  
  http://www.newsit.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:02

  Το μυαλό και η καρδιά μας στους συντρόφους που συμμετέχουν στην αποστολή Free Gaza

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Σιγή ασυρμάτου απ’ την Ελληνική κυβέρνηση. Tην ίδια στιγμή που το σιωνιστικό κράτος δολοφονεί η ελληνική κυβέρνηση κάνει κοινές αεροπορικές ασκήσεις με την κυβέρνηση του Ισραήλ για να μπορούν οι δολοφόνοι σιωνιστές να κάνουν αποτελεσματικά τέτοια δολοφονικά ρεσάλτα όπως έκαναν σήμερα στον στολίσκο του Free Gaza. 
  Το μυαλό και η καρδιά μας στους συντρόφους που συμμετέχουν στην αποστολή.
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:59

  Που πάει ο κόσμος μπαμπά;

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Όλος ο πολιτισμένος κόσμος αισθάνεται ντροπή με τη στάση των ακτιβιστών που επέβαιναν στα πλοία με τη ιατρική βοήθεια για τους κατοίκους της Γάζας.
  Και πως να μη όταν άοπλοι άνθρωποι επιτίθενται με τόση βία εναντίον των πάνοπλων ισραηλινών στρατιωτών στα διεθνή ύδατα.
  Για να σωθούν οι οπλισμένοι σαν αστακοί στρατιώτες, να μη καραριφθούν τα επιθετικά ελικόπτερα και βυθιστούν οι φρεγάτες και τα καταδρομικά αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα διεθνή πρακτορεία, να σκοτωθούν 15 ακτιβιστές.
  Τσ, τσ, τσ, τσ…
  Που πάει ο κόσμος μπαμπά και τι κατάσταση είναι αυτή όταν γυναίκες και ηλικιωμένοι χτυπούν τους ισραηλινούς με τα γυμνά τους χέρια…
  Τσ, τσ, τσ, τσ!ΥΓ. Αυτό που με ικανοποίησε ήταν η σκληρή απάντηση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ποου δήλωσε πως, οι συγγενείς των Ελλήνων ακτιβιστών μποΡούν να τηλεφωνήσουν στο 210.Dr Droutsas.gr για να πληροφορηθούν για τη τύχη των δικών τους.
  Δείγμα της ευαισθησίας μιας αληθινής σοσιαλιστικής κυβέρνησης
  http://kavvathas.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 30.05.2010
• 22:54

  Μαρίζα Κωχ - Κι εσύ τρελή με τυραννάς

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Δες με, πίσω από λάστιχα, τροχούς
  βαλμένος σταθερά μέσα σε πρέσα
  δες με, πίσω από γυάλινα φτερά
  που φόρεσα γερά γιατί σ' αρέσαν
  
  Κι εσύ τρελή με τυραννάς
  και πίκρες με κερνάς πρωί και βράδυ,
  μοιάζεις με κόρη μάγισσας
  που αλλάζει πρόσωπο μες στο σκοτάδι
  
  Δες με, δεκάξι ώρες στο ντορό
  γεννιέμαι και πεθαίνω στο τιμόνι
  δες με, δεκάξι ώρες δεν περνούν
  μες στον πνιχτό αέρα που σκοτώνει
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:52

  Μαρίζα Κωχ - Φάτα Μοργκάνα

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  Θά μεταλάβω μέ νερό θαλασσινό
  στάλα τή στάλα συναγμένο ἀπ' τό κορμί σου
  σέ τάσι ἀρχαῖο, μπακιρένιο ἀλγερινό,
  ποῦ κοινωνοῦσαν πειρατές πρίν πολεμήσουν.
  
  Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
  Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
  Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
  Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.
  
  Πανί δερμάτινο, ἀλειμμένο μέ κερί,
  ὀσμή ἀπό κέδρο, ἀπό λιβάνι, ἀπό βερνίκι,
  ὅπως μυρίζει ἀμπάρι σέ παλιό σκαρί
  χτισμένο τότε στόν Εὐφράτη στή Φοινίκη.
  
  Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
  Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
  Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
  Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.
  
  Σκουριά πυροχρωμη στίς μίνες τοῦ Σινᾶ.
  Οἱ κάβες τῆς Γερακινῆς καί τό Στρατόνι.
  Τό ἐπίχρισμα. Ἡ ἅγια σκουριά πού μᾶς γεννᾶ,
  Μᾶς τρέφει, τρέφεται ἀπό μας, καί μᾶς σκοτώνει.
  
  Πούθ' ἔρχεσαι; Ἀπ' τή Βαβυλώνα.
  Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.
  Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.
  Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 28.05.2010
• 17:58

  Buffalo Springfield - For What Its Worth

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  There's something happening here
  What it is ain't exactly clear
  There's a man with a gun over there
  Telling me I got to beware
  I think it's time we stop, children, what's that sound
  Everybody look what's going down
  There's battle lines being drawn
  Nobody's right if everybody's wrong
  Young people speaking their minds
  Getting so much resistance from behind
  I think it's time we stop, hey, what's that sound
  Everybody look what's going down
  What a field-day for the heat
  A thousand people in the street
  Singing songs and carrying signs
  Mostly say, hooray for our side
  It's time we stop, hey, what's that sound
  Everybody look what's going down
  Paranoia strikes deep
  Into your life it will creep
  It starts when you're always afraid
  You step out of line, the man come and take you away
  We better stop, hey, what's that sound
  Everybody look what's going down
  Stop, hey, what's that sound
  Everybody look what's going down
  Stop, now, what's that sound
  Everybody look what's going down
  Stop, children, what's that sound
  Everybody look what's going down
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 27.05.2010
• 22:20

  40 ΧΡΟΝΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑΣ..

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Σε ένα κράτος που όλες οι αγγελίες στην αγορά εργασίας ξεκινάνε από ένα «ζητούνται» και καταλήγουν σε  «από 22-35 ετών...»
  Σε ένα κράτος που δεν παράγει, που κάθε μέρα κλείνουν επιχειρήσεις, βιοτεχνίες, εργοστάσια, καταστήματα και απολύονται πλήθη κόσμου...
  Σε ένα κράτος που στις ελάχιστες δουλειές που έχουν απομείνει στον ιδιωτικό τομέα ζητούν ένα πτυχίο, ένα μεταπτυχιακό τουλάχιστον, τρεις γλώσσες, να είσαι μυώδης με θεληματικό σαγόνι, η να έχεις ωραία βυζιά...
  Σε ένα κράτος που μετά τα 40 έτσι και βρεθείς άνεργος ότι και να ήσουν πριν βλέπεις το μέλλον σου μεταξύ λάντζας, διανομή πίτσας, κουβάλημα καφάσια, καθάρισμα καμπινέδων, φύλαγμα ανήμπορων ηλικιωμένων, η κούρεμα του γκαζόν κι αυτά αν μπορέσεις να συναγωνιστείς  χιλιάδες λαθρομετανάστες. Δηλαδή μισό μεροκάματο από ότι είναι το νόμιμο και χωρίς ασφάλιση...
  Σ΄ενα κράτος που μόλις τώρα αρχίζουν και βγαίνουν προς τα έξω, στην επιφάνεια βουνά σαπίλας που απλώνονται σε όλα τα επίπεδα. Από τους ανώτατους άρχοντες μέχρι το τελευταίο μικροαπατεώνα της γειτονιάς.
  Η κομπίνα σε όλο της το μεγαλείο, τα λαδώματα, οι πελατειακές σχέσεις, η κλοπή του δημοσίου χρήματος με κάθε τρόπο σε κάθε επίπεδο. Σε κάθε επάγγελμα, σε κάθε κοινωνική τάξη, σε κάθε μορφωτικό επίπεδο σαπίλα, κομπίνα, κλεψιά.
  Σε ένα κράτος που ο δημόσιος τομέας εμφανίζει πλέον τη πραγματική του όψη σε όλες του τις διαστάσεις. Το χωνευτήρι της ρεμούλας, της αναξιοκρατίας, της απατεωνιάς. Το χωράφι του κάθε κομματόσκυλου ν΄αλωνίζει. Η φωλιά του φιδιού που έτρωγε χρόνια τώρα τα σπλάχνα αυτής της ταλαίπωρης πατρίδας...
  Σ’ αυτό εδώ το κράτος απαιτούν 40 χρόνια δουλειάς.Η κακόγουστη φάρσα. Ο σαδισμός σε όλο το μεγαλείο. Η απανθρωπιά σε όλη της τη λάμψη για όποιον φουκαριάρη παρέμεινε ο φτωχός και τίμιος εργαζόμενος. Ο μαλάκας που πήγαινε με το κούτελο ψηλά και με το φιλότιμό του κρεμασμένο φυλαχτό. Ο ήρωας πολίτης που προσπάθησε με κάθε μέσο να κρατήσει έστω και ελάχιστους ηθικούς φραγμούς ανάμεσα στο ξαμολημένο πουταναριό που αλώνιζε γύρω του.
  Γιατί για αυτόν είναι ο πέλεκυς που πέφτει πάνω από το κεφάλι του. Γι΄αυτόν χτυπάει η καμπάνα. Σ’ αυτόν ζητάνε να αλλάξει ή να πεθάνει. Γιατί σ΄αυτή τη καπιταλιστική μάστιγα που έχει βγάλει χοντρά τα νύχια και γδέρνει όπου βρει, είναι αδύνατον να επιβιώσει ένας ηθικός άνθρωπος. Είναι αδύνατον να επιβιώσει μια αξιοπρεπής οικογένεια. Είναι αδύνατον να υπάρξουν αρχές, κανόνες, αξίες, ιδέες που να μπορούν να συμβαδίσουν με αυτά που μας ζητάνε.
  Πρέπει να βάλουμε ένα φρένο τώρα. Όχι αύριο, όχι του χρόνου. Τώρα. Όσοι μπορούμε ακόμα να διακρίνουμε μέσα στο μαύρο σκοτάδι τις αξίες μιας αλλιώτικης ζωής που να την ορίζουν «καθαρά χέρια» πρέπει να βάλουμε ένα φρένο τώρα, όλοι μαζί ενωμένοι σ΄εναν αγώνα χωρίς ίχνος δισταγμού, φόβου, αμφιβολίας. Γιατί αλλιώς θα πρέπει να επιλέξουμε.
  Αν θα σβήσουμε πεταμένοι σε κάποια γωνιά του βούρκου. Η αν θα αλλάξουμε και θα γίνουμε κι εμείς σκατά όπως οι υπόλοιποι. Αν δεν πολεμήσουμε για τις αξίες μας θα πρέπει να δεχτούμε να αλλάξουμε και να γίνουμε ότι σιχαινόμασταν. Για να επιβιώσουμε. Βάζοντας σε δοκιμασία τις πνευματικές , ψυχικές και σωματικές μας αντοχές.
  Να γίνουμε πουτάνες ενός συνολικού μπουρδέλου, κλεφτρόνια, βαποράκια, εκβιαστές, κομπιναδόροι.
  Η θα συντρίψουμε τη διαφθορά , την απάτη, την απανθρωπιά.Η θα γίνουμε απάνθρωποι.Πρέπει τώρα να αποφασίσουμε τι θα διδάξουμε επί τέλους τα παιδιά μας. Τι θα τους πούμε όταν θα μας ρωτήσουν τι θα απογίνουν..
  Γουστάρετε να τους διδάξετε να γίνουν ξεφτίλες? Θέλεις να βγάλεις τη κόρη σου στο κλαρί? Θέλεις να μετατρέψεις το γιό σου σε κλεφτρόνι? Θέλεις να βγάλεις την οικογένειά σου στο σφυρί? Παρακαλώ η πόρτα είναι ανοιχτη και τα σκυλιά δεμένα...
  Ιδού λοιπόν ο δρόμος της αρετής και της κακίας μπροστά σας. Πάντα έτσι ήταν. Απλά τώρα είμαστε λιγάκι πιο «διαβασμένοι» και δεν έχουμε δικαιολογία. Δεν υπάρχει συγχώρεση σε περίπτωση που επιλέξουμε να είμαστε "χαλασμένοι".  Τα αρώματα που κάλυπταν τη βρώμα τέλειωσαν.
  http://vasiliskos2.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:10

  Αρκετά αργήσαμε

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Όταν το κράτος αφήνει ασύδοτη την δράση των παρακρατικών συμμοριών –όταν οι μηχανισμοί του δεν συνεργάζονται μαζί τους- τότε γεγονότα όπως αυτά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας καθημερινά, θα πολλαπλασιάζονται. Μιλάμε για τα κρούσματα ρατσιστικής βίας που όσο πάει παίρνουν και πιο ανησυχητικές μορφές
  
  Και επειδή δεν έχουμε απαίτηση –θα ‘ταν και ανόητο- την απάντηση στα ασπόνδυλα φασιστοειδή καθάρματα να την δώσουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, πρέπει κατά την άποψη μας, οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς να παρέμβουν δυναμικά πριν βρεθούμε σε πιο δυσάρεστες καταστάσεις.
  
  Τρόποι και μορφές παρέμβασης θα τις αναζητήσουμε μέσα από κινηματικές διαδικασίες. Αρκετά μείναμε απαθείς στο δολοφονικό όργιο που έχουν εξαπολύσει τα ανεγκέφαλα φασιστικά στοιχεία.
  
  Γράφουμε τα παραπάνω με αφορμή []  δημοσίευμα του in.gr που αναφέρει: «Προβληματισμό προκαλούν οι δυο εμπρηστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν μέσα σε 48 ώρες σε σπίτια αλλοδαπών στο Λουτράκι Κορινθίας και τα Χανιά. Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. θεωρούν ότι οι δράστες πιθανόν ανήκουν σε ακροδεξιές οργανώσεις.
  
  Ειδικότερα, στις 02:30 την Πέμπτη στο Λουτράκι άγνωστα άτομα πέταξαν δυο βόμβες μολότοφ στο προαύλιο κατοικίας, την ώρα που μέσα κοιμόταν αλλοδαπός με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Από την επίθεση δεν προκλήθηκαν υλικές ζημιές. 
  
  Ωστόσο, στη συνέχεια οι δράστες πυροβόλησαν δυο φορές την τζαμαρία της μπαλκονόπορτας, με αποτέλεσμα να σπάσει. Ακολούθως, οι δράστες τράπηκαν σε φυγή. Η αστυνομία εντόπισε στο σημείο δυο βολίδες πυροβόλου όπλου. 
  
