Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Ξάφνου, φήμες κατέκλυσαν τη ζούγκλα. Φήμες ότι ο μικρός μπαμπουίνος της ιστορίας μας στρέφεται σε άλλη αγέλη. Και όχι σ'όποια και όποια, αλλά στο αντίπαλον δέος της αγέλης που ανήκει ως τώρα. Οι φήμες είχαν ως αρχική πηγή τόσο τον μπαμπουίνο μας όσο και τον επικεφαλή της άλλης μεγάλης αγέλης της ζούγκλας. Αναστάτωση στην αρχική αγέλη. Γιατί είπαμε ότι ο μπαμπουίνος μπορεί να είναι μικρός και να μην επηρεάζει σημαντικά την αγέλη, αν όμως πάθει κάτι πλήγεται η αξιοπιστία και η συνοχή της ομάδας. Εσπευσμένα οι δύο μεγαλύτεροι μπαμπουίνοι της αγέλης συναντούν κατ'ιδίαν τον μπαμπουίνο μας και για να του πούνε μπράβο για την προσπάθεια που καταβάλει αλλά και για να φανεί προς τους υπόλοιπους ότι στηρίζουν τις επιλογές και ότι εξακολουθούν να λειτουργούν ως ομάδα. Το κλίμα έχει αρχίσει να αντιστρέφεται για τον μικρό μπαμπουίνο μέσα στα πλαίσια της αγέλης αλλά και σαν συνολική εικόνα στη ζούγκλα. Είναι σίγουρα σε καλύτερο δρόμο από λίγο καιρό πριν.
Ο ήρωάς μας αυτή τη στιγμή έχει να αντιμετωπίσει άλλα προβλήματα. Έχοντας μάθει στην καλοζωία, δυσκολεύεται να συντονίσει τα μέλη του ώστε αρμονικά να κάνουν τις δουλειές που πρέπει. Το δεξί χέρι παρόλες τις ενστάσεις του είναι περισσότερο πρόθυμο μιας και είναι αυτό που κάνει τις περισσότερες δουλειές συνήθως, το αριστερό φαίνεται να κωλυσιεργεί. Η κεντρική φωνή που κατευθύνει είναι προς την κατεύθυνση που απαιτεί η περίσταση, υπάρχουν όμως και άλλες μικρότερες φωνούλες που πετάγονται διαρκώς και αποπροσανατολίζουν. Το ένα μάτι αλληθωρίζει προς την σκιά του δέντρου που συνήθως την έπεφτε στους "καλούς καιρούς". Το στομάχι διαμαρτύρεται γιατί πλέον η τροφή λιγοστεύει. Η καρδιά που είναι η μηχανή του οργανισμού, αγκομαχά γιατί δεν έχει συνηθίσει να δουλεύει σε έντονους ρυθμούς. Οι μύες και αυτοί δυσκολεύονται γιατί έχουν καιρό ξεμάθει.
Τα αρπακτικά το γνωρίζουν αυτό. Και καιροφυλακτούν. Προς το παρόν έχουν ανακόψει τις επιθέσεις τους και στρέφονται αλλού. Όποιος όμως έχει μελετήσει το νόμο της ζούγκλας ξέρει ότι τα αρπακτικά δεν εγκαταλείπουν τις προσπάθειές τους. Έχουν επενδύσει χρόνο σ'αυτή την ιστορία και δεν τους αρέσει να χάνουν. Στην ζούγκλα συνήθως επικρατεί αρκετή φασαρία, οπότε η πρόσκαιρη ησυχία σίγουρα δεν είναι καλό σημάδι...
ΥΓ Σε επόμενο μέρος καλό είναι να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με τα αρπακτικά.ΥΓ1 Ας θυμηθούμε και τα προηγούμενα μέρη της ιστορίας μας: πρώτο, δεύτερο, τρίτο.
Περισσότερα... »
Αν ανοίξει λίγο το πλάνο, εισβάλλουν μερικά, αλλά πάλι το τοπίο επικρατεί. Το πράσινο που φαίνεται προς το παρόν το χαίρονται σκυλιά και πάσης φύσεως έντομα... Μέχρι και το ασιατικό κουνούπι-τίγρης εικάζεται ότι εθεάθη πρόσφατα.
Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη, στην Ελασσόνα λευκό πανί λέει το άσμα... Παραφράζοντάς το ελαφρά μπορεί κανείς να αναφωνήσει Ποιος είδε βάρκα στον Ποδονίφτη - όπου Ποδονίφτης παραπόταμος του Κηφισού που κυλά ακόμα κάτω απ'το μπαλκόνι. Έχουν ήδη αρχίσουν εργασίες για διάνοιξη της κοίτης και διαμόρφωση ποδηλατόδρομων, διαδρομών για τρέξιμο κτλ. Στο σημείο αυτό χωρίζει δήμο Αθηναίων και Νέα Χαλκηδόνα.