  Επίσης, πριν από δυο ημέρες στα Χανιά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, άγνωστοι που κινούνταν με μοτοποδήλατα πέταξαν μια βόμβα μολότοφ σε πόρτα οικίας αλλοδαπών με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί πυρκαγιά μικρής έκτασης και να προκληθούν υλικές ζημιές. Η φωτιά κατασβήστηκε από τους ενοίκους της οικίας, ενώ οι δράστες εξαφανίστηκαν».
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 24.05.2010
• 22:09

  Χωρίς ελπίδα και υπόσχεση ο καπιταλισμός είναι αφόρητος

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Image by flekotech via FlickrΜιλούσα σήμερα με μια Αλβανίδα καθαρίστρια που δουλεύει στην Ελλάδα, ο άνδρας της δεν έχει δουλειά εδώ και 3-4 μήνες (μάστορας σε οικοδομές), τα παιδιά της, που μεγάλωσαν στην Ελλάδα και κάνουν σήμερα τεχνικά επαγγέλματα, υποαπασχολούνται. Η ίδια καθαρίζει σε πανεπιστήμιο έχοντας σύμβαση με μια ιδιωτική εταιρεία καθαρισμού η οποία όμως εταιρεία δεν πληρώνεται από το πανεπιστήμιο και έτσι αφήνει τις καθαρίστριες απλήρωτες 3 μήνες τώρα. Όλοι τους ζουν τρώγοντας οικονομίες που είχαν μαζέψει τα προηγούμενα χρόνια. []
  
  Η γυναίκα ήταν πολύ απογοητευμένη και εκνευρισμένη, έμοιαζε σαν προδομένη. Με καταγωγή από ένα ορεινό χωριό της Αλβανίας θυμάται τα χρόνια του κομμουνισμού χωρίς να έχει κάτι κακό να πει για το επίπεδο ζωής τους, υπήρχαν όμως λέει πολλές πολιτικές διώξεις. Όπως στην Ελλάδα έτσι και στην Αλβανία κυνηγούσαν και φυλάκιζαν τους αντιφρονούντες. Στη συνέχεια, παρά το ότι ήρθε στον καπιταλισμό (Ελλάδα) για να καθαρίζει τουαλέτες, δεν την ένοιαζε επειδή έκανε όνειρα. Συγκεκριμένα μου είπε ότι μάζευαν χρήματα για να αγοράσουν ένα ωραίο και μεγάλο σπίτι με κήπο (στην Ελλάδα) με τον άντρα της, αυτό ήταν αρκετό για να την στηρίζει στην δύσκολη καθημερινότητά της.
  Μετά όμως την διαφαινόμενη χρεωκοπία της Ελλάδος, που η οικογένειά της ήδη αντιμετωπίζει άμεσα και οδυνηρά (όπως θα αντιμετωπίσουν και οι Έλληνες τους επόμενους μήνες), τα όνειρα απομακρύνονται και αποκαλύπτουν μια τρομερή απογοήτευση και οργή. Είναι εκνευρισμένη, και πώς να μην είναι όταν εργάζεται ενώ μένει απλήρωτη για 3 μήνες, όταν φοβάται μήπως χάσει τις οικονομίες μιας ζωής από τις ελληνικές τράπεζες και όταν η οικογένειά της επίσης δεν έχει δουλειά.
  Η γυναίκα αυτή έζησε και την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Αλβανία και ζει τώρα  και την κατάρρευση του καπιταλισμού στην Ελλάδα. Ζει μια κατάρρευση του κόσμου της και των αξιών της για δεύτερη φορά σε περίπου 20 χρόνια. Την πρώτη φορά καταλύθηκε η τάξη και ερήμωσε το χωριό της, την δεύτερη φορά κατέρρευσε το όνειρό της, αυτό δηλαδή που της έδινε ζωή για να αντέχει στις τρομερές κακουχίες και εξευτελισμούς στην Ελλάδα.
  Η κατάρρευση έχει μια υλική βάση και μια ηθική-φαντασιακή. Η υλική έχει να κάνει με την επιβίωση των ανθρώπων (το στομάχι πρέπει να γεμίζει) και με την επιβίωση-ισορροπία της κοινωνίας. Η ηθική-φαντασιακή διάσταση έχει να κάνει με τα όνειρα, τις ελπίδες και τη σιγουριά που νοιώθουν σε κάτι στέρεο οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, στον καπιταλισμό κάποιοι ήταν σίγουροι ότι όταν θα δουλεύουν θα αμείβονται ή όταν θα προσπαθούν, αν δεν τους τύχει κάτι ακραίο, θα πετυχαίνουν τα μικρά ή μεγάλα τους όνειρα. Και αυτή η φαντασιακή και άυλη κατάρρευση σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο έχει την αναλογικότητα της ψυχικής κατάρρευσης σε ατομικό επίπεδο.
  Γι' αυτό άλλωστε και η γυναίκα αυτή ενώ ήταν η πιο πρόσχαρη και υπομονετική τώρα πια μοιάζει εκνευρισμένη και στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, σε σύγχυση και με θολούς στόχους. Βαθύτατα προδομένη, γιατί τώρα δεν είναι 22 χρονών αλλά 40+ . Τη μια λέει ότι θα ξαναπάει στην Αλβανία, την άλλη λέει κλαίγοντας ότι δεν πρόλαβαν να αγοράσουν το σπίτι που ήθελαν και την επόμενη στιγμή χάνεται στις σκέψεις της.
  Όπως αναφέρει ο Peter Thiel σε συνέντευξη του στο περιοδικό Wired :
  Wired: What happens if we don’t get the growth everyone expects?Thiel: If it doesn’t happen, people will go bankrupt in retirement. There are systemic consequences, too. If we don’t have enough growth, we will see a powerful shift away from capitalism. There are good things and bad things about capitalism, but inequality becomes completely intolerable to society when everything’s static.
  Στον δυτικό κόσμο ήδη από περίπου το 2000 η μηχανή της ανάπτυξης έχει σταματήσει, στην Ιαπωνία οι μηχανές έχουν σταματήσει από το 1991 περίπου. Όποια ανάπτυξη είδαμε στη δύση ήταν προϊόν φούσκας που οδήγησε σε αλλεπάλληλα κραχ. Να δούμε λοιπόν πώς θα λειτουργήσει το σύστημα τώρα που οι μάσκες πέφτουν και πλέον γίνεται σιγά, σιγά κατανοητό ότι ούτε ο κύριος καπιταλιστικός μηχανισμός της "υπόσχεσης" δεν λειτουργεί πλέον.
  [greekrider.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:01

  Ο “νταβατζήδικος” που κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε.

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Αλήθεια, ποιός επέμενε για εκλογές ΠΡΙΝ το Νοέμβριο του 2009 και γιατί;Ποιός αύξησε τα διόδια με εκνευριστικό τρόπο πριν τις εκλογές; (2,675 και κάτι ψιλά είναι καψόνι, δεν είναι απλώς αύξηση).Αλήθεια γιατί ασχολούνται μόνο με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου τα κανάλια;
  Το άλλο μεγάλο σκάνδαλο το ξεχάσαμε;
  Πληρώθηκε τελικά το πρόστιμο; Θυμίζω…Η Πολεοδομία Μαρκοπούλου έκανε τελικά δεκτή την αίτηση που είχε υποβάλει η οικογένεια Σουφλιά και έδωσε το «πράσινο φως» για να ολοκληρωθεί η κατασκευή της βίλας του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ στην Ανάβυσσο.Η διοικητική πράξη εκδόθηκε με βάση το άρθρο 22 του ισχύοντος Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού (ΓΟΚ) και ειδικά με την παράγραφο 3, που αφορά κατηγορίες οικοδομών οι οποίες έχουν χτιστεί χωρίς άδεια, καθ’ υπέρβαση της άδειας, με άδεια που έχει ανακληθεί ή κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων.Αυθαίρετη κατασκευήΣε όλες αυτές τις περιπτώσεις η κατασκευή χαρακτηρίζεται αυθαίρετη. Οι αρμόδιοι δεν μας απάντησαν στο ερώτημα αν θα επιβληθούν πρόστιμα για ενδεχόμενες παραβάσεις της πολεοδομικής νομοθεσίας.Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες ο κ. Σουφλιάς χρεώνεται ήδη με πρόστιμο αυθαιρέτου της τάξης των 25.000 ευρώ.Η εξοχική κατοικία του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ είχε έρθει στο προσκήνιο τον Σεπτέμβριο του 2007, έπειτα από δημοσιογραφικές έρευνες, που έδειξαν ότι οι κατασκευές προχωρούσαν παρά το γεγονός ότι η οικοδομική άδεια είχε λήξει από τον Ιούλιο του 2005 και δεν είχε ανανεωθεί. Επιπλέον, είχαν γίνει αλλαγές, με τη συνένωση των δύο ανεξάρτητων οικοδομών που προέβλεπε η αρχική άδεια του 1989. Υπήρχαν μάλιστα σοβαρά ερωτήματα, δεδομένου ότι από το 2003 η τοποθεσία περιλαμβάνεται στη ζώνη απόλυτης προστασίας των ορεινών όγκων της Λαυρεωτικής και από τη θεσμοθέτηση του διατάγματος απαγορεύεται η δόμηση.Η αρμόδια Πολεοδομία είχε κάνει αυτοψία, κατά την οποία διαπίστωσε «ασυμφωνία» μεταξύ σχεδίων και οικοδομής και είχε τότε προχωρήσει σε διακοπή εργασιών. Από την πλευρά του ο κ. Σουφλιάς είχε εγγράφως δηλώσει ότι ο μηχανικός του τον διαβεβαίωνε πως διέθετε οικοδομική άδεια σε ισχύ, ενώ συνεργάτες του είχαν διευκρινίσει ότι ο σκελετός του κτιρίου είχε ολοκληρωθεί από τον Μάιο ώς τον Ιούλιο του 2005, περίοδο που ίσχυε η αμφισβητούμενη αναθεώρηση της άδειας του 2001.Ακολούθησαν δύο γνωμοδοτήσεις: του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας (ΚΣΧΟΠ) που εποπτεύεται από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, το οποίο πριν από ένα χρόνο αποφάνθηκε ότι κακώς δεν είχε αναθεωρηθεί το 2005 η οικοδομική άδεια από την Πολεοδομία Μαρκοπούλου και των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης που έκαναν δεκτές τις αιτιάσεις του κ. Σουφλιά, σημειώνοντας ωστόσο ότι για να εκδοθεί η άδεια θα πρέπει να κατατεθούν συμβολαιογραφικές πράξεις για τα εμφανιζόμενα στα σχέδια γκαράζ, να πληρωθούν τα φορολογικά και να τακτοποιηθούν ορισμένες εκκρεμμότητες, όπως η υπογραφή της αντισεισμικής μελέτης.Χθες, όταν έγινε γνωστή η απόφαση της Πολεοδομίας Μαρκοπούλου, η «Ε» επικοινώνησε με τον προϊστάμενο της υπηρεσίας και πληροφορήθηκε ότι η έγκριση χορηγήθηκε την εβδομάδα μετά το Πάσχα. Μας ενημέρωσε ότι η απόφαση ελήφθη ύστερα από αλληλογραφία της πολεοδομίας με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής. Σε παρατήρησή μας ότι η διάταξη του άρθρου 22 προβλέπει δυνατότητα νομιμοποίησης του αυθαιρέτου, εφ’ όσον όμως «δεν παραβιάζει τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις ή αυτές που ίσχυαν κατά το χρόνο κατασκευής», μας είπε ότι η βίλα του κ. Σουφλιά διέπεται από τις διατάξεις του διατάγματος Βουλιαγμένης-Σουνίου, που καλύπτει την περίοδο ολοκλήρωσης του σκελετού της οικοδομής.Ζητήσαμε επίσης να σχολιάσει τη νομιμότητα της αναθεώρησης της οικοδομικής άδειας, που δόθηκε από τις υπηρεσίες της νομαρχίας το 2001. Μας απάντησε ότι βρίσκεται στην υπηρεσία από τον Μάρτιο του 2007 και επικαλέστηκε γνωμοδοτήσεις σύμφωνα με τις οποίες επιτρέπεται να γίνει επανέλεγχος σε διοικητική πράξη μόνον σε βάθος πενταετίας. Το ίδιο επιχείρημα έχουν επικαλεστεί το ΚΣΧΟΠ και οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης που ασχολήθηκαν με τις εξελίξεις μετά το 2005.Δεν απάντησε ωστόσο στο ερώτημα για το πώς μπορεί ένας ιδιοκτήτης να χτίζει σήμερα με βάση οικοδομική άδεια του 1989. Μας είπε ότι ο ΓΟΚ δίνει το δικαίωμα για δύο αναθεωρήσεις -για τέσσερα χρόνια η κάθε μία- και μετά απαιτείται η έκδοση νέας άδειας εφόσον σε αυτό το διάστημα δεν έχει κατασκευαστεί ο σκελετός.Ο προϊστάμενος της Πολεοδομίας Μαρκοπούλου δεν διέψευσε την πληροφορία που έχει δημοσιεύσει η «Ε» ύστερα από αυτοψία στην περιοχή ότι η εξοχική κατοικία του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ έχει επιφάνεια περίπου 220 τετραγωνικά, συν τους υπόγειους χώρους.Μας εξήγησε ότι ένα μέρος του δομημένου χώρου θα λειτουργεί ως γκαράζ, μας διαβεβαίωσε μάλιστα ότι έχει υποβληθεί και σχετική συμβολαιογραφική πράξη, όπως επιβάλει η πολεοδομική νομοθεσία.Με βάση την οικοδομική άδεια, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ έχει δικαίωμα για δύο κατοικίες συνολικού εμβαδού 120 τετραγωνικών. Συνεργάτες του μάλιστα είχαν πει ότι το εμβαδόν της βίλας είναι 110 τετραγωνικά. Αν ισχύουν αυτά τα στοιχεία, τότε το μεγαλύτερο ιδιωτικό γκαράζ της πρωτεύουσας βρίσκεται στην Ανάβυσσο και είναι πιθανόν να διαθέτει …μπαλκονόπορτες και βεράντα με θέα.Πηγή: Ελευθεροτυπί� [www.enet.gr] [taxalia.blogspot.com] http://olympia.gr/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:30

  Μελίνα

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  
  
  http://pitsirikos.net/
  
  
  
  
  
  
  Η Μελίνα μπήκε στη ζωή μας πριν από είκοσι χρόνια – τις πρώτες μέρες του Αυγούστου του 1990. Ένα μεσημέρι που έβρεχε ήρθε κι έκατσε δίπλα μου. Δεν αγαπούσα τις γάτες, οπότε της είπα με ύφος: «Τι θέλεις εσύ;». Με αγνόησε εντελώς. Ξάπλωσε δίπλα μου και κοιμήθηκε.
  
  Όταν ξύπνησε, δεν έφυγε – έκοβε βόλτες γύρω μου. Σκέφτηκα πως μπορεί να πεινάει, οπότε της έδωσα λίγο ζαμπόν. Τις επόμενες ημέρες, η Μελίνα βρισκόταν συνέχεια κάπου γύρω μας, χωρίς όμως να το κάνει θέμα. Ερχόταν και έφευγε.Δυο μήνες αργότερα, ένα βράδυ η Μελίνα ακολούθησε τον αδερφό μου στο σπίτι μας. Η ίδια το επέλεξε. Το πρόβλημα ήταν ότι στο σπίτι μας υπήρχαν τρία σκυλιά, αλλά η Μελίνα δεν έμοιαζε να ενοχλείται. Τα σκυλιά μας κυνηγούσαν όλες τις γάτες εκτός από τη Μελίνα.Η Μελίνα άρχισε να κοιμάται μαζί μας πάνω στα κρεβάτια μας, μπαινόβγαινε στο σπίτι και τον επόμενο χρόνο γέννησε πάνω στο κρεβάτι των γονιών μου. Της είχαμε στρώσει εφημερίδες πάνω στο κρεβάτι και γέννησε τέσσερα πανέμορφα γατάκια. Όταν μεγάλωσαν λίγο, τα δώσαμε σε φίλους και γνωστούς, και αποφασίσαμε να κάνουμε στείρωση στη Μελίνα.Ήταν μια πολύ κοινωνική γάτα – πηδούσε στα ξένα μπαλκόνια και στις αυλές, και έπιανε φιλίες με όλους. Την τάιζε και μια γιαγιά εδώ δίπλα – το πήραμε χαμπάρι μετά από πολλά χρόνια.Με την Μελίνα είχες πάντα την αίσθηση πως κάποια μέρα δεν θα γυρίσει στο σπίτι. Πάντα, όμως, επέστρεφε. Μπορεί να ήταν εξαφανισμένη τρεις ημέρες, αλλά μετά ερχόταν σαν να μην έτρεχε τίποτα. Ήταν φοβερή κυνηγός και δεν ήταν λίγες οι φορές που μας έφερνε πουλάκια στο σπίτι, για να μας δείξει την αξία της – της λέγαμε «μπράβο», της τα παίρναμε από το στόμα και τα αφήναμε ελεύθερα, ενώ η Μελίνα μας κοιτούσε γεμάτη απορία.Εν τω μεταξύ, στη ζωή μας είχαν μπει ακόμα δυο γάτες. Ο πατέρας μου είχε βρει στη Ζάκυνθο μια γάτα που είχε ένα απαίσιο και μεγάλο σκίσιμο στο πλευρό της, την λυπήθηκε και την μάζεψε. Αυτή ήταν η Νανά. Η Νανά γέννησε μια φορά και ο πατέρας μου κράτησε το πιο μικρό γατάκι – ήταν θηλυκό και το λέγαμε «Νανάκι». Μετά την λέγαμε όλοι «Αγκαλίτσα», γιατί ήταν πάντα στην αγκαλιά του πατέρα μου.Η Νανά και η Αγκαλίτσα έμειναν αναγκαστικά μόνες τους στη Ζάκυνθο το 2004 και η Νανά είχε ένα πολύ άσχημο τέλος. Η Αγκαλίτσα επιβίωσε, περιμένοντας, μάταια, τον πατέρα μου να γυρίσει.Ξαφνικά, το 2004 βρεθήκαμε με δυο γάτες και κανένα σκύλο. Η μητέρα μου χάρισε τα σκυλιά του πατέρα μου στους φίλους του στη Ζάκυνθο. Είναι πολύ περίεργο πως, ενώ για πολλά χρόνια λατρεύαμε τα σκυλιά και κανείς μας δεν αγαπούσε τις γάτες, βρεθήκαμε να έχουμε μόνο γάτες. Είναι και λίγο αστείο, γιατί όλοι οι παιδικοί μου φίλοι ήξεραν πόσο αγαπούσα τα σκυλιά και πόσο αντιπαθούσα τις γάτες – είχα μεγαλώσει σε ένα σπίτι, όπου η πρώτη μου ανάμνηση δεν ήταν κάποιο μέλος της οικογενείας μου, αλλά η Λίντα, ένα πανέμορφο ασπρόμαυρο σέτερ.Η Μελίνα και το Νανάκι –η Αγκαλίτσα- έμεναν πια μαζί μου. Η Αγκαλίτσα συνέχεια πάνω μου και η Μελίνα κάπου γύρω μου – γράφαμε παρέα. Συνήθως η Αγκαλίτσα ήταν στην αγκαλιά μου και η Μελίνα ήταν ξαπλωμένη δίπλα στην οθόνη του υπολογιστή.Η Μελίνα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο είχε αλλάξει τις συνήθειές της και δεν έκανε τις συνηθισμένες εξορμήσεις της στη γειτονιά – οι δυνάμεις της την εγκατέλειπαν σιγά-σιγά και ήταν σχεδόν συνέχεια μέσα στο σπίτι. «Παλιά δεν μας έκανες παρέα, αλλά τώρα που γέρασες δεν ξεκολλάς από το σπίτι» της έλεγα.Ήταν μια περίεργη γάτα. Από τη μια σου έδειχνε πως δεν σε είχε καθόλου ανάγκη και πως δεν την ενδιαφέρεις ιδιαίτερα, αλλά από την άλλη ήταν πολύ τρυφερή. Ποτέ δεν θα ξεχάσω – σε μια πολύ άσχημη οικογενειακή στιγμή- τη Μελίνα να γλείφει τα δάκρυα της μητέρας μου.Ήμουν το πρώτο μέλος της οικογένειας που την συνάντησε και η μοίρα ήθελε να είμαι και ο τελευταίος. Ήταν ξαπλωμένη στο χώμα και έμοιαζε να κοιμάται. Την φώναξα, για να την ταίσω. Δεν κοιμόταν.Η Μελίνα περίμενε να φύγει η μητέρα μου για τη Ζάκυνθο – πέθανε μια ώρα, αφού η μητέρα μου είχε φύγει.Τώρα, με την Αγκαλίτσα στα πόδια μου, θέλω να πω στη Μελίνα ένα μεγάλο «ευχαριστώ», για όλα όσα μου έμαθε αυτά τα είκοσι χρόνια. Μελίνα, μας λείπεις πάρα πολύ. Και στην Αγκαλίτσα λείπεις, αν και σε ζήλευε επειδή ήσουν πιο όμορφη.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:28

  Είστε τελειωμένοι

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  http://pitsirikos.net
  
  
  
  
  
  
  
  Ο Καρατζαφέρης έχει πρόβλημα με τα μπλογκ, ο Βγενόπουλος έχει πρόβλημα με τα μπλογκ, η Διαμαντοπούλουέχει πρόβλημα με τα μπλογκ, και τώρα έχει πρόβλημα με τα μπλογκ και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Όσοι κυκλοφορούν με μπράβους έχουν πρόβλημα με τα μπλογκ. 
  
  Δεν είναι κάπως περίεργο η χώρα να έχει χρεοκοπήσει και ξαφνικά όλες οι εξουσίες να έχουν πρόβλημα με τα μπλογκ;Λοιπόν, μάγκες, εσείς έχετε πρόβλημα με τα μπλογκ και εγώ έχω πρόβλημα μαζί σας. Έχω πρόβλημα με τη φριχτή διαπλοκή των πολιτικών με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους ιδιοκτήτες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ρε μπαγάσηδες, χρεοκοπήσατε τη χώρα και σας ενοχλούν τα μπλογκ;Ποιοι είναι οι μπλόγκερ; Οι μπλόγκερ είναι οι πολίτες – άρα, τουςενοχλούν οι πολίτες. Τι είναι τα μπλογκ; Τα μπλογκ είναι τα μέσα ενημέρωσης όσων έχουν αντιληφθεί πως η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Καψής, ο Τσίμας, ο Χατζηνικολάου, ο Τράγκας –και τα υπόλοιπα τηλεπαπαγαλάκια- είναι υπηρέτες αυτών που ξέσκισαν και συνεχίζουν να ξεσκίζουν τη χώρα. Και είναιεκατομμύρια πια αυτοί που το πιστεύουν αυτό. Το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις σας – ζώα!Τόσα χρόνια αποθεώνατε τον Μητσοτάκη, τον Σημίτη, τον Καραμανλή και τώρα –που η χώρα πτώχευσε- θέλετε να συνεχίσετε να υπάρχετε και να βγάζετε λόγο, χωρίς να υποστείτε τις συνέπειες; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, γλυκά μου. Όλα σε αυτή τη ζωή έχουν ένα τίμημα. Και θα το πληρώσετε. Θα το πληρώσετε πολύ ακριβά. Γι’ αυτό σας έχει πιάσει πανικός.Το θράσος πολιτικών, μεγαλοεπιχειρηματιών, καναλαρχών, μεγαλοεκδοτών και τηλεδημοσιογράφων είναι τεράστιο.Πρέπει να τελειώνουμε μαζί τους. Πρέπει να τους χτυπήσουμεανελέητα.Μην αγοράζετε τις εφημερίδες τους. Διαλύστε τους. Είναι εχθροί του λαού.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:26

  Παιδιά του Κατηχητικού

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  http://pitsirikos.net/
  
  
  
  
  
  
  Ενοχλημένοι ήταν οι δημοσιογράφοι του Mega από τα υβριστικά συνθήματα που φώναζαν οι διαδηλωτές έξω από τη Βουλή για τους πολιτικούς - είναι όλοι τους του κατηχητικού . Στην επόμενη απεργιακή διαδήλωση, θα πάει η κυρία Τρέμη στο Σύνταγμα, για να τους μαλώσει και να τους βάλει πιπέρι.
  
  Οι δημοσιογράφοι ενοχλήθηκαν από το σύνθημα «Κλέφτες- Κλέφτες». Πού να άκουγαν και τα υπόλοιπα συνθήματα για μουνιά, πούστηδες, καριόληδες κλπ. –θα σοκαριζόντουσαν, γιατί δεν τις έχουν ακούσει ποτέ αυτές τις λέξεις.
  Το αστείο με τους δημοσιογράφους είναι ότι προσποιούνται πως μόνο οι πολιτικοί έχουν πρόβλημα. Συμπεριφέρονται, λες και οι ίδιοι είναι κοσμαγάπητοι και δημοφιλείς. Τους λατρεύει ο κόσμος.Αν ήξεραν η Τρέμη, ο Πρετεντέρης και ο Τσίμας τι ακριβώς λέει ο κόσμος γι’ αυτούς, το πιθανότερο είναι πως θα είχαν μπει σε ένα αεροπλάνο και θα είχαν μεταναστεύσει σε άλλη ήπειρο.Δεν πειράζει – ελπίζω πως, όταν θα έρθει εκείνη η ευλογημένηώρα που τα πλήθη θα μπουκάρουν στο στούντιο του Mega την ώρα του δελτίου ειδήσεων, δεν θα κοπεί η εικόνα και θα έχει όλη η Ελλάδα την ευκαιρία να διαπιστώσει σε απευθείας μετάδοση πόσο αγαπητός είναι στον ελληνικό λαό ο Γιάννης Πρετεντέρης.Το ωραίο είναι πως η ΕΣΗΕΑ δεν έκανε απεργία χτες, με τη δικαιολογία ότι θα καλύψουν οι δημοσιογράφοι τις διαδηλώσεις. Επειδή, όμως, δεν έγιναν επεισόδια –και δεν είχαμε ούτε έναννεκρό-, τα κανάλια έγραψαν τη διαδήλωση στ’ αρχίδια τους.Στην επόμενη απεργία, πρέπει να πλακώσουμε στο ξύλο μερικούς δημοσιογράφους, ώστε να ασχολούνται όλα τα δελτία ειδήσεων επί μια ώρα με την διαδήλωση.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:15

  Η ατμόσφαιρα μυρίζει πλέον μπαρούτι

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Και τι γίνεται όταν ο κόσμος διοικείται από μια χούφτα ανθρώπους που όχι μόνο δεν έχουν πρόβλημα με μισθούς 1$/μέρα, ή ωράρια 15 ώρες/μέρα, αλλά αντίθετα τα επιδιώκουν (διότι το κεφάλαιο πρέπει διαρκώς να αυγατίζει, πτέ δε θα πει από μόνο του "αρκετά"), και όχι μόνο αυτό, αλλά θέλουν να μας πείσουν ότι "δεν υπάρχει εναλλακτική", "είναι το καλύτερο σύστημα", είναι..."δημοκρατία"?
  
  Πόσο μπορεί ο κόσμος να ανεχθεί την ύπαρξη τέτοιων ανθρώπων, και την κυριαρχία αυτού του είδους των ιδεών?
  
  Οι Financial Times, επειδή είναι ένα σοβαρό όργανο προπαγάνδας για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, και όχι ένα απλό παπαγαλάκι που έχει απλά χάψει το παραμύθι και επαναλαμβάνει μονότονα ότι οι λαοί πρέπει να φτωχύνουν ("δημοκρατικά" μάλιστα) για να πλουτίσουν οι μοντέρνοι φεουδάρχες, δημοσίευσαν ένα αρκετά καλό άρθρο του ιστορικού Simon Schama, όπου αναρωτιέται αν έχουν αρχίσει να "ακονίζονται οι γκιλοτίνες", και εξηγεί το γιατί στην πραγματικότητα η ατμόσφαιρα μυρίζει πλέον μπαρούτι, και προτρέπει τους κυβερνώντες να "μαζευτούν" λίγο, αλλιώς κινδυνεύουν να έχουν την τύχη των φεουδαρχών του μεσαίωνα:
  
  
  
  

  The world teeters on the brink of a new age of rage
  Far be it for me to make a dicey situation dicier but you can't smell the sulphur in the air right now and not think we might be on the threshold of an age of rage.
  Historians will tell you there is often a time-lag between the onset of economic disaster and the accumulation of social fury.
  