Το όνομα Ποδονίφτης προέρχεται από τα συνθετικά "πους (πόδι) και νίπτω", άρα πλένω τα πόδια μου. Εικάζεται ότι το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι όποιος ερχόταν στην Αθήνα έπρεπε να βρέξει τα πόδια του για να περάσει προς την πόλη. Πηγή 
Οάσεις πρασίνου μπορούν να βρεθούν σε πολλές γωνιές σ'αυτή την πόλη. Την έχουμε ασχημύνει αλλά εξακολουθεί να αντιστέκεται...
Τα θεάματα που μπορεί να κάνει κανείς είναι πάρα πολλά και για όλα τα γούστα. Τα roller coaster είναι που αξίζουν γιατί κόβουν την ανάσα. Αν αντέχετε, δοκιμάστε Indiana Jones, Space Mountain στο ένα το πάρκο και Hollywood Tower και Rock 'n' Roller Coaster starring Aerosmith στο δεύτερο. Ειδικά το τελευταίο όλα τα λεφτά!!!
Βερσαλλίες... Τα ανάκτορα του Λουδοβίκου του 14 ή αλλιώς Βασιλιά Ήλιου. Αξίζει σίγουρα την επίσκεψή σας. Μισή ώρα περίπου με το RER C (κόστος γύρω στα 6 ευρώ) από το κέντρο και 16 ευρώ είσοδος μαζί με audioguide (πραγματικά αξίζει, καθότι μαθαίνει κανείς πάρα πολλά). Η χλιδή τρομερή, αλλά εκείνο που μένει στον επισκέπτη είναι σίγουρα οι κήποι. Πού να ήταν και ανθισμένοι... 
Κλείνοντας, όσες φορές και να επισκεφθεί κανείς το Παρίσι αξίζει το προσκύνημα στο Λούβρο (είσοδος 9 ευρώ). Ένα παλάτι που έγινε το διασημότερο μουσείο στον κόσμο και αποτελεί έκθεμα από μόνο του. Βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι στα 5-6 διασημότερα έργα του είναι η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης - ειδικά η τελευταία είναι σε περίοπτη θέση έτσι ώστε κανένας επισκέπτης να μην την προσπεράσει ασυγκίνητος. 
Το παρκέ της Μεγάλης Αίθουσας με τους πανέμορφους πίνακες είναι από μόνο του και αυτό ένα έργο τέχνης. 
Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξει κανείς στο τι θα φάει-θα πιεί και τα σχετικά: οι Γάλλοι γενικώς προτιμούν το φαγητό τους ωμό. Αν δε σας συγκινεί η ιδέα, τα κρέατα που θα παραγγείλετε να ζητήσετε να είναι well done. Πάλι θα έχουν το αιματάκι τους, αλλά δε θα βελάζουν κιόλας. Αποφύγετε αν δεν το αντέχετε οτιδήποτε tartar - είναι σαν φρεσκοκομμένος κιμάς. Προσωπικά μου άρεσε, αλλά δεν είναι για όλα τα στομάχια. Αρκετές σαλάτες τους αλλά και η καρμπονάρα έχουν για dressing ένα αυγό ωμό. Οι κρέπες είναι αρκετά λεπτές. Προτιμήστε τις γλυκές.
Το Pombidou βρίσκεται στην άκρη μιας όμορφης συνοικίας του Παρισίου που ονομάζεται Le Marais απ'όπου ξεπήδησε η παριζιάνικη μπουρζουαζία. Ειδικά την Κυριακή οι δρόμοι είναι γεμάτοι με καλλιτέχνες που εκτελούν τα προγράμματά τους, μουσικούς, ενώ τα μικρά μαγαζάκια είναι ανοιχτά παρέχοντας λογιών-λογιών πράγματα.
Καθότι εκπαιδευτική εκδρομή, περιλάμβανε επίσκεψη και στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Μάλιστα, η επίσκεψή μας συνέπεσε και με επεισόδια, καθότι και εκεί ισχύει το άσυλο... Πάντως η Σορβόννη βρίσκεται κεντρικότατα στο Παρίσι, μεταξύ των κήπων του Λουξεμβούργου και της Παναγιάς των Παρισίων - προσωπικά είχα την εντύπωση ότι βρισκόταν κάπου έξω από το Παρίσι. Ξεκίνησε από θεολογική σχολή για να καταλήξει ένα από τα πιο γνωστά πανεπιστήμια της Ευρώπης.
Φυσικά πήγαμε στην Galerie Lafayette όπου οι κυρίες του γκρουπ επιδώθηκαν μανιωδώς σε αγαπημένο τους άθλημα. Οι λιγοστοί άντρες της ομάδας καθήσαμε να ξαποστάσουμε στο καφέ που βρίσκεται στον πρώτο όροφο, αγναντεύοντας τον γενικότερο χαμό του κόσμου που πηγαινοερχόταν, απολαμβάνοντας παράλληλα ένα ποτήρι σαμπάνια υπό την σκέπη του φανταστικού βιτρώ της οροφής.