  In act one, the shock of a crisis initially triggers fearful disorientation; the rush for political saviours; instinctive responses of self-protection, but not the organised mobilisation of outrage…
  
  Act two is trickier. Objectively, economic conditions might be improving, but perceptions are everything and a breathing space gives room for a dangerously alienated public to take stock of the brutal interruption of their rising expectations. What happened to the march of income, the acquisition of property, the truism that the next generation will live better than the last?
  
  The stock epithet the French revolution gave to the financiers who were blamed for disaster, was "rich egoists". Our own plutocrats may not be headed for the tumbrils but the fact that financial catastrophe, with its effect on the "real" economy came about through obscure transactions designed to do nothing except produce short-term profit aggravates a sense of social betrayal. At this point, damage-control means pillorying the perpetrators: bringing them to book and extracting statements of contrition.
  
  This is why the psychological impact of financial regulation is almost as critical as its institutional prophylactics. Those who lobby against it risk jeopardising their own long-term interests. Should governments fail to reassert the integrity of public stewardship, suspicions will emerge that, for all the talk of new beginnings, the perps and new regime are cut from common cloth. Both risk being shredded by popular ire or outbid by more dangerous tribunes of indignation.

  
  
  Αυτό που φοβάται ο αρθρογράφος είναι η αποκάλυψη στα μάτι του κόσμου ότι η άρχουσα τάξη δεν κινείται με βάση κάποιο "κοινό συμφέρον", αλλά με βάση το πως θα εξυπηρετηθούν τα δικά της συμφέροντα: Και αν τα δικά της συμφέροντα εξυπηρετούνται καλύτερα με το να τσαλαπατά τους εργάτες, τότε τους τσαλαπατά.
  
  Θυμίζουμε και την πρόσφατη -πολύ ειλικρινή- τοποθέτηση στελέχους τη Goldman Sachs:
  
  

  Σοκαριστική ήταν η δήλωση του Αλεξάντερ Ντιμπέλιους, επικεφαλής στην Γκόλντμαν Ζαξ των χρηματοπιστωτικών πράξεων που αφορούν στη Γερμανία:"Οι τράπεζες δεν έχουν καμία υποχρέωση να προωθούν το δημόσιο καλό!" δήλωσε χωρίς περιστροφές.

  
  
  Και το ίδιο ισχύει και για τους επιχειρηματίες, εφοπλιστές, κτλ που ρημάζουν τους εργάτες με χίλιους δυο τρόπους (φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, μετακόμιση προς Κίνα, Ινδία, κτλ), όχι διότι είναι "καλοί" ή "κακοί", αλλά διότι έτσι πλουτίζουν περισσότερο, με το να μας εκμεταλλεύονται περισσότερο.
  
  Τι γίνεται λοιπόν αν και όταν ο κόσμος αντιληφθεί ότι σε αυτόν τον κόσμο ο καθένας κοιτάει το δικό του συμφέρον, και αποφασίσει να κοιτάξει και αυτός το συμφέρον του, τσαλαπατώντας αυτούς που παρασιτούν εις βάρος του?
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:13

  Λουκ ( Λουκάνικος ) , ο σκύλος-αντάρτης ..... στα χνάρια του Κανέλου !

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Δινει βροντερό παρόν σε κάθε διαδήλωση, σε κάθε πορεία και φυσικά πάντα όταν γίνονται φασαρίες και επεισόδια με την Αστυνομία . Για αυτό τον βλέπουμε και σε κάθε φωτογραφία απο τα πεδία των μαχών ! Ο λόγος φυσικά για τον Λούκ (απο το Λουκάνικο), ένα αδέσποτο σκυλί των Εξαρχείων, που έμαθε να ζει χωρίς αφεντικά, χωρίς θεσμούς και νομοθεσίες που πρέπει να τηρεί, και χωρίς έθνη και θρησκείες να λατρεύει !!!>Ως άξιος διάδοχος του Κανέλου (στον οποίο μοιάζει κιόλας) του άλλου αναρχικού σκύλου που έγινε ιδιαίτερα γνωστός (μάλιστα έχει και δικό του τραγούδι) και πέθανε το καλοκαίρι του 2008, προσπαθεί να μας δείξει πως η ζωή είναι τόσο απλή, όταν δεν υπάρχουν εξουσιαστές και τύραννοι πάνω απο τα κεφάλια μας !!!Χωρίς κουκούλα, πάντα στην πρώτη γραμμή του ταξικού αγώνα και με ιδιαίτερο θάρρος απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, ο Λουκ έγινε θέμα στην Guardian (στην οποία φυσικά κάνουν λάθος και λένε πως ο σκύλος ονομάζεται Κανέλος) από την οποία σας παραθέτουμε και τις φωτογραφίες !
  Εδώ ο Λουκάνικος, γαβγίζει τα στρουμφάκια.....Ο Λουκ επιστρέφει , αφου έλεγξε το χωρο και τις θέσεις των ΜΑΤ !Ο Λουκ γεύεται ληγμένα χημικά και τρέχει για κάλυψη....Ξανά στην πρώτη γραμμή , προκαλεί .... τους μπάτσους !Δεν καταλαβαίνει τίποτα ....
  
  http://redflyplanet.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:09

  ΚΚΕ - Πρόταση Εξουσίας μέσω Λαϊκής Οικονομίας

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Απο την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα (15 Μαΐου - Πεδίον του Άρεως)
  Γίνεται κοινωνική λαϊκή περιουσία ο κλάδος επεξεργασίας πρώτων υλών, οι κλάδοι της μεταποίησης, η παραγωγή μηχανημάτων, η Ενέργεια, οι μαζικές Μεταφορές, οι Τηλεπικοινωνίες, το συγκεντρωμένο εμπόριο με στόχο όσο το δυνατόν πιο αυτοδύναμη οικονομία, μειώνοντας την εξάρτησή της από το εξωτερικό εμπόριο και τις συναλλαγές με τις καπιταλιστικές οικονομίες, τους διεθνικούς μονοπωλιακούς ομίλους σε τέτοιους κρίσιμους τομείς.
  
  Κοινωνικοποιείται η γη, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στον αγροτικό τομέα, διαμορφώνονται κρατικές παραγωγικές μονάδες για την παραγωγή και επεξεργασία αγροτικών προϊόντων ως πρώτων υλών ή άμεσα καταναλώσιμων.
  
  Δίπλα στα κοινωνικοποιημένα μέσα παραγωγής δημιουργείται ο παραγωγικός συνεταιρισμός για την μικρή εμπορευματική παραγωγή στην πόλη και ο παραγωγικός συνεταιρισμός των μικρών και μεσαίων αγροτών. Οι μικροί και μεσαίοι αγρότες συμμετέχουν με βάση την κατανομή στη γη και τις ζωικές μονάδες, με την οποία εντάχθηκαν στο συνεταιρισμό.
  
  η συνεχεια ΕΔΩ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:05

  Το σύστημα θ΄αλλάξει με Bank Run!

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Σηκώνουμε τα χρήματα μας ΟΛΟΙ από τις τράπεζες και τρέχουμε!

  Συμπληρωματικά δείτε τα παρακάτω λινκ
  
  
  Bank Run
  
  Fractional Reverse Banking
  
  How it works

  Πηγη

  
  
  http://frapezitis.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:01

  |||| 8 μήνες ΠΑΣΟΚ ||| Γκέμπελς – Γιώργος: 0-8 και δυστυχώς για τον Γκέμπελς ο αγώνας θα συνεχιστεί για αρκετούς μήνες

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  

  1.Ο πόλεμος των νεύρων: συναγερμός και εφησυχασμός εναλλάσσονταν όλο και πιο συχνά. Θα προσφύγουμε στο μηχανισμό, προτεραιότητα είναι οι αγορές. Θα κάνουμε στάση πληρωμών, όχι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα… Θα καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα, αποκλείεται είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Θα μας διώξουν από το ευρώ, δεν υπάρχει πρόνοια στη συνθήκη. Τελικά, η προσφυγή στο μηχανισμό μας βρήκε όλους «προετοιμασμένους» από τα συνεχή σκωτσέζικα ντους, να αποδεχθούμε την επαχθή λύση.

  2. Η απομόνωση του στόχου: οι μισθωτοί με προεξάρχουσες κάποιες υποκατηγορίες τους, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και σε πρώτο πλάνο γιατροί, δικηγόροι, ταξιτζήδες απομονώθηκαν ένας, ένας και επλήγησαν χωριστά. Μετά την απομόνωση ερχόταν η συγκεντρωτική έφοδος σε κάθε ενέργεια της η κυβέρνηση έριχνε πυρ ομαδόν κατά των «αδύναμων κρίκων». Για τις περικοπές μισθών, ανέδειξε κάποια επιδόματα, που δίδονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες. υπαλλήλων. Το επίδομα προπέλας, το επίδομα έγκαιρης προσέλευσης, έγιναν ανέκδοτα χωρίς ποτέ να πουν ποιος το θεσμοθέτησε και πόσοι τα λαμβάνουν. Για το ασφαλιστικό, τα ίδια πχ οι ένστολοι που βγαίνουν νωρίς στη σύνταξη ή οι γυναίκες στο δημόσιο. Η ασάφεια και η χρησιμοποίηση συλλογικών στερεοτυπικών παραστάσεων χρησιμοποιήθηκαν αριστουργηματικά.

  3. Η γελοιοποίηση των αντιπάλων: προς δεξιά και προς αριστερά, έχουν χρησιμοποιηθεί εντονότατοι τόνοι, πρωτόγνωροι για μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση. Ποτέ καμία άλλη κυβέρνηση δεν αισθάνθηκε την ανάγκη τόσο γρήγορα να επιτεθεί με θεμιτά και αθέμιτα μέσα προς κάθε κατεύθυνση, με στόχο την ακύρωση, την περιθωριοποίηση και κάποιες φορές την διαπόμπευση του αντιπάλου

  4. Ο αντιπερισπασμός: κάποια στιγμή ξεκίνησε μία κουβέντα για το αν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το ΔΝΤ με τα μικρότερα επιτόκια, ως μέσο πίεσης των αγορών. Κατέληξε σε δυσβάσταχτα μέτρα για να μπορέσουμε να δανειστούμε !!! Οι εξεταστικές επιτροπές υπηρετούν άριστα το σκοπό αυτό, καθώς ποινικά δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον Ο κόσμος είναι στους δρόμους και κυκλοφορούν φήμες για παραιτήσεις υπουργών. Τελειώνουν οι συνομιλίες με τους Τούρκους και ανακαλύπτουν μία υπόθεση 17 ετών συζύγου υφυπουργού και στρέφουν αλλού την κοινή γνώμη. Όλα αυτά τα είδαμε μέχρι τώρα. Τώρα πρέπει να μας δείξουν ότι δεν είναι αδιάλλακτοι, ότι δίνουν κάτι στο λαό, ότι σκέπτονται το λαό. Είναι το επονομαζόμενο «ένα βήμα πίσω». Κάτι με υψηλό συμβολισμό, που να αφορά ευρύτατες ομάδες ή να αγγίζει το θυμικό του πολίτη. Θα γίνει λόγος για μερική αλλαγή πλεύσης, για αδικίες που διορθώνονται, για ανάσα, για ελπίδα. Στην πράξη δεν θα σημαίνει τίποτα και μετά το βήμα πίσω θα ακολουθήσουν δύο εμπρός στην προαποφασισμένη γραμμή. Απλά μαθήματα προπαγάνδας…

  http://frapezitis.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:56

  «Αυτό που συνέβη με την Ελλάδα είναι επικού μεγέθους κλοπή».

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  «Αυτό που συνέβη με την Ελλάδα είναι επικού μεγέθους κλοπή». Αυτό τονίζει σε άρθρο του το Βρετανικό ιστορικό περιοδικό «New Statesman».
  
  Στο ενδιαφέρον του κείμενο αναφέρετε μεταξύ άλλων «Η Ελλάδα είναι απλώς ο μικρόκοσμος ενός σύγχρονου πολέμου που μπορεί να μην ονομάζεται ταξικός, αλλά σπέρνει τον πανικό σε όλους τους φορείς του πλούτου…
  
  Η Ελλάδα είναι μισητή ακριβώς για την αντίσταση που προβάλλει. Αυτή αποτελεί ανάθεμα για τους Ευρωπαίους τραπεζίτες και θεωρείται ανάσχεση στην ανάγκη του γερμανικού κεφαλαίου να ελέγξει όλες τις αγορές την επαύριον της προβληματικής γερμανικής επανένωσης».
  
  Και συμπληρώνει: «Ευτυχώς οι Ελληνες ξέρουν ποιος είναι ο εχθρός τους και θεωρούν ότι βρίσκονται, για μια ακόμη φορά, στην Ιστορία τους υπό ξένη κατοχή. Ομως σηκώνονται ξανά όρθιοι με μεγάλο κουράγιο».
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:53

  "Στο ίδιο ποτάμι θα πνίξουμε και τα αφεντικά και τους υπηρέτες τους"

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Στις 14/5 η Ομοσπονδία Πρακτόρων του ΟΠΑΠ εξέδωσε μια ανακοίνωση/κάλεσμα προς όλα τα μέλη της που είχε θέμα την οργάνωση απεργίας διαρκείας.
  
  Ο τρόπος γραφής του συγκεκριμένου κειμένου ξέφευγε απ’ τα συνηθισμένα καλέσματα και με μια γλώσσα λαϊκή, ωμή ίσως, έκανε ορισμένους με πρώτους τους δημοσιοκάφρους της «Καθημερινής» να ανατριχιάσουν στην κυριολεξία.
  
  Να παραθέσουμε αποσπάσματα του καλέσματος για να ξέρουμε για τι μιλάμε:
  
  «• Αυτοί που μας υποσχέθηκαν καλύτερες μέρες, άνοιξαν για μας τις πύλες της Κολάσεως.
  
  • Αυτοί που διαλαλούσαν τη δίκαια αμοιβή του μεροκάματου, έπεσαν σαν αρπακτικά πάνω μας, αποφασισμένοι να στραγγίξουν κάθε τίμιο νοικοκυριό.
  
  •• Τα φαντάσματα του παρελθόντος, αντί να αντιμετωπίσουν τον λαϊκό εξευτελισμό και την παραδειγματική τιμωρία, ξαναγύρισαν στον θρόνο τους κοιτάζοντας από ψηλά τους ανθρώπους της δουλειάς, γεμάτοι περιφρόνηση.
  
  • Οι Τραπεζίτες που έπνιξαν την ανάπτυξη και παγίδεψαν με ληστρικά δάνεια ανύποπτους επαγγελματίες, σήμερα ανακοινώνουν ξεδιάντροπα τα αστρονομικά κέρδη τους, εν μέσω πρωτοφανούς κρίσης. Δεν το κρύβουν πως ονειρεύονται να διορίσουν την επόμενη Κυβέρνηση.
  
  • • Οι απόμαχοι της δουλειάς τρέμουν τις μαύρες μέρες πείνας που τους περιμένουν, όμως στα στέκια του Συντάγματος τα παράσιτα πανηγυρίζουν. Οι γύπες μυρίστηκαν ανυπεράσπιστα θύματα….
  
  Αντίπαλοι μας είναι αυτοί που αφού κατασπατάλησαν τη δημόσια περιουσία, αφού κατάκλεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία στο χρηματιστήριο, τώρα μας στέλνουν στην παγίδα του Δ.Ν.Τ. και της Κομισιόν, λέγοντας πως μοναδική λύση είναι να υποθηκευτεί το μέλλον μας. Το δικό μας, των παιδιών μας, ακόμη και των δισέγγονων μας. Να φτάσουμε στα έσχατα όρια της απελπισίας εμείς, για να σωθούν οι μισθοί των golden-boys. Δεν θα τους περάσει..
  
  Εμείς αποφασίσαμε να τους περάσουμε το σχοινί που θα κρεμαστούν. Τόσο προδομένοι νοιώθουμε. Τόση είναι η οργή μας.
  
  Στο ίδιο ποτάμι θα πνίξουμε και τα αφεντικά και τους υπηρέτες τους.».
  
  Ενώ στέλνουν και ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους θα είχαν πρόθεση να γίνουν απεργοσπάστες:
  «Οι ομάδες περιφρούρησης που θα οργανώσουν τα Σωματεία έχουν εντολή να κλείσουν με κάθε τρόπο τους προδότες. Να μην ξανακαρπωθούν τους αγώνες μας. Δεσμευόμαστε πως σε όποιου Σωματείου η διοίκηση ανοίξει κερκόπορτες, την επόμενη μέρα θα μας βρουν μπροστά τους. Στάχτη να γίνουν. Καλύτερα να κλάψουν 100 παρά οι οικογένειες πέντε χιλιάδων. ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ».
  
  Το κάλεσμα τους κάνει αναφορά και στα κλαδικά τους αιτήματα (μπορείτε να το διαβάσετε όλοεδώ).
  
  Δεν έχουμε άποψη για τα αιτήματα αυτού του κλάδου των εργαζομένων και δεν θα σταθούμε στις συντεχνιακές διεκδικήσεις τους. Αυτό που θέλουμε να αναφέρουμε είναι η λυσσασμένη αντίδραση που υπήρξε σ’ αυτό το κάλεσμα από τις καθεστηκυίες δημοσιογραφικές πένες–τα έσοδα που έχουν οι φυλλάδες τους από την διαφημιστική πίτα του ΟΠΑΠ δεν είναι επαρκείς λόγος για να δικαιολογούν τέτοια εμέσματα- που όμως έπεσαν στο κενό.
  
  Ποιο συγκεκριμένα, δημοσίευμα της «Καθημερινής» στις 20/5 κάνει λόγο ότι: "Η ανακοίνωση της ΠΟΕΠΠΠ που καλεί τους πράκτορες για «πόλεμο μέχρι εσχάτων» ταιριάζει περισσότερο σε αναρχο-αριστερίστικη οργάνωση, παρά σε ένα σωματείο που σέβεται τους νόμους και λειτουργεί σε μια δημοκρατική κοινωνία".
  Ο αρθρογράφος της φυλλάδας μάλιστα φτάνει στο χυδαίο σημείο να καπηλεύεται τον θάνατο αθώων ανθρώπων για να προβοκάρει την κινητοποίηση: "Ακόμη πιο βέβαιο είναι ότι η συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΟΕΠΠΠ φάνηκε να μην έχει καταλάβει τι συνέβη στο υποκατάστημα της Marfin Bank, όταν οι «μάζες», εμφορούμενες από φανατισμό και από το δίκαιο του εργάτη, εξάλειψαν τέσσερις ζωές", γράφει!!!.
  
  Στην ίδια ρότα και το χθεσινό «Πρώτο Θέμα» μιλάει για «κατάπτυστη ανακοίνωση» τονίζοντας ότι «Οι υπεύθυνοι της ανακοίνωσης, δίχως καμία αίσθηση της κρισιμότητας των ημερών και των έντονων κοινωνικών επάλξεων, επιχειρούν να πυροδοτήσουν το κλίμα, παρακινώντας όσους αισθάνονται αδικημένοι να επιβάλουν τον νόμο του αίματος»!!!
  
  Πέρα απ’ τον πόλεμο που δέχτηκαν όμως οι συνδικαλιστές της ΠΟΕΠΠΠ το αποτέλεσμα της απεργίας τους δικαιώνουν για τον τρόπο που οργάνωσαν και περιφρούρησαν την κινητοποίηση τους αφού ανακοίνωση τους της 22/5 τονίζει: «Η πρωτοφανής για τα ελληνικά χρονικά απεργία μας που πανελλαδικά ξεπερνά ως τώρα το 98% για τα 5.100 πρακτορεία μας (μόνο 150 λειτούργησαν νωρίς το πρωί και τώρα δεν φτάνουν ούτε τα 50, τα περισσότερα σε απομακρυσμένες περιοχές) δίνει απάντηση στους συκοφάντες που λασπολόγησαν τον αγώνα μας».
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:50

  Ψέμματα, ψέμματα... δες το πως είναι ψέμμα

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Το έλλειμμα και το χρέος δεν είναι φαινόμενα Ελληνικά.Καθόλου μάλιστα.Είναι πανευρωπαικά και παγκόσμια.Και εμφανίζονται με μεγάλη ένταση από το 2008 στο 2009.Τη χρονιά δηλαδή που με τεράστια πακέτα διάσωσης επιχειρείται να κλείσουν στις τράπεζες παγκοσμίως οι τρύπες που προέκυψαν από το απίστευτο,ανεξέλεγκτο πάρτυ περίεργων χρηματοοιονομικών προιόντων που εφεύραν τα golden boys της νεοφιλελεύθερης οικονομίας.
  Το καλοκαίρι του '08 η φούσκα σκάει και η ζημιά διαχέεται παντού.Για ένα διάστημα μηνών ο πλανητης έκπληκτος παρακολουθεί τους πανικόβλητους διαχειριστές του συστήματος να προσπαθούν και να μη βρίσκουν την ακρη(το μεγεθος της ζημιάς δεν έχει εκτιμηθεί ακομα επισήμως!).Οταν η προσπάθεια συμμαζέματος μπαίνει σε εφαρμογή και πρωτος πανικός των αγορών σταματάει το Μάρτιο του '09 τότε αρχίζει η αναζήτηση άλλων σχεδίων.Προσπαθούν να βρούν εξιλαστήρια θύματα να φορτώσουν την ευθύνη, αφού μια επικίνδυνη ξεχασμένη φράση -"η κρίση του καπιταλισμού"- μπαίνει στο μυαλό όλων.Μέσα σε λίγους μήνες η κρίση γίνεται Ελληνική!Η κακοδιαχείριση στην Ελλάδα απειλεί την Παγκόσμια οικονομία!!Η οικιστική φούσκα των ΗΠΑ και το πέρασμα της σε κάθε είδους συμβόλαια από τα golden boys ξεχνιέται.Και το κακο είναι οτι "ξεχνιέται" κυρίως από τους δικούς μας "ειδικούς" καί "αναλυτές" που κάνουν παρέλαση στις οθόνες.Για όλα φταίμε εμείς(!) πού ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας και τώρα εξ αιτίας μας τρίζει το παγκόσμιο σύστημα!Και ακόμα φταίνε οι Δημόσιοι Υπάλληλοι πού είναι αγενείς και τεμπέληδες, οι ταξιτζήδες, οι μικρομαγαζάτορες, τα ψιλολαμόγια κάθε είδους και όλοι εμείς οι άλλοι που δεν τους καρφώνουμε στο κράτος, οι μισθωτοί, μέχρι και οι συνταξιούχοι που παίρνουν κάτι ψιλά παραπάνω, όλοι δηλαδή εκτός από αυτούς που κατά κύριο λόγο φταίνε.Αυτοί εξακολουθούν να κυβερνούν, να παίρνουν μέτρα και από πάνω να μας κάνουν μαθήματα πατριωτισμού με εξασφαλισμένους τους λογαριασμούς τους σε offshore και τράπεζες του εξωτερικού.Ελεος!!!
  
  Τα στοιχεία είναι από την Eurostat και υπάρχουν εδώ (ρίξτε μια ματιά)
  Και με λίγα λόγια λένε τα εξής:
  Από το 1998 ως το 2008 στην Ευρώπη των 27,το χρέος γεν.κυβέρνησης μειώθηκε από το 66% στο 61,6% του ΑΕΠ των 27 .Μέσα στον επόμενο χρόνο, στο σωτήριο έτος 2008-2009 αυξήθηκε κατα 12%(!!) και έκανε άλμα στο 73,6%!Σε μερικές χώρες μάλιστα το άλμα ήταν εντυπωσιακό.
  Στην Ισπανία π.χ. όπου η μείωση 1998-2008 ήταν από το 64% του ΑΕΠ στο 39%(24 ολόκληρες μονάδες) σε ένα μόνο χρόνο αυξήθηκε κατά 13,5% ή 127δις ευρώ!Στην Ιρλανδία το ποσοστό αυτό φτάνει το 20% ενώ στην Αγγλία το 16%(η Αγγλία είναι από τις χώρες που το χρέος είχε διαρκώς αυξητική τάση δηλ.και στο διάστημα '98-'08)Ανάμεσα βέβαια και η Ελλάδα με αύξηση του χρέους('08-'09) κατά 15,9% ή 36 δις ευρώ(σαν απόλυτο νούμερο δεν είναι βέβαια το ίδιο επικίνδυνο με τα 127 δις της Ισπανίας, τα 274 δις της Αγγλίας(!),τα 174 δις της Αγγλίας κλπ.)
  Τα στοιχεία αυτά ανακοινώθηκαν μόλις ένα μήνα πριν, ενώ μέχρι τότε όλη η κουβέντα γινόταν μόνο για την Ελλάδα που ήταν η μόνη που πριν το τέλος του '09 είχε ηδη μιλήσει για την κατάσταση της γιατί έτσι της επιβλήθηκε να κάνει.
  Ετσι ο αποδιοπομπαίος τράγος βρέθηκε και τώρα όλα τα βλέμματα εξακολουθούν να είναι στραμμένα σε μας που βέβαια καμιά σχέση δεν έχουμε με το χρέος των άλλων "εταίρων".Απλά το χρέος της κρίσης των τραπεζών και του συστήματος φορτώνεται σε όλους τους λαούς!
  Τα μέτρα ανακοινώθηκαν και τώρα άρχισε το ποίημα και για τους άλλους.Οι τράπεζες στην Ελλάδα θα πάρουν άλλα 10-15 δις για να νοικοκυρευτούν και να σωθούν από μας τους άσωτους, ενώ εμείς μάλλον θα πάρουμε τα βουνά.Όσο για την υπόλοιπη Ευρώπη τα μέτρα έπονται από χώρα σε χώρα.Όλα πρέπει να γίνονται βήμα-βήμα άλλωστε, το είπε και ο Mr.ΔΝΤ πως θα ήταν λάθος να ληφθούν μέτρα τώρα σε Γερμανία-Γαλλία.Αργότερα, σε λίγες βδομάδες ίσως...
  Μέχρι τότε θα ξαναψάξουν εμάς...κάπου στον Ιούνιο-Ιούλιο λέει...
  Δεν μας βλέπω για διακοπές φέτος.Μάλλον πάμε για κατασκήνωση στο Σύνταγμα και μπάνια στο συντριβάνι!Συλλαλητήριο το πρωί, πάρτυ το βράδυ(δεν είναι και τόσο χάλια δα....)
  [giorgossarris.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:30

  117.547.184 Ευρώ κ. Ρέππα ......

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  

  Υπερβάλλοντα ζήλο και αγωνία επέδειξε στην πρόσφατη συνέντευξη του ο Υπουργός Μεταφορών -Υποδομών και Δικτύων κος Δ. Ρέππας για την πορεία των δημοσίων εισόδων.

  Μάλιστα κατά την έρευνα που έκανε, ανακάλυψε επιτέλους την αιτία του κακού που έχει σαν αποτέλεσμα τα δημόσια ταμεία να παραμένουν άδεια.

  Οι ‘ένοχοι’ λοιπόν είναι μερικοί χιλιάδες οδηγοί που κινούνται στις Εθνικές Οδούς, που έχουν παραχωρηθεί σε ιδιωτικές εταιρείας και αρνούνται να καταβάλλουν το κατά την άποψή τους παράνομο και παράλογο τέλος διοδίων που τους ζητείται.

  Επειδή λοιπόν δεν εισπράττεται και ο ΦΠΑ που αναλογεί, ο κ. Ρέππας αποφάσισε να καταστρατηγήσει τη σύμβαση παραχώρησης, που το κόμμα του υπερψήφισε στη Βουλή σαν αντιπολίτευση και να μετατρέψει την μη είσπραξη των διοδίων σαν φοροαδίκημα ώστε το τέλος να εισπράττεται από την εφορία.

  Η καταστρατήγηση έγκειται ότι οι προβλέψεις του άρθρου 24.1.5 (2) της σύμβασης καθορίζουν με σαφήνεια ότι «Σε κάθε περίπτωση το Δημόσιο δε φέρει την ευθύνη της βεβαίωσης της μη καταβολής και της είσπραξης των διοδίων».