Ως γνήσιοι Έλληνες επισκεφθήκαμε φυσικά και το Buddha Bar. Όμορφο bar-restaurant, στο τέλος της Av. Champs-Élysées. Οι τιμές ίδιες με αντίστοιχα μαγαζιά στην Αθήνα - για παράδειγμα ένα ποτήρι Kir Royale 16 ευρώ. Παρέχει και φαγητό, κυρίως fingerfood και ασιατική κουζίνα. Άλλο μέρος για decadance διασκέδαση είναι η Latin συνοικία που βρίσκεται στις όχθες του Σηκουάνα απέναντι από Notre Dame. Εκεί βρίσκει κανείς μπαράκια που μένουν ανοιχτά μέχρι σχετικά αργά σε περιβάλλον που έχει μείνει κολλημένο στην δεκαετία του '80. Σ'αυτή τη συνοικία υπάρχουν και αρκετά ελληνικά μαγαζιά Πίτα-γύρος και τα σχετικά. Ένα σύντομο πέρασμα αρκεί... 
Ωραία φαίνεται και τη νύχτα, αφού κάθε ώρα ακριβώς ανάβουν όλα τα φώτα για 5 λεπτά περίπου.
Η πρώτη μου επαφή με το έργο του Χατζιδάκι (όπως έγραφε το όνομά του ο ίδιος) ήταν μέσα από τα τραγούδια της Λιλιπούπολης. Μέσα από τις αυθεντικές κασέτες που παίζανε στο αυτοκίνητό μας όταν οργώναμε την Ελλάδα. Ήθελα κάτι αυθεντικό, κάτι δικό μου, κάτι διαφορετικό. Γι αυτό και ζήτησα τις αναμνήσεις του πατέρα μου που έζησε την Λιλιπούπολη ραδιοφωνικά από την στιγμή της δημιουργίας της...
Αξίζει σίγουρα την επίσκεψή μας. Η πόλη συνδυάζει το μεσαιωνικό κέντρο, την αρχιτεκτονική του μοντερνισμού με τις αραβικές επιρροές και την Ολυμπιακή Βαρκελώνη. Και φυσικά στεγάζει την FC Barcelona που για όλους τους ποδοσφαιρόφιλους αποτελεί σημείο αναφοράς - και σημαία της Καταλωνίας, φυσικά. Πάρτε την ξενάγηση ή ακόμη καλύτερα παρακολουθήστε έναν αγώνα. Βέβαια το Camp Nou το έχουν επισκεφθεί και ελληνικές ομάδες, όπως φαίνεται...
Κακά τα ψέματα, στην πόλη κυριαρχούν τα έργα του 
Κομμάτι της οροφής στην πολυκατοικία La Pedrera
Φωτογραφία καλλιτεχνική της Casa Batllo
Θέα από ψηλά στην Sagrada Familia
Κλειστοφοβικές σκάλες στους πύργους της Sagrada Familia που βλέπουν στο...άπειρο
Όλοι οι επισκέπτες της πόλης κυκλοφορούν στην La Rambla και στα στενά της, όπου βρίσκονται τα περισσότερα μπαρ, εστιατόρια, tapas bars κτλ. Εκείνο το κομμάτι μαζί με την Pl.Reial, τη Γοτθική περιοχή (γύρω από τον Καθεδρικό) αλλά και την ανερχόμενη Born είναι τα πιο πολυσύχναστα κομμάτια. Απλώς αφεθείτε στα στενά... Καλλιτέχνης της La Rambla εν ώρα εργασίας και περισυλλογής...
Για τα φαγητά τώρα. Η κουζίνα τους περιλαμβάνει κρεατικά, ψαρικά και άλλα σε γεύσεις παραπλήσιες με τις δικές μας. Δυστυχώς πλέον και οι τιμές είναι ίδιες αν όχι μεγαλύτερες από τις ελληνικές. Δοκιμάστε οπωσδήποτε λουκάνικα σε όλες τις εκδοχές, jamon iberico, patatas bravas και ψαρικά παντώς είδους. Τα tapas όπως θα διαπιστώσετε δε διαφέρουν πολύ από τους δικούς μας μεζέδες. Τα μεσημέρια τα εστιατόρια βγάζουν καταλόγους με menu del dia (μενού της ημέρες) που συνήθως περιλαμβάνει πρώτο και δεύτερο πιάτο και ποτό (σανγκριά ή νερό). Συμφέρει οικονομικά. Για γλυκά φυσικά τα 
Μην το σκέφτεστε. Αξίζει να ενταχθεί στους μελλοντικούς προορισμούς σας. Καλή ταξιδεμένη χρονιά σε όλους μας!
ΥΓ Για αεροπορική μετάβαση είτε ως προορισμό είτε ως ανταπόκριση ανάμεσα σε άλλες προτεινόμενη η