  Μετά την συνέντευξη και αφού προφανώς ο κ. Ρέππας ενημερώθηκε για τις προβλέψεις της σύμβασης και τη νομική αδυναμία στο να συνταχθεί και να ψηφιστεί ρύθμιση όπου το κράτος θα αναλάβει το ρόλο του ‘εισπράκτορα’ οφειλών προς ιδιωτικές εταιρείες, ανασκεύασε τις δηλώσεις του.

  Όπως αναγράφεται στον ημερήσιο τύπο («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» 21-5-2010) η ρύθμιση αυτή θα ψηφιστεί το 2013 όταν το δημόσιο θα αρχίσει να εισπράττει πλέον ποσοστό από τα καταβαλλόμενα τέλη διοδίων.

  Επειδή όμως κατανοούμε την αγωνία του κ. Ρέππα για την αύξηση των δημοσίων εσόδων καταθέτουμε στη συνέχεια μερικές άμεσης εφαρμογής εισπρακτικές προτάσεις που αφορούν οφειλές της «ΝΕΑΣ ΟΔΟΥ» εταιρείας που εκμεταλλεύεται την Ε.Ο Αθηνών –Λαμίας, προς το Δημόσιο. Αυτές είναι οι παρακάτω:

  - Είσπραξη ποινικών ρητρών ύψους 19.200.000€ μέχρι σήμερα, που προέρχονται από καθυστερήσεις παράδοσης οφειλόμενων έργων στην Ε.Ο Αθηνών –Λαμίας. Το σύνολο των κατασκευών αυτών έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Αύγουστο του 2009.

  - Επιστροφή στο Δημόσιο ως αχρεωστήτως καταβληθέντων82.500.000€ που καταβλήθηκαν από το Δημόσιο σαν Χρηματοδοτική Συμβολή. Η σύμβαση προβλέπει ότι τα χρήματα αυτά έπρεπε να είχαν δοθεί μόνο εφόσον η εταιρεία ολοκλήρωνε το σύνολο των κατασκευών της προηγούμενης παραγράφου, γεγονός που δεν έχει συμβεί.

  - Είσπραξη των προστίμων ύψους 7.485.000€ και 8.362.184€ που επέβαλλε η πολεοδομία Καπανδριτίου στη ΝΕΑ ΟΔΟ για κατασκευή αυθαίρετων κτισμάτων παράπλευρα της Ε.Ο στο ύψος της Μαλακάσας και Αφιδνών αντίστοιχα.

  Η είσπραξη λοιπόν συνολικά της οφειλής των 117.547.184 Ευρώ και τα δημόσια ταμεία θα γεμίσει την αγωνία του κ. Ρέππα θα μετριάσει και ίσως επιτρέψει στην κυβέρνηση να ανακουφίσει μερικούς χιλιάδες μικρο-συνταξιούχους των 500 Ευρώ που υποφέρουν από την περικοπή της 13^ης και 14^ης σύνταξής τους.

  
  
  http://diodiastop.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 21.05.2010
• 00:10

  Casus belli, αν πειράξετε το «Δεν πληρώνουμε»

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  Σύμφωνα με σημερινό (19.05.2010) δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας», Στον πάγο βάζει, τουλάχιστον για φέτος, η κυβέρνηση την αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων για τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους. Προωθείται νομοθετική ρύθμιση, ώστε η μη καταβολή διοδίων να θεωρείται φορολογικό αδίκημα.»

  Σύμφωνα με το αιτιολογικό της κυβέρνησης, αυτό θα συμβεί επειδή κάθε φορά που δεν πληρώνονται διόδια, το Δημόσιο χάνει το ΦΠΑ που του αντιστοιχεί.

  Σοβαρά, κύριε υπουργέ; Νοιαστήκατε, επιτέλους, για τα χαμένα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου; Από πότε; Και γιατί δεν ξεκινάτε να εισπράττετε πρώτα από όλους αυτούς που χρωστούν στο Ελληνικό Κράτος και το ζημιώνουν συστηματικά εδώ και δεκαετίες; Όλοι αυτοί οι χρόνιοι οφειλέτες, έχουν όνομα, ταχυδρομική διεύθυνση και με μερικούς μάλιστα από αυτούς, διατηρείτε και άριστες σχέσεις. Γιατί ξαφνικά αυτό το ενδιαφέρον για τους «φοροφυγάδες» του «Δεν πληρώνουμε»;

  Μήπως βάλατε στο στόχαστρο το υγιέστατο, κομματικά ανεξάρτητο,πανελλαδικό κίνημα κατά των διοδίων, το οποίο γεννήθηκε τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας; Μήπως διαγνώσατε σοβαρό κίνδυνο και απειλή από τη ραγδαία ανάπτυξή του και τη μαζική συμμετοχή των πολιτών; Η μήπως σας το επέβαλλαν οι «συνεταίροι» σας παραχωρησιούχοι;

  Πάντως, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, εσάς και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) δεν σας τιμούν αυτές οι σκέψεις. Λέμε, συνειδητά, σκέψεις, γιατί αν τελικά, πράγματι, κάνετε τις σκέψεις σας πράξεις, τότε να ξέρετε, ότι αυτό θα σημαίνει για όλους εμάς Casus belli!

  Αν θέλετε να εξασφαλίσετε έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιοακυρώστε τις συμβάσεις τους, όπως κάνει το Γερμανικό Κράτος σε δεκάδες περιπτώσεις PPP-Projects τα οποία σε βάθος χρόνου είναι αποδεδειγμένο πως αποβαίνουν εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών.

  Διαβάστε κ. Υπουργέ, πως η κυρία Μέρκελ προστατεύει τους γερμανούς φορολογούμενους πολίτες, ενώ εσείς ακόμη και σήμερα, σε αυτή την δεινή οικονομική θέση της χώρα μας …τα «ακουμπάτε χοντρά» στην παρέα της HOCH TIEF!

  Τα παρακάτω, απλά προς ενημέρωσή σας:

  Εφημερίδα Der Westen, 16.03.2009

  Βερολίνο. Τέσσερα πιλοτικά έργα της Ομοσπονδίας για την κατασκευή και λειτουργία αυτοκινητοδρόμων από ιδιωτικές εταιρίες απειλούνται να οδηγηθούν σε οικονομικό φιάσκο ύψους δισεκατομμυρίων. Αυτό προκύπτει από μια γνωμοδότηση που εκπόνησε το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Συνέδριο (ΟΕΣ) για τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στην κατασκευή κεντρικών οδικών αρτηριών της Γερμανίας. Στην εν λόγω γνωμοδότηση, το ΟΕΣ αμφισβητεί έντονα τους βασικούς ισχυρισμούς υπέρ αυτών των έργων. Το ΟΕΣ θεωρεί ότι τα βασικά στοιχεία είναι τόσο αντικρουόμενα που η υλοποίηση των έργων απειλείται με δύο πιθανότητες: είτε οι ιδιωτικές εταιρίες θα οδηγηθούν σε «σημαντικές οικονομικές δυσκολίες (πτώχευση)», είτε το κράτος θα υποστεί «σημαντικά οικονομικά μειονεκτήματα».

  Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα:

  • «Κι αν χρεοκοπήσει η Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου ΑΕ;» του Ηλία Τσολακίδη, μέλος Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας [www.anasta.de]
  • «ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ»
    προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων σχετικά με την ανάθεση έργου στην Aegean Motorway A.E. του Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, μέλος Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας [www.anasta.de]
  • Αποκαλυπτική έρευνα του γερμανικού VER.DI για τις συμβάσεις ΣΔΙΤ: [www.anasta.de]

  
  πηγή: [www.anasta.de]
  
  http://diodiastop.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:07

  Ο λόγος που ανεβάζουμε φωτο και βίντεο από τις κινητοποιήσεις (Φωτογραφίες από τα σημερινά συλλαλητήρια)

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  )
  
  
  
  
  Oι λόγοι για τον οποίους προσπαθώ με φωτο και βίντεο να καταγράψω το τι συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα στους δρόμους της Αθήνας είναι βασικά δύο.Πρώτα απ'όλα πιστεύω πως όποια θέση κι αν έχει κανείς,το πιο πιθανό είναι πως αυτό τον καιρό στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο γράφονται σημαντικές και σπουδαίες σελίδες της ιστορίας.Ισως ζήσουμε γεγονότα από εκείνα που συμβαίνουν κάθε 100-200 χρόνια κι αφήνουν πίσω τους σημάδια ανεξίτηλα.Οπως και να είναι όμως η πυκνότητα και η ένταση των κινητοποιήσεων του λαού είναι χωρίς προηγούμενο για τις δεκαετίες της δικής μου ζωής και φυσικά των πολύ νεότερων από μένα.Ειναι λοιπόν αδιανόητο να υποτιμηθούν, πόσο μάλιστα να αγνοηθούν η να χλευαστούν.
  Αυτός είναι και ο δεύτερος λόγος.Κάνοντας βόλτες σε "μεγάλα" και "σοβαρά" site (και στην tv) τις συντριπτικά περισσότερες φορές η ενημέρωση γύρω από τα συλλαλητήρια είναι υπόδειγμα διαστρέβλωσης.Οταν όμως υπάρχουν εικόνες και βίντεο και μάλιστα εντελώς απλά και ερασιτεχνικά όπως τα δικά μου η αλήθεια δίνει από μόνη της τις απαντήσεις σε εκείνους που προσποιούνται πως δεν συμβαίνει τίποτα στους δρόμους γιατί απλά δεν αντέχουν την αλήθεια αυτή που κρύβει ανατροπές.
  Αυριο όταν οι δρόμοι θα ξεχειλίζουν από δίκαια οργή τι θα έχουν άραγε να πούν;
  Δε βαριέσαι , κάτι θα βρούν...δουλειά τους είναι άλλωστε να λένε....
  Υ.Γ.Ειδα σε διάφορα site φωτογραφίες με άδειους δρόμους (διαλεγμένες στιγμές στις 10 το πρωί πριν μαζευτεί ο κοσμος) που μόνο γέλια η θυμό προκαλούν σε όσους ηταν στην πορεία.Ελεγα να τις δημοσιεύσω σαν δείγματα διαστρέβλωσης αλλά δε βαριέσαι, τι νόημα θα είχε, τους ξέρουμε άλλωστε τι ρόλο παίζουν.
  
  [giorgossarris.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 18.05.2010
• 21:34

  ΔΕΝ ΗΤΑΝ "ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ"

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Η κεφαλή της πορείας βρίσκεται στα Χαυτεία. Κοιτάζοντας πίσω, η Πατησίων χάνεται μέσα σε ένα ποτάμι από κόκκινες σημαίες. Η εικόνα είναι εντυπωσιακή. Αλλά αυτό - συμφωνούμε με τους συντρόφους που πορευόμαστε πλάι πλάι - το έχουμε ξαναζήσει. Σπάνια, αλλά έχει ξανασυμβεί. Οπως σε κείνες τις συγκεντρώσεις του Πολυτεχνείου, τη δεκαετία του '80.
  
  ΤΕΡΜΑ ΣΤΑΔΙΟΥ. Μια ανθρωποθάλασσα κατακλύζει τον ορίζοντα ως εκεί που μπορούν να δουν τα μάτια! Κάθε σημείο του δρόμου, μέχρι την Αιόλου, ασφυκτικά γεμάτο! Τώρα πια είναι σίγουρο. Αυτή η συγκέντρωση είναι κάτι διαφορετικό. Αλλά και πάλι, όσο κι αν η καρδιά φτερουγίζει, το μυαλό πρέπει να παραμείνει στη θέση του.
  Σύντροφοι, σίγουρα «εδώ κάτι γίνεται», αλλά ας είμαστε ψύχραιμοι. Κι αυτό το έχουμε ξαναδεί. Σπανιότατα, όπως στη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση στις 5 του μήνα ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα, αλλά το έχουμε ξαναδεί.
  
  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ. Η κεφαλή φτάνει στο ύψος των Προπυλαίων. Τα μάτια αναζητούν πληροφορίες: Πόσος είναι ο κόσμος στη Σταδίου; Μέχρι πού φτάνει η πορεία; Τα τηλέφωνα με τους συντρόφους που έχουν μείνει πίσω, δίνουν και παίρνουν. Μας μεταφέρουν μια εικόνα ασύλληπτη. Παραφρονήσανε; Είναι τα συνθήματα, είναι ο «χαμός» που γίνεται και δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε: Γελάνε ή κλαίνε από τη χαρά τους;
  Φτάνουμε στο άνοιγμα της Κοραή. Τώρα, ναι, αντιλαμβανόμαστε τι μας έλεγαν. Είναι τρομερό! Ενώ η Πανεπιστημίου γεμίζει ασφυκτικά, την ίδια στιγμή τα κύματα της κοσμοπλημμύρας συνεχίζουν να σαρώνουν τη Σταδίου! Κοιταζόμαστε με τους συντρόφους. Αυτή τη φορά απλώς κοιταζόμαστε. Ξέρουμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι μεγάλο. Πολύ μεγάλο. Δεν υπάρχει κάτι ανάλογο να το συγκρίνουμε. Αλλά - σύντροφοι - μη βιαστούμε ακόμα για εκτιμήσεις. Ας παραμείνουμε ψύχραιμοι. Η πορεία συνεχίζεται. Προχωράμε.
  
  ΤΕΡΜΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ. Στη συμβολή με την Πατησίων η κεφαλή της πορείας σταματά. Τρέχουμε μπροστά. Αυτό που συναντάμε δεν έχει προηγούμενο. Η κεφαλή της πορείας έχει κολλήσει, δεν μπορεί να προχωρήσει, αλλά δεν πρόκειται για κίνηση «τακτικής» των διοργανωτών, σταματήσαμε γιατί μας κλείνουν το δρόμο οι διαδηλωτές!
  Ενώ η κορυφή της πορείας βρίσκεται μια δρασκελιά από την Ομόνοια, ενώ έχει διασχίσει την Πατησίων από το Πεδίον του Αρεως, ενώ πέρασε από το Σύνταγμα, κατέβηκε ολόκληρη την Πανεπιστημίου, ακόμα ο κύριος όγκος της πορείας περνά από μπροστά μας! Η ουρά της πορείας χάνεται μέχρι εκεί που δεν μπορούν να δουν τα μάτια, πίσω από το Πολυτεχνείο, κάτω από το Μουσείο, οι τελευταίοι βρίσκονται ακόμα εκεί απ' όπου πριν από δύο ώρες είχαμε ξεκινήσει!
  
  ΟΧΙ, ΤΩΡΑ ΠΙΑ δε γίνεται να είμαστε «συγκρατημένοι», «μετριοπαθείς» και «μετριόφρονες».
  Μπορεί εδώ και ώρα τα μάτια να μιλάνε με την καρδιά, μπορεί τόση ώρα το μυαλό να θέλει να τους βάλει φρένο, μπορεί να παλεύαμε με τον εαυτό μας για να μην πιστέψουμε αυτό που βλέπουν τα μάτια μας, αλλά τώρα πια μιλάει η λογική:
  Όχι, αυτό δεν έχει ξανασυμβεί!
  Όχι, αυτό δεν είναι «ένα ακόμα συλλαλητήριο».
  Σήμερα, η Αθήνα παραλαμβάνει τη σκυτάλη των ηρωικών της παραδόσεων, πιάνει το νήμα του μεγαλείου των αγώνων της!
  Αυτό που συντελείται μπροστά μας είναι ένας σταθμός, είναι από εκείνες τις λαϊκές κοσμοπλημμύρες που θα μνημονεύονται στο χρόνο, από εκείνα τα λαϊκά ξεσπάσματα που στο μέλλον θα λέμε: «Ναι ήμουν κι εγώ εκεί»!
  
  ΜΙΑ ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ περικύκλωσε ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας, και ενώ ξανασυνάντησε τον εαυτό της, το τσουνάμι του πλήθους και του πάθους δεν είχε ακόμα ξεδιπλωθεί από το σημείο αφετηρίας!
  Εμείς, που την ίδια ώρα ήμασταν στα Χαυτεία, ήμασταν και στην Κλαυθμώνος, και στη Βουλή, και στα Προπύλαια, και στη Θεμιστοκλέους, και στη Στουρνάρη, και στη Μάρνη και πέρα από την Ιουλιανού, μέχρι την Αλεξάνδρας!
  
  ΝΑΙ. Αυτό που έγινε το περασμένο Σάββατο στην Αθήνα ήταν «απλά»
  ΣΥ-ΓΚΛΟ-ΝΙ-ΣΤΙ-ΚΟ!
  Ήταν τεράστιο. Και σε ποσότητα και σε ποιότητα.
  
  Φαινότανε από το πρωί, όταν χείμαρροι από κόκκινες σημαίες έφταναν από όλες τις γωνιές της πόλης στο σημείο συνάντησης.
  Όταν αγόρια και κορίτσια, νιάτα λαμπερά και όμορφα, κατά χιλιάδες, ξεχύθηκαν γύρω από την κεντρική εξέδρα.
  Όταν γυναίκες και άντρες, με τα καλά τους, με τα γιορτινά τους, άνθρωποι που στα πρόσωπά τους έλαμπε η τίμια δουλειά και ο ιδρώτας δεκαετιών, που πολλοί απ' αυτούς - φαινόταν - δεν είχαν ποτέ ξανά συναντηθεί με το Κόμμα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και έκαναν το «βήμα».
  Όταν τα λευκά κεφάλια, περήφανα και γεμάτα εμπειρία έτρεξαν σαν έφηβοι να ανταποκριθούν στο κάλεσμα των καιρών.
  Όλα έδειχναν ότι «σήμερα θα βουλιάξει η Αθήνα».
  Κι όταν η Αλέκα ανέβηκε στο βήμα, όταν το μάτι απλώθηκε από την εξέδρα στον ωκεανό που σχημάτισαν οι αθάνατες σημαίες μας δεξιά κι αριστερά από την Πατησίων μέχρι το τέρμα της Αλεξάνδρας, το είπαμε μεταξύ μας: Σήμερα γράφεται Ιστορία!
  
  ΟΤΑΝ πια αυτή η φουσκοθαλασσιά απλώθηκε στην πόλη, μια κόκκινη πόλη που αποδείχτηκε μικρή για να αγκαλιάσει όλο αυτόν τον κόσμο, το μήνυμα έγινε ξεκάθαρο:
  Το Σάββατο, το συλλαλητήριο ήταν ένα ξέσπασμα. Ήταν η αρχή! Δεν ήταν τα μέλη, δεν ήταν οι οπαδοί, δεν ήταν οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ που το μετέτρεψαν σε παλλαϊκή «φωνή». Ήταν ο λαός! Ηταν η φωνή του λαού που μίλησε το Σάββατο.
  Ήταν ο λαός που είπε: Τα μέτρα σας δε θα περάσουν!
  Ήταν ο λαός που είπε: Κάτω τα χέρια από το ΚΚΕ!
  Ήταν ο λαός που μίλησε το Σάββατο. Και μίλησε μέσα από το Κόμμα του, το ΚΚΕ!
  
  Τα κανάλια τους. Εκεί που διάφορες κυρίες ισχυρίζονται ότι μεταδίδουν τις ειδήσεις με κριτήρια «δημοσιογραφικά». Εκεί που αφιερώνονται δεκάλεπτα στα ψώνια της κυρίας Εμινέ, της συζύγου του Ερντογάν. Εκεί που αρκεί μια περαντζάδα του ντεκαπάζ με το DVD από την τάδε πίστα στην τάδε πιάτσα για να «καλυφθεί» με ενδελεχές «ρεπορτάζ». Εκεί που αλωνίζουν οι «μαυρότρυπες», οι «μπουμπούκοι» και οι «μπουμπούκες». Εκεί που τσιφτετελιάζονται, στα πρωινάδικα, στα μεσημεριανάδικα και στα βραδινά Αννιτο-ριάλιτι.
  
  Τα κανάλια τους δε μετέδωσαν λέξη για το συλλαλητήριο του ΚΚΕ!
  Σύμφωνα με τα κριτήριά τους, πολλές-πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι δε χωράνε στην τηλεοπτική «δημοκρατία» της Τρέμη, του Στραβελάκη, του Πρετεντέρη, της Κάτιας Μακρή, του Θέμου Αναστασιάδη.
  
  Οι μικρόνοες. Νομίζουν ότι «έθαψαν» το συλλαλητήριο.
  Αλλά το ξέρουν και οι ίδιοι: Έξω από τον οξυζενέ και περιφρουρημένο από λαϊκά «μικρόβια» περίγυρο του Κολωνακίου, έξω δηλαδή από το σύνορο όπου ο ταξικός εκμαυλισμός λογίζεται σαν «προτέρημα», στην κοινωνία των πραγματικών ανθρώπων, το μόνο που κατόρθωσαν ήταν απλώς να ξεφτιλιστούν.
  Ξεμπροστιάστηκαν. Γελοιοποιήθηκαν. Και για μια ακόμα φορά - αλλά τούτη τη φορά ολοσχερώς και χωρίς φύλλο συκής - απλώς αυτοπροσδιορίστηκαν. Υπάλληλοι. Χωρίς ίχνος αυτοεκτίμησης. Όπως ακριβώς τους θέλουν τα «αφεντικά τους».
  
  [aristeramitilini.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:29

  “Ο κύριος Ψυχάρης κινείται στα όρια της νομιμότητας;” (μάλλον της μαλακίας...)

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  Του Νεοκλή Θεοδωρόπουλου - Από το blog Sibilla
  Μεγάλη η αυθάδεια του κ. Ψυχάρη στο “βαρυσήμαντο” άρθρο του «ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΤΩΝ ΤΣΑΡΩΝ», για το πολιτικό μας σύστημα, το κοινοβούλιο και τα πολιτικά κόμματα.
  
  Ένας δημοσιογράφος-επιχειρηματίας μπορεί να γράφει “ελεύθερα”, στο παρασκήνιο να έχει επιβάλει πολιτικές, υπουργούς, κόμματα και επίδοξους αρχηγούς κομμάτων και πρωθυπουργών, μαζί με την επιβολή του στα δημόσια έργα, αλλά “δυσαρεστείται” όταν κάποιος πολιτικός ή κόμμα δεν είναι ταυτισμένοι με τις “απόψεις” και τα συμφέροντά του…
  
  Έχει την εντύπωση ο κ. Ψυχάρης ότι ο ελληνικός λαός πάσχει από γεροντική άνοια και αμνησία;
  
  Πως η αποσταCia του ’65, η δυναστεία των Γκλύξμπουργκ, η δικτατορία, το βρώμικο ’89 και τα περιβόητα “πάμπερς”, για να μην μιλήσουμε για τον «Γιωργάκη» της προσπάθειας επιβολής νέου ηγέτη στο ΠΑΣΟΚ, έχουν αποβληθεί με λοβοτομή από τον ελληνικό λαό;
  
  Χθες, μιλούσε για τον μεγάλο πολιτικό ηγέτη Κώστα Καραμανλή και τον ανήμπορο (πολιτικά) «Γιωργάκη», χωρίς κόστος, αφού όλες οι δουλειές του δημοσίου, δηλαδή τα χρήματα του ελληνικού λαού κατέληγαν στις τσέπες του…
  
  Σήμερα, άραγε νομίζοντας ότι προσφέρει υπηρεσίες στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και το έθνος, προσφεύγοντας στην «αρθρογραφία» της ιταμότητας;
  
  Καταλήγει το “βαρυσήμαντο άρθρο” του: «Τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα αν οι μεν έκλειναν το μάτι στα φαντάσματα του Λένιν και οι άλλοι στις σκιές του Τσάρου;»
  
  Ν’ αναρωτηθούμε «Τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα αν οι μεν έκλειναν το μάτι στους νταβατζήδες του λαού και στις σκιές των τρωκτικών του δημοσίου χρήματος;», μιας και τώρα έχουν στόχο και πολιτικά κόμματα
  
  Και… μήπως πλησιάζει η ώρα να ερευνηθούν τα «πόθεν έσχες» των “δημοσιογράφων”, των εκδοτών, των “επιχειρηματιών” που λυμαίνονται τα χρήματα του ελληνικού λαού με τα δημόσια έργα, μιας και η αυθάδειά τους επιτρέπει, εκ νέου με ξαναζεσταμένο φαγητό, τη στοχοποίηση ενός πολιτικού κόμματος που δεν είναι δικό τους κατασκεύασμα, αλλά γέννημα θρέμμα λαϊκών αγώνων, είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί κάποιος με την πολιτική του;
  
  Μήπως μια κοινοβουλευτική ερώτηση-αίτηση κατάθεσης εγγράφων, για τα δημόσια έργα που έχει αναλάβει, από το 1989 μέχρι αυτή την ώρα, το συγκρότημα των ΜΜΕ και όπου “εργάστηκε” ο τιμητής των όλων και το σινάφι του, θα βοηθούσαν τη συλλογική μας μνήμη;
  
  Λέμε… έτσι για να μην μας περνάνε για ηλίθιους!
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 16.05.2010
• 22:03

  Ανυπόφορη ευθεία

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Κρίσεις κατάθλιψης.Η ζωή μας έχει γίνει μια απέραντη ευθεία. Έχει και μια συννεφιά ίδια με τις θλιμμένες φάτσες που βλέπω τριγύρω. Για να "σκάσει" χαμόγελο πια άνθρωπος πρέπει να ακούσει από στόμα πολιτικού κάτι γλυκό. Πες κι εσύ, ρε φαλακρούλη, ένα "γαλακτομπούρεκο" να γλυκαθούν 10,000,000 ανθρώπων που από την ώρα που σε βρήκαν μόνο χολή τους δίνεις. Μας έφαγαν τα μέτρα σου και βλέπω στο ύπνο μου να "παίρνω" τα δικά σου. Αλλά δεν είμαστε για τέτοια έξοδα τώρα. Λοιπόν, ένα 50εύρω έχω πάνω μου. Δεν θα με βγάλει η βενζίνη για την επόμενη χώρα αλλά θα με βγάλει σίγουρα εκεί που ο δρόμος κάνει στροφή
  
  [ohia1.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:00

  Θα Δούμε...

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  

  Αντικείμενο ανάλυσης του παρακάτω κειμένου είναι οι τελευταίες μεγάλες συγκεντρώσεις εργαζομένων, μεσοαστών και νεολαίων, από τα πιο ριζοσπαστικά κοινωνικά μέρη ακόμη και η τελευταία πολύ μεγάλη συγκέντρωση του Κουμουνιστικού Κόμματος(Σάββατο 15 Μαΐου). Οι πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις πολιτών είτε στις απεργιακές κινητοποιήσεις είτε σε κινητοποιήσεις των κομμάτων της αριστεράς, πχ του ΚΚΕ, σχηματοποιούν τους όρους μιας “επικίνδυνης” κατάστασης για τον πολιτικό χώρο της Αριστεράς, τουλάχιστον αυτόν που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια.

  Πριν προχωρήσουμε, να σημειώσουμε, ότι στα σημερινά πολιτικά δεδομένα είναι αναγκαίο να τεθεί πως το κυρίαρχο αντιδραστικό μπλοκ(ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και φασίστες κοινοβουλευτικοί και μη) είναι απίστευτα αποκοινονικοποιημένο, χωρίς καμία απολύτως κοινωνική γείωση. Μία απίστευτη πολιτική κατάσταση και κοινωνική συμπεριφορά που επιφυλάσσει η κοινωνία και που δεν συνόδευε ούτε τα πιο φασιστικά καθεστώτα που διατηρούσαν κάποιες κοινωνικές γειώσεις.

  Ύπαρξη Συνθηκών…

  Διαγράφεται σιγά σιγά μια “ευθύνη” για την Αριστερά που εκπορεύεται από τις τελευταίες εξελίξεις και την παρουσία του κόσμου. Θα μπορούσαμε πολύ συνοπτικά(το θέμα έχει συζητηθεί) να πούμε ότι οι εξελίξεις είχαν/έχουν ήδη διαμορφώσει κυρίως όσον αφορά αυτό που αναφερόταν ως “αντικειμενικές συνθήκες”.

  H παρουσία του κόσμου, με σαφή πολιτικά/ταξικά κίνητρα έρχεται να διαμορφώσει το “επικίνδυνο” της σημερινής κατάστασης. Έρχεται να διαμορφώσει με δικούς του όρους τον πόλο της “υποκειμενικής συνθήκης”.

  Ναι ή όχι, συμβαίνει ή δεν συμβαίνει; Είμαστε πράγματι μπροστά στο απαραίτητο δομικό αιτιατό της εξέγερσης και ίσως της επανάστασης; Και αν Ναι ποια στάση απαιτείται; Σίγουρα όχι η στάση που διαμορφώθηκε κατά την μη ύπαρξη των “συνθηκών”(βλέπε νεότερη μεταπολιτευτική ιστορία της κοινοβουλευτικής Αριστεράς).

  Οι αντικειμενικές συνθήκες διαμορφώθηκαν εν τη απουσία όλων μας και με ευθύνη των σχεδιαστών και μηχανισμών του Κράτους και του Κεφαλαίου, της εθνικής και διεθνούς ελίτ. Εντός χρησιμοποιήθηκαν οι παραδοσιακοί κομματικοί μηχανισμοί (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ- και φασίστες) με τις επίσης παραδοσιακές μοναρχοφασιστικές οικογένειες των Παπανδρέου και Καραμανλή, κλπ.Τα τελευταία οικονομικά μέτρα ολοκλήρωσαν κατά τρόπο καθοριστικό την ποιότητα και το βάθος των αντικειμενικών συνθηκών. Αυτό που απέμεινε ήταν ο καθορισμός ή και η σχηματοποίηση του πόλου των υποκειμενικών συνθηκών για να λειτουργήσει η εξίσωση. Σημειώνουμε εδώ πως έχουμε επιφυλάξεις ως προς τη μηχανιστική αντίληψη της εξέλιξης των πραγμάτων, κάτι όμως που δεν αναιρεί την παρούσα κατάσταση.

  Οι χιλιάδες πολίτες των απεργιακών κινητοποιήσεων, ακόμη και η μεγαλειώδης συγκέντρωση του ΚΚΕ μπορούν όχι απλά να ενισχύσουν τα παραδοσιακά κόμματα της Αριστεράς(πολύ μοναχική άποψη) αλλά θα μπορούσαν να σχηματοποιήσουν τον παράγοντα της υποκειμενικής συνθήκης και να αλλάξουν την στάση συνολικά της Αριστεράς προς μία πιο επιθετική και συγκρουσιακή συμπεριφορά που να ταιριάζει όχι στην εποχή που έφυγε πριν λίγες ημέρες αλλά αυτή που ανατέλλει από την οργή των χιλιάδων πολιτών…

  Εν συντομία , αν όντως υπάρχει ο σχηματισμός της υποκειμενικής συνθήκης είναι ξεκάθαρη η “εντολή” σύγκρουσης που έχει δοθεί και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χαθεί στους διαδρόμους των μηχανισμών του διεφθαρμένου κοινοβουλίου, που έχει καταφέρει και επιβάλλει έναν υπέρ ανόητο “καθωσπρεπισμό” υπακοής στους Αριστερούς, που νομιμοποιούσε χρόνια τώρα την εκμετάλλευση και την καταλήστευση όλων μας .

  Από το 2002 και μετά και πριν αλλά μετά το 2002 έγινε ιδιαίτερα ορατό, τα κοινοβουλευτικά αριστερά κόμματα περιθωριοποίησαν κάθε ριζοσπαστισμό ρίχνοντας ψευδό ηθικά αναθέματα στην ποδιά των τηλεοπτικών υπαλλήλων της παρασιτικής αστικής Τάξης των εργολάβων, των εφοπλιστών που ελέγχουν το σύνολο των έντιμων δημοσιογράφων και των ΜΜΕ. Το κενό που κατάφεραν και δημιούργησαν ήταν μεγάλο, παρόλα αυτά σήμερα υπάρχουν οι όροι επαναδημιουργίας ριζοσπαστικών πρακτικών από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, ειδικά αν υπάρξουν τμήματά που συνδεθούν με μέρη του αναρχικού χώρου στα πλαίσια μιας “επαναστατικής συμμαχίας” . Ανοιχτές συνελεύσεις ριζοσπαστών εργαζομένων-ανέργων ΠΑΝΤΟΥ.. Ένα μεγάλο ρίσκο που όμως πρέπει να το σηκώσουμε…(τέλος εκτίμησης)

  Σήμερα η σύγκρουση των Ταξικών ή “Ταξικών”, δυνάμεων θα συμβεί έτσι και αλλιώς. Ή θα εμφανισθεί εμπνέοντας τους χιλιάδες πολίτες ή θα επιτρέψει αντιδραστικά, την πολιτική και ηθική καθήλωση όλων αυτών των πολιτών και την ψευδή εντύπωση της διάσωσης όσων συνεχίσουν αφοπλιστικά ξεκομμένοι προστατεύοντας περιούσιους πολιτικούς χώρους/κόμματα…

  Όλα συνεχίζονται… αλλά ίσως αυτό χρειαστεί να γίνει με Όλους μας…

  Λοιπόν…

  Όλοι με Όλους(;) στους Δρόμους – Άγριες απεργιακές κινητοποιήσεις

  
  
  http://dakrygono-a.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:56

  Δεν είσαι μόνος

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  
  
  http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:52

  Επίθεση κατά ΚΚΕ

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Ομαδικά πυρά από ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Μάνο και εκδότες
  «Εκτός των ορίων της νομιμότητας κινούνται όσοι αμφισβητούν το πολίτευμα» έγραψε στο «βαρυσήμαντο» πρωτοσέλιδο άρθρο του, με τίτλο «Τα φαντάσματα του Λένιν και οι σκιές των Τσάρων», ο εκδότης του Βήματος Σταύρος Ψυχάρης, συμπληρώνοντας «έστω και αν επικαλούνται τη θέληση του λάου», ώστε να μη μείνει καμία αμφιβολία σε ποιους αναφέρεται.
  
  Θυμάστε την περίφημη δήλωση του τότε πρωθυ¬πουργού Κώστα Σημίτη ότι «το ΚΚΕ κινείται στα όρια της νομιμότητας», την οποία αναπαρήγαγε πολλάκις και ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος; Το ΚΚΕ δεν έχει αλλάξει απόψεις τα τελευταία δέκα χρόνια, τα δημοκρατικά όρια του αστικού συστήματος ωστόσο έχουν συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να απειλούν ότι θα θέσουν εκτός νόμου ακόμα και το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας!
  Ακόμα και ο Κ. Μητσοτάκης ζήτησε από το ΚΚΕ δήλωση νομιμοφροσύνης «εκτός αν θέλει να βρεθεί πάλι σε αντίθεση με την έννομο τάξη».
  
  Οι «γκρίζοι λύκοι» και η 5η φάλαγγα του ΠΑΣΟΚ, το ακροδεξιό ΛΑΟΣ έχει εργολαβικά αναλάβει την πιο βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του συστήματος: «Είναι προφανές ότι η Αριστερά ψάχνει τη δική της ευκαιρία μέσα από την κρίση, την οποία προσπαθεί να μετατρέψει σε χάος. Η αστική δημοκρατία πρέπει να αντιπαρατάξει τη λογική, την ευθύνη και τις δημοκρατικές διαδικασίες», δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ -και της αστικής δημοκρατίας;- Κωστής Αϊβαλιώτης.
  
  Μοιάζει ειρωνικό να μιλάνε για δημοκρατική νομιμότητα οι δυνάμεις που επιδιώκουν την ανατροπή όλων των δημοκρατικών συνταγματικών κατακτήσεων, που ανατρέπουν από το παράθυρο, για παράδειγμα, το άρθρο 16 με την αναγνώριση των κολεγίων!
  
  Οι ενορχηστρωτές της συντονισμένης επίθεσης νεκρανάστησαν ακόμα και τη νεοφιλελεύθερη Δράση, τον πολιτικό φορέα του Στέφανου Μάνου, (που ουσιαστικά διαλύθηκε μετά την εκλογική πανωλεθρία στις ευρωεκλογές), για να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, σε βάρος του ΠΑΜΕ για καταλήψεις πλοίων, ξενοδοχείων και της Ακρόπολης.
  
  Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα -έχοντας αναθέσει κεντρικό ρόλο στα ΜΜΕ, στην ακροδεξιά, (εθνικιστική ή νεοφιλελεύθερη) και στις παρακρατικές συμμορίες (σαν αυτή που πυρπόλησε τη Μαρφίν)-, έχει ως τελική επιδίωξη να κηρυχτεί εκτός νόμου το μαζικό λαϊκό κίνημα και να καταργηθεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του αγώνα και της απεργίας.
  
  Εφημερίδα "ΠΡΙΝ"
  
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 16:49

  Επιστροφή στο μέλλον: Κομμουνισμός

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Μια μεγάλη αλήθεια, με την άρχουσα τάξη να βρίσκεται σε αδυναμία να προτείνει στις λαικές μάζες ένα θετικό όραμα για το μέλλον.Το μόνο όμως πράγμα που ίσως να μπορεί να συναγωνιστεί την αδυναμία της άρχουσας τάξης να δώσει ένα όραμα, είναι η αδυναμία της εργατικής τάξης να συσπειρωθεί γύρω από ένα δικό της θετικό όραμα, από τα δικά της ιδανικά.
  
  Αυτό βέβαια καθόλου τυχαίο δεν είναι, οι εργάτες κουβαλούν ακόμα την απογοήτευση από την πτώση του "υπαρκτού", και αυτό τους κάνει διστακτικούς στην ιδέα της οικοδόμησης μιας "άλλης κοινωνίας".
  
  Τι ειρωνεία όμως, όσο περισσότερο απομακρύνονται από την ιδέα μιας άλλης κοινωνίας, και τον αγώνα για αυτήν, τόσο περισσότερο έντονα αποκαλύπτεται η βαρβαρότητα αυτής της κοινωνίας, και τόσο περισσότερο γίνεται αναγκαία η επαναπροσέγγιση του όλου θέματος από αυτούς που το είχαν εγκαταλείψει.
  Σε μια ερωτική του μπαλάντα, ο Morrissey των Smiths έλεγε "The More You Ignore Me, The Closer I Get" (όσο περισσότερο με αγνοείς, τόσο περισσόερο πλησιάζω)- δεν είχε κι άδικο κατά μία έννοια:
  
  Morrissey -The More You Ignore Me[, The Closer I Get]
  
  The more you ignore me
  The closer I get
  You're wasting your time
  The more you ignore me
  The closer I get
  You're wasting your time
  
  I will be
  In the bar
  With my head
  On the bar
  I am now
  A central part
  Of your mind's landscape
  Whether you care
  Or do not
  Yeah, I've made up your mind
  
  The more you ignore me
  The closer I get
  You're wasting your time
  The more you ignore me
  The closer I get
  You're wasting your time
  
  Beware !
  I bear more grudges
  Than lonely high court judges
  When you sleep
  I will creep
  Into your thoughts
  Like a bad debt
  That you can't pay
  Take the easy way
  And give in
  Yeah, and let me in
  Oh, let me in
  Oh let me ...
  Oh, let me in
  It's war
  It's war
  It's war
  It's war
  It's war
  War
  War
  War
  War
  Oh, let me in
  Ah, the closer I get
  Ah, you're asking for it
  Ah, the closer I get
  Ooh, the closer I ...
  
  
  
  
  A.Apsit - Η Διεθνής: Από τις πολύ γνωστές αφίσσες του Apsit, με τους εργάτες να ξεριζώνουν τη δικτατορία της άρχουσας τάξης
  
  
  Και εδώ μια πιο πρόσφατη γελοιογραφία, σάτιρα του πισωγυρίσματος της κοινωνίας: Κάποτε, όχι και τόσο παλιά, η ιστορία έχει καταγράψει μεγάλες μάχες - τώρα?
  
  
  
  Προτείνω την ανάσταση της λέξης "κομμουνισμός": Αlain Badiou
  "Είμαι πεπεισμένος ότι ο αδιέξοδος χαρακτήρας των αγώνων που δίνουν σήμερα οι εργάτες, οι νέοι, οι φτωχοί του Τρίτου κόσμου, προέρχεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχει γενική ιδέα. Ότι πρόκειται για "τυφλούς" αγώνες."
  http://tsak-giorgis.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Λάρισα, 15.05.2010
• 20:46

  ΓΑΠ, προσοχή στα χεράκια

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της

  

  …γιατί με κάτι τέτοια του βγήκε το όνομα του Ιμπραήμοβιτς.

  
  
  http://panosz.wordpress.com/
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:44

  Θεωρώ οτι η σημερινή πολύ μεγάλη συγκέντρωση ...

   »  Λάρισα, κανένας για ψώνια στα μαγαζιά της
  Θεωρώ οτι η σημερινή πολύ μεγάλη συγκέντρωση και πορεία των μελών, οπαδών και φίλων του ΚΚΕ εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο των αντιδράσεων του Ελληνικού λαού απέναντι στην απίστευτη επίθεση που δέχεται μέσα στην μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση που έχει ξεσπάσει και βρίσκεται σε εξέλιξη.Γι αυτό νομίζω πως ξεπερνάει τα στενά κομματικά όρια.
  Και η παρουσίαση των θέσεων του ΚΚΕ για τη λαϊκή εξουσία, άλλά και το τεράστιο μέγεθος του συλλαλητήριου δίνουν στο γεγονός ένα βάρος πολιτικό που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.Η σημερινή συγκέντρωση και πορεία ήταν ίσως η μεγαλύτερη που έκανε πολιτικό κόμμα σε περίοδο εκτός εκλογών, πράγμα που δείχνει το πόσο κρίσιμη είναι η περίοδος που περνάμε και το σε τι φάση κινητοποίησης βρίσκεται ο λαός και στην συγκεκριμένη περίπτωση η Αριστερά.
  Είναι επίσης καθαρό το ότι και οι δυνάμεις της Αριστεράς αλλά και ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος ακούει και περιμένει με ενδιαφέρον το ζήτημα της διαμόρφωσης ενός ευρύτερου μετώπου του λαού που να αντιμετωπίσει την κρίση, όσο κι αν όλοι ξέρουν ότι ο καθένας δίνει σε αυτό διαφορετικό περιεχόμενο.
  
  
  
  
  http://giorgossarris.blogspot.com/
  
  Περισσότερα... »